"วันนี้ ข้า้าทดสอบศักยภาพของบุตรชายข้าทุกคน โดยเฉพาะ... เ้าสี่!" เสียงของกงว่านหลี่ดังก้องกังวานไปทั่วหุบเขา ทำเอาพวกศิษย์พรรคมารนับพันถึงกับขนลุก
กงจื่ออี้ (พี่ใหญ่) และกงจื่อเอ้อ (พี่รอง) ยืนตัวสั่นอยู่ด้านข้าง พวกเขายังจำภาพที่กงจื่อสี่จัดการผู้าุโเกาด้วยฟองสบู่ได้ดี แต่พ่อของพวกเขาคือของจริง! พลังฝีมือระดับกึ่งเซียนที่ไม่เคยมีใครเอาชนะได้
"เ้าสี่อยู่ไหน! ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!" ประมุขกงตวาด
ทันใดนั้น เสียงกระดิ่งลมดังแว่วมาแต่ไกล พร้อมกับภาพที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องอ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าปากได้สิบตัว...
แทนที่จะเป็การเดินก้าวเท้าอย่างสง่างาม หรือการเหินเวหามาแบบยอดฝีมือ กงจื่อสี่ กลับถูกหามมาบน "บัลลังก์เกียจคร้าน" ซึ่งเป็เตียงนอนขนาดมหึมาที่ติดตั้งกลไกเลื่อนอัตโนมัติ (และมีทาสรับใช้คอยประคอง) เขานอนเอกเขนกอยู่ในชุดนอนผ้าไหมสีทองระยิบระยับ ในมือขวาถือขนมโก๋ ส่วนมือซ้ายกอดหมอนข้างลายเป็ดเหลืองอย่างแน่นเหนียว
"ลูกมาแล้วครับท่านพ่อ..." กงจื่อสี่พูดพลางหาวหวอดใหญ่ "ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหมครับ ลูกพึ่งจะฝันว่าได้กินหมูกรอบนุ่มๆ เอง"
[ติ๊ง! โฮสต์ปรากฏตัวในท่าทาง 'ี้เีระดับจักรพรรดิ'] [ได้รับแต้มเกียจคร้าน: 2,000 แต้ม] [ได้รับแต้มหมั่นไส้จากประมุขกง: 9,999 แต้ม] [เปิดใช้งานเควสฉุกเฉิน: 'รับมือพ่อโดยไม่ต้องลงจากเตียง' รางวัล: ยาอายุวัฒนะะ]
"เ้าสารเลว!" กงว่านหลี่หน้าเขียว "ข้าเรียกเ้ามาประลองเพื่อทดสอบวรยุทธ์ แต่เ้ากลับแบกเตียงมาที่ลานประลองรึ! ลงมาเดี๋ยวนี้!"
"ไม่ลงครับท่านพ่อ... พื้นลานประลองมันเย็น เดี๋ยวลูกเป็หวัด" กงจื่อสี่ตอบอย่างหน้าตาย "ท่านพ่ออยากทดสอบอะไรก็เชิญเลยครับ ลูกจะนอนฟังอยู่ตรงนี้"
เหล่าผู้าุโที่นั่งดูอยู่ถึงกับกุมขมับ "คุณชายสี่... ท่านกำลังรนหาที่ตายแท้ๆ!"
กงว่านหลี่โกรธจนลมปราณพุ่งพล่าน "ดี! ในเมื่อเ้าไม่อยากลุก ข้าก็จะทำให้เตียงของเ้ากลายเป็หลุมศพ! รับมือ!"
ประมุขพรรคมารสะบัดมือเพียงข้างเดียว พลังลมปราณสีดำสนิทรูปหัวกะโหลกั์พุ่งเข้าหาเตียงของกงจื่อสี่ด้วยความเร็วแสง มันรุนแรงพอจะฉีกูเาทั้งลูกให้เป็ผุยผง!
โม่ขวาง และ หานเสวี่ย เตรียมจะชักอาวุธปกป้องเ้านาย แต่กงจื่อสี่กลับยกนิ้วชี้ขึ้นมาเพียงนิ้วเดียว
"ท่านพ่อ... ท่านลืมใส่พริกไทยในพลังนี้หรือเปล่า? มันดู... จืดชืดนะ"
[เปิดใช้งานทักษะ: รัศมีจอมี้เี (Lazy Domain) - รูปแบบสุญญากาศ]
ทันทีที่ลมปราณสีดำปะทะเข้ากับรัศมีรอบเตียงของกงจื่อสี่ พลังที่รุนแรงมหาศาลกลับ "หยุดนิ่ง" และค่อยๆ สลายกลายเป็ฟองอากาศสีชมพูมุ้งมิ้งลอยไปมาในอากาศ ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของคนทั้งพรรค
"อะไรกัน!" กงว่านหลี่อุทาน "วิชาสลายปราณระดับนี้... เ้าไปเอามาจากไหน!"
"ลูกไม่ได้ไปเอาที่ไหนครับ ลูกแค่... ี้เีจะปะทะด้วย พลังของท่านพ่อมันวุ่นวายเกินไป ลูกเลยเปลี่ยนมันให้เป็ฟองอากาศจะได้ดูเพลินๆ" กงจื่อสี่ตอบพลางหยิบรีโมทไม้ (ที่ระบบสุ่มให้) มากดเปลี่ยนทิศทางลมให้พัดมาทางเตียงของเขา
"เ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว! รับท่าที่สอง: หมื่นมารสยบฟ้า!"
