“พี่สามเื่ตรากระเรียนทองคำนั้นข้าเป็คนจัดการเอง”
“เ้ารึ?”
“เ้าค่ะครั้งนั้นข้าได้รับการว่าจ้างให้ตามหาตรากระเรียนทองคำ”
“เป็ผู้ใดมาว่าจ้างเ้า?”
“เื่นี้เป็ความลับข้าได้ให้สัจจะกับผู้ว่าจ้างแล้วว่าจะไม่เปิดเผย”
ิเฟยหลงส่ายพระพักตร์แทบจะไม่เชื่อหูตนเองว่าที่แท้บุคคลผู้อยู่เื้ัคือคนที่ตนเองนอนกอดอยู่ทุกคืน“ข้าตามหาตัวตั้งนาน”
“ในเมื่อท่าน้าจะนำตรากระเรียนทองคำมาเพื่อเปิดขุมทรัพย์อดีตฮ่องเต้ท่านก็ต้องว่าจ้างคนของข้า”หงซือซือยึดถือว่างานก็ส่วนงานและเื่ส่วนตัวก็คือเื่ส่วนตัว
ิเฟยหลงหันไปมองภรรยา“ได้! บอกค่าจ้างของเ้ามา”
หงฉิงเทียนกับปาฮูหยินถึงกับมองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา“นี่พวกเ้าสองสามีภรรยาจะมาว่าจ้างกันต่อหน้าพวกข้าเลยหรือ?”
หงซือซือหันไปมองท่านพ่อของนาง“ไม่ดีหรือเ้าคะ? ข้ากำลังหาเงินเข้าสำนักคุ้มภัยของเรานะ”
“อืม...เ้ารักษาหน้าที่ได้ดียิ่ง”
“รับงานให้ข้าเถิดขุมทรัพย์ที่ข้าพยายามค้นหาอยู่นี้คือเงินทุนที่จะนำมาใช้ในการก่อสร้างเขื่อนช่วยราษฎรกักเก็บน้ำในยามขาดแคลน”ฮ่องเต้หันไปกุมมือหงซือซือ“เ้าเองก็อยู่ในฐานะฮองเฮาซึ่งถือว่าเป็แม่ของแผ่นดิน สมควรจะช่วยเหลืองานข้า”
ปาฮูหยินหันไปพยักหน้า“เ้าก็อย่ารับงานท่านสามแพงนักเลยหากค้นหาขุมทรัพย์ที่ว่าพบจริงก็เท่ากับเราได้ช่วยเหลือผู้คนจำนวนมาก”
“ท่านพี่ว่าจ้างข้ามาหลายงานแล้วข้าก็มิเคยคิดราคาแพงกว่าปกตินะเ้าคะท่านแม่ทุกงานล้วนใช้ยอดฝีมือในการดำเนินการและทำสำเร็จมาแล้วทั้งสิ้น”
ิเฟยหลงทรงพยักพระพักตร์ช้าๆ“นางทำได้ดีทุกงานจริง ข้าพอใจอย่างมากสำหรับงานนี้ขอเพียงสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟรับปากจะช่วยข้า เื่ค่าจ้างมิใช่ปัญหา”
“เช่นนั้นก็ให้ซือซือเป็ผู้รับผิดชอบก็แล้วกัน”หงฉิงเทียนหันไปบอกลูกสาว คนเล็กเขารู้ว่าที่ผ่านมาฮ่องเต้ทรงว่าจ้างสำนักคุ้มภัยของเขาทำงานหลายครั้งแล้วโดยผ่านมาทางอดีตขุนนางผู้ใหญ่ตงฉินผู้หนึ่งที่เขาสนิทสนมทว่าครั้งนี้กลับแตกต่างในเมื่อิเฟยหลงกลายมาเป็ลูกเขย ก็สามารถนั่งพูดคุยและว่าจ้างกันได้โดยตรงโดยไม่ผ่านผู้อื่น
“ตอนนี้ตรากระเรียนทองคำอยู่ในราชสำนักแคว้นผิงการจะเข้าไปได้ยากยิ่ง โอกาสสำเร็จมีน้อยนักหากจะเอาสิ่งนี้ออกมาให้ได้คงต้องใช้ยอดของยอดฝีมือแล้ว”หงฉิงเทียนไม่รู้ว่าบุตรสาวของตนมีนินจาเพียงหนึ่งเดียวของแคว้นอยู่ในมือเพียงแต่ยามนี้นินจาตนนั้นกำลังวุ่นวายเื่ดูแลลูกๆ
“ท่านพ่อเราคงต้องส่งคนไปสืบข่าวในแน่ชัดเสียก่อนว่าของสิ่งนั้นอยู่ตำแหน่งใดกันแน่ในวังหลวงแคว้นผิง?”
