ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

     การเดินทางขาไปกับขากลับจากเมืองโจวชางและหมู่บ้านแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เปรียบเสมือนว่าเราออกสลับช่วงเวลากันเลย กลางวันที่ออกเงียบสงบเหมือนดั่งกลางคืน ตอนหัวค่ำที่กลับแต่กับเป็นครึกครื้นเหมือนตอนเที่ยงวันแทน

     ขากลับแทนที่จะเร่งรีบขี่รถกลับเหมือนแต่ก่อน แต่สำหรับคืนนี้รับรอบเลยว่าปลอดภัย เพราะมีชาวบ้านนอกเมืองตลอดเส้นทางเพื่อเฝ้าดูเส้นทางแม่น้ำสายเก่ากันอยู่

     พอกลับมาถึงหมู่บ้านก็เป็นช่วงเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแน่นอนว่า ยังคงมีบางบ้านที่ยังคงไถพรวนดินกันอยู่ ด้วยพวกเราเร่งงานทำเพื่อจะได้ทำการเพาะปลูกข้าวกันได้เร็วขึ้นนั่นเอง

     “คนในหมู่บ้านของพวกเราก็ยังไม่นอนกันเลยค่ะ ดูครึกครื้นไม่ต่างจากทางด้านนอกหมู่บ้านเลย”เห็ดน้อย

     “พวกเขาคงจะไถพรวนหน้าดินกันอยู่น่ะค่ะลูก”แม่

     “อ้า…จริงด้วยสิเห็ดน้อยลืมไปได้ยังไงกัน”เห็ดน้อย

     “เดี๋ยวปู่กับตา ว่าจะแวะไปดูพวกเขาเสียหน่อยคืนนี้น่ะ”ปู่

     “จะกลับกี่โมงครับ”พวกพี่ชาย

     “................!!”ปู่ ตา

     “โอ้..พี่ชายร้อนเวลาค่ะปู่ ตา”เห็ดน้อย

     “ร้อนวิชาเรียนรู้เวลาจากนาฬิกาค่ะ เจ้าตัวแสบของแม่”แม่

     “อ้า…ใช่ๆค่ะเห็ดน้อยหมายถึงแบบนั้นเลยค่ะแม่”เห็ดน้อย

     “ฮ่า…ฮ่า….ฮ่า…..”ทุกๆ คน

     ส่วนพวกพี่ชายก็ยิ้มเขินหน้าแดงกันไปหมด ที่โดนน้องเห็ดน้อยหยอกล้ออีกแล้ว

     “เอาล่ะ ตาจะบอกเวลาก็ละกันนะน่าจะสี่ทุ่ม แต่อาจจะช้านิดหน่อยแต่ไม่น่าเกินห้าทุ่มแน่นอน”ตา

     “ครับ”พวกพี่ชาย 

     “ถึงบ้านแล้วครับเด็กๆ”พ่อ ที่ขับรถให้พวกเราเอ่ยเตือนเมื่อถึงบ้านแล้ว

     “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

     “ถึงบ้านแล้ว”เห็ดน้อย

     พวกเราทยอยลงจากรถ และพวกผู้ใหญ่ก็ช่วยกันขนของลงจากรถเข้าไปเก็บในบ้านกันด้วย ส่วนเด็กๆก็หอบหิ้วของๆตัวเองพากันเข้าไปในบ้านโดยที่ไม่ต้องเอ่ยบอกกันเลย

     ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก เมื่อขนของลงจากรถเข้าบ้านหมดแล้วก็กินอาหารเย็นที่วันนี้พวกเรากินช้ามาก แต่เนื่องด้วยได้ขนมช่วยรองท้องกันบ้างทำให้ไม่หิวกันมากนัก เมื่ออาหารค่ำเรียบร้อยแล้วพวกท่านก็พากันไปดูเพื่อนบ้านกันต่อเลย

