ไอ้เชจะเป็ลูกเขยกำนัน
ตอนที่ 1. ไอ้เชจะเป็ลูกเขยกำนัน
ถ้าถามชาวบ้านตำบลหนองป่าบงว่าคนที่ไม่ควรไปมีเื่ด้วยที่สุดคือใคร สิบคนก็ตอบเหมือนกันสิบคน
"ไอ้เช"
เชตวัน ศิริส่งเสริมตระกูล อายุสิบแปดปี
หล่อ ฉลาด แข็งแรง แล้วก็เหี้ยครบทุกข้อ
มันเป็ลูกชายคนเล็กของเฮียกวง เ้าของร้านค้าส่งใหญ่ที่สุดในตำบลบ้านมีเงิน มีรถ มีที่ดิน มีสวนส้ม มีทุกอย่างยกเว้นความเรียบร้อย
นี่แหละไอ้เชกระทงชายวัยรุ่นอายุ18 ผู้เกิดใน่เจนซี (GEN-Z) แต่วิถีชอบกลิ่นไอของเจนวาย (GEN-Y) นอกจากหน้าตาดีแล้ว ทุกอย่างของมันเลวหมดทั้งนิสัยใจคอเ้าคิดเ้าแค้น รักความรุนแรง เรียนไม่ยุ่งมุ่งแต่หาเื่นักเลงเก่าแก่ในถิ่นถูกมันตามกระทืบจนวงแตก ไปเที่ยวตามรำวง งานวัดมันก็สรรหาแต่เื่พิเรนทร์ เขารณรงค์งดเหล้า มันก็แอบเอาสาเกใส่ขวดโค้กเข้าวัดพอเมาทีก็มีเื่ไปทั่วจนคนต่างเอือมระอา ชื่อเหม็นไปทั้งตำบล
ตำบลที่ไอ้เชอาศัยอยู่เป็ตำบลเล็กๆแห่งหนึ่งในภาคเหนือด้วยความที่จังหวัดนี้เป็จังหวัดใหญ่ พื้นที่เยอะ ตำบลหนองป่าบงจึงมีหมู่บ้านอยู่ในฐานข้อมูลถึง17 หมู่บ้าน ระยะทางจากหมู่บ้านหนองป่าบง ตำบลหนองป่าบงเข้าไปในตัวอำเภอนั้นก็ 35กิโลเมตร ระยะทางจากตัวตำบลไปในตัวจังหวัดก็ 193 กิโลเมตร ด้วยระยะทางขนาดนี้ผู้คนในตำบลนี้และใกล้เคียงต่างก็มีชีวิตเรียบง่ายถึงแม้ว่าโลกข้างนอกจะก้าวเข้าสู่ยคเอไอกำลังจะครองโลกแต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับยังยึดมั่นวิถีชีวิตดั้งเดิม ผู้เฒ่าผู้แก่เป็ใหญ่เคี่ยวเข็ญลูกหลานในสายตาราวกับว่าอยู่ในยุคปลายอยุธยาไม่มีผิดความเจริญที่แผ่เข้ามาไม่ได้ทำให้ความเชื่อคร่ำครึนั้นเจือจางลงไปแม้ว่ารุ่นพ่อแม่ยุคใหม่จะเริ่มมีหัวก้าวหน้าแต่จะให้ข้ามหน้าข้ามตามาต่อต้านยกคำอ้างว่าโลกาภิวัฒน์ก็เถียงไม่ชนะ
ไอ้เชเป็ลูกชายคนสุดท้องของเฮียกวงเศรษฐีมีหน้ามีตาของตำบลหนองป่าบงที่เป็ลูกหลงที่ห่างจากพี่สาวคนที่ 4 ถึง 12 ปีอากงอาม่าเลยทั้งรักทั้งหลงลงมือเลี้ยงดูเอาใจใส่มาั้แ่เล็กเมื่อไอ้เชมันอยากได้อะไร ก็แค่แหกปาก ปู่ย่าต่างก็พากันประเคนให้ถึงแม้เฮียกวงจะทัดทาน แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะในบ้านนี้เตี่ยกับม้าก็เป็ใหญ่คำสั่งผู้ใหญ่ถือว่าเด็ดขาด ได้แต่ก้มหน้าก้มตาหาเงินเข้าบ้านงกๆ
“ไหนเฮียบอกว่าจะคุยกับเตี่ยว่าไม่ให้ตามใจเ้าเชไง” ลินดา แม่แท้ๆของเช ผู้มีเชื้อสายคนใต้ ผมสีแทน ตาหวาน ที่ตบแต่งเข้าบ้านยังอึดอัดใจเพราะทำอะไรไม่ได้มองการเติบโตของลูกชายคนสุดท้องที่ถูกวางขึ้นหิ้งด้วยความเป็ห่วงสมัยก่อนเขามีแต่ พ่อแม่รังแกฉัน นี่เห็นจะเป็ กงม่ารังแกหลาน ไปเสียแล้ว
“เฮียอย่าเอาแต่เงียบสิ” ลินดาค้อน“เฮียเป็ผู้นำตระกูลแล้วนา”
“...”
