“เป็ไปได้อย่างไร!?”
นพเก้าััได้ว่าพลังยุทธ์ขอบเขตขั้นต่ำของตนทะลวงขึ้นสู่ขั้นกลางแทบจะในทันที!การเลื่อนระดับที่ปกติแล้วต้องใช้เวลาแรมปีและบำเพ็ญเพียรจนแทบรากเื กลับกลายเป็เื่ง่ายดายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ
ไม่เพียงเท่านั้น ความเร็วในการฟื้นฟูร่างกายยังเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวและพละกำลังแห่งบุรุษเพศก็พลุ่งพล่านขึ้นเป็ทวีคูณ
กระแสปราณไหลเวียนลงสู่เบื้องล่างเติมเต็มแอ่งพลังชีวิตที่เคยเหือดแห้งให้กลับมาเต็มเปี่ยม ดั่งเขื่อนที่รับมวลน้ำจนล้นปริ่มทะลักในเวลาไม่ถึงสิบวินาที
หรือว่า—
ชายหนุ่มเพ่งจิต รวบรวมพลังปราณไว้ที่ดวงตาจนเกิดประกายแสงสีทองวาบขึ้นเขาหลุบตามองร่างอรชรที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโต๊ะ ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือละอองปราณสีชมพูอ่อนจางที่ลอยล่องออกมาจากร่อง์ของหญิงสาวเชื่อมต่อเข้ากับแก่นกายที่กำลังเต้นตุบๆ ของเขา
นี่มัน...กายาหยินบริสุทธิ์ในตำนาน!
ไม่มีคำอธิบายอื่นใดอีก นอกเสียจากต้องพิสูจน์ให้แน่ชัดอีกสักครา
นพเก้าหยัดกายลุกขึ้นยืนจ่อปลายทวนที่ผงาดง้ำเข้าหาเนินเนื้ออวบอูมอีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ โดยไม่นำพาต่อสภาพของวารินทร์ที่ยังไม่ฟื้นคืนสติจากห้วงอารมณ์
อื้อ...อื้อ...
เสียงครางอู้อี้ในลำคอดังประท้วงชั่วขณะนั้นนพเก้าเกือบจะลืมเลือนไปแล้วว่ายังมี ‘ผู้ชม’ อีกคนอยู่ในห้อง ั์ตาแดงก่ำราวกับปีศาจกระหายเืของชายวัยกลางคนกำลังจ้องเขม็งมาทางเขา
เป๊าะ!
นพเก้าดีดนิ้วเสียงดังกังวานด้วยระดับพลังยุทธ์ที่ก้าวหน้าขึ้น การควบคุมปุถุชนธรรมดาย่อมง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ
“ก...แก! ฉันจะฆ่าแก!”
เมื่อััได้ว่ามนต์สกัดจุดถูกคลายออกชายวัยกลางคนก็สบถลั่นด้วยความเดือดดาล หมายจะพุ่งเข้ามากระชากร่างชายหนุ่มที่บังอาจแย่งชิงของเล่นของตนไปย่ำยีทว่าร่างกายกลับยังคงอ่อนเปลี้ยเพลียแรงราวกับคนพิการ มีเพียงท่อนบนและใบหน้าเท่านั้นที่พอจะขยับเขยื้อนได้บ้าง
“จุ๊จุ๊... อุตส่าห์ให้ดูหนังสดระดับวีไอพี กลับจะตอบแทนกันแบบนี้รึ?”
นพเก้าส่ายหน้าพลางถอนหายใจแสร้งทำเป็ผิดหวังกับสันดานอกตัญญูของมนุษย์
ชายหนุ่มหันกลับมาหาวารินทร์ท่อนเอ็นร้อนผ่าวยังคงพาดทับอยู่บนเนิน์ของเธอที่กำลังหอบกระเพื่อม
หึหึ...
รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนมุมปากเมื่อความคิดพิเรนทร์บางอย่างแล่นเข้ามาในหัว
“เคล็ดวิชาลับตระกูลหวง...ฝ่ามือกระชากธารา”
ฉึบ! ฉึบ!
