คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        หลังจากกลับมาถึงกรุงเทพฯรถ SUV สีดำจอดสนิทที่หน้าตึกE-Tech Corporation อชิระเปิดประตูลงจากรถก่อนจะหยิบเอกสารและกระเป๋าของตัวเองออกมาจากเบาะหลัง

         ถึงซะที! นารากระโดดลงจากรถอย่างกระฉับกระเฉงก่อนจะยืดเส้นยืดสายด้วยท่าทางผ่อนคลาย

         เหมือนคุณมีพลังงานไม่หมดสินะ เขาเอ่ยขึ้นพร้อมมองเธอที่ดูเหมือนไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย

         แน่นอนค่ะ!ชีวิตมันต้องเต็มไปด้วยพลังงาน  เธอยิ้มกว้าง

         หวังว่าพลังงานของคุณจะช่วยในโปรเจกต์ที่เหลือได้

         ช่วยได้แน่นอนค่ะ!ฉันจะตั้งใจทำให้เสร็จโดยไม่ทำพังอีก

        เขายิ้มบางๆ  ดี

        ในวันถัดมานารากลับมาทำงานในแล็บเหมือนเดิมแต่สิ่งที่เธอสังเกตได้คือสายตาของทีมงานที่ดูเหมือนจะจับจ้องเธอมากกว่าปกติ

         มีอะไรเหรอคะ?  เธอถามขณะเดินผ่านกลุ่มทีมงาน

         ก็...เราแค่สงสัยว่าคุณกับคุณอชิระ... หนึ่งในทีมงานพูด พร้อมอมยิ้มเล็กๆ

         สงสัยอะไรคะ?

         ไม่ได้มีอะไรพิเศษใช่ไหม?  อีกคนแทรกขึ้น

         ไม่มีค่ะ! นาราตอบทันควันพร้อมโบกมือไปมา  เราแค่ไปทำงานด้วยกันปกติ

        แต่ถึงเธอจะปฏิเสธใบหน้าของเธอกลับมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่เธอไม่อาจปกปิดได้

        ช่วงบ่ายอชิระเรียกประชุมเพื่อติดตามความคืบหน้าของโปรเจกต์ทุกคนในทีมเตรียมเอกสารและข้อมูลอย่างรัดกุมเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตำหนิ

        นารานั่งอยู่ตรงมุมโต๊ะสายตาจับจ้องที่อชิระที่กำลังพูดอธิบายแผนงานด้วยท่าทีที่มั่นใจ

         ขั้นตอนต่อไปคือการปรับปรุงระบบให้พร้อมสำหรับการทดสอบขั้นสุดท้าย เขากล่าว  ผมหวังว่าครั้งนี้จะไม่มีปัญหาอะไรอีก

        นารายกมือขึ้นทันที ฉันมีคำถามค่ะ

        เขาหันไปมองเธอ ว่ามา

         ฉันคิดว่าถ้าเราปรับการควบคุมให้สามารถจัดการแรงดันได้หลายระดับพร้อมกันมันอาจช่วยลดความเสี่ยงในกรณีที่ระบบผิดพลาดได้นะคะ

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ น่าสนใจคุณลองเขียนรายละเอียดและส่งมาให้ผม

        นารายิ้มกว้าง  ค่ะ! ฉันจะรีบจัดการเลย

        หลังประชุมเสร็จอชิระกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานในห้องของเขาแต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังคิดถึงสิ่งที่นาราเสนอ

         เธอไม่เหมือนคนอื่น เขาพึมพำกับตัวเอง

        เธอมีความคิดที่แหวกแนวแต่ในขณะเดียวกันก็กล้าทำสิ่งที่คนอื่นไม่กล้าทำ มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเจอมาก่อนและมันทำให้เขารู้สึกสนใจเธอมากขึ้น

        ในช่วงเย็นขณะที่นารากำลังเก็บของ อชิระเดินเข้ามาในแล็บ

         คุณยังอยู่ที่นี่?  เขาถาม

         ใช่ค่ะฉันอยากทำรายงานให้เสร็จ

         คุณไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้

         แต่ฉันอยากให้คุณเห็นว่าฉันทำได้ค่ะ

        เขามองเธอด้วยสายตาที่อ่อนลง คุณไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรอีกแล้ว

        คำพูดนั้นทำให้นาราชะงักเธอมองเขาด้วยความสงสัย  ทำไมคุณพูดแบบนี้คะ?

         เพราะคุณทำให้ผมเห็นแล้วว่าคุณมีความสามารถจริงๆ

        เธอยิ้มบางๆ  ขอบคุณค่ะ

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ แต่คุณต้องดูแลตัวเองด้วยอย่าหักโหมจนเกินไป

        นารารู้สึกแปลกใจกับคำพูดที่อ่อนโยนนี้ คุณเปลี่ยนไปนะคะ

         เปลี่ยนยังไง?

         ปกติคุณไม่พูดอะไรแบบนี้

        เขาไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่หันหลังและเดินออกจากห้อง ทิ้งเธอไว้กับความคิดที่วกวนในใจ

        ในคืนนั้นขณะที่อชิระอยู่ในห้องทำงาน เขาเปิดเอกสารของนาราเพื่อดูรายละเอียดที่เธอเสนอแต่สายตาของเขากลับเลื่อนไปที่ลายมือหวัดๆ และข้อความเล็กๆ ที่เธอเขียนแทรกไว้ว่า  ขอบคุณที่ให้โอกาสนะคะ)

        เขายิ้มมุมปากอย่างที่ตัวเองไม่ทันรู้ตัว

         เธออาจจะมีอิทธิพลกับผมมากกว่าที่คิด