เจิ้งตันตันใบหน้าเต็มด้วยความยินดีและความสุข แก้มทั้งสองแดงก่ำ
“ลู่เซิ่ง ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
กล่าวจบ เจิ้งตันตันรีบเสริมขึ้นอีกประโยค “แล้วนายมาเหลียงเฉิงตั้งแต่เมื่อไร?”
“เพิ่งมาถึงวันนี้”
“อ๋อ”
เจิ้งตันตันพลันได้สติ ครุ่นคิดแล้วกล่าว “ที่นายมาเหลียงเฉิง ก็เพราะเรื่องนี้สินะ?”
เจิ้งตันตันชี้ไปยังงานเลี้ยงที่พวกเขายืนอยู่
ลู่เซิ่งครุ่นคิดเล็กน้อย พยักหน้า “ก็ประมาณนั้น”
“ดี...ดีจังเลย!”
เจิ้งตันตันตื่นเต้นจนพูดไม่ออก
เธอรู้สึกว่าตนเองกับลู่เซิ่งมีวาสนาต่อกันอย่างแท้จริง
หากวันนี้ไม่ใช่เพราะถูกเพื่อนสนิทยัดเยียดให้มาร่วมงานเลี้ยงที่เธอไม่ชอบ เธอคงไม่ได้มาที่นี่ และคงไม่ได้บังเอิญเจอลู่เซิ่ง
นี่เรียกว่าอะไร?
นี่เรียกว่าฟ้าลิขิต
เดิมทีถูกบังคับให้มาในสถานที่ที่เธอไม่ชอบใจนัก แต่ตอนนี้เจิ้งตันตันอยากจะกอดซินย่วนแล้วตะโกนออกมาด้วยความดีใจหลายๆ ครั้ง
อะไรคือเพื่อนสนิท นี่มันแม่สื่อที่สวรรค์ส่งมาให้เธอสานสัมพันธ์กับลู่เซิ่งชัดๆ
“ตันตัน มีเพื่อนแล้วไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอ?”
เสียงหนึ่งเจือความขี้เล่นดังขึ้นข้างหูทั้งสอง
เจิ้งตันตันหันกลับไปมอง ก็พบว่าเป็นซินย่วน เพื่อนสนิทของเธอนั่นเอง
ซินย่วนถือแก้วไวน์แดง พิจารณาชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างละเอียด
รูปร่าง หน้าตา หุ่น ท่าทาง...ไม่ว่าจะด้านไหน ก็ล้วนแต่ยอดเยี่ยมทั้งสิ้น
แถมยังมีความสามารถพอที่จะปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้...
“เจิ้งตันตัน เธอนี่มีเป้าหมายตั้งแต่แรกแล้วนี่นา ยังมาหลอกฉันว่าเป็นเพื่อน เธอมีเพื่อนผู้ชายที่ไหนฉันไม่รู้หรือไง...”
ซินย่วนโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเจิ้งตันตัน
เจิ้งตันตันหน้าแดงเล็กน้อย “เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย นี่ๆ เดี๋ยวฉันแนะนำให้รู้จักนะ”
เจิ้งตันตันจับมือซินย่วน แล้วหันไปกล่าวกับลู่เซิ่ง “ลู่เซิ่ง นี่คือซินย่วน เพื่อนสนิทของฉัน ส่วนนี่คือลู่เซิ่ง ที่ฉันเคยพูดถึงให้เธอฟังไง”
“ลู่เซิ่ง นายคือลู่เซิ่งงั้นเหรอ?”
ซินย่วนได้ยินคำแนะนำของเจิ้งตันตัน ไวน์แดงในปากแทบจะพุ่งออกมา
แววตาที่มองลู่เซิ่งก็เปลี่ยนไปในทันที
แววตาดูแปลกๆ
“ไม่น่าล่ะถึงได้หนุ่มขนาดนี้ ที่แท้ก็คือเด็กมัธยมปลายที่ทำให้ตันตันหลงใหลหัวปักหัวปำ พอใส่สูทแล้วแทบจำไม่ได้เลย
หน้าตาเป็นแบบนี้นี่เอง ไม่แปลกใจเลย...”
ต้องยอมรับว่าเด็กหนุ่มที่ชื่อลู่เซิ่งคนนี้ รูปลักษณ์ภายนอกโดดเด่นเป็นอย่างมาก
ถึงแม้จะอยู่ในแวดวงที่มีแต่หนุ่มหล่อสาวสวยอย่างพวกเธอ ก็ยังสามารถสังหารได้ถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์
แถมยังมีภูมิหลังที่ดูลึกลับ...