ปลายนิ้วแกร่งสกัดจุดลงบนเรือนร่างของวารินทร์อีกคราทว่าครั้งนี้เขากดจิ้มลงบนจุดชีพจรใต้สะดือสามครั้งติดกัน แรงสั่นะเืแผ่ซ่านลงไปถึงแอ่งน้ำหวานเบื้องล่าง
“อร๊าา~!”
หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกสายฟ้าฟาดภายในร่องหลืบเร้นลับร้อนรุ่มดั่งถูกลาวาหลอมละลาย เธอแอ่นบั้นเอวโค้งขึ้นจนเนิน์หยัดชูตระหง่าน
ชี่! พรวด!พรวด!
หยาดน้ำพุพุ่งทะลักออกจากกลีบผกาบานสะพรั่งทั้งสายธารสีใสและหยาดน้ำกามสีขาวขุ่นที่ผสมปนเปกัน ถูกบีบคั้นทะลักทลายออกมาตามแรงกระตุ้นของพลังวิชา
“นี่แกน่ะ” นพเก้าปรายตามองชายวัยกลางคน
“จ...จะทำอะไร?”
ชายรุ่นใหญ่สะดุ้งเฮือกเมื่อสบเข้ากับแววตาเ้าเล่ห์ของชายหนุ่มหรือว่าความตายกำลังจะมาเยือนเขาในวันนี้? ยิ่งคิดหัวใจก็ยิ่งสั่นสะท้านลามไปถึง ‘เห็ดเข็มทอง’ ที่กระตุกหดเกร็งอย่างน่าสมเพช
“แกน่ะ...ยังอยากลิ้มรสเธออยู่หรือเปล่า?”
นพเก้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะทว่าแววตากลับเย็นเยียบทะลุขั้วหัวใจ
“ทำ? พ่องมึงสิ! ไม่โว้ยยย!”
เมื่อเข้าใจความหมาย ชายวัยกลางคนก็แทบสติแตกไอ้เด็กเวรนี่ปู้ยี้ปู้ยำหญิงสาวจนเละเทะขนาดนั้น ยังจะกล้าเสนอให้คนอื่นกินเดนต่ออีกช่างบัดซบไร้ที่ติ!
“น่าเสียดายจังนะ”
นพเก้าตวัดท่อนแขนโอบประคองร่างอรชรที่นอนแผ่หราให้ลุกขึ้นนั่งร่างกายที่อ่อนระทวยของวารินทร์อิงแอบแนบชิดกับอกแกร่ง ฝ่ามือหนาที่ว่างอยู่อีกข้างสอดล้วงเข้าไปฟ้อนเฟ้นเนินอกอวบอิ่มบดขยี้ยอดถันสีหวานจนร่างบางสั่นสะท้าน กลิ่นอายรัญจวนของสตรีเพศที่เพิ่งผ่านพ้นห้วงอารมณ์พิศวาสลอยแตะจมูกยิ่งปลุกปั่นไฟตัณหาในกายชายให้ลุกโชน
“แล้วถ้าเป็...ตรงนี้ล่ะ?”
ปลายนิ้วที่เพิ่งคลึงเคล้นยอดอกถูกยกขึ้นจรดริมฝีปากบางของหญิงสาว เขาสอดแทรกนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปหยอกเย้ากับเรียวลิ้นนุ่มััถึงความเปียกชื้นและเหนอะหนะ หยาดน้ำลายสีใสไหลย้อยลงตามง่ามนิ้วที่กำลังคว้านวนอยู่ภายใน
เขาเชยคางบังคับให้ใบหน้าที่กำลังสะลึมสะลือของเธอหันไปเผชิญหน้ากับชายวัยกลางคน
“อยากลองให้โพรงปากแสนหวานนี้...ปรนเปรอแกดูไหมล่ะ?”
ชายหนุ่มกระซิบถ้อยคำล่อลวงด้วยใบหน้าราวกับปีศาจร้ายที่กำลังชักจูงมนุษย์ให้ตกลงสู่ขุมนรก
อึก!