     “เด็กๆพากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนนะ แล้วค่อยมาดูของที่เราได้มาจากท่าเรือกันต่อ”แม่

     “ได้ค่ะ” “ได้ครับ” พวกเด็กๆ พากันแยกย้ายไปอย่างรวดเร็ว

     ใช้เวลาเพียงครู่เดียวพวกเด็กๆก็พากันมารวมตัวอีกครั้งที่บ้านของเห็ดน้อยกัน และพากันนั่งกับพื้นแทนเพื่อตรวจดูข้าวของจากท่าเรือกัน

     “เด็กๆ พวกเราต้องตกลงกันก่อนนะ แม่(ป้า)จะให้เวลาถึงแค่เพียง 3ทุ่มเท่านั้น ทุกๆคนจะต้องเข้านอนกันนะตกลงไหม”แม่

     “ตกลงค่ะ” “ตกลงครับ” พวกเด็กๆตอบรับ พร้อมกับหันกลับไปตั้งใจที่จะดูของกันต่อทันที

      “เอ๋….เราลืมอะไรหรือเปล่านะ”เห็ดน้อย ที่กำลังดูของจากท่าเรือพร้อมพี่ๆ เหมือนกับว่าตัวเองลืมเรื่องอะไรไปสักอย่างหนึ่ง    

     “น้องเห็ดน้อย ลืมของไว้บนรถเหรอ”พี่พริกหวาน ได้ยินน้องบ่นพึมพำว่าลืมอะไรสักอย่าง

    “คงไม่น่าจะมีนะ พี่พริกหวานเพราะทุกๆคนช่วยกันขนมากันหมดแล้วล่ะ”เห็ดน้อย

     “พี่พริกหวาน เห็นมีเก็บไว้ในครัวด้วยนะพวกของกิน ของแห้งพวกนั้นน่ะ”พี่พริกหวาน

     “ของกิน ใช่แล้ว!!เห็ดน้อยนึกออกแล้วว่าลืมอะไร”เห็ดน้อย รีบลุกขึ้นทิ้งของในมือที่กำลังดูจากท่าเรือที่เป็นพวกของขวัญที่เหล่าพ่อค้าดินแดนไกลนำมามอบให้

     เห็ดน้อย วิ่งตรงไปที่ห้องครัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับพี่พริกหวานที่ติดตามน้องสาวดั่งเป็นเงา

     “อะไรกันอีกล่ะทีนี้ เจ้าตัวแสบน้อยสองคนเนี่ย”อาสะใภ้

    “คงจะนึกอะไรขึ้นมาได้ล่ะถึงได้รีบลุกขึ้นวิ่งเสียขนาดนั้นน่ะค่ะ”น้าสะใภ้

     “เข้าไปดูหลานสาวของแม่หน่อยไป ว่าจะเอาอะไรกันหรือเปล่า”ยาย

     “ได้ค่ะ”แม่

     ส่วนพวกพี่ชาย ก็เอียงคอมองตามพวกน้องสาวไปด้วยแต่ว่ายังคงใจจดใจจ่อดูของกันอยู่ไม่ลุกไปไหน

     “นี่ยังไงล่ะที่เห็ดน้อยเกือบลืมไปแล้ว พวกเราจะพลาดของกินแสนอร่อยไปได้ยังไงกัน”เห็ดน้อย

     “อ้อ…เจ้าเมล็ดดำๆ ผงดำๆ กลิ่นหอมๆ พวกนี้นี่เอง”พี่พริกหวาน

     “ใช่แล้วล่ะพี่พริกหวาน ที่เห็ดน้อยบอกจะมาทำของอร่อยให้กินอย่างไรล่ะ”เห็ดน้อย ส่งยิ้มหวานไปให้พี่สาว

     “ของอร่อย !! น้องเห็ดน้อยทำเลยไหมพี่พริกหวานจะช่วยเองไม่ต้องห่วงนะ”พี่พริกหวาน พี่สาวเพียงคนเดียวที่สนับสนุนน้องสาวมาโดยตลอดไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามแต่