ซินย่วนเข้าใจเหตุผลที่เจิ้งตันตันตกหลุมรักได้ทันที
แน่นอนว่าความกระตือรือร้นที่มีต่อลู่เซิ่งก็ลดลงอย่างรวดเร็ว
“ที่แท้คุณก็คือคุณลู่ ได้ยินตันตันพูดถึงคุณอยู่เสมอ วันนี้ได้พบตัวจริง สมกับเป็นมังกรในหมู่คน”
ซินย่วนนึกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเธอเป็นเพียงเด็กมัธยมปลาย พอพูดคำพวกนี้ออกมาก็อดขำไม่ได้
ลู่เซิ่งสามารถจับความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์เล็กๆ น้อยๆ ของซินย่วนได้อย่างง่ายดาย แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไร เพียงแค่พยักหน้าอย่างเย็นชา “สวัสดีครับ”
“คุณลู่เป็นคนที่ไหนคะ?”
ซินย่วนยิ้มอย่าง “สุภาพ” แล้วเอ่ยถาม
“ไป๋เหอครับ”
ลู่เซิ่งตอบ แล้วกล่าวอย่างเฉยเมย “ต่อไปคุณคงจะถามถึงพ่อแม่ของผม อยากจะสืบประวัติครอบครัว แล้วก็ถามว่าผมเข้ามาในงานเลี้ยงนี้ได้ยังไงใช่ไหม?”
ลู่เซิ่งมองซินย่วนที่สีหน้าตกตะลึงด้วยแววตาเยาะเย้ยเล็กน้อย แล้วหันไปกล่าวทักทายเจิ้งตันตัน “ผมไปก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกัน”
กล่าวจบก็หันหลังเดินจากไป
ทำไมเขาถึงเกลียดสถานที่แบบนี้?
ส่วนใหญ่น่าจะเป็นเพราะเหตุผลนี้นี่เอง
ในสายตาคนนอก อาจจะมองว่าเขาอ่อนไหวเกินไป แต่...
แล้วยังไงล่ะ?
เขาเป็นเพียงเด็กที่เกิดในครอบครัวธรรมดา อ่อนไหวก็อ่อนไหวสิ ยังไงเขาก็รู้สึกไม่สบายใจ
“สู้กินอาหารในโรงแรมยังจะมีความสุขกว่าอีก...”
ลู่เซิ่งส่ายหน้า แล้วโยนส้อมที่ขยำเป็นเศษเงินทิ้งไว้บนโต๊ะ
“ลู่เซิ่ง! ลู่เซิ่ง...”
เจิ้งตันตันยังไม่ทันได้ตั้งตัว ลู่เซิ่งก็เดินจากไปแล้ว
เธอต้องการจะวิ่งตามไปโดยไม่รู้ตัว แต่ถูกซินย่วนคว้าตัวไว้ ซินย่วนส่ายหน้าให้เธอด้วยสีหน้าจริงจัง
“ช่างเขาเถอะ ตันตัน คนแบบนี้ไม่คุ้มค่าหรอก...”
ซินย่วนมองตามแผ่นหลังของลู่เซิ่งที่เดินจากไป พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงขบขัน “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย เขาก็แสดงอาการขนาดนั้นแล้ว
นี่แสดงว่าอะไร?
นี่แสดงว่าในใจเขากังวลกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดถึงเป็นอย่างมาก
ไม่มีความสามารถอะไรแต่กลับถือดี
พูดให้ดีหน่อยก็คือหยิ่ง พูดให้แย่หน่อยก็คือขี้ขลาด
ฉันเจอคนแบบนี้มาเยอะแล้ว ไม่เหมาะกับเธอหรอก...
เธอดูสิ...”
บนใบหน้าของซินย่วนพลันปรากฏสีหน้าเข้าใจบางอย่าง ชี้ไปยังด้านหน้า
เจิ้งตันตันมองตามทิศทางที่ซินย่วนชี้
เห็นว่าลู่เซิ่งในขณะนั้นกำลังยืนอยู่ข้างกายหญิงสาวในชุดกระโปรงสีแดง ผู้ซึ่งงดงามและโดดเด่น ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน
“ฉันพอจะเดาได้แล้วว่าเขาเข้ามาที่นี่ได้ยังไง...”
ซินย่วนกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “เธอรู้ไหมว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร?”
