หอคอยแห่งการทดสอบชั้น4
ฝุ่นปรากฏตัวขึ้นมาในห้องเล็กๆที่ถูกสร้างขึ้นจากหินลักษณะของห้องเหมือนห้องใต้ดินของปราสาทในยุคกลาง เมื่อผลักประตูไม้ด้านหน้าก็พบกับคบไฟบนกำแพงหน้าประตู 2 อัน และทางเดินหินทอดยาวไปในความมืด
ติ้ง! [หาทางออกจาดันเจี้ยนส่วนตัวแห่งนี้]
ดันเจี้ยนส่วนตัวคือดันเจี้ยนที่จะไม่มีผู้เล่นคนอื่นจะมีเพียงตัวเราคนเดียวเท่านั้นแม้ว่าจะเข้าสู่ดันเจี้ยนพร้อมเพื่อนในปาร์ตี้ก็ตาม ทุกคนจะถูกแยกออกจากกันไปดันเจี้ยนคนละแห่ง
เสียงรองเท้าหนังแข็งกระทบพื้นหินดังก้องแสงไฟสีเหลืองนวลจากคบไฟเคลื่อนตัวไปทำลายความมืดด้านหน้าแล้วก็หยุดลงฝุ่นมองไปที่กำแพงด้านหน้าแล้วขมวดคิ้ว กำแพงทั้งซ้ายและขวามีรูสีดำมากมายและรอยเืแห้งกรังบนกำแพง กับดัก! ฝุ่นหยิบก้อนหินออกมาแล้วโยนไปบนพื้นด้านหน้า
แครก! ชิ้ง!มีเสียงเหมือนกลไกทำงานแล้วก็มีหอกสีดำนับสิบพุ่งออกมาจากกำแพงด้านขวาแล้วหายไปในกำแพงด้านซ้าย
ฝุ่นเบาลมออกจากปากอย่างแรงยืนสังเกตอย่างรอบคอบแล้วหมอบลงแนบกับพื้นโยนหินไปบนพื้นอีกครั้งเพื่อยืนยันความคิด แครก! ชิ้ง!หอกสีดำนับสิบพุ่งจากกำแพงด้านขวาเข้าไปในรูของกำแพงด้านซ้ายอีกครั้ง
ตอนนี้ฝุ่นแน่ใจแล้วว่ารูที่อยู่ต่ำสุดอยู่สูงพอที่จะคลานผ่านไปได้ก็ค่อยๆคลานไปบนพื้นอย่างระมัดระวัง เพราะต้องแน่ใจว่าตัวแนบติดพื้นตลอดเวลาหลังจากคลานไปได้ 1 เมตร
แครก! ชิ้ง!หอกสีดำนับสิบพุ่งผ่านหลังไปอย่างรวดเร็ว ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าไม่โดนแต่ก็อดกลัวไม่ได้แหะฝุ่นยิ้มแห้ง หลังจากคลานต่อไปอีก 7 เมตร ก็ผ่านแนวกำแพงที่มีรูสีดำ เดินไปได้เพียง3 ก้าวก็รู้สึกเหมือนเหยียบอะไรสักอย่าง
กริ๊ก! ฝุ่นหมอบลงกับพื้นด้วยสัญชาตญาณลูกธนู 5 ดอก ครอบคลุ่มทั้งทางเดิน พุ่งผ่านจุดที่ยืนอยู่เมื่อกี้ฝุ่นรู้สึกเสียวสันหลังวาบ หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองหลังจากตั้งสติได้ตอนนี้ฝุ่นเดินไปข้างหน้าด้วยท่าทางประหลาดมือก็ยืนคบไปกวาดไปมาตลอดเวลา
เดินผ่านทางคดเคี้ยวไปอีก 5 นาทีโดยที่ไม่เจอกับดักอะไรอีกเลย ฝุ่นหยุดยืนหน้าทางแยกซ้ายขวาทั้งสองทางเป้นทางเดินแคบๆแบบที่สองคนเดินไหล่ชนกันสุดท้ายก็เลือกไปทางซ้ายโดยไม่ลืมที่จะทำสัญลักษณ์บนกำแพงว่าเลี้ยวมาทางซ้าย ทางเดินค่อนข้างสว่างเพราะมีคบไฟบนกำแพงเป็ระยะๆทำให้ฝุ่นคลายความกังวลไปพบสมควร