     “ถ้าอย่างงั้นพี่พริกหวานช่วยหาขวดโหลใสที่ใส่เจ้าผงสีดำๆกันเถอะ”เห็ดน้อย

     “ได้เลย”พี่พริกหวาน

     สองสาวน้อย พากันมองหากล่องที่ใส่บรรจุขวดโหลที่บดเป็นผงโกโก้ กับผงกาแฟสำเร็จรูปมาแล้วส่วนหนึ่ง 

     “ว๊า….มันอยู่ล่างสุดเลยพวกเราไม่มีแรงยกขึ้นหรอกนะพี่พริกหวาน คงจะต้องหาคนช่วยแล้วล่ะ”เห็ดน้อย

     “จริงด้วย”พี่พริกหวาน

      “อะแฮ่ม…”แม่ ที่ส่งเสียงกระแอมให้ลูกสาวได้ยิน

      แม่ของพวกเธอนั้นมาถึงได้สักพักหนึ่ง แล้วแต่ว่าไม่ได้เอ่ยเรียกแต่อย่างใด แม่มองดูลูกสาวทั้งสองคนอยู่ว่าพวกเธอจะทำอะไรกันแน่ที่เข้ามาในครัวนี้

      “แม่คะ..”สองสาวน้อย ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยก็รีบหันไปหาพร้อมกับดีใจมากเลยที่ตอนนี้มีตัวช่วยสำคัญให้พวกเธอกันแล้ว

     “ว่าไงคะลูกสาว”แม่

     “แม่คะ ช่วยเห็ดน้อยเอาของในลังล่างนี้ออกมาได้ไหมคะ”เห็ดน้อย

      “น้องเห็ดน้อย จะเอาผงดำๆที่เรียกว่าโกโก้กับกาแฟมาทำของอร่อยๆให้พวกเราได้ลองกินกันค่ะ”พี่พริกหวาน

     “โอ้…ของที่ว่านั่นที่เห็ดน้อยบอกใช่ไหมลูก”แม่

     “ใช่เลยค่ะแม่”เห็ดน้อย

     “ถ้างั้นลูกสาวถอยออกมาก่อนลูก เดี๋ยวแม่จะหาโหลขวดแก้วพวกนั้นให้ลูกเองนะ”แม่

     “ค่ะ”สองสาวน้อย

     เห็ดน้อย กับพี่พริกหวานถอยออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อให้แม่ได้หยิบผงโกโก้ กับกาแฟออกมาให้

     “ได้แล้วจ้ะ”แม่

     “ขอบคุณค่ะแม่”เห็ดน้อย เมื่อเห็นขวดโหลแก้วใส่โกโก้กับกาแฟถึงกับตาเป็นประกายวิบวับออกมาเลย

     “โคร๊ก….คร๊าก…….”

     “เห็ดน้อย หนูพึ่งจะกินข้าวอิ่มไปสักพักเองนะลูกท้องหนูร้องอีกแล้วเหรอคะเนี่ย ไหนดูสิพุงน้อยๆนี่ทำไมถึงได้หิวบ่อยแบบนี้ฮะ”แม่

     “ฮ่า….ฮ่า….แม่คะเห็ดน้อยจั๊กจี้”เห็ดน้อย

     แม่ที่งับพุงน้อยๆแกล้งลูกสาวคนเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยว เห็ดน้อยเองก็หัวเราะคิกคักออกมาอย่างเสียงดัง

     “เสียงน้องเห็ดน้อยนี่ ทำอะไรกันอยู่นะ”พี่รองถู่โต้ว

     “จริงด้วย พวกน้องสาวเข้าไปในห้องครัวนานแล้วนะ”พี่ขู่เฉิง

     “หรือว่าน้องจะทำ….”พี่ต้าซ่วน

     พูดยังไม่ทันจะจบคำพวกพี่ชายกลุ่มน้องรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และวิ่งตรงไปยังห้องครัวทันทีทันใดเลยไม่รอช้า

