บทที่ 5 ราชโองการประกวดแข่งขันยอดสุรา
"แล้วท่านเป็ใคร? จ้าวลู่ซื่อเอ่ยถามออกมาในที่สุด
"ผมชื่อิซัวหลง"
ชายหนุ่มที่หน้าตาเหมือนกับคนรักของนางเอ่ยตอบคำถาม ดวงตาของจ้าวลู่ซื่อสั่นระริก น้ำตาเอ่อขึ้นมาในดวงตาของนาง แน่แล้ว...แน่แล้วสินะ..เขาไม่ใช่..
“แล้วคุณชายมาที่นี่ด้วยเหตุใดหรือเ้าคะ?”
หากบอกว่าเขาไม่ใช่แล้วเขาจะมาที่นี่ทำไม นางอยากรู้
“ผม ผมก็ยังไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน และทำไมผมมาที่นี่ และผมมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรเหมือนกันครับ เพราะ..เพราะอยู่ๆ ผมก็มายืนอยู่ที่หน้าบ้านของคุณ”
ิซัวหลงตอบตามความจริงทุกประการ ก็เขางงจริงๆ นะ อยู่ๆ ก็โผล่มา….
จ้าวลู่ซือเริ่มมองจ้องไปที่ชายหนุ่มที่พูดจาด้วยภาษาแปลกไม่เหมือนกับพวกนาง ถึงแม้ว่าเขาจะหน้าตาเหมือนกับหย่วนลู่ของนางแต่ทว่า บุคคิกนั้นไม่ใช่อย่างสิ้นเชิงในขณะที่สองคนยืนคุยกันอยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาเป็อาหลงที่วิ่งมาหานางด้วยสีหน้าท่าทางที่ตื่นเต้น
“คุณหนูขอรับ! คุณหนูตอนนี้ทางพระราชวังมีราชโองการติดไปทั่วเมืองแล้วขอรับปีนี้ทางวังหลวงให้ตระกูลต่างๆ ส่งยอดสุราเข้าประกวดตอนนี้ทุกตระกูลต่างตื่นเต้นและคึกคักกันใหญ่เลยขอรับ พวกเราจะช้าไม่ได้ขอรับคุณหนู"
จ้าวลู่ซื่อและิซัวหลงต่างหันมามองที่อาหลงที่วิ่งเข้ามาบอกด้านอาการตื่นเต้น
“จริงหรืออาหลง!!!” เสียงของจ้าวลู่ซื่อก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน ก็นี้มันเื่ใหญ่เลยนะ
“จริงของขอรับนี้ข้าเพิ่งจะไปอ่านมาจากตลาด และได้สอบถามคนแถวนั้นแล้วด้วยเขาบอกว่าทหารหลวงติดประกาศไปทั่วแล้วขอรับคุณหนู”
อาหลงก็เล่าด้วยเสียงตื่นเต้นเช่นกัน
"ในที่สุดสิ่งที่พวกเรารอคอยมานานก็มาถึง นี่จะเป็โอกาสของตระกูลจ้าวอีกครั้ง ครั้งนี้ข้าจะส่งสุราเหมาไถพันลี้ ของตระกูลจ้าวของเราเข้าสู่วังหลวง สุราของเราจะต้องกลับมาเลื่องชื่ออีกครั้งได้อย่างแน่นอน และกิจการค้าสุราในต้าิ ของตระกูลจ้าวจะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง"
พูดเสร็จหญิงสาวหันกลับไปมองที่โรงเก็บสุราที่อยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่มุ่งมั่นและตั้งใจ ปล่อยให้ชายหนุ่มที่กำลังหลงทางยืนนิ่งคิดอยู่คนเดียว อาหลงยิ้มอย่างตื่นเต้น
"คุณหนูพูดถูกต้องแล้วขอรับ สุราเหมาไถพันลี้ของตระกูลจ้าวเราเป็สุราชั้นเลิศหาที่ไหนไม่ได้ ข้าเชื่อว่าหากท่านสามารถนำสุราพันลี้ของพวกเราเข้าที่วังหลวงฮ่องเต้จะต้องทรงโปรดปรานอย่างแน่นอนขอรับ"
แน่นอนว่าอาหลงจะต้องเข้าข้างตระกูลของตัวเองเต็มทีอยู่แล้ว อีกอย่างสุราเหมาไถพันลี้ของตระกูลจ้าวก็รสชาติล้ำเลิศจริงๆจ้าวลู่ซื่อพยักหน้า
"ข้ารู้ ข้าจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้สุราของเรากลับมาเลื่องชื่ออีกครั้งให้ได้เราจะต้องเอาส่วนแบ่งการค้าขายสุราในต้าิกลับมาให้ได้ไม่มากก็น้อย อาหลงเ้าสั่งคนของเราให้นำถังหมักบ่มวัตถุดิบจากโรงเก็บ แล้วเตรียมโรงกลั่นให้พร้อม เราจะทำให้เหมาไถพันลี้ สูตรลับของตระกูลเ้า จะกลับมาผงาดอีกครั้งให้จงได้"
น้ำเสียงของจ้าวลู่ซือนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ได้ขอรับคุณหนู”
อาหลงรับคำอย่างแข็งขันสองนายบ่าวต่างก็หันไปมองที่โรงหมักสุราของตระกูลด้วยความหวังที่เต็มเปี่ยมทีเดียว
