เจ้าพ่อมาเฟียย้อนเวลามาใช้ชีวิตสดใสในรั้วโรงเรียน!

"พี่วินเร็วๆ สิคะ!!" ซัมเมอร์หันไปมองวินเทอร์ที่มัวแต่เดินเอ้อระเหยลอยชาย

"จ้าๆ"

คุณฟู่ที่เห็นท่าทางที่ดูระริกระรี้ของลูกสาวอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ ตั้งแต่เกิดจนมาถึงป่านนี้อาหมวยน้อยไม่เคยไปเล่นสงกรานต์เลย

ถ้าไม่ใช่เพราะได้ลูกรักอย่างวินเทอร์ ไม่รู้ว่าชีวิตนี้ลูกสาวของตนจะมีโอกาสได้ไปเล่นสงกรานต์แบบวัยรุ่นทั่วไปไหม

"พวกลื้อจะไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนกัน?"

"ผมว่าจะพาพวกสาวๆ ไปเที่ยวแถวทะเลครับ" วินเทอร์หยิบปืนฉีดน้ำทั้งสองกระบอกขึ้นมาดู ยิ้มด้วยความพึงพอใจ

แต่หารู้ไหมว่า หนึ่งในปืนฉีดน้ำทั้งสองกระบอกนั้น มันมีปืนจริงๆ อยู่หนึ่งกระบอก ยิงแล้วตายแน่นอน 100% วินเทอร์ได้ดัดแปลงเจ้าปืนกระบอกนี้ให้รูปลักษณ์ภายนอกเป็นปีนฉีดน้ำ ที่เขาพกปืนจริงไปด้วยก็เพื่อใช้ในจัดการพวกแมลงหวี่แมลงวันที่มาตอมสาวๆ ของเขา

'ภรรยาของผมก็ไม่ได้น่ารักขนาดนั้นหรอกครับ'

และไม่ใช่แค่วินเทอร์คนเดียวที่ทำแบบนี้ เมฆาหนุ่มสุดหล่อมาดเข้ม พูดน้อยยิงดับ ก็พกปืนไปด้วยเช่นกัน

แต่ในวันนี้เมฆาไม่ได้ใส่ชุดสูทเหมือนปกติ ทำให้เขาไม่สามารถใส่ซองปืนซ่อนไว้ในเสื้อคลุมได้ เลยต้องดัดแปลงให้เป็นปืนฉีดน้ำเหมือนกับวินเทอร์

"พวกลื้อเที่ยวให้สนุกกันนะเน้อ!" คุณฟู่หันไปเล่นหมากล้อมกับพลเรือเอกเดชาต่อ

เขาไม่จำเป็นต้องห่วงลูกๆ ของเขาเลยสักนิด เพราะถึงยังพวกลูกน้องคนในแก๊งก็พากันยกโขยงตามไปอยู่แล้วและทั่วทั้งจังหวัดก็เป็นเขตของพวกเขาอยู่แล้ว กลุ่มแก๊งเล็กใหญ่ทั้งหมดเป็นสาขาย่อยที่แตกแขนงออกไปอีกที สรุปแล้วทั้งหมดเป็นคนของแก๊งหงเหมินทั้งนั้นเรียกได้ว่ามีหูมีตาอยู่ทุกที่

สิ่งที่คุณฟู่เป็นห่วงควรจะเป็นคนที่ไม่รู้ตาสีตาสา หรือพวกแก๊งข้างถนนที่ไม่รู้ว่าพวกวินเทอร์เป็นใคร ถ้าโชคดีก็รอดไป ถ้าโชคร้ายหน่อยก็เตรียม Say Good Bye ได้เลย

เมื่อทุกคนขึ้นรถมาแล้ว วินเทอร์จึงถามขึ้นมาว่า "นี่ก็พึ่งจะเที่ยง พวกเราไปเดินเล่นที่ห้างก่อนไหม?"