“ถึงอย่างไรเื่นี้ก็ต้องดำเนินการให้รอบคอบข้าจะไปแคว้นผิงเอง” หงอี้เทียนเอ่ยขึ้น“ส่วนซือซือเ้าทำหน้าที่หาข่าวในเมืองหลวงให้ทั่วถ้วนก็แล้วกัน”
“ได้! เราจะสืบทุกอย่างโดยละเอียด”
เช้าวันต่อมาฮ่องเต้ก็ต้องพบคนในครอบครัวของภรรยาด้วยใบหน้าที่ถูกแปลงโฉมเรียบร้อยรวมทั้งของพระองค์เองด้วยท่านอาเจียงเดินทางมาพบศิษย์ผู้พี่แต่เช้าตรู่เพื่อบอกข่าวสำคัญและกลับออกไปโดยมิได้พบหน้าคนอื่นๆ
“คนของสำนักมืออสูรเริ่มเคลื่อนไหวแล้วท่านอาเจียงของพวกเ้าได้ข่าวมาว่าพวกเขาได้รับคำสั่งลอบสังหารครั้งใหม่เพิ่มค่าหัวฮ่องเต้ขึ้นอีกสิบเท่า!”
“ผู้ใดกันจ่ายแพงเยี่ยงนั้น?”ิเฟยหลงถึงกับงวยงง“คราแรกข้าเคยคิดว่าสำนักมืออสูรเกี่ยวพันกับฮองไทเฮาแต่ภายหลังพบว่าไม่ใช่ต่อมาหลังอดีตฮองเฮาก่อการกบฎไม่สำเร็จ แต่ยามนี้มือสังหารก็ยังคงตามล่าข้า ยังมีขุนนางที่คิดว่าตนจะขึ้นครองบัลลังก์ได้โดยการฆ่าข้าอีกหรือ?”
“เฟยหลงบางทีคนที่เ้าคาดไม่ถึงก็อาจจะเป็คนร้าย?” สายตาเยียบเย็นของหงฉิงเทียนหันมาสบสายพระเนตรฮ่องเต้
“ท่านพ่อตาทราบสิ่งใด?”
หงฉิงเทียนนั่งนิ่งอยู่ครู่ใหญ่เมื่อเห็นว่าตนเองไม่สามารถจะปล่อยให้เื่นี้ยืดเยื้อได้อีกต่อไปจึงตัดสินใจเอ่ย“ในรัชสมัยของอดีตฮ่องเต้ การเกิดคดีวังชงหยวนมองเผินๆอาจจะเป็การฆ่าเพื่อกำจัดผู้ที่มีโอกาสจะขึ้นครองราชย์โดยมิใช่สายเืัโดยตรงแต่มาคิดให้ดีในตอนนี้ คดีนั้นอาจจะเป็การหวังเพียงฆ่าปิดปากก็เป็ได้”
“ฆ่าปิดปาก!”
“พวกเ้าตามข้ามาสิ!” หงฉิงเทียนเดินนำหน้าิเฟยหลงและบุตรทั้งสองเข้าไปยังห้องหนังสือในเรือนใหญ่เลื่อนหนังสือเล่มหนาเล่มหนึ่งออกมา เมื่อเปิดหนังสือที่หนาเท่าฝ่ามือออกพบช่องกลางที่ใส่กระดาษพับไว้ซ้อนกันหลายชิ้น
“เ้าคงจะจำลายพระหัตถ์ของอดีตฮ่องเต้ได้”
ฮ่องเต้ทรงผงกพระเศียรหงฉิงเทียนจึงยื่นกระดาษชิ้นบนสุดให้ เมื่อทรงคลี่ออกอ่านก็ถึงกับตกตะลึง“ท่านคือ....”
“ข้านี่แหละคนที่เ้าตามหา ข้าคือหลวนเป้ยเล่อ”
หงอี้เทียนกับหงซือซือสองพี่น้องมองหน้าท่านพ่อของตนอย่างประหลาดใจั้แ่เล็กจนโตที่พวกเขาไม่เคยมีญาติพี่น้องที่ใดคงเพราะเหตุนี้
พระราชหัตถเลขาที่อดีตฮ่องเต้ทรงส่งถึงหลวนเป้ยเล่อเป็เตือนให้ระวังภัยที่อาจจะเกิดขึ้นใน่ก่อนการประกาศสถาปนารัชทายาทเพราะยามนี้หลายฝ่ายต่างมองว่าหลวนเป้ยเล่อเป็ผู้ที่ได้รับความโปรดปรานอย่างยิ่ง
“เหตุใดหลังไฟไหม้แล้วจึงไม่มีผู้ใดพบข่าวคราวของท่าน?”
“เพราะข้ารู้ว่าคนที่้าฆ่าปิดปากข้าย่อมไม่ยอมปล่อยให้มีผู้ใดรอดชีวิตหลังจากพวกเราได้รับความช่วยเหลือออกมาจากวังชงหยวนจากพ่อค้าผ้าผู้หนึ่ง พวกเราก็มุ่งหน้าหนีไปแคว้นเว่ยเพราะเห็นว่าเต็มไปด้วยูเาที่พอจะซ่อนตัวอยู่ได้ข้ากับคนสนิทหนีการตามล่าสังหารไปจนเกือบถึงเมืองพยัคฆ์เหินระหว่างที่เราทั้งสองถูกฟัน เป็เพราะข้าตกลงไปจากหน้าลงในแม่น้ำจึงรอดชีวิตเพราะคนผู้หนึ่งนางให้ข้าติดตามนางไปโดยนางแปลงโฉมให้ข้าเป็บุตรสาว”
“ท่านคือศิษย์ของนางมารพันโฉมผู้เลื่องลือแห่งยุทธภพผู้นั้นหรือ?”