ต้องทราบว่า10กว่าปีมานี้มีตระกูลใหญ่มากมายที่มีสูตรการหมักสุรา และก็มีตระกูลใหญ่ที่ควบคุมกิจการขายสุราไว้เกือบทั้งหมดนั้นคือ ตระกูลหลี่ด้วยอำนาจและบารมีทางการเมืองของพวกเขา พวกเขาจึงสามารถกินส่วนแบ่งของตลาดไปกว่า8ส่วนในต้าิ ที่เหลือ2ส่วน ก็มีหลายตระกูลน้อยใหญ่แบ่งส่วนแบ่งกันไปซึ่งหนึ่งในนั้นคือตระกูลจ้าวนั้นเอง
ั้แ่นายท่านจ้าวลู่เซียนจากไปสุราตระกูลจ้าวที่เคยเลื่องชื่อและเป็เ้าของส่วนแบ่งตลาดสุรา ถึง40% ก็ถูกตระกูลหลี่ ยึดครองส่วนแบ่งจนเหลือน้อยเต็มที การประกาศแข่งขันสุราในครั้งนี้ทุกคนรู้ดีว่าจะต้องเผชิญกับการต่อสู้แย่งชิงกันอย่างดุเดือดแน่นอน และอาจถึงขั้นนองเืเลยทีเดียว
ิซัวหลงยืนฟังคำสนทนาของหญิงสาวกับพ่อบ้านของนางอย่างสนใจอยู่นาน ตอนนี้เขาเริ่มจะเข้าใจและจับประเด็นอะไรบางอย่างได้ดูเหมือนว่าตระกูลจ้าวของหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายแฟนของเขาที่ชื่อจ้าวลู่ซือ คนนี้จะเป็เ้าของโรงหมักสุราและพวกนางกำลังจะส่งสุราเข้าประชันเพื่อจะได้สิทธิ์ในการส่งสุราเข้าวังหลวงอะไรประมาณนั้น
..แต่เดียวนะ!!! เมื่อกี้เขาได้ยินอาหลงอะไรนั้นพูดว่า ราชโองการอย่างนั้นหรือ....ทำไมถึงได้ใช้คำโบราณแบบในหนัง ในซีรีย์ที่เขาเคยเห็นผ่านๆ ตามาแบบนั้นหล่ะ เขาอดใจไม่ไหวจริงๆ จึงได้เอ่ยถามขึ้นมาว่า
“เออ ...คุณ คุณจ้าวลู่ซื่อครับ” เขาเอ่ยเรียกเบาๆ
จ้าวลู่ซื่อที่เพิ่งนึกได้ว่ามีชายหนุ่มแปลกหน้าที่หน้าตาคล้ายกับคนรักของนางยังอยู่ตรงนี้นางจึงได้รีบหันกลับมา... (พอดีนางตื่นเต้นเล็กน้อยกับข่าวที่อาหลงนำมาบอกก็เลยลืมผู้ชายไป5555)
“ที่ว่าเกี่ยวกับเื่ ราชโองการ… คุณจ้าวลู่ซื่อครับไม่ทราบว่าปีนี้เป็ปีอะไร แล้วฮ่องเต้ราชวงศ์ไหนปกครองต้าิ?”
เขาพยายามรวบรวมข้อมูลมากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วนะ จึงได้เอ่ยถามออกไปถึงคนที่เป็ฮ่องเต้ และราชวงค์
หญิงสาวมองที่เขาเหมือนกับมองคนโง่อย่างไรอย่างนั้น ก่อนจะตอบว่า
“แล้วท่านไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้ว่าปีนี้เป็ปีหวู่ ของจักรพรรดิหลงหวู่ แห่งต้าิอย่างไรเล่า”
นางตอบเสร็จก็หันกลับไปมองที่โรงสุราอีกครั้ง พลางนึกถึงปีนั้นที่ท่านพ่อของนางยังอยู่ตระกูลของนางนั้นถือได้ว่ามีอำนาจมากพอสมควร แต่หลังจากที่ท่านพ่อเสียชีวิตไป พวกเขาก็มองข้ามตระกูลจ้าวของนางทันที...
ส่วนิซัวหลงที่ได้คำตอบแล้ว เขาใมากเช่นกัน จะบอกว่าเธอล้อเขาเล่น แต่ว่ามองไปรอบๆ สภาพแวดล้อมและการแต่งกายของผู้คนที่นี้ก็เป็แบบโบราณกันทั้งหมด ชายหนุ่มเริ่มคำนวณเวลาดูไม่นานเขาก็เข้าใจ นี่เขาย้อนเวลากลับมาในอดีตกว่า600ปีอย่างนั้นหรือ?? มันเป็ไปได้อย่างไรกัน!!!
เขาย้อนเวลากลับมาในอดีต 600 ปีเลยนะ!!!
***การขายสุราในยุคต้าิ (ค.ศ. 1368 - 1644) นั้นเฟื่องฟูและสร้างรายได้มหาศาลให้แก่ราชสำนักและตระกูลที่ทรงอำนาจเป็อย่างมาก เพราะการเก็บภาษีสุราเป็แหล่งรายได้หลักซึ่งคิดรายได้จากภาษีสุราคิดเป็ 30% ของรายได้ทั้งหมดของราชสำนักตามบันทึกในสมัยนั้นระบุว่า ยอดขายสุราในเมืองหลวงปักกิ่งปี ค.ศ. 1470 อยู่ที่ 1.2 ล้านหม้อ มูลค่าธุรกิจสุราทั้งหมดในยุคต้าินั้น ประเมินว่ามากกว่า 100 ล้านตำลึงเงินหรือกว่า 100 ล้านหยวนในสมัยนั้น”
*** คนโบราณนั้นก็เอาจริงเอาจังกับการดื่มสุราเช่นเดียวกับพวกเราเลย 5555 เรามีบรรพบุรุษนำทางนี้เอง***
สมัยที่พี่เขายังเป็ทหารอยู่