นั่นแหละมีแต่คำบ่น แต่ก็ไม่มีคำตอบอะไรที่เป็ชิ้นเป็อันให้เฮียกวงมาตอบเมียรักได้เฮียกวงกับลินดาแต่งงานกันมาปีนี้ก็ปีที่ 37 ด้วยความที่เป็ตระกูลเชื้อสายจีนการแต่งงานไวก็เป็เื่ปกติ พวกเขาอยู่กินกันมาั้แ่อายุ 17 ปีมีลูกชายคนแรกตอนอายุ 18 และต่อมาก็มีหัวปีท้ายปีเพิ่มอีก 3 คน จนอายุ 22ก็ตั้งใจปิดอู่ แต่ใครจะคิดว่าอีก 12ปีต่อมาไอ้เชก็ทะลุยาคุมเข้ามาอยู่ในท้องลินดาในวัย 34 ปี ที่ฐานะทางบ้านมั่นคงมีกินมีใช้เงินไม่ขาดมือแบบนี้
เหตุผลนี้เอง...ที่ทำให้โครเชต์ หรือ ไอ้เช กลายเป็คุณหนูที่มีแต่คนเอาใจ
เมื่อหนุ่มไทยเชื้อสายจีนกับสาวไทยนัยย์ตาหวานเยิ้มแต่งงานกัน เชตวัน ศิริส่งเสริมตระกูล จึงเกิดมาด้วยยีนเด่นๆเกือบทั้งหมดไม่ว่าผิวสีแทนธรรมชาติผิดแผกจากพี่น้องคนอื่นๆ ดวงตาสองชั้นกลมโตขนตายาวงอนกว่าพระเอกลิเกแต่ใบหน้าได้รูปกรอบหน้าคมชัด คิ้วหนาที่ได้มาจากตระกูลทางแม่ขึ้นเป็แพจมูกโด่งแต่มีงุ้มที่สันเล็กน้อยขับให้ความหล่อโดดเด่น ส่วนสูง 177เซ็นติเมตรทำให้ไอ้เชสามารถยืนหนึ่งได้ว่าเป็ผู้ชายที่หล่อระดับต้นๆของตำบลหนองป่าบง
ไอ้เชของเรานั้นอย่างที่บรรยายไปว่า รักสนุกไม่มุ่งเรียนกว่าทางบ้านจะขู่เข็ญเค้นคอให้เรียนจนถึงระดับปวช.ปีที่ 3 ก็หมดเงินไปหลายแสนเพราะสมองที่ฉลาดแกมโกงนั้นกลับไม่รับรู้เอาวิชาความรู้มาประดับแต่เื่ไม่ดีต่างๆกลับเปิดรับมาเป็เหมือนสมบัติ์ ั้แ่ไปมีเื่ต่อยตีไม่เว้นแต่ละวันไอ้เชมันยังมีเื่เคยไปต่อยปากอาจารย์ที่เคยด่ามันว่าโง่ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น ถึงขั้นจะโดนคดีมีประวัติติดตัว ตอนนั้นเฮียกวงต้องวิ่งเต้นไปขอความช่วยเหลือจากกำนันต่วนเพื่อนจากตระกูลคนคนจีน มีศักดิ์เป็หลานของเมียแรกของเตี่ย(อากงของเช)ถึงแม้จะไม่ได้เป็ญาติกัน แต่ก็ถือว่าเป็ตระกูลใกล้ชิดคบค้าเป็เพื่อนไว้เนิ่นนาน และตอนนั้นเอง ที่ไอ้เช หนุ่มเกเร ที่ปากแตกแก้มบวมเพราะถูกหมัดเฮียกวงลงโทษได้เจอกับ หลิน ลูกสาวคนที่สองของกำนันต่วน
ตระกูลของเฮียต่วนกับตระกูลของเฮียกวงมีรากฐานมาจากพื้นที่เดียวกันดั้นด้นมาตั้งรกรากด้วยกันจึงเรียกได้เต็มปากว่าสนิทชิดเชื้อมาั้แ่สมัยบรรพบุรุษ ในรุ่นเตี่ยกับม้าเฮียต่วนมีอาชื่อว่า ชิง (ซึ่งอาจจะมาจากชื่อจีนว่า ชิงเยว่) ได้หมั้นหมายเพื่อแต่งงานกับเตี่ยของเฮียกวงแต่แต่งงานได้ไม่นานก็เคราะห์ร้าย ป่วยเป็ไข้ป่าและจากไปั้แ่อายุยังน้อยจากที่เคยเกี่ยวดองเป็ญาติก็เลยจบลง เหลือเป็แต่มิตรภาพเท่านั้น
หลินเป็สาวสวย อายุ 18 ปีเท่ากับเช เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในตัวจังหวัดปิดเทอมทีก็กลับบ้านที ไอ้เชที่เพิ่งได้เจอก็เผลอเอาใจไปให้เขารักแรกพบทำให้ต้องเทียวไล้เทียวขื่อไปเสนอหน้าที่บ้านสาวเ้าั้แ่เช้าตื่นไปเรียนยังไม่เช้าเท่าตื่นไปเฝ้าสาวหรอกนะ แต่ดอกฟ้ากับไอ้เชเร (ชื่อเช+ ความเกเร เลยได้ฉายาว่า เชเร) จึงเป็เื่น่าขันเพราะหลินก็รู้วีรกรรมของไอ้เชอยู่ไม่น้อย นอกจากนิสัยเกเรแล้วยังมีความเ้าชู้ขึ้นชื่อจนสาวๆต่างขยาดถึงแม้เชเรจะพร่ำบอกหลินว่าเขารักเดียวใจเดียว แต่หลินก็ไม่ได้สนใจหักหน้าเขาตลอดไม่ว่าจะวานปอยหลวง รำวงกฐิน ปล่อยโคมยี่เป็ง
จากรัก ก็เริ่มโกรธ ในเมื่อจีบดีๆไม่ได้ ... มันต้องใช้ไม้แข็งแหละวะ!
