ขณะที่หยางลี่นอนหลับกลางวันในห้องโถงอยู่นั่น
หยางตงจูงมือกู้ซุนหนี่ไปยังห้องนอน
“ภรรยาไปห้องนอนกันครับ”
กู้ซุนหนี่หน้าแดงเขินอายเพราะในใจเธอคาดหวังบางสิ่งอยู่เช่นกันกับสามีของเธอ
แต่กู้ซุนหนี่ก็ถามหยางตงกลับไปว่า
“ไปทำไมคะ สามี”
หยางตงตอบกลับและกระซิบเบาๆ ที่หูของกู้ซุนหนี่
“สามีจะกินภรรยาครับ”
กู้ซุนหนี่ได้ยินเสียงกระซิบตอบนั้นก็ขนกายลุกซู่ทันที
กู้ซุนหนี่บอกหยางตงไปว่า
“สามี แต่นี่ยังกลางวันอยู่เลยนะคะ”
หยางตงตอบกลับทันทีว่า
“กลางวันสิครับดี สามีจะได้เห็นภรรยาชัดๆ ครับ”
กู้ซุนหนี่เดินตามการจับจูงของหยางตงเข้าไปในห้องนอน
หยางตงปิดล็อกประตูห้องนอนทันที
กู้ซุนหนี่มองตามการกระทำของหยางตงและคิดในใจ
“ตาย ตาย สามีจะกินภรรยา”
หยางตงเริ่มกอดจูบลูบคลำกู้ซุนหนี่ทันทีที่ประตูถูกปิดล็อกเรียบร้อยแล้วทั้งสองคนแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม ตั้งแต่หน้าประตูห้องนอน
ทั้งสองคนต่างคิดในใจว่า
“รสจูบหวานจริงๆ”
แล้วทั้งสองคนก็ลูบไล้ร่างกายของกันและกันอย่างไม่มีใครยอมใครเช่นกัน ทั้งสองต่างขนลุกขนชันแล้วทั้งสองคนต่างก็ช่วยกันถอดชุดที่สวมใส่อยู่ออกจากตัวของกันและกันอย่างรีบร้อน
หยางตงที่เห็นร่างกายที่เปล่าเปลือยของกู้ซุนหนี่แล้วเขาก็มองตาหวานเยิ้มด้วยความใคร่ก่อนแล้วเขาก็เอ่ยชมกู้ซุนหนี่ว่า
“ภรรยาช่างงดงามเหลือเกิน ภรรยาน่ากินมาก”
หยางตงเห็นหน้าอกเต่งตึงขนาดพอดีมือและยอดอกเป็นสีแดงอ่อนๆก็มองด้วยความหลงใหลก่อน แล้วเขาก็ลูบคลำหน้าอกของกู้ซุนหนี่
“หัวนมสีแดงน่าดูดมากเลยครับ”
กู้ซุนหนี่ขนกายลุกซู่ทันทีที่ถูกมือหยางตงบีบเคล้นเบาๆที่หน้าอกของเธอ แล้วหยางตงก็ก้มลงดูดนมอีกข้างของกู้ซุนหนี่อย่างหิวกระหาย
“สามีอยากเห็นด้านล่างครับว่าจะแดงเหมือนด้านบนหรือเปล่า”
หลังจากนั้นหยางตงก็อุ้มกู้ซุนหนี่ไปที่เตียงนอนแล้วให้กู้ซุนหนี่นอนลงแล้วหยางตงก็ยกขากู้ซุนหนี่ตั้งขึ้นก่อนแยกออกแล้วก็มองเห็นเม็ดและกลีบแคลมทั้งสองที่มีสีแดงระเรื่อๆ นั้นแล้วหยางตงก็ลงลิ้นชิมสีแดงด้านล่างอย่างหิวกระหาย แล้วเธอก็หลั่งน้ำหวานออกมา
“เม็ดและกลีบแคลมทั้งสองมีสีแดงระเรื่อ น่ากินมากครับ”
หยางตงรีบดูดกลืนกินแล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากู้ซุนหนี่
“ภรรยาหวานมากครับ สามีจะดูดกลืนกินน้ำหวานของภรรยาให้หมดเลยครับ”
กู้ซุนหนี่ถูกเลียปุ่มเม็ดสีแดงและกลีบแคลมสีแดงทั้งสองข้างก่อนจะถูกทะแยงเข้าและออกรูของเธอด้วยลิ้นของหยางตงเข้าไปด้านในอย่างเป็นจังหวะจากช้าแล้วก็เร็วขึ้นจนกระทั่งในที่สุดกู้ซุนหนี่ก็รู้สึกเหมือนตัวเองขึ้นสวรรค์ไปเนื้อตัวเบาบางและหมดแรง
หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่เสร็จแล้วเขาก็แล้้วสอดใส่ไปในช่องด้านล่างของกู้ซุนหนี่ แล้วเขาก็ขึ้นสวรรค์ตามเธอไปติดๆ
หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่เสร็จแล้ว เขาก็นำหยางตงน้อยที่ขนาดไม่น้อยและลุกชันตั้งโด่รออยู่นานแล้วเขาก็สอดใส่ไปในช่องด้านล่างของกู้ซุนหนี่แล้วเขาก็ชักท่อนลำของเขาเข้าและออกช่องทางรักของกู้ซุนหนี่ โดยเริ่มจากช้าๆจนกระทั่งรัวเร็วขึ้นและแรงขึ้น จนกระทั่งเขาก็ขึ้นสวรรค์ตามเธอไปติดๆ
