บทที่ 4 สเปคพระเอกเบอร์หนึ่ง
การแข่งขันกินขาปูั์ เพื่อหาคนชนะระหว่างคิมหันต์และปลายฝนได้เริ่มต้นขึ้น โดยปลายฝนนั้นเป็ผู้นำเพราะกองขาปูั์ที่เธอกินหมดแล้วสูงกว่าของคิมหันต์มากนัก แต่ไม่นานคิมหันต์ก็ค่อยๆ ขยับมาตีตื้น
“เร็วเข้าหมอก เหลือนาทีสุดท้ายแล้ว” ไปๆ มาๆ ต้นหนาวก็ชักสนุก แถมยังลุ้นอีกต่างหากว่าน้องสาวจะชนะคิมหันต์ได้ไหม
ยิ่งใกล้หมดเวลา ผู้เข้าเข่งขันทั้งคู่ก็ยิ่งเร่งสปีดแต่สุดท้ายคิมหันต์ก็เป็ฝ่ายพ่ายแพ้ ซึ่งอาจมีคนรู้หรือไม่รู้ก็ได้ว่าเขานั้นตั้งใจให้ผลมันออกมาแบบนี้
“ชนะแล้ว” ปลายฝนยิ้มร่าก่อนจะยักคิ้วใส่คิมหันต์ ส่วนคนแพ้ก็แกล้งทำเป็คอตก ก่อนจะอาสาเป็คนจ่ายเงินค่าอาหารมื้อนี้เองทั้งหมด นั่นทำให้ทุกคนถึงกับเฮลั่น
เมื่อการแข่งขันอันดุเดือดจบลง กองเชียร์ทุกคนก็กลับไปนั่งที่เพื่อกินอาหารสุดอร่อย โดยมีคิมหันต์ที่ถือว่ามาเที่ยวญี่ปุ่นบ่อยกว่าใครคอยแนะนำว่าควรจะกินอะไรคู่กับอะไร หรือกินอะไรก่อนหลังเพื่อให้ถูกธรรมเนียมของคนที่นี่ ส่วนเขานั้นดูท่าจะอิ่มขาปูั์จนถึงเช้าแน่
ปลายฝนเผอลแสดงแววตาชื่นชมเขา ก่อนที่ต้นหนาวจะใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่สี่ข้างของน้องสาว แล้วกระซิบบอกว่าเธอเผลอมองคิมหันต์ด้วยสายตาแบบไหน นั่นทำเอาปลายฝนตาโตก่อนจะเปลี่ยนท่าที
เพราะวันนี้เลิกกองเร็วกว่าที่คิด ทำให้หลายคนมีเวลาว่าง แต่เพราะกินขาปูั์มากไป ทำให้หลังจากแยกย้ายกับทีมงานเพื่อพักผ่อน ปลายฝนก็ถึงกับนั่งเซ็งกับอาการท้องอืด แต่สายตากลับทอดมองตรงไปร้านขนมหวานตรงหน้า ที่กลิ่นมันช่างหอมยั่วยวนเหลือเกิน
“มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้” เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้น และพอหันมามองปลายฝนก็เห็นว่าเป็คิมหันต์
“อ้อ...หมอกนั่งย่อยนะคะ”
“ก็กินเข้าไปเยอะซะขนาดนั้น”
“อร่อยนี่ค่ะ อีกอย่างอยากชนะด้วย แล้วพี่คิมอิ่มมากไหม”
“มากครับ”
“พี่คิมเคยกินขนมหวานร้านนั้นไหมคะ” เอ่ยจบปลายฝนก็ชี้นิ้วไปยังร้านขนมเ้าดังตรงหน้า คิมหันต์จึงมองไปยังทิศทางที่เธอบอก
“ยังไม่เคย แต่เท่าที่ดูพี่ว่าน่าจะเป็ร้านใหม่ที่พึ่งมาเปิด”
“ว้า! จะถามสักหน่อยว่าอร่อยไหม”
“อยากกินหรือไง” คิมหันต์ยิ้มออกมา
“ค่ะ...แต่อิ่ม” คำตอบของปลายฝนกลับทำให้คนฟังหัวเราะชอบใจ เพราะนึกขำคนอิ่มแต่อยากจะกินขนมหวาน จนต้องมานั่งตาละห้อยอยู่แบบนี้
“ไว้วันหลังพี่จะซื้อให้กิน”
“เอ้!”