สี่สาวที่นั่งกันอยู่เบาะหลังรวมถึงเอิงเอยหวานใจของเมฆา พยักหน้ากันอย่างพร้อมเพรียงเป็นคำตอบ

"งั้นเดี๋ยวหนูโทรไปบอกพวกวาก่อนนะคะ" ซัมเมอร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"คุณชายจะไปห้างไหนครับ?" เมฆารับหน้าที่เป็นคนขับรถ

"พี่ส้ม ตอนนี้พวกเราเป็นเจ้าของห้างไหนอยู่ครับ?" วินเทอร์คิดว่าการได้ไปเดินห้างของตัวเองมันน่าจะดีและสะดวกกว่า

"ห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้าทั้งหมดในจังหวัดและทั่วทั้งภาคตะวันเป็นของน้องวินหมดแล้วจ้ะ" ส้มตอบได้กลับไปแบบไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ "อ่อ และก็ทรัพย์สินต่างๆ ของสี่ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงตอนนี้เป็นของพวกเราหมดแล้ว"

"งั้นไปศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดละกัน"

เมื่อรู้จุดหมายแล้ว เมฆาได้สตาร์ทรถ G-Class รุ่นดัดแปลงขับออกจากคฤหาสน์ ตรงไปยังห้างสรรพสินค้าทันที

พวกเขาใช้เวลาในการเดินทางเกือบชั่วโมงกว่าจะมาถึงศูนย์การค้า Winter & Summer ที่เป็นศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด สาเหตุที่มีชื่อนี้ก็เพราะแก๊งหงเหมินได้เทคโอเวอร์ไปแล้ววเรียบร้อย เงินไม่ใช่ปัญหาอยู่ที่ว่าเจ้าของเก่าจะยอมขายหรือไม่ แต่ถ้าไม่ยอมขายก็เตรียมฉลองครบรอบวันตายในปีหน้าได้เลย

เมื่อพวกเขามาถึงห้างก็เจอกับสามสาวเพื่อนร่วมห้องที่มาถึงก่อนแล้ว เจ็ดสาวเลยพากันเดินเล่นช้อปปิ้งกันอย่างสนุกสนานโดยมีพี่ส้มผู้มีประสบการณ์เป็นคนนำ สองสาวอย่างซัมเมอร์และแอนนี่ ที่คนหนึ่งเป็นลูกคุณหนู ส่วนอีกคนก็เป็นเจ้าหญิง ไม่เคยได้มาเที่ยวห้างแบบนี้มาก่อน นี่จึงเป็นการเดินห้างครั้งแรกของพวกเธอ

และแน่นอนว่าภาระในการถือของให้เจ็ดสาวก็ตกไปเป็นของสองหนุ่ม สองนายบ่าวมองหน้ากันแล้วยิ้มแห้งๆ

เมื่อสาวๆ ได้ช้อปปิ้งกันเสร็จเรียบร้อย ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะไปเล่นสงกรานต์กันสักที

เมื่อพวกเขามาถึงกับพบว่าบนถนนที่เป็นเส้นทางไปชายหาด เต็มไปด้วยรถที่จอดต่อกันยาวเหยียดเป็นหางเว่า กว่าจะเข้าไปถึงตัวชายหาดได้นั้นคงใช้เวลาหลายชั่วโมง

แต่ระหว่างทางก็มีคนที่เดินเล่นน้ำกับนับพัน รวมทั้งเพลงที่ดังลั่นทุ่งไปตลอดทาง

ในระหว่างที่รถค่อยๆ ไหลไปตามแถว วินเทอร์ก็พาสาวๆ ลงไปเล่นน้ำ ส่วนรถก็เรียกให้ลูกน้องที่อยู่แถวๆ นั้นมาขับให้

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะไม่มีใครกล้าเข้ามาประแป้งสาวๆ เพราะมีสองหนุ่มและกลุ่มชายฉกรรจ์ร่างใหญ่บนมัดกล้ามที่หนาแน่นเต็มไปด้วยรอยสักคอยเดินคุมเชิงไว้อยู่ ใครที่เห็นชายฉกรรจ์เหล่านี้แทบไม่ต้องคิดเลยว่าจะเป็นคนดี

ไอ้หนุ่มคนไหนมีความคิดที่จะเดินตีมึนไปนัวสาวๆ ของวินเทอร์แล้วละก็ กลุ่มชายฉกรรจ์เหล่านั้นขออนุญาตพาตัวไปคุยหน่อยนะ