ชายวัยกลางคนลอบกลืนน้ำลายลงคอนอกเหนือจากรสจูบแล้ว ริมฝีปากคู่นั้นก็ยังไม่เคยถูกล่วงล้ำด้วยสิ่งใดมาก่อน... เช่นนั้นก็ถือว่ายังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ใช่หรือไม่?
ฮึย!
เขารีบสบัดศีรษะขับไล่ความคิดบ้าๆนี่เขากำลังคิดอะไรอยู่? ของเหลือทิ้งก็คือของเหลือทิ้ง ทำไมเขาถึงต้องลดตัวไปกินเดนต่อจากไอ้เด็กนี่ด้วย!
“ไม่อยากงั้นรึ?”
ชายหนุ่มออกแรงง้างริมฝีปากของวารินทร์ให้กว้างขึ้นเผยให้เห็นเรียวลิ้นสีชมพูระเรื่อที่เผยอรับปลายนิ้วอย่างยั่วยวน
“อยากสิ!ฉันอยาก!”
ในที่สุด ตัณหาก็อยู่เหนือเหตุผลชายวัยกลางคนทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดลงพื้น ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัญชาตญาณดิบ นาทีนี้ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วขอแค่ได้ลิ้มรสเศษเนื้อติดกระดูกก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย
“ดีมาก...งั้นเรามาเล่นเกมกันสักหน่อย”
นพเก้าเหยียดยิ้มกว้างราวกับผู้ชนะที่กุมกระดานหมากรุก
ฉึบ! ฉึบ!
เพียงพริบตาเดียว ชายหนุ่มตวัดฝ่ามือตัดผ่านอากาศเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยของหญิงสาวก็ฉีกขาดกระจุยกระจาย เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่งดงามราวกับเทพธิดาจำแลงทว่ากลับถูกชโลมไล้ไปด้วยคราบน้ำกามที่แปดเปื้อนประติมากรรมชิ้นเอกนี้ให้ดูคาวโลกีย์
“อร๊าย~!”
วารินทร์หวีดร้องด้วยความใเมื่อตระหนักว่าร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อน เธอรีบขดตัวนั่งคุดคู้ยกมือขึ้นปกปิดหน้าอกทอดสายตามองนพเก้าผ่านม่านน้ำตา ความโกรธแค้นและไม่ยินยอมฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“นั่นแหละ...มันต้องแววตาพยศแบบนั้นสิ”
นพเก้าโปรดปรานของเล่นที่ดื้อรั้นเขารัก่เวลาที่ได้บดขยี้ความเย่อหยิ่งจองหอง ให้กลายเป็การยอมสยบหมอบคลานอยู่ใต้แท่งเนื้อของเขา
“หมอบลงไปซะ”
เพียะ!
ฝ่ามือแกร่งฟาดลงบนบั้นท้ายงอนงามที่ยังมีรอยแดงจางๆประทับรอยใหม่ซ้อนทับลงไปจนแดงเถือก
วารินทร์นิ่งขึงคล้ายอยากจะขัดขืนทว่าร่างกายกลับทำตามคำสั่งอย่างน่าประหลาด เธอค่อยๆ คุกเข่าหมอบคลานลงบนพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบ
“ดีมาก”
นพเก้าปรบมือเบาๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังแทบหยุดหายใจ
“คลานไปหาไอ้แก่นั่นซะถ้าเธอใช้ปากทำให้มันเสร็จสมได้ ฉันจะปล่อยพวกแกทั้งคู่ไป”
เอ๊ะ!
ทั้งชายวัยกลางคนและวารินทร์ต่างเบิกตากว้างด้วยความสับสนนี่มันสถานการณ์บ้าบออะไรกัน? หรือไอ้หมอนี่จะมีรสนิยมวิปริตชอบดูคนอื่นเสพสังวาสกัน?
“อะไร? ไม่อยากทำงั้นรึ? ถ้างั้น... คลิปหนังสดในมือถือฉันนี่คงต้องถูกปล่อยออกไปเพื่อ ‘รักษาชื่อเสียง’ ของบริษัทเสียแล้วกระมัง”
นพเก้าแสยะยิ้มร้าย ชูสมาร์ทโฟนที่เปิดค้างหน้าจอวิดีโอแอบถ่ายเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ให้ดูเป็ขวัญตา
“ม...ไม่ๆๆ! ทำสิครับน้องชาย! เรามาทำกันเถอะ!”