     “แม่ว่าพวกเราตามไปที่ห้องครัวกันดีกว่านะ ถ้าหายไปนานเสียขนาดนี้ เจ้าตัวเล็กคงจะต้องทำอะไรแน่ๆล่ะ”ย่า

     “ค่ะแม่”อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     สรุปแล้วจากที่ทุกๆคน นั่งรวมกลุ่มกันที่ห้องโถงกลางของบ้านก็พากันลุกไปดูที่ห้องครัวเล็กๆของบ้านเห็ดน้อยกันทั้งหมดเลย

     “น้องเห็ดน้อย ทำอะไร”พวกพี่ชาย

      สามสาวที่อยู่ภายในห้องครัวตอนนี้หันมาอีกทีห้องครัวดูแคบไปเลย เพราะทุกๆคนตอนนี้มารวมกันที่นี่ครบกันหมดแล้ว

     “เห็ดน้อยจะทำของอร่อยจากโกโก้ และกาแฟให้ทุกๆคนได้ลองชิมกันค่ะ”เห็ดน้อย

     “ของอร่อย.!!”พวกพี่ชาย ประสานเสียงกันออกมาด้วยสีหน้าแววตารอกันอย่างเต็มที่ว่าของอร่อยที่ว่าจากน้องเห็ดน้อยนั้นจะหน้าตา และรสชาติเป็นอย่างไรกัน

     “ถ้าอย่างงั้นแล้วแม่ว่า พวกเราไปรอที่เดิมก่อนดีกว่าไหมคะ เดี๋ยวแม่กับน้องสาวจะทำของจากพวกนี้ให้”แม่

     “แต่ว่าพวกเราอยากรู้ว่าผงดำๆพวกนี้ทำกินยังไงด้วยน่ะครับ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     “จะเอาอย่างงั้นก็ได้ค่ะ แต่ว่าพวกลูกต้องรออยู่นอกประตูนะเพราะในห้องครัวมันแคบจนเกินไป”แม่

     “หรือว่าพวกเราจะออกไปทำที่ครัวด้านนอกบ้านไหมครับแม่”พี่รองถู่โต้ว

     “อย่าดีกว่านะหลานชาย ตอนนี้มันค่อนข้างดึกแล้วนะอากาศด้านนอกก็เริ่มเย็นลงแล้วด้วย”ยาย

     “ครับ”หลานชาย

     “เอาล่ะ พวกเรามาเริ่มทำของอร่อยที่ว่ากันเลยไหมคะเห็ดน้อยลูก”แม่

      “ได้เลยค่ะ”เห็ดน้อย

     ทุกๆคนต่างประจำที่กัน พวกพี่ชายก็อยู่รอตรงประตูเข้าห้องครัวกัน ยืนรอดูไล่เรียงความสูงกันเพื่อไม่ให้บดบังกันเอง ส่วนด้านในก็มีแต่ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ เห็ดน้อย พี่พริกหวาน ที่ดูแล้วคนก็เยอะอยู่ดีแต่จำเป็นที่จะต้องอยู่เพื่อเรียนรู้วิธีทำจากวัตถุดิบสีดำๆพวกนี้จากเห็ดน้อยกันทั้งหมดทีเดียวเลย

     “ทุกๆคนพร้อมนะคะ เห็ดน้อยจะเริ่มทำแล้วนะ”เห็ดน้อย

     “พร้อม”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ พี่พริกหวาน

     “งั้นก็เริ่มแบบง่ายๆก่อนเลยนะคะคือการชงโกโกร้อน กาแฟร้อนค่ะ แม่คะเห็ดน้อยขอน้ำร้อนด้วยค่ะ”เห็ดน้อย

