เทพแห่งความตาย

"เอลิออส มันเป็นเรื่องจริงอย่างนั้นรึ?!"

องค์ราชินีเอมิเลียซึ่งเป็นแม่ของเอลิออสถามขึ้นเพื่อความแน่ใจว่ามันเป็นเรื่องจริง

เอลิออสพยักหัวเล็กน้อย

"ถึงมันจะเป็นเรื่องน่ายินดีแต่ทำไมเจ้าถึงได้

รีบขนาดนั้นกันจะรอเป็นคืนวันแต่งก็ไม่ได้!"

"นางยินยอมกับเจ้ารึเปล่า?!"

องค์ราชินีเอมิเลียถามขึ้นอีกครั้ง

"น่าจะเป็นอย่างนั้น"

เอลิออสก็ไม่รู้จะตอบยังไงว่านางยินยอมรึเปล่าเพราะในคืนนั้นนางก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร

แถมยังรุกเองด้วยซ้ำแต่หลังจากคืนนั้นนาง

ก็ทำเหมือนตัวเองเป็นผู้เสียหาย?

"เจ้าใช้คำว่าน่าจะงั้นรึ?"

"มันหมายความว่าอย่างไรกัน?!"

องค์ราชินีกำลังอึ้งกับคำตอบของเอลิออสอยู่

"เอาหน่าๆ ใจเย็นๆก่อน"

"ยังไงเจ้าเอลิออสมันก็รับผิดชอบสิ่งที่มัน

ได้ทำเอาไว้แค่นี้ก็ดีมากแล้วๆ"

"แต่ข้าก็ยังตกใจเช่นเดียวกันกับแม่ของเจ้าเช่นกัน ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าจะมีมุมที่ทำ

หญิงสาวท้องก่อนแต่งด้วย.."

"ทึ่งจริงๆนะเนี่ย"

"นี่คุณกำลังภูมิใจอยู่อย่างนั้นรึ?!"

"เปล่าๆ แต่จะบอกว่าภูมิใจมันก็นิดนึงล่ะน่า"

"เรากำลังจะมีหลานทั้งทีหรือว่าคุณไม่ดีใจ?"

"ดีใจสิ! เจ้าลูกคนนี้~"

อืม... แฮปปี้แอนด์ดิ้งแหละ~

แต่ก็ยังเหลือิีกกลุ่ม...

"เอลิออส! เรื่องจริงงั้นเหรอ?!"

องค์หญิงเชอร์เบทถามขึ้นด้วยความตกใจ

'ทำไมไม่คุยกันรอบเดียวไปเลยล่ะ? เฮ้อ...'

"งั้นที่จู่ๆก็สมรสกับองค์หญิงแอลลิสันก็เพราะ

เรื่องนี้เองอย่างนั้นรึ?!"

องค์รัชทายาทชาร์ลสถามขึ้นอย่างตื่นเต้น

เอลิออสหันไปมององค์หญิงเซลีนเล็กน้อย

ปรากฏว่านางยิ้มรับให้เขาทำให้เขาปวดใจ

อยู่ไม่น้อยเขาจึงรีบพูดลาและเดินจากไป

"เรื่องราวของเจ้านี่ช่างตื่นเต้นจริงๆ~"

เสียงหญิงสาวดังขึ้นในขณะที่เขากำลังเดินอยู่

'แม้กระทั่งหญิงสาวนางนี้ก็รู้งั้นรึ?'

"เฮ้ๆ! ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นะ"

องครักษ์ศักดิ์สิทธิ์เรเชลกำลังยืนขวางทางเดิน

"เจ้าไม่เข้าใจหรือยังไงข้าปฏิเสธเจ้าแล้ว"

"คำพูดสองแง่สองง่ามซะจริงๆ!"

"ข้าก็บอกเจ้าแล้วว่าเจ้าไม่มีทางเลือก ฮ่าๆ"

"ข้าเข้าไปคุยกับองค์จักรพรรคแล้วถึงแม้ไม่ค่ิยิยากจะคุยก็เถอะแต่พระองค์ก็กลับเล่าเรื่องเด็ดๆของเจ้าให้ฟังซะอย่างนั้น"

"เจ้านี่สุดยอดจริงๆ กล้าหาญมาก!"

"มันจำเป็นต้องชมด้วยงั้นเหรอ?"

"องค์จักรพรรคใช้เหตุผลนี้เพื่อไม่ให้ข้าดึงตัว

เจ้าไปเข้าร่วมกับวิหารศักดิ์สิทธิ์อ่ะนะ"

"ยอมรับว่ามันได้ผลมากเลยทีเดียว"

"แต่ข้าก็ต้องไปปรึกษาเรื่องนี้กับท่านเอลวิส

ซะก่อนว่าจะตัดสินใจอย่างไร?"

"ท่านเอลวิส? ทำไมเจ้าไม่ให้เขามาจัดการเอา

เองล่ะทำตัวเป็นทาสรับใช้ไปได้หรือว่าพวกเจ้าทั้งสองจะมีความสัมพันธ์อ..."

"เดี๋ยวตบปากแตกเลย!"

"ท่านเอลวิสเป็นผู้หญิงต่างหากย่ะ!"

"หึ! คงจะแก่จนเดินไม่ได้ล่ะสิ"

"ฆ่าแม่มดีไหมวะ!"

"ท่านเอลวิสพึ่งจะอายุยิสิบห้าเองโว้ยยย!!!"

"ใช้เส้นสายอะไรกันนะถึงได้เป็นถึ..."

"ไอ้ชิพหาย!"

"จะถามก็ถามมาตรงๆแมนๆดิวะ!"

"จะมาหลอกด่าท่านเอลวิสทำไมกัน?!"