กงว่านหลี่ะโขึ้นไปบนฟ้า ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นด้วยเงาปีศาจขนาดั์ เขารัวหมัดนับหมื่นเข้าใส่กงจื่อสี่จากทุกทิศทาง พลังกดดันมหาศาลทำให้พื้นลานประลองรอบๆ เตียงพังทลายจนกลายเป็หลุมลึก
ทว่า... เตียงของกงจื่อสี่กลับยังคงลอยเด่นอยู่ในอากาศอย่างปาฏิหาริย์ ตัวกงจื่อสี่เองก็นอนหลับตาพริ้ม ร่างกายของเขาสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะหมัดที่พุ่งมา แต่ไม่มีหมัดไหนััโดนตัวเขาเลยแม้แต่นิดเดียว
"ท่าร่างนี้มัน... 'ก้าวย่างเกียจคร้านไร้ขอบเขต' รึ!" ผู้าุโหนึ่งร้องลั่น "เขาหลบหมัดนับหมื่นได้โดยที่ยังไม่ลุกขึ้นจากหมอน!"
จริงๆ แล้วกงจื่อสี่ไม่ได้หลบ... ระบบต่างหากที่ขยับเตียงหลบให้ตามการไหลของลมปราณที่เขาควบคุม
"ท่านพ่อ... ต่อยลมมันเหนื่อยนะ มารับของขวัญจากลูกดีกว่า" กงจื่อสี่ลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็สีม่วงเข้มของ [เนตรมารสยบฟ้า]
"จง... นอน... ลง..."
เพียงคำพูดสามคำที่แฝงไปด้วยปราณมารเกียจคร้านขั้นสุดยอด คลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าใส่กงว่านหลี่กลางอากาศ ประมุขผู้ยิ่งใหญ่ที่กำลังบ้าคลั่งพลันรู้สึกถึงความง่วงเหงาหาวนอนที่รุนแรงที่สุดในชีวิต เปลือกตาของเขาหนักอึ้งราวกับมีูเามาถ่วงไว้
"นี่เ้า... วางยาข้า... หวอดดดดด..." กงว่านหลี่หาวคำโตกลางเวหา ก่อนที่เงาปีศาจจะสลายไป และร่างของเขาก็ค่อยๆ ร่วงลงมา
แต่ก่อนที่ประมุขจะตกพื้น โม่ขวาง ก็พุ่งเข้าไปรับร่างไว้ได้อย่างทันท่วงที กงว่านหลี่ในตอนนี้หลับสนิทในอ้อมกอดขององครักษ์ไปเรียบร้อยแล้ว โดยมีเสียงกรนดังเบาๆ เป็จังหวะ
ทั้งลานประลองเงียบกริบ...
กงจื่อสี่บิดี้เีหนึ่งที "เฮ้อ... จบสักทีนะท่านพ่อ ปลุกท่านแม่ทัพคนอื่นมาด้วยนะ บอกว่าประมุขสั่งให้ทุกคน 'นอนกลางวัน' พร้อมกันเพื่อเพิ่มพลังสามัคคี... ใครไม่นอน ข้าจะให้หรูเยียนไปนวดไหล่ให้จนกว่าจะสลบ"
[ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จลุล่วงแบบเหนือความคาดหมาย (Perfect Clear)] [ได้รับรางวัล: ยาอายุวัฒนะะ (สามารถชุบชีวิตได้ 1 ครั้ง)] [ได้รับชื่อเสียง: 'จอมมารนิทราผู้สยบ์'] [แต้มเกียจคร้านรวมปัจจุบัน: 50,000 แต้ม]
กงจื่อสี่พยักหน้าอย่างพอใจ "หรูเยียน หานเสวี่ย... หามข้ากลับเรือนได้แล้ว แดดเริ่มแรง เดี๋ยวผิวข้าจะเสีย"
ในขณะที่เตียงของเขากำลังเคลื่อนตัวออกไป บรรดาศิษย์พรรคมารนับพันต่างพากันคุกเข่าลงะโก้อง "น้อมส่งคุณชายสี่! จอมมารนิทราผู้ไร้ต้าน!"
กงจื่ออี้และกงจื่อเอ้อได้แต่มองหน้ากันด้วยความสิ้นหวัง "พี่ใหญ่... ข้าว่าเราไปเปิดร้านขายหมอนแข่งกับเขาดีไหม? ดูเหมือนทางสายนักรบเราจะสู้เขาไม่ได้จริงๆ"
คืนนั้น ทั้งพรรคมารทมิฬต่างพากันนอนหลับฝันดีอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เพราะกลัวว่าถ้าไม่นอน... คุณชายสี่จะมา "บังคับให้นอน" ด้วยวิธีที่ประหลาดกว่าเดิม
ส่วนกงจื่อสี่... เขานอนมองดูรางวัลในระบบพลางยิ้มมุมปาก 'เอาละ มีเงิน มีอำนาจ มีชีวิตะ... ต่อไปข้าจะนอนพักสักสิบปี ก็คงไม่มีใครว่าอะไรแล้วมั้ง?'
ทว่าในโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ความสงบสุขของเขามักจะถูกท้าทายเสมอ เมื่อมีสารลับจาก "หุบเขาเซียนเมฆา" ส่งมาท้าประลองกับยอดฝีมือของพรรคมาร... และเป้าหมายที่พวกเขา้าเจอที่สุดคือ "คนี้เีที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก"
Wisan-Mars