อวี้เจินอยากจะโต้กลับเหลือเกิน ว่านางไปยั่วยวนหยางเฉิงั้แ่เมื่อใด หากแต่ร่างเล็กของนางกลับถูกชายหนุ่มผู้นั้นกระชากเข้าไปแนบชิด ริมฝีปากที่กำลังจะอ้าออกก็ถูกเขาเข้ายึดครองไปเสียดื้อๆ นางไร้หนทางรอดในที่สุด
ถึงแม้อวี้เจินจะตั้งมั่นในคราแรกว่าเป็ตายร้ายดีอย่างไร นางจะไม่ยอมอุ่นเตียงให้หยางเฉิงเด็ดขาด แต่เมื่อเขาใช้ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดกวาดชิมความหอมหวานภายในโพลงปากของนางอย่างดูดดื่ม นางก็ชักจะไม่มั่นใจเสียแล้ว ว่าควรจะให้เขาทำต่อหรือพอแค่นี้
“คุณชาย...อย่ารุนแรงกับข้านักนะเ้าคะ”
ในที่สุดอวี้เจินก็ไม่สามารถปฏิเสธััอันหวาบหวิวที่หยางเฉิงมอบให้ ถึงนางจะหวาดกลัวจุดจบของตนเอง ทว่ายามนี้อารมณ์กระสันซ่านที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในกายกลับมีมากกว่า
“อืม” หยางเฉิงตอบรับในลำคอ พลางช้อนร่างเล็กขึ้นมานั่งทับบนตักกว้าง
พื้นที่ในอ่างถึงจะไม่คับแคบ แต่ก็ไม่สามารถออกแรงกระแทกได้อย่างเต็มที่ หยางเฉิงคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าวันนี้จะกระทำกับอวี้เจินอย่างเบามือที่สุด มิเช่นนั้น เขาคงไม่มีอ่างน้ำเอาไว้ใช้แช่ตัวอีกหลายวัน
อวี้เจินััได้ถึงแท่งหยกแข็งขึงที่กำลังดุนดันอยู่บริเวณบั้นท้ายของตน นางรับรู้ได้ทันทีว่ายามนี้ร่างกายของหยางเฉิงคงจะพร้อมมากแล้ว แต่ก่อนที่หยางเฉิงจะทันได้บดเบียดเ้าแท่งหยกเข้ามา นางก็เอ่ยขึ้นว่า “ข้าทำให้ท่านดีหรือไม่”
จากประสบการณ์ครั้งก่อนที่ถูกหยางเฉิงกระแทกกระทั้นอย่างไร้ความปราณีและดิบเถื่อน ความเ็ปในครานั้นของอวี้เจินยังมิทันจะเลือนหาย นางจึงคิดว่าตนเองควรเป็ฝ่ายกระทำจะดีกว่า อย่างน้อยขณะที่ควบขี่อยู่บนแท่งหยกของหยางเฉิง นางก็ยังสามารถควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้
“เ้าจะทำให้ข้าอย่างนั้นหรือ?” หยางเฉิงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ เพราะั้แ่ที่มีสาวใช้อุ่นเตียง เขาก็ไม่เคยเห็นสตรีนางใดใจกล้าเอ่ยปากว่าจะเป็ฝ่ายกระทำให้เขาเลย ดังนั้นเมื่ออวี้เจินเอ่ยคำนี้ออกมา หยางเฉิงจึงอดแปลกใจมิได้ แต่ก็ช่างเถิด ลองให้นางทำสักครั้งจะเป็อันใดไป
“คุณชายเหนื่อยล้ามาทั้งคืนแล้ว ข้าไม่อยากให้ท่านต้องเหนื่อยไปมากกว่านี้ ให้ข้าทำให้ดีกว่านะเ้าคะ” อวี้เจินสรรหาเหตุผลมากล่าวอ้าง ในใจลุ้นระทึกยิ่งนักว่าหยางเฉิงจะยอมรับข้อเสนอที่นางเอ่ยไปหรือไม่ เพราะหากให้หยางเฉิงกระทำเองเหมือนเช่นคราวก่อน นางกลัวว่าเขาจะจับนางมัดไว้กับอ่างน้ำเหมือนที่เขาเคยมัดนางไว้กับหัวเตียง
ยามนี้หยางเฉิงยังรู้สึกปวดเมื่อยบริเวณหัวเข่าอยู่เล็กน้อย เมื่อได้ยินอวี้เจินเสนอมาเช่นนี้ เขาจึงพยักหน้าตอบตกลงทันที
“ถ้าอย่างนั้น...เ้าก็เริ่มเลยเถิด”
อวี้เจินลอบยิ้มด้วยความดีใจ เมื่อได้ยินหยางเฉิงเอ่ยปากอนุญาต เพราะนั่นหมายความว่านางสามารถกำหนดชะตาชีวิตของตนเองได้แล้ว ดังนั้นวงแขนเล็กจึงรีบตวัดโอบรอบลำคอของเขาทันที ริมฝีปากแดงระเรื่อค่อยๆ เลื่อนลงไปัักับริมฝีปากหยัก ทุกความเคลื่อนไหวของนางเป็ไปอย่างนุ่มนวล
“อ่า...” หยางเฉิงเผลอหลุดเสียงครางกระเส่าออกมาโดยไม่รู้ตัว เมื่อฝ่ามือเล็กของอวี้เจินเอื้อมลงไปกอบกุมเ้าแท่งหยกที่กำลังตั้งชูชันของเขา “เหตุใดเ้า...”