"อ้อเหรอ?"

เอลวิส อาร์เชน แอนเดอร์สัน

เป็นครึ่งคนครึ่งเทพ!

"เฮ้! อันนี้ก็เกินไปนะ.."

"ไอ้เด็กเวณ! รอให้เขาอธิบายก่อนดิโว้ยย!!!"

ขอบคุณนะเรเชล (เรเชล = ยิ้มแป้น)

นานมาแล้วมีเทพองค์หนึ่งได้ตกหลุมรักกับหญิงสาวเผ่ามนุษย์และพวกเขาก็ได้สานสัมพันธ์กันโดยที่ทางสวรรค์นั้นมีกฏไว้ว่า

ห้ามไปยุ่งกับเผ่ามนุษย์แต่เทพองค์นี้ก็ได้

แหกกฏเป็นที่เรียบร้อย

ทางสวรรค์ยังให้เกียรติเทพองค์นี้อยู่จึงมอบ

ทางเลือกให้เขาสองทางเลือก นั้นก็คือ...

- ไว้ชีวิตตัวเอง = ภรรยา,ลูก ตาย!

- ไว้ชีวิตภรรยา,ลูก = ตัวเองตาย!

ซึ่งแน่นอนว่าเทพองค์นี้เลือกข้อสองอยู่แล้ว

ทำให้ตัวเขาต้องถูกประหารไปและทางสวรรค์

ก็ปล่อยตัวภรรยาและลูกของเขาไป

ซึ่งเอลวิสเป็นลูกหลานของเทพองค์นี้นั้นเอง

"อ้อ!"

"เดี๋ยวสิ! ฟังไปก่อนเถอะหน่า"

ขอบคุณอีกครั้งเรเชล TT 

ทำให้เอลวิสมีสายเลือดของเทพถึลแม้ว่าจะ

ไม่ได้มีพลังเหมือนกับเทพแต่พวกเขาก็มีความแข็งแกร่งที่เหนือผู้คนอยู่มาก

แค่เอลวิสก็มีคลื่นพลังเซธระดับห้าจินแล้ว

นีี่แค่เพียงอายุยี่สิบห้าปีเท่านั้นนะ

เออ จบแล้วเอลิออส พูดเลย!

"เข้าใจแล้ว"

"อื้ม.. เข้าใจอะไรง่ายดีนะ"

"แต่ข้าก็ไม่ได้จำเป็นที่ต้องไปสักหน่อย"

"ไม่เข้าใจเลยนี่หว่า!"

"ขออธิบายอีกครั้งนะ เจ้ามีกลิ่นอายแบบเดียวกับท่านเอลวิสนั้นทำให้เจ้าต้องไปที่

วิหารศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปตรวจสอบ"

"แต่มันไม่ใช่แค่นี้เพราะเจ้ายังมีกลิ่นอายของ

อสูรอยู่ด้วยทำให้เจ้าต้องรีบไปตรวจสอบยิ่ง

กว่าเดิมยังไงล่ะ!"

"ตรวจสอบยังไง? ใครเป็นคนตรวจ?"

"ท่านเอลวิสผู้ยิ่งใหญ่หรือเปล่า?"

"หรือว่าเจ้าถ้าเป็นเจ้าก็ไม่ต้องไปให้เสียเวลา

เลยนี่ อ้ะ ตรวจสอบสิ?"

เอลิออสอ้าแขนให้ตรวจสอบอย่างหงุนงง

"เหอะ!"

"ข้าไม่ตรวจสอบเจ้าหรอกเสียสายตาเปล่าๆ"

'โอ๊ะ! เจ็บแฮ้ะ?'

"หึ! งั้นข้าก็คงไม่มีธุระอะำรกับเจ้าอีกแล้ว"

และเอลิออสก็เดินจากไปอีกครั้งแต่เรเชลก็ยัง

เดินมมาขวางเช่นเดิม

"เจ้าอธิบายมาซะว่าทำไมถึงมีกลิ่นอายแบบนี้

ขึ้นมาได้กัน?"

"หรือว่าเจ้ามีเรื่องอะไรกับสัตว์อสูร?"

ในขณะนั้นเรเชลและเอลิออสก็ได้เผลอสบตา

กันอย่างพอดิบพอดี

'แบล็คอายส์'

ในหัวของเอลิออสพลันปรากฏตัวอักษรนี้อยู่ไปทั่วและตาของเขาก็เป็นสีดำชั่วขณะ

ในขณะที่เอลิออสกำลังสับสนและหงุนงงอยู่

ทางด้านเรเชลจู่ๆนางก็หายใจติดขัด ถี่ขึ้น

ตัวร้อนและเหงื่อไหลท่วมตัวอย่างปริศนา

"ช..ช่วยข้าด้วย"

"เจ้าเป็นอะไร? จะให้ช่วยยังไง?"

"พา..ข้ากลับ"

"กลับห้องของเจ้าใช่ไหม?"

"แต่ข้าไม่รู้ว่าห้องเจ้าอยู่ที่ไห..."

"ช่วยข้าก่อนเถอะน่า!"

"อะไรของเจ้า? จู่ๆก็เป็นเนี่ยนะ?"

"ลำบากข้าจนได้สินะ เฮ้อ..."

เอลิออสยื่นมือประคองตัวของเรเชลปรากฏ

ว่าตัวของนางร้อนมากๆในขณะที่เอลิออส

ได้สัมผัสตัวเรเชลนางก็รู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้า

ช็อตเข้าให้ ทำให้นางเผลอหลุดเสียงออกมา

"อ๊ะ!"

'จู่ๆก็เป็นอะไรเนี่ย?'