ชายวัยกลางคนละล่ำละลักตอบหากคลิปบ้าๆ นั่นหลุดออกไป อนาคตหน้าที่การงานของเขาคงพังพินาศย่อยยับ การยอมสนองรสนิยมวิปริตของไอ้โรคจิตนี่ถือเป็ทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
“พวกแก...ไอพวกเดรัจฉาน!”
วารินทร์ตวัดสายตามองชายทั้งสองด้วยความเคียดแค้นบัดนี้เธอตระหนักแล้วว่าสันดานบุรุษเพศล้วนต่ำตมไม่ต่างกัน!
“ดี!ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย”
เพียะ!
ชายหนุ่มฟาดสะโพกกลมกลึงเร่งเร้าให้หญิงสาวที่อยู่ในท่าสุนัขหมอบคลาน เคลื่อนตัวตรงไปยังชายวัยกลางคนที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้
อึก...
วารินทร์กัดริมฝีปากแน่นจนห้อเืฝืนข่มความอัปยศอดสูเอาไว้ หากรอดพ้นจากนรกขุมนี้ไปได้ เธอสาบานว่าจะลากคอไอ้ชาติหมาสองตัวนี้ไปลงนรกให้จงได้!
เธอค่อยๆ คลานสี่ขาเข้าไปหาชายรุ่นใหญ่ทีละก้าวภาพเรือนร่างเย้ายวนที่เคลื่อนไหวอยู่เบื้องล่างกระตุ้นไฟราคะในกายของนพเก้าให้ลุกฮือความปรารถนาที่จะทะลวงฟันจากเื้ัพุ่งทะยานจนปวดหนึบ
ทว่า... ในจังหวะที่คลานไปถึงกึ่งกลางห้องจู่ๆ วารินทร์ก็สปริงตัวลุกขึ้น วิ่งพุ่งทะยานตรงไปยังประตูทางออกอย่างลืมตาย โดยไม่สนว่าร่างกายจะเปลือยเปล่าอยู่ก็ตาม!
“ใจกล้าไม่เบานี่”
เพียงเสี้ยววินาที ร่างสูงก็พุ่งทะยานมาดักหน้านพเก้าตวัดแก่นกายขนาดมหึมาฟาดตบเข้าที่ใบหน้าของเธออย่างจัง!
เพียะ!อ๊า!
หญิงสาวเสียหลักล้มทรุดลงไปนั่งพับเพียบอยู่กับพื้นสองมือยันกายขึ้นพลางตวัดสายตามองนพเก้าอย่างเกรี้ยวกราด
ความพยายามหลบหนีล้มเหลวไม่เป็ท่ารอยแดงเถือกเป็ริ้วพาดผ่านพวงแก้มขาวเนียน เธอใช้มือซ้ายกุมแก้มที่ร้อนผ่าว หยาดน้ำตาแห่งความเคียดแค้นรินไหลอาบแก้ม
“ในเมื่อไม่รู้จักหลาบจำก็ต้องโดนลงทัณฑ์”
นพเก้าก้าวอาดๆ เข้ามาประชิดตัวเขาก้มลงจับเรียวขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่า ยกขึ้นสูงจนร่างบางหงายหลังโค้งงอ เปิดเปลือยร่อง์ฉ่ำเยิ้มให้ปรากฏแก่สายตาปลายทวนั์จดจ่อเตรียมทะลวง
“ม...ไม่เอา... อย่าทำ... อึก... ฉันไม่เอาแล้ว...”
วารินทร์ส่ายหน้าปัดป้องด้วยความหวาดกลัวจับใจหากต้องรองรับความเกรี้ยวกราดของมันอีกครั้ง ร่างกายของเธอคงแหลกสลายเป็ผุยผงแน่
สวบ! ตึก!