ยังไม่ทันที่หยางเฉิงจะได้อ้าปากเอ่ยถามอวี้เจินว่าเหตุใดนางถึงได้กระทำอย่างชำนาญเช่นนี้ ริมฝีปากหยักของเขาก็ถูกนางเข้ายึดครองเสียก่อน ชายหนุ่มรู้สึกซ่านเสียวจนแทบจะทนมิไหว ขณะที่มือเล็กของนางชักรูดแท่งหยกของเขารัวเร็วขึ้นกว่าเดิม
“หยุด...หยุดก่อน” ในที่สุดหยางเฉิงก็ทนไม่ไหว เขาตัดสินใจร้องห้ามพลางคว้ามือเล็กของอวี้เจินออกห่างจากแท่งหยกของตน
“ทำไมเ้าคะ?” เรียวคิ้วงามของอวี้เจินขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย เห็นๆ กันอยู่ว่าหยางเฉิงใกล้จะเสร็จสมแล้ว เหตุใดเขาถึงห้ามให้นางหยุดละ?
หยางเฉิงอับอายเกินกว่าจะบอกเหตุผลนั้นกับอวี้เจิน เขาไม่เคยเสร็จเพราะมือของสตรีมาก่อน หากเขาต้องเสร็จคามือของนาง เขาคงอับอายแย่
“อย่าเสียเวลาอยู่เลย เ้ารีบขึ้นเถิด”
ถึงแม้ในใจจะยังคงสงสัยว่าเหตุใดหยางเฉิงถึงดึงมือนางออกจากแท่งหยกของเขา ทว่าอวี้เจินก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไปมากกว่านี้ นางยกบั้นท้ายงามงอนขึ้น ก่อนจะทาบทับลงไปบนแท่งหยกแข็งขึงตามคำสั่งของหยางเฉิง ยามที่แก่นกายของทั้งสองสอดประสานกัน เสียงร้องครวญครางของทั้งคู่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“อึก...อ๊ะ”
หยางเฉิงอดยอมรับไม่ได้ว่ายามที่อวี้เจินควบขี่อยู่บนแท่งหยกของเขา เขารู้สึกเหมือนใกล้จะถึงฝั่งฝันอยู่ตลอดเวลา ลีลาของนางช่างเร่าร้อนและเร้าใจเสียจริง
“อ๊ะ...คุณชายลึกเกินไปแล้ว” อวี้เจินร้องเสียงสั่น เมื่อหยางเฉิงกระแทกเอวสอบสวนกลับมา มือหนาฟ้อนเฟ้นเต้านวลนุ่มของนางอย่างหื่นกระหาย หากแต่การกระทำของเขากลับทำให้ไฟราคะในกายของนางยิ่งโหมกระพือ นางจะเสร็จอยู่แล้ว...
“อืม...เร่งจังหวะอีกนิดนะอาเจิน ข้าใกล้จะเสร็จแล้ว” ยามที่ถูกห้วงสวาทเข้าครอบงำ คำเอ่ยเรียกของหยางเฉิงก็คล้ายจะฟังดูนุ่มนวลขึ้นถนัดตา นางสามารถทำให้เขาพึงพอใจได้ขนาดนี้ั้แ่เมื่อใดกัน
“อ๊ะ! ดูด...ดูดแรงๆ กว่านี้นะเ้าคะ” ขณะที่กำลังควบขี่แท่งหยก ปากเล็กก็เอ่ยร้องแกมอ้อนวอน หยางเฉิงไม่รอช้า รีบดูดยอดถันของอวี้เจินตามคำขอของนางทันที เมื่อความซ่านเสียวใกล้จะถึงจุดสุดยอด จังหวะขย่มเข้าออกของนางก็ยิ่งรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิม ดูได้จากน้ำในอ่างที่กระฉอกออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าตามแรงสั่นไหวของทั้งคู่
“อืม...อ่า” ในที่สุดคลื่นน้ำก็หยุดลงพร้อมกับกายเล็กและกายแกร่งที่เกร็งกระตุกพร้อมๆ กัน
อวี้เจินซบใบหน้าชื้นเหงื่อลงบนไหล่กว้างของหยางเฉิงด้วยความเหนื่อยล้า จากนั้นจึงเอ่ยว่า “ในอ่างก็ไม่เลวนะเ้าคะ”
หยางเฉิงพยักหน้าเห็นด้วย เขาไม่เคยกระทำในอ่างมาก่อน ทว่าตอนนี้กลับติดใจเสียแล้ว ดังนั้นเขาจึงโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างใบหูของอวี้เจินน้ำเสียงแ่เบา “เช่นนั้น...พวกเราก็ทำกันอีกสักรอบเถิด”
ดวงตากลมโตของอวี้เจินเบิกค้าง นางไม่น่าไปกระตุกหนวดเสือเลย
991