     เริ่มจากชงเป็นเครื่องดื่มก่อนเลยอันดันแรกง่ายและรวดเร็วที่สุดกว่าการทำอย่างอื่น เพราะคนที่นี่มีน้ำร้อนติดกาน้ำร้อนกันอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว

     “เห็ดน้อย จะใส่ผงโกโก้ลงไปและก็ตามด้วยน้ำตาลทรายแบบนี้ค่ะ ผงโกโก้แล้วแต่คนชอบด้วยนะคะว่าชอบรสชาติแบบเข้มข้นหรือจางๆ แล้วขั้นตอนสุดท้ายก็ใส่น้ำร้อนลงไปและคนๆให้เข้ากันแบบนี้ เสร็จแล้วค่ะ ส่วนกาแฟนี้ก็ทำเหมือนกันเลยใครชอบหวานน้อยหวานมากก็ใส่น้ำตาลลงไปตามใจชอบค่ะ

     แต่ที่สำคัญคืออย่าใส่ผงโกโก้และผงกาแฟเยอะมากจนเกินไปนะคะมันอาจจะขมมากไป และกาแฟเอาไว้ชงกินช่วงตอนเช้าหรือตอนกลางวันละดีที่สุดค่ะ”เห็ดน้อย

     “หอมมากๆ”ทุกๆ คน ได้กลิ่นโกโก้ร้อนจากแก้วของเห็ดน้อย 

     “ฟู่…ฟู่…..อึก….อึก…..อร่อย”เห็ดน้อย

     พวกพี่ชายที่เห็นน้องเห็ดน้อยดื่มโกโก้จากแก้วในมือก็อดที่จะกลืนน้ำลายตามลงไปไม่ได้

     “ชงเป็นเครื่องดื่มง่ายมากๆเลยนะลูก”แม่

      “ใช่ค่ะ หรือเราจะใส่นมลงไปแทนน้ำร้อนก็ได้นะคะ”เห็ดน้อย

      “ดีจังเลย แบบนี้จะต้องน่าดื่มมากๆเลย”พี่พริกหวาน

     “เอาล่ะค่ะเครื่องดื่มเสร็จไปแล้ว ต่อไปก็มาละลายผงโกโก้เพื่อทำช็อคโกแลตกันเลยค่ะ”เห็ดน้อย

     “ช็อก-ช็อก-ซ็อก-กา-แลค….”พวกพี่ชาย

      “ฮิ….ฮิ….ช็อคโกแลตค่ะ แม่คะขอหม้อใส่น้ำนิดหน่อยค่ะและเทผงโกโก้ลงไปเลยและคนไปเรื่อยๆนะคะ ใช้ไฟเบาที่สุดด้วยนะคะไม่งั้นเวลาผงโกโก้ละลายเป็นช็อคโกแลตแล้วจะไหม้ได้ง่ายค่ะ”เห็ดน้อย

     “น้ำเท่านี้พอไหมคะ”แม่

      “พอค่ะ แล้วก็ตักผงโกโก้ลงไป และน้ำตาลด้วยนะคะ เพื่อเพิ่มความหวานมันให้ช็อคโกแลตค่ะ”เห็ดน้อย

     อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ช่วยกันเติมผงโกโก้และน้ำตาลลงไป ส่วนแม่ยืนคนไปเรื่อยๆ 

     เพียงไม่นานกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ก็ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปหมด 

     “แม่คะพอได้แล้วค่ะ ยกหม้อออกมาเลยค่ะ”เห็ดน้อย

     “มันหนืดๆข้นๆมากเลยน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน

     “แม่ครับ พวกผมขอดูด้วยได้ไหมฮะ”พี่รองถู่โต้ว

     “ได้ค่ะ”แม่ ถือหม้อที่มีช็อคโกแลตไปให้พวกพี่ชายได้เห็นกันและนำกลับมาตั้งไว้บนโต๊ะในครัวต่อ รอลูกสาวคนเล็กบอกว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป

     “มันง่ายถึงขนาดนี้เลยเหรอหลานสาวลูก”ย่า

     “ค่ะ นี่เรียกว่าช็อคโกแลตค่ะเราสามารถทำให้มันเป็นก้อนแข็งๆเก็บเอาไว้กินเล่นได้นานด้วยนะคะ หรือว่าน้ำเหนียวๆหนืดพวกนี้เอาทำเป็นไส้ซาลาเปา หรือทาด้านบนซาลาเปาก็ได้ด้วยค่ะ”เห็ดน้อย

     “ว้าว…”ทุกๆคน

     “ถ้าอย่างนั้นมาทำซาลาเปาลองกันเลยดีกว่านะหลานสาวเห็ดน้อย”น้าสะใภ้

     “ใช่ๆ อาสะใภ้อยากลองชิมกินคู่กับเจ้านี่ดูว่าจะอร่อยสักเพียงใดกัน”อาสะใภ้

     “พวกพี่ก็อยากกิน”พวกพี่ชาย

     สรุปแล้วพวกท่านก็ช่วยกันเร่งทำซาลาเปากัน แต่ว่าไม่มีไส้ผักหรือไส้ปกติที่เคยทำกิน เพราะตอนนี้ทุกๆคนอยากลองใส่ไส้ช็อคโกแลตกันหมดเลย

     ส่วนขนมอื่นๆเห็ดน้อยว่าจะทำเพิ่มเติมในวันพรุ่งนี้จะดีกว่า วันนี้มันค่อนข้างจะดึกมากแล้วคงจะต้องทำอะไรง่ายๆที่พวกท่านถนัดกินกันก่อนดีกว่า เพราะเธอเองก็รอไม่ไหวเช่นกันมองช็อคโกแลตหนืดๆตรงหน้าก็น้ำลายไหลตลอดเวลาแล้ว

     “แม่คะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ แป้งที่ผสมทำซาลาเปาส่วนหนึ่งแยกออกมาด้วยนะคะให้ใส่ผงโกโก้ กับผงกาแฟพวกนี้ผสมลงไปกับแป้งให้เป็นเนื้อเดียวกันค่ะ”เห็ดน้อย 

      “โอ้..มันทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอหลานสาวเห็ดน้อย”น้าสะใภ้

      “ได้แน่นอนค่ะ จากปกติที่เราเคยกินซาลาเปาหรือหมั่นโถวสีขาวจากแป้งล้วนๆ แต่ว่าถ้าเราใส่ผงโกโก้หรือผงกาแฟผสมลงไปก็จะมีกลิ่นของพวกมันแทนที่ค่ะ รับรองเลยว่าอร่อยแหวกแปลกแนวค่ะฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย

      “ถ้าอย่างงั้นแล้วก็ตกลงเลยจ้ะ แต่ว่าเราทำหมั่นโถวอีกส่วนหนึ่งก็แล้วกันนะ”อาสะใภ้ เองก็เห็นด้วยที่จะลองทำของกินที่แตกต่างจากเดิม

     “ไม่ต้องใส่เยอะใช่ไหมหลานสาวเห็ดน้อย และก็เพิ่มน้ำตาลลงไปเยอะหน่อยเพื่อตัดความขมออก”น้าสะใภ้

     “ใช่ค่ะ ถูกต้องเลยไม่ต้องใส่เยอะค่ะ”เห็ดน้อย ยืนเป็นกำลังใจให้พวกท่าน และคอยบอกเรื่อยๆว่าควรใส่อะไรมากน้อยแค่ไหน