ทว่าคำขอร้องไร้ผล ัั์ทะลวงฝ่าประตูด่านหน้าเข้าไปจนมิดด้ามกระแทกกระทั้นเข้ากับผนังมดลูกอย่างรุนแรงจนร่างบางกระตุกเฮือก!
“อูว...อร๊า... ตับๆ!”
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะหายจุกชายหนุ่มก็โหมกระหน่ำพายุอารมณ์เข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พักหายใจ
“ตับ!...เลิกพยศซะ!... ตั๊บ! ตั๊บ!... แล้วก็ผ่อนคลายซะที!”
เพียะ!
ชายหนุ่มปล่อยขาของเธอลงเปลี่ยนมาจับยึดสะโพกคอดกิ่วไว้แน่น มุมมองจากเบื้องบนช่างตราตรึงใจ แผ่นหลังขาวเนียนที่แอ่นโค้งรับแรงกระแทกประกอบกับแก้มก้นที่สั่นกระเพื่อมตามจังหวะการสอดใส่ ช่างเป็ภาพที่ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนได้ดีเยี่ยม
“อ๊า...หยุดก่อน... เบาๆ... งื๊อ~”
ร่างบางอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงต้านทานแรงกระแทกกระทั้นที่หนักหน่วงทำให้ร่างของเธอโงนเงนไปด้านหน้า ก่อนจะถูกรั้งดึงกลับมาตามจังหวะการสอดใส่ที่ตอดรัดแ่า
“อูว...ตับๆ... ซี๊ดด... ตับ... มา... เดี๋ยวฉันช่วยประคอง”
เมื่อเห็นว่าหญิงสาวอ่อนระทวยจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่นพเก้าจึงจัดการจับเรียวขาทั้งสองข้างของเธออ้ากว้าง ยกขึ้นผ่านทวนเอว ลอยเด่นพ้นพื้น
“อ๊า...พอแล้ว... เสียว... เสียวเกินไปแล้ว... จะเสร็จแล้ว!”
เมื่อบั้นท้ายลอยละลิ่ว สองแขนก็หมดแรงหล่นตุบศีรษะและเนินอกอวบอัดแนบชิดไปกับพื้นกระเบื้อง ท่าทางพิสดารนี้กลับทำให้องศาการสอดใส่ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิมจังหวะการกระแทกกระทั้นสอดประสานกันอย่างลงตัวราวกับท่วงทำนองดนตรี ขับเน้นความเสียวซ่านให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด
ตับๆๆ!
ชายหนุ่มจับเธอไถลไปกับพื้นราวกับคันไถเคลื่อนตัวเข้าใกล้ชายวัยกลางคนที่นั่งเบิกตาโพลงอยู่บนเก้าอี้ คลื่นความสุขสมที่สะสมไว้ะเิทะลักออกมาอีกระลอก
อ๊า...ชี่!
หยาดน้ำหวานพุ่งกระฉูดรดพื้นกระเบื้องจนเปียกชุ่ม
“เล่นปล่อยน้ำนองแบบนี้แล้วฉันจะเดินเกมต่อยังไงล่ะฮะ?”
นพเก้าััได้ถึงกระแสน้ำอุ่นที่ฉีดพ่นออกมารดหน้าขาเขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนกระบวนท่าเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
ตับ!
ในจังหวะที่เนื้อแนบเนื้อเขาสอดท่อนแขนช้อนใต้ข้อพับเข่าของเธอ แล้วหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง! ท่อนแขนแกร่งล็อคเรียวขาของเธอไว้แน่นร่างของวารินทร์ห้อยต่องแต่ง แผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้าง ใบหน้าหงายร่นลงไปด้านล่าง
ร่อง์ถูกทะลวงฟันจากเบื้องล่างในแนวตั้งฉากราวกับัผงาดทะยานขึ้นสู่ชั้นฟ้า!
“อร๊า!!ไม่ไหวแล้ว!!”
ท่าทางน่าละอายนี้ทำให้เธอแทบแทรกแผ่นดินหนีทว่าไม่อาจยกมือขึ้นปิดบังใบหน้าที่เหยเกด้วยความเสียวซ่านได้ ดวงตาเหลือกค้าง น้ำตาและน้ำลายไหลยืดปะปนกันไปหมดสติสัมปชัญญะถูกไฟราคะแผดเผาจนมอดไหม้
กระฉูด!!
