สลับร่าง พลั้งชน

ตอนเย็นหลังเลิกเรียน ในขณะที่นักเรียนส่วนใหญ่เริ่มทยอยกลับบ้าน ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) ที่แอบซุ่มรออยู่ใกล้ประตูทางออกห้องพยาบาลมาเกือบชั่วโมง ก็เห็นร่างของตัวเองในชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตา พร้อมกับกระเป๋าถือที่คล้องแขนอยู่ เดินนวยนาดออกมาด้วยท่วงท่าการเดินนั้นดู "แปลกตา" ไปมาก สะโพกที่เคยขยับอย่างสำรวมกลับบิดพริ้วจงใจจนชายกระโปรงสะบัดไปมาอย่างน่าหวาดเสียว

"หยุดนะ! ไอ้เด็กบ้า! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" ครูแพรวในร่างเด็กหนุ่มพุ่งตัวออกไปขวางหน้าทันที

อาร์ต (ในร่างครูแพรว) ชะงักกึก เขาเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นพลางส่งยิ้มหวานหยดที่ชวนให้คนมองใจสั่น "อุ๊ย... ตกใจหมดเลยค่ะ 'น้องอาร์ต' มีอะไรกับครูแพรวเหรอคะ? มาดักรอเจอครูแบบนี้ คิดถึงครูเหรอจ๊ะ?"

“เธอเลิกทำเสียงแบบนั้นซะที! คืนร่างให้ฉันเดี๋ยวนี้!" ครูแพรวในร่างอาร์ตกำหมัดแน่น น้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาในดวงตาของเด็กหนุ่ม "เธอทำอะไรกับร่างกายของฉันบ้าง เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นครู ถ้าใครมาเห็นฉันทำท่าทางทุเรศๆ แบบที่เธอทำเมื่อกี้ ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!"

อาร์ตหัวเราะคิกคักพลางใช้มือเรียวบางลูบไล้ไปตามสรีระของตัวเองอย่างจงใจ "โอ๊ย... ครูค่ะ ร่างครูนี้น่ะมัน 'สุดยอด' ไปเลยนะคะ ทั้งนุ่ม ทั้งหอม แถมใครๆ ก็เกรงใจ ฉันคิดว่าฉันเริ่มจะติดใจซะแล้วสิ" เขาแกล้งขยับเข้าไปใกล้ร่างเดิมของตัวเอง พลางกระซิบด้วยเสียงของครูแพรวที่ข้างหูอาร์ต "อีกอย่าง... ฉันยังไม่ได้เริ่ม 'ทำ' อะไรเลยนะคะ แค่สำรวจนิดๆ หน่อยๆ เองค่ะหนู ผิวของครูนี่เนียนนุ่มจริงๆ นะคะเนี่ย"

"เธอ….นังเด็กบ้า! เอาร่างของฉันคืนมาเดี๋ยวนี่นะ!" ครูแพรวพยายามจะโผเข้าคว้าแขนตัวเอง แต่อาร์ตในร่างครูแพรวเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็วด้วยจริตจะก้านที่เหนือชั้น

"จุ๊ๆ... อย่าใช้ความรุนแรงสิคะน้องอาร์ต เดี๋ยวผิวครูจะช้ำเอาได้นะ" อาร์ตยิ้มกริ่มพลางควักกุญแจรีโมทรถญี่ปุ่นสีขาวมุกในกระเป๋าถือออกมาควงเล่น "กุญแจรถน่ะ ฉันขอนะคะน้องอาร์ต ส่วนบ้านของฉัน...เอ๋ย…ของเธอเดินไปป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียนนะคะ รอสาย 14 รถสีครีมแดงนะคะเธอ อย่าขึ้นผิดคันล่ะ เดี๋ยวจะไปไม่ถึงวิมานของเธอ"

"รถเมล์? สาย 14?" ครูแพรวทวนคำอย่างไม่อยากเชื่อหู "นี่เธอจะให้ฉันโหนรถเมล์ในร่างเด็กผู้ชายงั้นเหรอ! แล้วคีย์การ์ดคอนโดของฉันล่ะ!"