     พวกท่านช่วยกันนวดแป้งที่ตอนนี้มีแบบสีขาว สีดำ ดูแล้วแตกต่างกันมากๆเลย 

     “แม่คะ เห็ดน้อยขอแป้งสองก้อนสีดำนั้นได้ไหมคะ”เห็ดน้อย

     “ได้ค่ะ”แม่ ส่งให้เห็ดน้อย

      เห็ดน้อยได้มาแล้วก็กดแป้งให้แบนๆ และพยายามทำให้เป็นแผ่นๆ จากนั้นก็ม้วนมันเป็นเกลียวทั้งสองชิ้น

     “ของเห็ดน้อยเสร็จแล้วค่ะแม่”เห็ดน้อย ส่งผลงานของเธอให้แม่เพื่อนำไปนึ่งพร้อมซาลาเปาของพวกท่านด้วย

     “เอาล่ะเด็กๆไปนั่งรอกันได้เลยนะ เดี๋ยวพอซาลาเปาเสร็จแล้วแม่(ป้า)จะยกไปให้เองลูก”แม่

     “ครับ” “ค่ะ” พวกเด็กๆ

     พวกท่านตระเตรียมทำช็อคโกแลตเพิ่มเติมไว้ส่วนหนึ่งด้วย และหยอดเป็นหยดน้ำชิ้นเล็กๆให้เห็ดน้อยที่บอกจะทำมันกินเล่นต่างหากด้วยอยู่ส่วนหนึ่ง เพื่อทิ้งไว้ให้มันแข็งตัว

     ไม่เกินครึ่งชั่วโมงซาลาเปาพร้อมกับช็อคโกแลตก็นำมาวางไว้ที่โต๊ะกินข้าวอีกรอบหนึ่ง 

      “ว้าว…..หอม….น่ากิน…”พวกเด็กๆ 

     “หน้าตาของก้อนดำๆพวกนี้ดูแล้วไม่น่ากินเลยนะฮะแต่ว่ากลิ่นของมันนี่สิ ต้องเปลี่ยนคำพูดเลย”พี่รองถู่โต้ว

     “เอาล่ะเด็กๆ หยิบกันกินได้เลยนะระวังด้วยนะกำลังร้อนๆอยู่”ยาย

     “ครับ” “ค่ะ” พวกเด็กๆ

    “อันไหนที่ไม่มีใส่ไส้ช็อคโกแลตค่ะ”เห็ดน้อย 

     “ทางจานด้านขวานี่ค่ะลูกสาว ทางด้านนั้นคือซาลาเปาใส่ไส้ทั้งหมด”แม่ 

     เห็ดน้อย ไม่รอช้าหยิบอันที่เป็นตัวแป้งเพียงอย่างเดียวมาก่อนเลย พร้อมฉีกออกและนำไปจุ่มกับช็อคโกแลตที่หนืดๆข้นๆขึ้นมาเข้าปากอย่างรวดเร็ว

     “หง่ำ….หง่ำ….หง่ำ……”

     “อร่อยที่สุดเลยค่ะ สุดยอดเลย”เห็ดน้อย เพียงนำเข้าปากคำแรกก็หลับตาพริ้มรับรู้รสชาติที่แสนจะคิดถึงมานาน

     “อร่อย ..!!”พวกพี่ๆ เองก็บอกเป็นเสียงเดียวกันเลย

    ส่วนที่ทำจากกาแฟพวกผู้ใหญ่ก็แยกออกมาต่างหากไม่ได้เอามาให้พวกเด็กๆกิน เพราะเห็ดน้อยบอกแล้วว่ากินไม่ได้

************
 

     เห็ดน้อยทำซาลาเปา กับหมั่นโถว ไส้ช็อคโกแลตและจุ่มกินกับช็อคโกแลตอย่างเพลิดเพลิน และโกโก้ร้อนกินคู่กันแก้ติดคออีกด้วย เป็นคืนที่เด็กๆพากันอิ่มอร่อยกับของแปลกใหม่

######## 

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://www.youtube.com/watch?v=yQEi7fX-KEE

https://shop.line.me/@densalapao/product/1001204943

https://www.lomachef.com/product-page