พอได้ยินว่าหนุ่มหล่อเมื่อสักครู่ไม่ใช่คู่เดตปกป้องถึงกับทอดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขานึกว่าหญิงสาวกำลังดูใจกับชายหนุ่มคนใหม่เสียอีก
ยังดีที่เธอไม่ด่วนตัดสินคบคนอื่นไปเสียก่อนไม่อย่างนั้นเขาคงอกหักชอกช้ำอกตรม ซดเหล้าแทนน้ำแน่นอน
“จำได้สิครับว่าแต่คุณขายได้เยอะไหม”
“เพิ่งขายล็อตแรกเองค่ะไม่เยอะเท่าไร”
“ถ้าคุณไม่รังเกียจผมมีลูกค้าคนจีนที่สนใจกระเป๋าแฮนด์เมดอยู่นะ ให้ผมแนะนำให้ไหม”
ปกป้องเห็นว่าหญิงสาวขยันขายของจึงอาสาช่วยเธอหาลูกค้าอีกแรงเห็นแววตาอ่อนหวานเป็ประกายแวบหนึ่งก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
“ไม่เป็ไรค่ะตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมขยายฐานลูกค้า กลัวชาวบ้านจะผลิตกระเป๋าไม่ทันขาย”
“อ้อถ้าคุณพร้อมเมื่อไรก็บอกผมได้ทุกเมื่อเลยนะ ผมพร้อมช่วยคุณเสมอ”
บอกจากใจจริงเขาแทบไม่อยากให้เจนเนตรเหนื่อยอยู่คนเดียว หากหญิงสาว้าความช่วยเหลืออะไรเขาพร้อมสนับสนุน แม้เธอ้าเงินทองจากเขาก็ยอมจ่ายให้แต่โดยดีแค่รอเวลาให้เธอเอ่ยปากบอกเท่านั้น
ไม่เข้าใจว่าทำไมหลังจากที่ห่างจากเธอตอนที่อยู่ขอนแก่นปกป้องรู้สึกว่าหัวใจโหวงเหวงอย่างไรชอบกล พอไม่มีเธออยู่เคียงข้างมันเหงาแปลกๆ ราวกับว่าชีวิตไม่มีสีสัน
เขาต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จเพื่อจะกลับมาหาเธอทว่าดันเกิดปัญหาที่ไซต์งานก่อสร้างขึ้นอีกจนกระทั่งเขาต้องอยู่ขอนแก่นเป็เดือน
“ขอบคุณค่ะเอาไว้ฉันเดือดร้อนจะขอความช่วยเหลือนะคะ”
“ยินดีครับ”
“ถ้างั้นก็ปล่อยฉันได้แล้วค่ะคุณฉันต้องรีบกลับบ้านไปเคลียร์งานต่อ”
“มืดค่ำแล้วยังต้องทำงานอีกเหรอคุณจะขยันเกินไปไหม”
ดูจากสีหน้าของเจนเนตรแล้วก็พอเดาออกว่าเธอกำลังพยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ในตอนนี้อยู่
ทำไมกันนะปกป้องหลงใหลคลั่งไคล้เจนเนตรถึงเพียงนี้ทว่าหญิงสาวยังคงใจแข็งไม่ยอมเปิดใจให้เขา
ยิ่งเธอแสดงออกว่าไม่อยากอยู่กับเขานานๆยิ่งบีบหัวใจแกร่งอย่างไรชอบกล เขาไม่เคยน้อยใจให้ใครเท่าเธอมาก่อน
บางครั้งก็อยากให้เธอมองเห็นความรู้สึกที่เขามีต่อเธอบ้างอย่างน้อยเธอจะได้ถนอมน้ำใจของเขาสักนิดก็ยังดี
“ฉันต้องขยันสิคุณไม่อย่างงั้นจะเอาอะไรเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ฉันไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองนะถ้าี้เีก็อดตายพอดีสิคุณ”
“ถ้างั้นให้ผมเลี้ยงคุณไหม ไม่ต้องทำงาน เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”
“ไม่เอาค่ะฉันไม่ได้พิกลพิการ มือเท้ามีครบ ทำไมต้องให้คุณเลี้ยง”
“ผมแค่หวังดีคุณก็ควรรับน้ำใจผมบ้างสิ”
“ขอบคุณค่ะแต่ฉันสะดวกหาเลี้ยงตัวเองมากกว่า ปล่อยฉันได้แล้ว”
เจนเนตรเริ่มทนไม่ไหวจึงแกะมือใหญ่ออกก่อนจะเข้าไปในตัวรถแล้วปิดประตูทันทีดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้ตามตอแยต่อ เขายอมปล่อยเธอแต่โดยดีไม่เหมือนทุกครั้งที่เคยทำ ทำให้รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก
ปกป้องเดินเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดีที่เป็แบบนี้เพราะได้เห็นหน้าของคนที่เขาเฝ้าคิดถึงตลอดเวลาอันที่จริงเขาไม่อยากปล่อยให้เธอกลับบ้านโดยที่ยังไม่หายคิดถึงทว่าหากตามตื๊อมากไปอาจทำให้เธอเบื่อได้ จึงยอมปล่อยให้อีกฝ่ายเป็อิสระโดยง่าย
ทันทีที่เดินผ่านห้องนั่งเล่นจะขึ้นไปยังบนชั้นสองของบ้านสายตาพลันเหลือบไปเห็นแม่กำลังนั่งคอยอยู่ ชายหนุ่มจึงเดินไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่เคียงข้างท่าน
“ทำไมคุณแม่ยังไม่นอนครับ”
“แม่ก็รอแกอยู่น่ะสิมีคนเห็นแกไปเดตกับสาวแหม่ม ตกลงว่าแกคบกับสาวชาวต่างชาติรึ”
“นั่นคือลูกค้าของเราครับเธอ้าซื้อคอนโดของโครงการสิบห้อง เธอทำสัญญาเรียบร้อยแล้วด้วย”
“อ้อที่แท้ก็แค่ลูกค้า”
ปกป้องชำเลืองมองใบหน้าเปื้อนยิ้มของแม่เขารู้ดีว่าแม่ไม่ค่อยยินดีให้เขาคบหญิงสาวชาวต่างชาติสักเท่าไรข้อนี้เองที่ทำให้เขาพยายามหลีกเลี่ยงไม่สร้างสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพวกเธอ แม้บางครั้งจะถูกยั่วยวนก็ตามที
“คุณแม่มีอะไรอีกรึเปล่าครับ”
“ดู่นี้แกมีความสุขผิดปกติแกมีคนที่ถูกใจรึเปล่า”
“ก็มีครับ”
“จริงเหรอแม่ก็ว่าอยู่”
“เอาไว้มีเวลาว่างผมจะแนะนำให้คุณแม่รู้จัก”
“จ้ะ”
พิมพาแอบยิ้มอย่างมีความสุขอันที่จริงหญิงสาวคนนั้นมาแสดงตัวให้เธอรู้จักตั้งหลายวันแล้ว อีกทั้งยังบอกว่าตกลงปลงใจจะแต่งเข้ามาเป็สะใภ้บ้านนี้เพียงรอเวลาให้ลูกชายสู่ขออย่างเป็ทางการเท่านั้น
ได้ยินเช่นนั้นพิมพาแทบนั่งเก้าอี้ไม่ติดรอวันรอคืนให้ลูกชายปริปากบอก ทว่าปกป้องก็ยังคงใจเย็นจนเธอแทบทนรอไม่ไหวอยากให้เขามีครอบครัว มีหลานตัวน้อยๆ ให้เธอได้ชื่นใจเสียที
“ผมขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะครับพอดีมีงานค้างที่ต้องสะสางนิดหน่อย”
ปกป้องเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาในโทรศัพท์มือถือเขารอคอยการโทรกลับมาของปลายสายสักพักใหญ่แล้ว คิดว่าครั้งนี้ที่โทรมาน่าจะมีอะไรคืบหน้าบ้าง
ชายหนุ่มเดินขึ้นมาถึงชั้นบนก่อนจะเข้าห้องทำงานส่วนตัวแล้วปิดประตูลงกลอนกดรับสายพลางกรอกเสียงเข้มลงไป
“ได้เื่อะไรบ้าง”
[ได้ที่อยู่ของกันต์ธีแล้วครับ]
“เขาอยู่ที่ไหน”
[สามเหลี่ยมทองคำ]
“คุณจ้างคนสะกดรอยตามเอาไว้ก่อนเดี๋ยวผมโอนค่าจ้างไปให้”
[ได้ครับ แค่สะกดรอยตามใช่ไหม]
“อืมทำแค่นั้นก่อน รอให้ผมไปถึงก่อนค่อยจัดการมันทีหลัง”
ปกป้องสั่งการลงไปครั้งก่อนนักสืบได้รายงานประวัติของกันต์ธีมาให้รอบหนึ่งแล้ว ตอนนั้นได้รู้เื่สำคัญเกี่ยวกับสิ่งที่กันต์ธีเคยทำเอาไว้กับเจนเนตรเขาแทบอยากจะจับกันต์ธีมาลงโทษให้สาแก่ใจ
ทว่ายังไม่ทันได้ที่อยู่ของหมอนั่นเ้าตัวก็หายตัวไปเสียก่อน ทำให้นักสืบต้องเร่งเสาะหาที่อยู่ของมันอย่างรวดเร็วจนในที่สุดก็สามารถตามตัวมันพบอีกครั้ง
ครั้งนี้จึงต้องใช้คนแอบสะกดรอยตามมันรอให้ปกป้องเคลียร์งานของบริษัทเรียบร้อยค่อยตามไปสมทบภายหลัง
เขาจะทำให้มันตกนรกทั้งเป็ยิ่งกว่าที่มันเคยทำเอาไว้กับเจนเนตรร้อยเท่าพันเท่าความเลวร้ายที่มันสร้างเอาไว้ใกล้คืนสนองมันแล้ว รออีกหน่อยเถอะ
377K
![โรงแรมปรสิตยินดีต้องรับ [MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592378600_42194505.webp)