กลุ่มสาวๆ ได้เดินไล่ฉีดน้ำปิ้วๆ กันอย่างสนุกสนาน ถ้าเหนื่อยก็ขึ้นไปนั่งพักบนรถ ถ้าหิวอะไรก็มีลูกน้องในแก๊งจัดเตรียมมาให้ไม่ขาด

"คุณปู่วิน! หนูอยากลองเข้าผับดูบ้าง ได้มุ้ย?" วาวาจอมแก่นได้เดินมาทำสายตาออดอ้อน

วินเทอร์จึงมะเหงกเธอลงไปหนึ่งที พร้อมบ่นเล็กน้อย "เป็นเด็กเป็นเล็ก อายุยังไม่ถึง 18 คิดจะเข้าผับแล้วเหรอ"

"ซัมเมอร์ก็อยากเข้าใช่ไหม!" เมื่อเห็นว่าวินเทอร์ไม่อนุญาต เธอเลยเปลี่ยนไปขอร้องคนที่เป็นเจ้านายแท้จริง

"เอ่อ...ผับคืออะไรเหรอ?" ซัมเมอร์ถามขึ้นมาด้วยแววตาซื่อๆ

แพรวาตบหน้าผากตัวเองทีหนึ่ง และพึ่งนึกได้ว่าเพื่อนสาวเธอคนนี้เป็นคุณหนูติดบ้าน

"พวกเราลองไปดูสักครั้งก็ได้" ซัมเมอร์ยิ้มให้กับวินเทอร์ เพราะเธอก็อยากรู้ว่าผับที่เพื่อนสาวบอกมันเป็นยังไง

เมื่อลูกน้องคนหนึ่งได้ยินว่าคุณหนูและเพื่อนๆ ของตนอยากไปเที่ยวผับ มันจึงเดินไปกระซิบข้างหูวินเทอร์ว่า "บอส ถ้าอย่างนั้นให้พาคุณหนูและเพื่อนๆ ไปที่บาร์ของแก๊งเราไหมครับ?"

วินเทอร์พยักหน้าเห็นด้วย พาพวกเด็กแสบไปบาร์ที่แก๊งของเขาคุมน่าจะดีกว่า ถ้าเกิดใครมีปัญหาอะไรโทษเบาสุด มันก็แค่ตายไร้ที่ฝังแค่นั้นเอง

"ก็ได้ๆ ถือว่าเปิดประสบการณ์แล้วกัน" วินเทอร์หันไปบอกกับพวกสาวๆ

"แต่พวกเราอายุยังไม่ถึงไม่ใช่เหรอคะ จะให้พวกพี่ๆ พาเข้าไปเหรอคะ?" ซัมเมอร์ชี้ไปที่กลุ่มยากูซ่า ซึ่งเป็นคนของแก๊งหงเหมินนั่นเอง

"เป็นบาร์ของแก๊งเรานี่แหละ" วินเทอร์ยักไหล่อย่างไม่แยแส

เขาเป็นเจ้าของบาร์ แต่เข้าบาร์ตัวเองไม่ได้เนี่ย? แทบไม่อยากจะคิดเลย

เมื่อพวกเขามาถึงบาร์ ก็เป็นไปตามคาด พวกเขาสามารถผ่านไปได้ฉลุย ผู้จัดการได้ออกมาต้อนรับอย่างดีและพากลุ่มของวินเทอร์ไปโซน vip

ซึ่งการเข้ามาในบาร์ ความสวยของพวกสาวๆ ก็เป็นที่สะดุดตาหนุ่มๆ ในบาร์ทันที แน่นอนว่าพวกเขาเดินเข้ามาจีบทันที

"น้องสาว มากั-"

"ไอ้หนุ่ม พ่อมึงมาตามกลับบ้าน"

ไม่ทันที่ไอ้หนุ่มสุดหล่อจะได้พูดจบประโยค ก็ถูกกลุ่มชายฉกรรจ์มาล็อกตัวเรียกไปคุยเรื่องราวในชีวิตประจำวันทันที

บรรดาเด็กหนุ่มคนอื่นๆ ที่เห็นว่าสุดหล่อที่เดินเข้าไปจีบซัมเมอร์ถูกล็อกตัวไปคุยหลังห้องน้ำ พวกเขาทั้งหมดก็ล้มเลิกแผนที่จะจีบสาวๆ กลุ่มนี้ทันที