"อยู่ในกระเป๋าถือเรียบร้อยแล้วค่ะเธอ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไป 'ดูแล' คอนโดของเธอให้สะอาดเอี่ยมเลย โดยเฉพาะห้องนอนกับห้องน้ำ... รับรองฉันจะใช้ให้คุ้มเลยล่ะ" อาร์ตขยิบตาให้ พลางส่งเศษกระดาษที่เตรียมเขียนที่อยู่บ้านตัวเองไว้แล้วส่งให้ "อ้อ... นี่คือที่อยู่บ้านเธอนะ เผื่อเธอหาไม่เจอ แต่ในห้องของเธออาจจะรกหน่อยนะคะ กลิ่นถุงเท้าอาจจะแรงนิดๆ แต่เตียงน่ะนอนสบายนะคะ เชิญเธอไปพักผ่อนตามสบายนะ ส่วนผม...เอ๊ย…..ฉัน จะขอกลับบ้านไปพักผ่อน เสพสุขในร่างนางฟ้านี่ก่อนล่ะค่ะ!" พูดจบอาร์ตก็โบกลาแล้วเดินแยกไปที่ลานจอดรถ

ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) เดินคอตกมายืนเกาะเสาป้ายรถเมล์ท่ามกลางฝูงชนนักเรียนที่มองเธอ (ในร่างอาร์ต) อย่างแปลกใจที่เห็นเด็กคนนี้ทำหน้าเศร้า ยืนตาแดงก่ำ เพราะกุญแจรถยนต์คันโปรดที่เคยมี บัดนี้ถูกเปลี่ยนเป็นเศษกระดาษที่อยู่บ้านของร่างของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

ไม่นานนัก รถเมล์สาย 14 ที่อัดแน่นไปด้วยผู้คนก็แล่นเข้ามาจอด เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มพร้อมควันดำโขมง ครูแพรวในร่างเด็กหนุ่มต้องจำใจแทรกตัวขึ้นไปโหนราวรถเมล์ที่เหนียวเหนอะหนะ กลิ่นเหงื่อของผู้โดยสารและควันรถที่ลอดเข้ามาตามหน้าต่างทำเอาครูสาวผู้อ่อนโยนแทบจะอาเจียนออกมาเสียตรงนั้น

เธอต้องทนยืนเบียดกับผู้โดยสารคนอื่น ตัวโยกคลอนไปตามจังหวะการเบรกที่รุนแรงของคนขับ ทุกครั้งที่มือหยาบๆ ของอาร์ตไปสัมผัสโดนราวเหล็กเย็นๆ เธอจะรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาดังๆ ความรู้สึกเหมือนตกลงไปในนรกชั่วข้ามคืนเริ่มกัดกินหัวใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าหมู่บ้าน ที่เธอต้องเดินเท้าเข้าไปอีกเกือบกิโลเมตร

ตัดกลับมาที่ลานจอดรถที่เริ่มร้างผู้คน อาร์ต (ในร่างครูแพรว) เดินสับขาด้วยรองเท้าส้นสูงอย่างคล่องแคล่ว จนมาเจอรถเก๋งญี่ปุ่นสีขาวมุกที่ดูใหม่เอี่ยมจอดสงบนิ้งอยู่

"ใช่ รถคันนี้ไหมนะ" อาร์ตพึมพำพลางกดรีโมทจนรถส่งเสียงร้องตอบรับ

เขาดีดตัวขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับที่หอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นน้ำหอมเกรดพรีเมียม สัมผัสของเบาะหนังนุ่มๆ ที่โอบอุ้มร่างพยาบาลสาวของเขาทำให้อาร์ตเคลิ้มจนรู้สึกอยากจะนอนในรถคันนี้เลย เขาปรับกระจกมองหลังเพื่อชื่นชมใบหน้าสวยหยาดเยิ้มของตัวเองอีกครั้งพลางจัดทรงผมให้เข้าที่

อาร์ตค่อยๆ เคลื่อนรถออกจากโรงเรียนด้วยความนุ่มนวล เขาเปิดเพลงวิทยุ ฟังเพลงสากลจังหวะเบาๆ ในรถ พลางมองดูทิวทัศน์ข้างทางผ่านสายตาของสาวสวยที่ใครๆ ก็ต้องเหลียวมอง หัวใจของเขาพองโตเมื่อจินตนาการถึงคอนโดที่มีอ่างอาบน้ำและกระจกบานใหญ่ที่รออยู่เบื้องหน้า

"คืนนี้ล่ะ... ฉันคนสวยจะครองวิมานให้หนำใจเลย!" เขารำพึงกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเร่งเครื่องรถพุ่งสู่จุดหมายอย่างรวดเร็ว

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: อาร์ตยึดร่างครูแพรวมาได้สำเร็จ แล้วกำลังจะกลับคอนโดของครูแพรวเพื่อทำอะไรบางอย่าง และครูแพรวเมื่อไปอยู่ในบ้านของอาร์ตจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามต่อนะคะ