ครืน! ครืน! ครืน!เสียงอะไรไม่รู้ขนาดใหญ่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว แรงสั่นะเืส่งผลให้ยืนได้ไม่มั่นคงเมื่อมองกลับไปมองฝุ่นตาเบิกกว้างหินก้อนใหญ่ขนาดเท่ากับทางเดินพบดิบพิดีกำลังกลิ้งมาทางนี้ ถ้าโดนทับตายแน่นอนฝุ่นออกวิ่งสุดกำลังทันที แต่ก้อนหินั์ก็ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆขณะกำลังสิ้นหวังเหลือบไปเห็นว่าเพิ่งกำแพงซ้ายมีช่องอยู่ ฝุ่นรีบหยุดแล้วกระโจนเข้าไปทันที
ฝุ่นนอนหมดสภาพอยู่ช่องกำแพงเล็กๆฝุ่นออกไปยืนบนทางเดินอีกครั้งรอบนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากรอจนแน่ใจก็เดินทางต่อสุดทางพบกับประตูไม้ขนาดใหญ่แต่ไม่สามารถเปิดได้เพราะมันล็อคอยู่ทั้งสองข้างของประตูมีช่องที่ดูคุ้นตา ฝุ่นลองเอาคบไฟเสียบลงไปปรากฏว่ามันใส่ลงไปได้พอดิบพอดี จึงเดินกลับไปรวบรวมคบไฟเมื่อใส่ครบประตูไม้ที่ตอนแรกไม่มีทีท่าว่าจะขยับก็เปิดออก
ห้องหลังประตูมีขนาดประมาณ 5 x 5 เมตร มีเประตูไม้ 1 บาน ฟอร์นิเจอร์ที่ชำรุดมากมายหยากไย่เกาะเต็มไปหมดและหีบสมบัติไม้เนื้อแข็งเก่าๆตั้งโดดเด่นอยู่กลางห้องจากประสบการณ์เล่นเกมสมัยเด็กแบบนี้อาจจะมีกับดักฝุ่นกวาดตามองไปรอบห้องแล้วก็สะดุดกับโคมไฟเหล็กขนาด 3 เมตร ้าลางสังหรณ์ไม่ดีแว่บเข้ามาในห้วงความคิดก้อนหินถูกโยนออกมาตกลงไปที่พื้นด้านหน้าหีบสมบัติ
กริ๊ก! โครม! โคมไฟเหล็กตกลงมาหน้าหีบสมบัติพอดิบพอดีเพื่อความไม่ประมาณฝุ่นปาหินอีกก้อน แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฝุ่นเดินเข้าไปเปิดหีบสมบัติอย่างระมัดระวังด้านในหีบสมบัติมีเพียงหนังสือเก่าๆเล่มหนึ่งเมื่อหยิบขึ้นมาพบว่ามันเป็หนังสือสุ่มสกิลระดับ E ฝุ่นใช้งานทันที
ติ้ง! [ ท่านได้รับสกิลหลุมหลบภัย]
สกิลหลุมหลบภัย
ระดับ E
ใช้มานา 10 หน่วยต่อการขุด 1 หลุม 1 เมตร
สามารถขุดพื้นดินง่ายเหมือนตัดพุดดิ้งสามารถขุดเสร็จในพริบตาเดียว
-_- หน้าของฝุ่น
“สกิลอะไรของมันว่ะเนี่ย โคตรซวยเลย” ฝุ่นปิดหน้าสกิลไปอย่างเคืองๆ
ฝุ่นใช้ดาบผลักเปิดประตูเพราะว่าจะมีอะไรเซอร์ไพร์ เมื่อประตูเปิดออกก็พบว่ามันเป็ทางเดินทอดยาวมืดๆอีกแล้ว
“เมื่อไหร่จะผ่านสักทีไมเกรนจะขึ้นแล้วเนี่ย” ฝุ่นบ่นพึมพำพร้อมหยิบคมไฟในห้องมาอันนึง
ฝุ่นต้องหยุดอีกครั้งเนื่องจากด้านหน้าเป็ทางเดินแคบๆขนาด1 ฝ่าเท้า ยาวสิบเมตร ทั้งสองด้านเป็หลุมลึกที่มีหอกแหลมนับร้อยฝุ่นสังเกตเห็นที่กำแพงด้านซ้ายมีรอยแตกราวเหมือนใยแมงมุม 3 รอบ เรียงกันจึงคิดว่ามันต้องมีกับดักซ่อนอยู่แน่นอน
หินถูกโยนออกไปบนทางเดินแคบๆกริ๊ก! ตูม!ตูม!ตูม! ลูกตุ้มหินขนาดใหญ่สามลูกแกว่งตัดผ่านทางเดินแคบๆไปกระแทกกำแพงในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน ฝุ่นหลืนน้ำลายดังเอื้อก ถ้าเมื่อกี้ไม่เช็คก่อนถึงจะหนีลูกตุ้มหินอันแรกทัน แต่ไม่มีทางเร่งความเร็วหนี อันที่สองและสามได้แน่นอน