เจิ้งตันตันส่ายหน้าด้วยสีหน้าสับสน
“เซวียเฟย! ตระกูลเซวียเธอน่าจะรู้จักบ้างใช่ไหม
เซวียเฟยเองก็เป็นนักพลังจิต แถมเหมือนว่าจะใกล้ระดับสองแล้วด้วย
ในแวดวงรุ่นที่สองของเมืองเหลียงเฉิง เธอถือว่าเป็นบุคคลระดับต้นๆ เลยละ
ดูจากท่าทางที่ลู่เซิ่งคุ้นเคยกับเซวียเฟย
ฉันกล้าพนัน!”
ซินย่วนมองเจิ้งตันตัน กล่าวอย่างหนักแน่น “ลู่เซิ่งคนนี้ต้องใช้หน้าตา หรือวิธีการอะไรบางอย่างเข้าไปพัวพันกับเซวียเฟย ถึงได้มีโอกาสเข้ามาในงานเลี้ยงนี้ได้
พูดให้ร้ายหน่อยก็คือ เขาน่าจะเกาะผู้หญิงกิน...”
“ตันตัน เปิดหูเปิดตาดูให้ดีๆ มองให้เห็นธาตุแท้ของเขาเถอะ”
คำพูดของซินย่วนแต่ละคำราวกับค้อนที่ทุบลงบนหัวใจของเจิ้งตันตันอย่างแรง
เจิ้งตันตันยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าสับสน มองไปยังลู่เซิ่งและเซวียเฟยที่ “พูดคุยอย่างสนุกสนาน” “ท่าทางสนิทสนม” พึมพำออกมาว่า “ไม่จริงหรอก...ลู่เซิ่งไม่ใช่คนแบบนั้น...”
“เฮ้อ...”
ซินย่วนมองเจิ้งตันตันด้วยความจนปัญญา ตบไหล่เธอเบาๆ กล่าวว่า “ฉันรู้ว่าบางครั้งความจริงมันโหดร้าย แต่ทุกคนก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน
ฉันพูดได้แค่นี้ ที่เหลือก็แล้วแต่เธอจะคิด...”
กล่าวจบ ซินย่วนก็ถอยไปด้านข้าง
เจิ้งตันตันยังคงจมอยู่กับแรงกระแทกมหาศาลที่เกิดจากคำพูดของซินย่วน
เธอไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่ซินย่วนพูดเป็นความจริง
ทันใดนั้น เงาร่างของเด็กหนุ่มผู้เจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ก็แทรกเข้ามาในความคิดของเธอ
เจิ้งตันตันราวกับตื่นจากฝัน
“บ้าจริง ฉันกลับสงสัยว่าลู่เซิ่งจะเป็นพวกเกาะผู้หญิงกินงั้นเหรอ
ฉันมันโง่หรือไง?”
เจิ้งตันตันอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาด
“ซินย่วน! ซินย่วน! ฉันจะบอกว่าลู่เซิ่งไม่มีทางเป็นคนแบบที่เธอพูดแน่ๆ...”
เจิ้งตันตันร้อนรนที่จะอธิบายให้ซินย่วนฟัง แต่ซินย่วนคิดว่าเธอยังคงงมงายอยู่ จึงไม่อยากฟังเธอพูด
ในเวลานี้ ด้านหน้าเกิดความวุ่นวายขึ้น ผู้คนเริ่มพูดคุยกัน
“หัวหน้าสมาคมเจียงออกมาแล้ว”
ทั้งเจิ้งตันตันและซินย่วนอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามอง
...
“หัวหน้าสมาคมเจียงฝากมาขอโทษคุณด้วย เขาเองก็ไม่รู้ว่าคนของเขาจะทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้
ส่วนใหญ่เป็นเพราะในสมาคมนักพลังจิตมีแต่คนโสด การพบปะสังสรรค์ถือเป็นการส่งเสริมให้พวกเขาได้สละโสด
เป็นการส่งเสริมการมีลูกโดยอ้อม
เบื้องบนมีข้อกำหนดที่เข้มงวดในเรื่องนี้...”
