“แน่ใจแล้วใช่มั้ย คิดดีแล้วนะ”
ชายาุโคนหนึ่งแต่งกายด้วยชุดเครื่องแบบปกติกากีคอพับแขนสั้น ที่บ่าปรากฏอินทรธนูสีทองมีจักรสีเดียวกันสองดวงบ่งบอกว่าบุคคลท่านนี้เป็ถึงพลเรือตรี ที่แสดงถึงศักดิ์และฐานะคนตรงหน้าที่มีมากกว่าผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งกายในเครื่องแบบปกติคอพับแขนยาว กระโปรงสีกรมดำ ตรงบ่ามีสัญลักษณ์หูกระทะขีดใหญ่สองขีดซึ่งระหว่างขีดนั้นมีสีแดงเืหมูที่บ่งบอกว่าหญิงคนนี้นั้นมียศเรือเอกหญิง เหล่าช่างยุทธการ
“ดิฉันคิดดีแล้วค่ะ”
ชายคนนั้นนั่งมองกระดาษสีขาวในมือด้วยแววตาที่อ่านยากสลับกับมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าที่ดูดูแล้วก็อายุยังไม่มากนัก
“ถ้างั้นก็ตามใจละกัน”
จากนั้นก็ก้มหน้าจรดปากกาหมึกสีน้ำเงินลงบนกระดาษนั้นเซนนามของตัวเองไป
“เดี๋ยวจะให้ทางกำลังพลจัดการต่อให้...”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ..”
หญิงสาวคนนั้นยืนตรงและโค้งทำความเคารพ จากนั้นก็หมุนตัวออกจากห้องนั้นทันที เธอเดินตรงไปที่ห้องหนึ่งที่หน้าประตูกระจกติดฟิล์มดำเขียนป้ายว่า ‘แผนกกำลังพล’
“ขออนุญาตค่ะ...”
จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปหาหญิงคนหนึ่งที่ดูมีอายุมากแล้ว มองเธอผ่านเลนส์แว่นสายตายาวพร้อมกับเอ่ยทักทาย
“อ้าว...ว่าไงผู้กอง พอดีเลยจะบอกว่าทางการเงินตรวจสอบหนี้สินเรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร”
“ขอบคุณค่ะ ผู้พัน”
“แล้วจะไปทำอะไรต่อล่ะหลังจากนี้”
“ไปทำตามความฝันของตัวเองค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยแววตาเป็ประกาย วันนี้เป็วันที่เธอนั้นมีความสุขที่สุดตลอดห้าปีที่ผ่านมา เธอได้รู้สึกถึงคำว่า ‘อิสระ’ อย่างถ่องแท้เลยทีเดียว
“ขอให้โชคดี”
“ขอบคุณค่ะ”
จากนั้นหญิงสาวก็เดินออกไปยังหน้ากองบัญชาการ พร้อมกับแหงนหน้ามองฟ้า เธอเห็นนกตัวเล็กตัวน้อยกำลังบินทะยานอยู่บนฟ้าอย่างอิสระ ซึ่งตอนนี้เธอนั้นก็กำลังจะเป็แบบมันเช่นเดียวกัน
“ปารมีเอ้ย— แกเป็ไทแล้ว”
เธอเอ่ยกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเดินไปที่รถเต่าสีขาวคันเล็ก ๆ ของเธอที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถหน้าสำนักงาน วันนี้จะเป็วันสุดท้ายที่เธอจะได้สวมชุดเครื่องแบบชุดนี้ แม้ว่าคำนำหน้าเธอจะไม่สามารถเอามันออกได้ก็ตาม เพราะหากจะถอดออกคงจะต้องพระราชกฤษฎีกาถอดยศเสียก่อน
แต่นั่นมันไม่เป็ปัญหาสำหรับเธอ เพราะนั่นมันก็แค่ของสิ่งหนึ่งเท่านั้น ที่เธอมองว่ามันหาได้มีค่ากับเธอเลยสักนิดเดียว
เธอขับรถเต่าสีขาวออกไปด้วยหัวใจที่พองฟู ซึ่งจุดหมายปลายทางของเธอนั้นคือสิ่งที่เธอเรียกว่า ‘บ้าน’ จริง ๆ เธอมองเอกสารกระดาษที่มีตราครุฑปรากฏอยู่ที่หัวกระดาษด้วยสายตาที่มีความสุข ซึ่งหัวกระดาษนั้นเขียนเอาไว้ว่า ‘ขอลาออกจากราชการ’ และในเนื้อความนั้นเขียนว่า
ด้วยข้าพเ้า เรือเอกหญิงปารมี ปักษากร ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง นายทหารปฏิบัติการ มีความประสงค์ขอลาออกจากราชการเพราะมีปัญหาด้านสุขภาพ จึงไม่สามารถปฏิบัติงานต่อได้....
จึงเรียนมาเพื่อขอลาออกจากราชการั้แ่บัดนี้
โปรดติดตามตอนต่อไป