ตอนนี้ลูกตุ้มหินทั้งสามแกว่งไปแกว่งมาช้าลงเรื่อยๆฝุ่นตัดสินใจรอจนลูกตุ้มหยุดแกว่งแล้วก็ โยนหินไปเช็คกับดักอีกหลายก้อนพบว่าไม่มีกับดักอะไรทำงานแล้ว ฝุ่นรีบวิ่งผ่านทางแคบไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อข้ามมาพบห้อง 3 ห้องพบว่าสองห้องเป็ห้องเล็กๆที่ไม่มีอะไรเลยห้องสุดท้ายใหญ่กว่าห้องอื่นและมีประตูสีทองที่ดูหรูหราอลังการฝุ่นออกแรงผลักเล็กน้อยประตูก็เปิดออก พบว่ามันเป็ห้องหินเรียบๆสุดปลายห้องมีกล่องสมบัติสีทองประดับด้วยเพชรพลอยมากมาย และประตูบานใหญ่สีดำลวยลายสีแดงข้างหลังเหมือนประตูของหอคอยทุกชั้น
ติ้ง ! [ยินดีด้วยท่านสามารถไปยังหอคอยแห่งการทดสอบชั้นต่อไป]
เฮ้อ! ในที่สุดก็จบแล้วเอาสมบัติแล้วไปชั้นต่อไปดีกว่า
ฝุ่นเดินไปเปิดหีบสมบัติสีทองฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ!ฟุ่บ! เข็มจำนวนมากพุ่งออกมาหลังจากเปิดกล่องฝุ่นรีบหงายหลังหลบแต่ก็ช้าเกินไปเข็มนับสิบปักเต็มหน้า
ติ้ง! [คุณติดพิษระดับสูง]
เฮ้ย! แบบนี้ก็ได้หรอว่ะพลังชีวิตของฝุ่นลดลงอย่างรวดเร็วไม่ถึง 10 วินาที ดวงตาทั้งสองของฝุ่นก็ดำมืด รู้สึกตัวอีกครั้งฝุ่นนั่งอยู่บนโซฟาสีขาวในห้องสีขาว รอบๆห้องมีโน๊ตบุ๊ค1 เครื่อง และชั้นวางหนังสือสามชั้น
ติ๊ง! เนื่องจากคุณเสียชีวิตจะต้องรออีก 1 ชั่วโมง 59 นาที 59 วินาที ถึงจะสามารถเข้าเล่นเกมได้คุณ้ารอหรือ ออกจากเกมแล้วกลับเข้ามาใหม่ในอีก 30 นาที
ฝุ่นเลือกที่จะรอเพราะตอนนี้รู้สึกโกรธไอ้กับดักบ้าๆนั่นมาก อยากจะเข้าไปอีกครั้งไวๆจากนั้นก็เดินไปที่คอมพิวเตอร์เข้าไปดูเวปไซค์ต่างๆฆ่าเวลา
ผ่านไป 2 ชั่วโมง ฝุ่นกลับเข้ามาในห้องหินเล็กๆอีกครั้งแต่เมื่อเปิดประตูออกไปพบว่าดันเจี้ยน ตำแหน่งของกับดักและชนิดของกับดักเปลี่ยนแปลงไปแต่มันก็ไม่ได้ยากอะไรเพราะตอนนี้เขามีประสบการณ์แล้ว
ฝุ่นกลับมายืนหน้ากล่องสมบัติสีทองอีกครั้งหยิบก้อนหินขึ้นมาเรียกใช้สกิลเสริมพลัง o_O ปัง! ก้อนหินกระแทกกล่องสมบัติสีทองอย่างแรงฝากล่องสมบัติเปิดออกยิงเข็มนับร้อยออกมา
“ไม่ได้กินหรอก” ฝุ่นหัวเราะอย่างสะใจเดินเข้าไปก้มลงมองในหีบสมบัติ
ว่างเปล่า !!!! ไม่มีอะไรเลยฝุ่นช็อคเอามือล้วงลงไปควานหา เผื่อมันจะล่องหนได้ แต่มันว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยฝุ่นเดินตรงไปที่ประตูบานสีดำอย่างเงียบๆ แล้วใช้เท้าถีบเปิดประตู เปรี้ยง!