วารินทร์เสร็จสมอีกครา ทว่าคราวนี้หยาดน้ำพิสุทธิ์กลับพุ่งกระฉูดเข้าใส่ใบหน้าของชายวัยกลางคนที่นั่งอ้าปากค้างดูหนังสดอยู่พอดี!น้ำกามอุ่นร้อนสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าของเขา
“เอาล่ะ...ตามที่ตกลงกันไว้ ฉันจะปล่อยพวกแกไป”
นพเก้าค่อยๆ วางร่างที่อ่อนปวกเปียกของหญิงสาวลงก่อนจะกระชากท่อนเอ็นที่ถูกบีบรัดแ่าออกมาอย่างรวดเร็ว
“อร๊า!”
วารินทร์ครางเสียงหลง ความรู้สึกวูบโหวงปะทุขึ้นกลางกายเมื่อสิ่งเติมเต็มถูกถอนรั้งออกไปอย่างกะทันหัน
ปุ๊!
เสียงเนื้อหลุดพ้นจากกันดังก้องร่างของหญิงสาวฟุบฮวบลงแทบเท้าของชายวัยกลางคน บั้นท้ายงามงอนโก่งโค้งสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านที่ยังค้างคา
เพียะ!
ฝ่ามือหนาฟาดลงบนแก้มก้นในจังหวะที่ร่างกายอ่อนไหวที่สุด
“อ๊า...เสร็จ... จะเสร็จอีกแล้วๆ!”
ชี่! กระฉูด!
วารินทร์ตาเหลือกค้าง พร่ำเพ้อไม่เป็ภาษาคลื่นความสุขสมถาโถมเข้าใส่อีกระลอก หยาดน้ำหวานพุ่งกระฉูดเจิ่งนองพื้น สะโพกอวบอัดกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
“มันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ”
นพเก้าหรี่ตาแคบ เหยียดยิ้มร้ายกาจดุจพญามัจจุราชเขาเอื้อมมือไปจิกทึ้งเรือนผมสลวยของหญิงสาวอย่างไม่ออมแรง กระชากศีรษะเธอให้เงยขึ้นเผชิญหน้ากับ‘เห็ดเข็มทอง’ ของชายวัยกลางคนที่กำลังกระตุกสั่น
“ทำหน้าที่ของเธอซะ...พิชิตเป้าหมายให้สำเร็จ” ชายหนุ่มกระซิบสั่งเสียงเหี้ยม
แฮก...แฮก...
วารินทร์หอบหายใจรวยริน ใบหน้างดงามบัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและอายไลเนอร์สีดำที่ไหลเยิ้มสภาพของเธอดูน่าสมเพชและยับเยินราวกับผ่านการทารุณกรรมมาอย่างแสนสาหัส
“ฮ่า...แฮก... เร็วเข้าสิแม่หนู...”
ชายวัยกลางคนหอบหายใจแรงเมื่อััได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดแก่นกาย เขาแทบจะกลั้นความเสียวซ่านไว้ไม่อยู่แล้ว
วารินทร์เหม่อลอยไร้สติ เธอเผยอริมฝีปากที่สั่นระริกค่อยๆ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้แท่งเนื้อจิ๋วของชายวัยกลางคนอย่างเชื่องช้า
ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง—!
“เฮ้อ...ช่างน่าผิดหวังจริงๆ เป็ผู้หญิงที่ร่านสวาทเสียจริงนะ”
นพเก้าแสร้งทำน้ำเสียงเดือดดาลก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไป กระแทกัั์ของตนยัดทะลวงเข้าสู่โพรงปากของหญิงสาวอย่างป่าเถื่อน!ความใหญ่โตของมันดันกระพุ้งแก้มของเธอจนนูนป่องเป็รูปทรงของส่วนหัวหยักบานอย่างชัดเจน
“อ้าวเฮ้ย!”
