BABY I LOVE YOU เดือนละแสนแฟนหลอก หลอก

แดดยามเช้าส่องสว่างจ้า พีเตรียมของแต่เช้ามืดสั่งคนงานชายเปิดโรงบ่มช่วยกันกลิ้งถังไม้โอ๊คออกมาตากแดดอ่อนๆ ไอซ์ถอดเสื้อพาดไว้ที่ราวไม้กับพีช่วยกันกลิ้งถังไม้โอ๊คถังใหญ่ออกอย่างขยันขันแข็งเรียกเหงื่อได้ดี ทุกอย่างต้องเรียบร้อยก่อนคณะกรรมการประกวดจะมาในสายวันนี้ ระวิประคองสุรีย์เดินมาดูไร่ที่มีหยดน้ำค้างเกาะคลุม คนงานหญิงวัยรุ่นพากันนุ่งผ้าถุงกับเสื้อแขนตุ๊กตามัดผมเกล้ามวยเตรียมต้อนรับคณะกรรมการประจำจุด สุรีย์กับระวิตรวจดูความเรียบร้อยของสาวๆ

“วันนี้เป็๞วันพิเศษ ไร่เราจะโด่งดังได้ก็เพราะความร่วมมือของพวกเรา ขอให้ทุกคนตั้งใจทำหน้าที่ให้ดีที่สุด” สุรีย์กล่าวพร้อมมองไล่เรียงคน

“ค่ะ คุณท่าน” ทั้งสิบกว่าคนตอบรับเสียงหวาน ระวิยิ้มบางๆปลื้มใจแทนก่อนจะหันไปเห็นหญิงนุ่งผ้าถุงสีแดงรองเท้าแตะสีชมพู เสื้อแขนตุ๊กตาสีขาวต่างจากคนงานอื่น เสื้อที่สวมโชว์ไหล่จั๊มเอวเผยให้เห็นหน้าท้องเล็กน้อย ผมมัดรวบเอียงข้างขวาสร้อยดอกไม้ประดับคอรับใบหน้าเอิบอิ่มริมฝีปากอมส้มเดินเข้ามาช้าๆอย่างสุภาพก่อนจะ…

ผละ!

ว๊าย!

“เป็๞ไงบ้างคะ” ระวิวิ่งเข้ามาช่วยพยุงโซลาห์ที่ล้มหน้าทิ่มขาพันกัน

“สงสัยต้องหัดเดินอีกเยอะ ไม่เป็๲ไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะ” โซลาห์ปัดมือพร้อมฉีกยิ้มส่งให้ระวิที่เดินตีคู่เธอเข้าไปหาสุรีย์

“เหมือนจะสวยเลยนะ” สุรีย์เหล่มองหางตา

“ขอบคุณค่ะ รู้ว่าสวยคุณย่าเนี้ยพูดตรงจริง เขินเลย” โซลาห์จิ้มนิ้วชนกันทำเคอะเขินยียวนหญิงชรา

“หึ เสร็จงานแล้วไปพบฉันที่เรือนแก้วด้วย” 

“ไปพบทำไมคะ คุณย่าจะด่าอะไรอีก หว่า...าาา หากหนูอาจเอื้อมเกินไปขอประทานโทษด้วยค่ะ” โซลาห์พนมมือไหว้ทีเล่นทีจริงหยอกล้อหญิงชราสร้างความขบขันได้ไม่น้อย

“หึ ไร้สาระ อย่าลืมละ” สุรีย์เชิดหน้าใส่ก่อนเดินออกไปกับระวิ โซลาห์ฉีกยิ้มโบกมือส่งก่อนมองคนงานเดินแยกย้ายกันไปประจำที่ 

โซลาห์จับผ้าถุงถลกขึ้นเล็กน้อยเพื่อการเดินไปไหนมาไหนได้สะดวก เธอเดินเข้ามาในโรงบ่มพาคนงานชายมองตาม พียืนอยู่บนถังกับไอซ์ยกมือปาดเหงื่อหันหลัง โซลาห์ยืนกอดอกให้คนงานหญิงสองคนแจกน้ำองุ่นใส่แก้วให้คนที่กำลังทำงานอยู่ พีสะกิดเรียกไอซ์ให้หมุนตัวกลับมามองตาม เขาถึงกับผงะเกือบตกถังดีที่พีจับไว้ทัน

“ใส่ชุดอะไรเนี้ย ผีตองเหลืองเข้าสิงหรือไง” ไอซ์๷๹ะโ๨๨ลงจากถังถอดถุงมือมาถือไว้เดินตรงมาหาโซลาห์ เขาทำเธอเกร็งไปชั่วขณะกับแผงอกขาวๆที่ไม่เคยเห็น โซลาห์สะบัดหน้ามองเขม็งไอซ์

“นี่มันงานฉันนะ ฉันทำเพื่อไร่ เอานี่น้ำองุ่นเย็นๆ” โซลาห์ยื่นแก้วน้ำชนอกเขาให้สะดุ้งเฮือกที่ไม่ทันตั้งตัวผงะออกจับแก้วมากระดกดื่ม ไอซ์ปาดเหงื่อมองหน้าโซลาห์ที่แกะผ้าเย็นในถุงเช็ดหน้าให้เขาโดยเอื้อมสุดแขนกับความสูงของชายตรงหน้า

“ทำตัวน่ารักกับเขาก็เป็๞นี่” ไอซ์โน้มหน้าลงมาใกล้เธอที่ก้าวถอยเล็กน้อยตั้งหลักแล้วฉีกยิ้ม

“ไม่น่ารักธรรมดานะ ฉลาดด้วย วันนี้ดูดีไม่ชมหน่อยหรอ ดูนะ สวยไหม” โซลาห์หรี่ตามองเขาก่อนหมุนตัวโชว์แต่ดันข้อเท้าดันพลิกเสียหลัก

ว๊ายยยย

หมับ!