ฝุ่นปรากฏตัวในห้องโถงขนาดใหญ่ของหอคอยชั้น5 ที่มีเสียงจอแจ ในชั้นนี้ไม่มีมอนเตอร์ ดันเจี้ยน หรือกับดักมีแต่ผู้เล่นคนอื่นเต็มไปหมดกับ วงเวทย์เรืองแสงสีฟ้าอ่อนที่เขียนด้วยภาษาแปลกๆขนาดใหญ่อยู่กลางห้องโถง และประตูบานใหญ่สีดำลวดลายสีแดง ผู้เล่นบางคนเดินเข้าไปในวงเวทย์แล้วก็หายตัวไป
ฝุ่นลองเดินเข้าไปในวงเวทย์บ้าง ฝุ่นรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ตรงทางเข้าหอคอยแห่งการทดสอบแล้วขณะกำลังงุนงง
ติ้ง! [หาก้ากลับไปยังหอคอยแห่งการทดสอบชั้น5 เพียงเอานิ้วแตะที่วงเวทย์ตรงข้อมือซ้ายแล้วพูดว่ากลับ]
เมื่อยกมือซ้ายขึ้นมาดูก็บว่าตรงข้อมือมีวงเวทย์สีฟ้าอ่อนขนาด5 เซ็นติเมตร เรืองแสงอยู่ ฝุ่นเดินไปรอบๆและซื้อข้าวกล่องมาตุนเพิ่มขณะกำลังจะแตะไปที่วงเวทย์ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงเรียก พี่ฝุ่น!
ฝุ่นหันกลับไปมอง ก็พบกับหญิงสองชายหนึ่งปาร์ตี้ที่เคยสู้ด้วยกันก่อนหน้านี้นี่เอง
“อ้าว นึกว่าไปทวีปหลักกันแล้วซะอีก” ฝุ่นพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
“ก็น่าจะเป็แบบนั้นแหละค่ะแต่พวกหนูติดอยู่ที่ชั้นสี่นานไปหน่อย” โมพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
“อ่อผมก็ตายไปรอบนึงเหมือนกัน” ฝุ่นตอบพร้อมเอามือเกาหัวเกรกๆ
ทั้งสามคนหัวเราะแห้งๆจริงๆแล้วโมตายไป 4 ครั้ง คิวตายไป 3 ครั้ง คนที่ตายมากที่สุดคือเพชรตายไป 7 ครั้งเรียกได้ว่าโดนทุกกับดักเลยทีเดียว
“ตอนนี้คุณฝุ่นมาถึงชั้น 5 แล้วสินะครับถึงวาปออกมาจากหอคอยได้ อีกไม่กี่ชั้นเอง หอคอยนี้มีทั้งหมด 8 ชั้นตอนนี้พวกเราอยู่ที่ชั้น 7” คิวพูดพร้อมใช้นิ้วเรียวยาวขยับแว่นขึ้นเล็กน้อย
“เพิ่งมาถึงชั้น 5 เลย เราอาจจะได้เจอกัน’ ฝุ่นพูดพลางเอานิ้วแตะไปที่วงเวทย์สีฟ้าที่ข้อมือ “กลับ”