ชายวัยกลางคนร้องลั่นด้วยความตกตะลึงทำแบบนี้มันหมายความว่ายังไงวะ!
“เธอเป็ทาสรักของฉันแท้ๆบังอาจปันใจไปให้ชายอื่นได้ยังไง! เธอทรยศความรู้สึกของฉัน... เพราะฉะนั้น ต้องถูกลงโทษขั้นเด็ดขาด!”
นพเก้าพล่ามข้ออ้างหน้าตายมือแกร่งจับยึดศีรษะของหญิงสาวไว้แน่น บังคับให้ริมฝีปากบางอมลึกเข้าไปจนสุดโคน
ทะลวง!สวบ!
อ๊อก...ค่อก...
ท่อนลำร้อนระอุทะลวงลึกเข้าสู่ลำคอระหงจนวารินทร์หายใจแทบไม่ออกชายหนุ่มขยับสะโพกสาวเข้าออกอย่างดุดัน ไร้ซึ่งความปรานี เธอพยายามใช้สองมือจิกทึ้งและผลักไสต้นขาแกร่งเพื่อเอาตัวรอดทว่าเรี่ยวแรงอันน้อยนิดไม่อาจต้านทานพละกำลังของจอมยุทธ์ได้เลย
“อ่า...อู่ว... ยอดเยี่ยมมาก”
ความคับแคบและร้อนผ่าวภายในโพรงปากรีดเค้นความเสียวซ่านจนนพเก้าต้องแหงนหน้ามองเพดาน ก่อนจะปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตระลอกสองออกมาจนหมดแม็ก
“กลืนมันลงไปให้หมด”
พรวด!!
หยาดน้ำกามข้นคลั่กฉีดพ่นเข้าสู่ลำคอของหญิงสาวบังคับให้เธอต้องกลืนกินมันลงสู่กระเพาะอย่างเลี่ยงไม่ได้
อ่อก! อู้!อู่!
(ร้อน... ไม่ไหวแล้ว...)
หลังจากแช่ค้างไว้ชั่วอึดใจชายหนุ่มก็ถอนรั้งท่อนเอ็นออกมาอย่างเชื่องช้า
อ่อก...แฮกๆ...
วารินทร์ไอโขลก หอบโกยอากาศเข้าปอดอย่างตะกละตะกลามเธอช้อนตามองปลายทวนที่ยังคงผงาดง้ำของชายหนุ่มด้วยสายตาหวาดผวา ตระหนักได้ว่าฝันร้ายในวันนี้คงไม่จบลงง่ายๆแน่
“เป็ยังไงบ้างล่ะ?”
นพเก้าก้มหน้าลงถามวารินทร์ทว่าหางตากลับปรายมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาเย้ยหยันของผู้ชนะ
“ก...แก... ไอ้เดรัจฉาน! อ๊ากกกก!”
ชายวัยกลางคนรู้สึกอัปยศอดสูจนถึงขีดสุดเขากรีดร้องลั่นห้อง ความอัดอั้นตันใจและพ่ายแพ้ทำให้ ‘เห็ดเข็มทอง’ ของเขาไม่อาจกักเก็บน้ำเชื้อไว้ได้อีกต่อไป
ปิ๊ด...ปิ๊ด...
หยาดน้ำสีขาวขุ่นที่ถูกเก็บกดมาแรมปีพ่นกระเซ็นออกสู่อากาศธาตุอย่างน่าสมเพช ก่อนจะหยดแหมะลงบนพื้นอย่างไร้ค่า
“อ...แอ๊... แงงงงงง!”
ชายวัยกลางคนแหงนหน้ามองนพเก้าปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายฟ้าดินราวกับเด็กอมมือที่ถูกแย่งของเล่น
หมับ
นพเก้าตบไหล่ชายวัยกลางคนเบาๆแสร้งทำเป็ปลอบใจ
“เอาน่าลุง... อย่าร้องไห้ฟูมฟายไปเลย ลุงน่ะ—”
ชายหนุ่มเว้นจังหวะคำพูดไปชั่วครู่
ชายวัยกลางคนพยายามกลั้นสะอื้นสูดน้ำมูกดังฟืด ช้อนตามองชายหนุ่มด้วยแววตาสิ้นหวัง
“ไม่มีน้ำยาทำให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอดได้หรอกน่า...คุณเห็ดเข็มทอง”
นพเก้าเอื้อนเอ่ยประโยคที่โหดร้ายและกรีดลึกถึงขั้วหัวใจที่สุดออกมาใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี ทว่าในสายตาของคนมอง มันคือรอยยิ้มของปีศาจร้ายจากขุมนรกโลกันตร์!