สายตาสองคู่มองสบกับได้จังหวะพอเหมาะ มือข้างซ้ายโอบเอวเธอไว้ทัน มือขวาถือแก้วค้างไว้ชะงักมองเธอที่พาดมือสองข้างจับไหล่เขา จมูกเกือบชนกันในระยะประชิด เสียงคนงานเริ่มแซวทำให้ทั้งสองรีบละตัวออกจากกันทันที โซลาห์อ้ำอึ้งก้มหน้าเขิน ไอซ์เองก็ยิ้มกรุ้มกริ่มเกาหัวแก้เขินมองหน้าเธอ

“อะ ผ้า ถ้าเหนื่อยก็พักผ่อนบ้างนะคะ ฉันไปดีกว่าคณะกรรมการจะมาถึงแล้ว” โซลาห์ยื่นผ้าเย็นให้เขาแล้วรับแก้วมาแทนยิ้มแก้เขิน

“วันนี้แฟนฉันสวยที่สุด ทำให้ได้นะโซลาห์” เสียงเขาฟังดูนุ่มนวลจนโซลาห์เริ่มเก็บอาการเขินไว้ไม่อยู่ ก่อนยกมือตีเขาแก้เขินแต่ต้องค้างไว้เมื่อเขาโน้มหน้าลงมาจรดริมฝีปากลงที่แก้มเธอช้าๆ โซลาห์เบิกตาโตอ้าปากค้าง

ฮิ้วววว

พีนำขบวนแซวทำให้ไอซ์ละออกจับหัวโซลาห์ด้วยรอยยิ้มแล้วหันไปไล่พวกข้างหลังทำงานต่อ โซลาห์ยกมือจับแก้มหน้าแดงหมุนตัวกลับวิ่งออกไปทันที

เวลา 9.15 น. รถตู้สีดำขับมาจอดเทียบท่าคนงานสาวต้อนรับด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกับคณะกรรมการทั้งสี่ คน สูดอากาศเข้าเต็มปอดมองรอบด้วยรอยยิ้ม คนงานสาวเชิญเหล่ากรรมการเข้าไปชมในไร่องุ่นที่มีโซลาห์ยืนรออยู่และแน่นอนพวกผู้ชายที่ยกถังโอ๊คเสร็จมารวมตัวกันอยู่หน้าโรงหมักยืนอยู่หลังไอซ์ที่กอดอกสวมเสื้อสีดำเฝ้ามองโซลาห์อยู่ห่างๆ 

“ยินดีต้อนรับสู่จรัญวัลเล่ย์ค่ะ ดื่มน้ำดับกระหายก่อนนะคะ” โซลาห์เชิญชวนด้วยรอยยิ้มให้คนงานเสิร์ฟน้ำองุ่นให้คณะกรรมการ

“อืม รสชาติดีเยี่ยม สดใหม่” กรรมการชาวอิตาลีชิมน้ำถึงกับหลุดปากชม

“ขอบคุณมากค่ะ ไร่เรายังมีอีกมากมาย เชิญชมได้เลยค่ะ” โซลาห์เดินนำเหล่ากรรมการพาดูไร่ทุกแปลงราวกับเป็๞เ๯้าของไร่เสียเอง พีเดินเข้ามาอยู่ด้านหลังกรรมการมองการอธิบายของโซลาห์อย่างชำนาญ

“เมื่อก่อนไร่เราไม่ได้เป็๲แบบนี้หรอกนะคะ พอบูรณะใหม่ใช้ปุ๋ยธรรมชาติดูแลรักษาเฝ้ามองเหมือนญาติ ผลองุ่นจึงออกมาสมบูรณ์แบบ” โซลาห์ตัดพวงองุ่นสดที่พียื่นกรรไกรให้เพื่อให้กรรมการลองชิม

“โว้ว สด ใหม่จากไร่” คณะกรรมการสวมสูทไว้กลางคนยกนิ้วให้เธอที่ฉีกยิ้มรับด้วยความเต็มใจ

“คุณคือเ๽้าของไร่” กรรมการหนุ่มว่าที่นายอำเภอสวมชุดชาวนาถือกระดาษลงคะแนนจับพวงองุ่นถามโซลาห์

“ผมเป็๞เ๯้าของไร่เองครับ” ไอซ์เดินเข้ามายืนกอดเอวโซลาห์ “แต่ภรรยาผมสร้างไร่ขึ้นมาใหม่ด้วยมือเธอเอง ไร่ดีเพราะเธอครับ เดี๋ยวผมพาชมโรงหมัก เชิญทางนี้ครับ” 

ไอซ์กล่าวจบรับหน้าที่ต่อพาเหล่ากรรมการเดินไปที่โรงหมัก โซลาห์ยกมือจับแก้มด้วยความเขินก่อนตั้งสตินำคนงานหญิงไปรอเตรียมส่งกรรมการที่เรือนไม้