"แม่จ๋า!!!!!!!!!!!!!!! แขนกู แขนกู อ๊ากกกกกกก!!!!" เสียงกรีดร้องโหยหวนได้ดังลั่นออกมาจากห้องน้ำ

แต่ไม่มีใครได้ยิน เพราะถูกเสียงดนตรีกลบไปหมดแล้ว จะมีเพียงแค่คนที่อยู่ในห้องน้ำได้ยินเท่านั้น ซึ่งก็คือวัยรุ่นหนุ่มคนหนึ่งที่ปลดทุกข์หนักอยู่ในห้อง เมื่อตัวเขาได้ยินเสียงร้องโหยหวนและการข่มขู่คุกคามที่จะฆ่าล้างยันโคตรเหง้าตรงหน้าห้อง เขาก็ได้แต่นั่งขมิบตูดพยายามกลั้นหายใจเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าตนอยู่ในห้อง

"ขอเบียร์หน่อยค่า~" วาวาจอมแก่นหันไปบอกกับลูกน้องที่ยืนคุ้มกันอยู่

วินเทอร์ที่ได้ยินจึงดีดหน้าผากแพรวาไปหนึ่งที "ไปเอาน้ำผลไม้มาให้เธอ มองอะไร? หรือจะกินนมแทน"

แพรวาพองแก้มป่องขึ้นมาและได้สะบัดหน้าหนีด้วยความแง่งอน

"เอาวิสกี้มาให้ฉันด้วยขวดหนึ่ง เมฆาแกจะเอาอะไร?"

"ขอโซจูครับ" เมฆาที่ลืมไปแล้วว่าตนเป็นคนประเทศเสือโคร่งไซบีเรียแต่ไม่เคยดื่มโซจูเลย

เมื่อสาวจอมแก่นได้ยินสองหนุ่มสั่งเครื่องดื่มมึนเมา เธออดไม่ได้ที่จะร้องท้วง "ไม่ยุติธรรมเลย ทีพวกปู่ยังสั่งกันได้เลยอ่า~"

วินเทอร์ไม่สนใจ แกล้งทำเป็นว่าเสียงเพลงดังจนไม่ได้ยิน ทั้งที่โซนที่พวกเขานั่งเสียงเพลงเบาจนเหมือนเปิดคลอไว้เฉยๆ เท่านั้น

หลังจากที่สาวๆ นั่งกันไปสักพัก ก็พบว่าความวุ่นวายแบบนี้ไม่เหมาะกับพวกเธอ มันไม่ได้สนุกอย่างที่คิดเลยสักนิด

พวกเธอเลยพากันออกไปเล่นสงกรานต์ข้างนอกต่อดีกว่า ก่อนที่จะฟ้าจะมืดไปกว่านี้

หลังจากที่ได้ไล่ฉีดน้ำ กรี๊ดกร๊าดกันจนหมดแรง พวกเธอก็พากันไปนั่งพักบนรถจนไปถึงชายหาด

"กลิ่นทะเล~"

เมื่อมาถึงชายหาด ไม่รู้ว่าพวกเธอไปได้แรงมาจากไหนกัน ลงไปวิ่งเล่นกันริมหาดทราย และพากันถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน เป็นจำนวนมากกว่าพันรูป

วินเทอร์และเมฆาวางเก้าอี้ชายหาดและนอนกินลมชิลๆ รอจนกว่าพวกสาวๆ จะเที่ยวเล่นกันอย่างหนำใจ

"พี่วินค่ะ" ซัมเมอร์เดินมายืนตรงหัวของวินเทอร์

"ว่าไงครับ?" วินเทอร์มองไปที่ภรรยาของเขาด้วยความสิเน่หา

"รักนะคะ ❤️!"

"รักเหมือนกันครับ รักที่สุดเลยด้วยครับ❤️!"

พลุได้ถูกจุดยิงขึ้นฟ้าโดยฝีมือของเหล่าลูกน้อง เสียงดังปุง! ปุง! ปุง!ระเบิดออกมาเป็นรูปต่างๆ พร้อมกับซัมเมอร์ที่โค้งก้มตัวลงไปจูบที่ริมฝีปากของวินเทอร์เบาๆ อย่างอ่อนโยน