“มาถึงที่นี่แล้วอยากกินอะไรก็กินไปเถอะ บางอย่างมันไม่มีขายที่เมืองไทย พี่ยังเคยบินมาญี่ปุ่นเพื่อมากินโดยเฉพาะ”
“แต่ถ้ากินทุกอย่างนี่ อ้วนนะคะ”
“หมอกเหรออ้วน”
“ค่ะ...หมอกอ้วนซ่อนรูป มีพุงน้อยๆ แต่ตอนนี้มันขยายเป็พุงหลามเพราะขาปูั์ที่กินเข้าไปตะกี้” ความสดใสแบบไม่ปรุงแต่งของปลายฝนกำลังทำให้คิมหันต์สนใจ ตัวตนของเธอช่างต่างจากบทนางร้ายแสนเปรี้ยวที่เขาเห็นหรือไม่ก็ข่าวคราวพวกนั้น
“ไว้ค่อยกลับไปลดที่เมืองไทย”
“หวังว่าเทรนเนอร์จะไม่ดุเสียก่อน”
“นั่นสิ พี่ก็ยังเสียวๆ อยู่เหมือนกัน เพราะเทรนเนอร์พี่ดุมาก หิมะตกหนักแล้ว พี่ว่าเรากลับโรงแรมกันดีกว่า” นั่นเพราะจู่ๆ หิมะก็ตกหนักขึ้นมา ขืนยังอยู่ข้างนอกกันแบบนี้ เดี๋ยวจะแย่เอา
“พี่คิมกลับก่อนได้เลยค่ะ หมอกขอนั่งรอพี่เหนือตรงนี้อีกหน่อย พอดีพี่ชายหมอกไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อ”
“งั้นพี่นั่งเป็เพื่อน” คำตอบของคิมหันต์ทำเอาปลายฝนปลื้ม ที่พระเอกในดวงใจจะอยู่รอต้นหนาวเป็เพื่อน แต่ถึงจะปลื้มสักแค่ไหนเธอก็แสดงออกไม่ได้
“ขอบคุณค่ะ แต่หิมะตกหนักแล้วนะคะ”
“ไม่เป็ไรครับ”
“ค่ะ” ปลายฝนเอ่ยขอบคุณแล้วยิ้มให้เขาเหมือนปรกติ โดยคิมหันต์เองก็คอยสังเกตท่าทางของเธออยู่เช่นกัน ว่าจะเสียอาการหรือแสดงสีหน้าท่าทางอะไรเป็พิเศษกับเขาบ้างไหม แต่ผลที่ได้คือทุกอย่างยังปกติดี
“พี่หมอกมานู่นแล้วค่ะ” เสียงที่ดังขึ้นช่วยดึงสติของคิมหันต์ให้กลับคืนมาเช่นกัน นั่นเพราะเขามัวแต่คิดหาเหตุผลว่าเพราะอะไรปลายฝนถึงไม่แสดงออกว่าเธอปลื้มเขาบ้าง
“ครับ” เสียงทุ้มเอ่ยรับ เมื่อต้นหนาวมาถึงทั้งสามก็กลับโรงแรมด้วยวิธีการนั่งรถไฟใต้ดิน แต่เพราะเป็ชั่วโมงเร่งด่วนทำให้ผู้คนที่มาใช้บริการรถไฟใต้ดินเยอะมาก และสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นจนได้
“พี่คิม เห็นหมอกไหมครับ” สีหน้าของต้นหนาวตื่นกระหนกอย่างเห็นได้ชัด นั่นเพราะจู่ๆ ก็หาตัวปลายฝนไม่เจอ ทั้งๆ ที่เมื่อครู่น้องสาวเดินคล้องแขนเขาอยู่ อาจเป็จังหวะที่มีคนมาเบียดเมื่อครู่นี้
“ไม่เห็นครับ”
“แย่แล้ว”
“เกิดอะไรขึ้นครับเหนือ”
“จู่ๆ ผมกับหมอกก็คลาดกัน มองหาก็ไม่เจอไม่รู้หมอกหลงเดินไปทางไหน” สีหน้าของต้นหนาวเวลานี้เต็มไปด้วยความกังวล นั่นเพราะห่วงปลายฝน
“ผมว่าเรารีบแยกกันตามหาหมอกดีกว่าครับ” สีหน้าของคิมหันต์ตอนนี้ ก็บ่งบอกว่าเขานั้นเป็ห่วงปลายฝนอยู่ไม่น้อย
“นะ...นี่เบอร์เหนือนะครับพี่คิม ถ้าได้เื่ยังไงก็ช่วยติดต่อเหนือด้วย”
“ส่วนนี่ก็เบอร์ผมครับ ไว้เราค่อยคุยกัน”
“ครับๆ” ต้นหนาวเอ่ยรับ จากนั้นทั้งสองคนจึงเดินตามหาปลายฝนอย่างร้อนใจ โดยเฉพาะต้นหนาวที่เป็ห่วงน้องสาวจนแทบอยากจะแยกร่างเพื่อออกตามหา
สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกๆ ท่าน
วรนิษฐา ได้เปิดช่องยูทูปเพื่อนำนิยายเสียงไปลงให้ฟังกันแล้วนะคะ
ชื่อช่องว่า Love novel by วรนิษฐา
พิกัดช่อง : https://www.youtube.com/@Vorranitta_Misssexy
ตอนนี้มีอยู่ 3 เื่ คือ
1. บอสขา…อย่าพึ่งมารัก นามปากกา วรนิษฐา
2. ซ่านปรารถนา นามปากกา Miss sexy
3. รัญจวนรัก นามปากกา Miss sexy
ฟังจบในคลิปเดียว ไม่มีแยกย่อยแต่อย่างใด
เลยอยากเชิญชวนนักอ่านเข้าไปฟัง ไปให้กำลังใจกันค่ะ
กด Like กด Share กด Subscribe เพื่อเป็กำลังใจสำหรับสร้างคลิปต่อๆ ไปด้วยน๊า
ขอบคุณทุกๆ กำลังใจที่ส่งมาให้ค่ะ
วรนิษฐา & Miss sex
303