“แอ๊!แงงงงงงงงงงง!”
ปิ๊ด...ปิ๊ด...
ปืนจิ๋วฉีดพ่นน้ำเชื้อออกมาอีกสองหยดแหมะก่อนจะเหี่ยวเฉาคอพับคออ่อนลงอย่างถาวร ชายวัยกลางคนรับไม่ได้กับถ้อยคำที่ทิ่มแทงปมด้อยอย่างรุนแรงจิตใจของเขาแหลกสลายไม่มีชิ้นดี
หลังจากนั้น มหกรรมเริงโลกีย์ก็ดำเนินต่อไปต่อหน้าต่อตาชายวัยกลางคนผู้สิ้นหวัง
นพเก้าบรรเลงเพลงรักร่วมกับวารินทร์อย่างเร่าร้อนดุดันเปลี่ยนท่วงท่าและสมรภูมิไปทั่วทุกมุมห้อง ไม่ว่าจะเป็บนโต๊ะทำงาน เก้าอี้ ริมหน้าต่างบานประตู หรือแม้กระทั่งโซฟารับแขก พื้นห้องเจิ่งนองไปด้วยหยาดน้ำกามสีขาวขุ่นผสมปนเปกับหยาดน้ำรักสีใสกิจกรรมเข้าจังหวะดำเนินต่อเนื่องยาวนานไปจนกระทั่งตะวันคล้อยต่ำ
“เอาล่ะ...หมดเวลางานแล้ว ฉันกลับก่อนนะ บ๊ายบาย”
นพเก้าที่สวมใส่เสื้อผ้ากลับมาเรียบร้อยไร้รอยยับราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นโบกมือลาชายวัยกลางคนที่นั่งตาค้างเหม่อลอยราวกับตุ๊กตาไร้ิญญา จิตใจของเขาแตกสลายเป็เสี่ยงๆจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว
ส่วนวารินทร์... ร่างเปลือยเปล่าของเธอนอนสลบไสลแผ่หลาอยู่บนโซฟาเรียวขาอ้ากว้าง คราบน้ำเชื้อสีขาวขุ่นไหลย้อยออกมาจากร่อง์เปรอะเปื้อนเต็มหน้าขาและเรือนร่างงดงามใบหน้าหวานหลับตาพริ้ม หายใจรวยรินอย่างอ่อนล้า
หากมีชายหนุ่มคนใดมาพบเห็นสภาพของเธอในตอนนี้คงต้องหัวใจสลายเป็แน่แท้ เพราะเทพธิดาน้ำแข็งผู้หยิ่งทะนง บัดนี้ถูกย่ำยีโดยปีศาจร้ายจนหมดสภาพความเป็คน
กริ๊ก!
เสียงประตูห้องเก็บของปิดลงอย่างแ่เบาตามมาด้วยเสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดีและเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ห่างออกไป...
ทิ้งไว้เพียงร่องรอยแห่งตัณหาราคะอันน่าอดสูซึ่งจะไม่มีใครล่วงรู้ความจริงที่ซุกซ่อนอยู่เื้ับานประตูนี้ตลอดกาล
![King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1605539922_54157788.webp)
64K
![[นิยายแปล] ซอมบี้อันตรายร้ายถึงชีวิต (绝命毒尸)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1583493201_89762688.webp)
![(อ่านฟรี) แผลงรัก นายรูมเมต [Black Cupid]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730967763_72733897.webp)
![My Duty Is Saving The Another World [ผมต้องช่วยต่างโลกไว้ให้ได้]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1769983386_48222441.webp)