“ถูกต้อง! นางเป็แม่บุญธรรมของข้าถ่ายทอดวิชาให้ข้าจนหมดสิ้น ปากุ้ยชิงก็คือหลานสาวของนางข้ากับภรรยามิเคยให้ผู้ใดได้เห็นใบหน้าที่แท้จริง และส่วนใหญ่ข้าก็จะใช้ชีวิตอยู่ที่แคว้นเว่ย”
“ท่านพ่อตาพอจะรู้หรือไม่ว่าผู้ใดคิดจะฆ่าท่าน?”
“ยามนั้นผู้เรืองอำนาจมีสามกลุ่มฮองไทเฮาเองก็ไม่มีบุตรนางเองก็คงคิดจะกีดกันข้าส่วนเสนาบดีจางก็รวมขุนนางไว้ในมือไม่น้อยหนานกงกงขันทีเ้าเล่ห์ที่เฝ้าหน้าห้องของเสด็จพ่อกลัวว่าข้าจะได้เป็รัชทายาทเช่นกัน”
“เสนาบดีจางตายไปพร้อมอดีตฮองเฮาแล้วหนานกงกงก็สิ้นชีวิตหลังจากเสด็จพ่อสิ้นพระชนม์ไปไม่นานหลังกบฎอ๋องสี่ท่านคงจะเคยได้ยินว่าข้าหวาดระแวงคนใกล้ตัวจนต้องเปลี่ยนขันทีออกไปไม่น้อย”ิเฟยหลงทรงทบทวนเหตุการณ์อันยุ่งเหยิงในวังหลวงเพื่อให้หงฉิงเทียนสบายใจ
“คดีไฟไหม้วังชงหยวนข้าคิดว่าฮองไทเฮาทรงร่วมมือกับหนานกงกงคิดจะฆ่าปิดปากข้า” หงฉิงเทียนหลับตาลงช้าๆนึกถึงศพมากมายของคนในวังชงหยวนที่ต้องมอดไหม้กลางเปลวไฟ “เป็เพราะข้าได้เห็นหนานกงกงวางยาเสด็จพ่อ”
“ห้ะ!” ิเฟยหลงถึงกับทรงผงะ ในยามเยาว์วัยรู้เพียงเสด็จพ่อทรงล้มป่วยเพราะทรงงานหนักและทรงเป็โรคประหลาดที่หมอหลวงไม่อาจหาสาเหตุได้
“เป็ผู้ใดที่ลงมือ?”
“หนานกงกง”หงฉิงเทียนหันมามองลูกทั้งสามที่ยืนอยู่ข้างหลัง“วันนั้นข้าบังเอิญรีบร้อนอยากจะเอาปริศนาที่เสด็จพ่อประทานมาให้เอากลับคืนไปอวดว่าข้าถอดได้สำเร็จเป็เพราะรีบวิ่งพรวดพราดเข้าไปจึงได้เห็นหนานกงกงเอาผงที่ซ่อนไว้ในชายเสื้อใส่ลงในถ้วยชาของเสด็จพ่อทีแรกพวกเขาไม่รู้ว่าข้าเห็นแต่เพราะครั้งต่อมาข้าได้ยินฮองไทเฮากับหนานกงกงคุยกันที่ระเบียงหน้าตำหนักเสียนเหลียงทั้งสองโต้เถียงกันเื่การยึดอำนาจในวัง ด้วยความกลัวข้าเผลอถอยเหยียบกิ่งไม้หักนางได้ยินจึงให้คนจับข้าไปตกลง”
“เสด็จแม่ว่าอย่างไร?”
“นางให้ข้าปิดปากให้สนิทเพราะยามนั้นหากมีคนรู้ว่าฮ่องเต้ทรงอ่อนแอจะเป็ภัยต่ออำนาจของราชสำนักยามนั้นองค์ชายใหญ่และองค์ชายรองยังเป็เพียงเด็กทารกส่วนเ้า...เฟยหลงเ้าเพิ่งเกิด นางจึงหาทางเอาเ้าไปเลี้ยงดูในฐานะลูกชายของนาง”ฮ่องเต้ทรงถอนหายใจฮองไทเฮาทรงเป็แม่บุญธรรมที่เข้มงวดแต่ก็เป็เพราะนางจึงทำให้เขาได้ขึ้นครองราชย์
*************************
1K
![กำเนิดใหม่หัวใจดวงเดิม ღ 改头换面 [ มี E-Book ที่ Meb ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1654444812_91440459.webp)