กู้ซุนหนี่ลูบขนแขนที่ตั้งชันบนกล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างที่แน่นกระชับมากๆของหยางตง
กู้ซุนหนี่คิดในใจ
“ไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อแขนที่แน่นกระชับมากๆ เท่านั้นกล้ามเนื้อหน้าอก และกล้ามเนื้อหน้าท้องก็กระชับแน่นมากๆ เป็นลอนเลย ชอบๆได้ลูบไล้มันด้วย อิอิ”
ทั้งสองคนนอนกอดกันสักพัก แล้วออกมาอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายสวมใส่ชุดเดิมที่ช่วยกันถอดออกไปเพื่อไม่ให้หยางลี่เกิดความสงสัยว่าทำไมพ่อและแม่ใส่ชุดใหม่หยางตงและกู้ซุนหนี่ช่วยกันเปิดหน้าต่างและประตูในห้องนอนออกเพื่อระบายกลิ่นที่มีในห้องนอนให้ออกไปให้หมดก่อนที่หยางลี่จะตื่นนอนกลางวัน
กู้ซุนหนี่เข้าห้องครัวไปเตรียมอาหารเย็นหยางตงเห็นกู้ซุนหนี่เข้าไปก็ตามมาทันที
“ภรรยาไม่เรียกสามีเลย”
กู้ซุนหนี่คิดในใจว่า
“ก็คนมันอาย ยังจะตามมาอีกนะ”
แม้ว่าร่างนี้เธอและสามีจะเคยกันมาแล้วแต่ว่าเธอไม่ใช่เพราะเธอคือวิญญาณของพิมพ์ในภพก่อนที่มาอยู่ในร่างภรรยาของหยางตง ในภพก่อนแม้ว่าพิมพ์จะมีแฟนก็เพียงกอดจูบกันเท่านั้นยังไม่ถึงขั้นตอนสุดท้ายเลย กู้ซุนหนี่ตอบหยางตงไปว่า
“ภรรยามาเตรียมทำอาหารเย็นค่ะ”
หยางตงมองกู้ซุนหนี่ที่หน้าแดงและเขินอายตนก็ยิ้มอย่างดีใจและพูดว่า
“ภรรยาอร่อยครับ สามีจะช่วยภรรยาทำอาหารเอง ภรรยาจะได้ไม่เหนื่อยนะครับ”
กู้ซุนหนี่ได้ยินหยางตงพูดแต่ละคำออกมาอย่างหน้าด้านก็หันหน้าสะบัดส่งค้อนให้หยางตง
หยางตงเห็นอย่างนั้นก็หัวเราะชอบใจในอาการของกู้ซุนหนี่และยังพูดต่อไปว่า
“ภรรยาน่ารักจังครับ”
กู้ซุนหนี่หมดคำจะพูดกับหยางตงเลยสั่งการให้เขาก่อไฟ ล้างผักกาดขาวแครอท บร็อคโคลี่ หั่นหมูสันในแล้วสับ
ส่วนเธอหั่นผักกาดขาว แครอท บร็อคโคลี่ให้มีขนาดเท่าๆ กันจะได้สุกพร้อมกัน ปรุงรสหมูสับ เพื่อทำผัดผักรวมมิตรใส่หมูสับ
“ลวกผักทั้งหมดก่อน 2 รอบไม่ให้เหม็นเขียวและนิ่มลง แล้วแช่น้ำเย็นจัด ทำให้ผักยังคงมีสีสวยน่ากินลวกหมูปรุงรสให้สุก ตั้งกระทะใส่น้ำมันลงไปเล็กน้อย ใส่กระเทียมสับลงไปผัดพอหอมใส่ผักลวกลงไป ตามด้วยหมูบดลวก เติมน้ำสะอาดเล็กน้อย ผัดคลุกเคล้าจนผักนิ่มปรุงรสด้วยผงปรุงรสหมู ซอสปรุงรส น้ำตาล และซอสหอม ผัดคลุกเคล้าให้เข้ากันตักใส่จาน”
หยางลี่ตื่นนอนกลางวันแล้วเดินตามกลิ่นหอมของอาหารมาถึงในครัว
หยางตงและกู้ซุนหนี่เห็นหยางลี่เดินมาหยุดยืนหน้าประตูครัวพร้อมทำจมูกฟุตฟิตและกลืนน้ำลายลงคอ
หยางตงและกู้ซุนหนี่ถามหยางลี่พร้อมกัน
“ลี่ลี่ หิวยังครับ/ค่ะ”
หยางลี่พยักหน้าและตอบ “หิวค่ะ”
หยางตงและกู้ซุนหนี่ยกอาหารเย็นออกจากห้องครัวไปกินพร้อมกันที่โต๊ะกินข้าวในห้องโถงด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย
"อร่อยครับ/ค่ะ"
หลังจากนั้น ทุกคนแล้วนั่งเล่นสักพักหลังอาหารเย็น ก่อนไปอาบน้ำและนอนหลับไปด้วยกัน