เซวียเฟยอธิบายให้ลู่เซิ่งด้วยท่าที “นอบน้อม”
ลู่เซิ่งครุ่นคิดเล็กน้อย ก็พอจะเข้าใจความลำบากใจของเจียงจี้เหนียน จึงพยักหน้า “ก็ได้ แต่เดี๋ยวผมต้องไปแล้ว ตอนนั้นคุณช่วยบอกลาหัวหน้าสมาคมเจียงให้ผมด้วยนะ”
“คุณลู่ไม่ต้องกังวล ฉันจะแจ้งให้ทราบแน่นอน”
ลู่เซิ่งเหลือบมองเธอ
เซวียเฟยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพูดผิดอีกแล้ว
คุณลู่ไม่ชอบให้คนอื่นเรียกว่า “คุณ”
ในเวลานี้ ด้านหน้าฝูงชนเกิดความวุ่นวายขึ้น เจียงจี้เหนียนในชุดจีนที่ดูมีชีวิตชีวาก้าวออกมาพร้อมกับคนหลายคน
“หัวหน้าสมาคมเจียงออกมาแล้ว”
เซวียเฟยกล่าวอย่างรวดเร็ว
ลู่เซิ่งมองเจียงจี้เหนียนอย่างเงียบๆ เจียงจี้เหนียนก็สังเกตเห็นเขาในไม่ช้า
สำหรับนักพลังจิตระดับสี่ การหาใครสักคนนั้นเป็นเรื่องง่าย
เจียงจี้เหนียนเดินตรงมาที่เขา
ผู้คนและสายตาของผู้คนก็เคลื่อนที่ตามฝีเท้าของเจียงจี้เหนียน
ในไม่ช้า เจียงจี้เหนียนก็เดินมาถึงหน้าลู่เซิ่ง กล่าวกับเขาด้วยสีหน้าขอโทษ “คุณลู่ ผมขอโทษจริงๆ นะ”
ลู่เซิ่งส่ายหน้า “ไม่เป็นไรครับ หัวหน้าสมาคมเจียงมีความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ผมยินดีที่จะช่วยเหลือครับ”
“ขอบคุณที่คุณลู่เข้าใจ”
เจียงจี้เหนียนถอนหายใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นแนะนำให้ทุกคนในงาน “ท่านที่ยืนอยู่ข้างกายผมนี้ คือนักพลังจิตระดับสี่อัจฉริยะคนใหม่ของสมาคมนักพลังจิตมณฑลตงหนิง
ลู่เซิ่ง คุณลู่ครับ
คุณลู่อายุเพียงสิบเจ็ดปี เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ผมเป็นคนแก่ที่น่าละอายจริงๆ...”
คำแนะนำของเจียงจี้เหนียนที่มีต่อลู่เซิ่งไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่คำชมเชย แต่ยกย่องลู่เซิ่งแทบจะขึ้นสวรรค์
แต่เพียงแค่ประโยคแรกๆ ก็เพียงพอที่จะสร้างความฮือฮาในงานเลี้ยงที่ไม่ใหญ่นักแห่งนี้แล้ว
“สิบเจ็ดปี นักพลังจิตระดับสี่! พระเจ้า...”
“ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม!”
“น่าตกตะลึงเกินไป เขาอาจจะยังไม่ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ”
“มังกรในหมู่คน มังกรในหมู่คนอย่างแท้จริง!”
สายตาเกือบทั้งงานพุ่งตรงมาที่ลู่เซิ่ง
เสียงต่างๆ ที่แสดงความประหลาดใจ ตกตะลึง และเหลือเชื่อดังไม่ขาดสาย
ในชั่วพริบตา ลู่เซิ่งราวกับถูกสปอตไลท์นับไม่ถ้วนสาดส่อง เจิดจ้าและเปล่งประกาย
ในกลุ่มคนด้านล่าง ซินย่วนที่ตกตะลึงจนเสียการควบคุมสีหน้า อ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเหม่อลอย แก้วไวน์แดงในมือร่วงลงพื้นเมื่อไรก็ไม่รู้ตัว
เธอได้ยินเพียงเสียงที่ซับซ้อนอย่างยิ่งของเจิ้งตันตันดังขึ้นข้างๆ
“ซินย่วน เธอคิดว่าคนอย่างเขาที่เหยียบย่ำหมู่ดาวและเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ จะเกาะผู้หญิงกินอย่างที่เธอพูดได้ยังไง...”
สมองของซินย่วนว่างเปล่า ราวกับมีเครื่องบินรบนับไม่ถ้วนบินเฉียดศีรษะของเธอไป
หึ่มหึ่มหึ่ม
ตัวสั่นเทาไม่หยุด
![ราชันเทพอัคคี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/11a7fd270f3b88178230a9706d9f19dd.webp)
2.35M
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1637318281_60815496.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
