เหลี่ยมโลกีย์ 2
มาติกาก้าวออกจากลิฟท์เดินไปยังลานจอดรถ
แล้วหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทักเธอ
“คุณแพทคะ”
“อ้าว! มลมีอะไรจ๊ะ” สาวสวยถามด้วยความแปลกใจ
“ขอเวลามลสักครู่ได้มั๊ยคะ”
มาติกายกนาฬิกาขึ้นดู
“สำคัญมั๊ยจ๊ะ แพทมีนัดด้วย”
“นิดเดียวค่ะ เราไปคุยทางด้านนั้นดีมั้ยคะ”
“ได้จ้ะ”
มาติกาตอบ แล้วทั้งคู่ก็เดินไปยังมุมที่ค่อนข้างเงียบ
“มลอยากคุยกับคุณแพทเรื่อง คุณพี” มลธิชาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
มาติกายิ้มออกมาทันที
“โธ่! นึกว่าเรื่องอะไร”
“คุณแพทรู้หรือคะว่ามลจะพูดเรื่องอะไร”
“ไม่รู้ก็โง่แล้ว” เธอพูดแล้วก็หัวเราะ
มลธิชาหน้าแดงรู้สึกอาย
“ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะมล แพทไม่มีอะไรกับคุณพี
เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันและไม่มีวันจะมากไปกว่านั้น”
“คุณแพทพูดจริงหรือคะ”
มาติกายื่นหน้าไปกระซิบที่ข้างหู
“ เรื่องนี้แพทไม่เกี่ยว อยู่ที่ความสามารถของมลเองนะ
แต่ถ้าอยากให้ช่วยก็บอก”
……………………………………………………..
ณ.ร้านอาหาร แห่งหนึ่ง
พอมาติกาเดินเข้าไปในร้าน ก็เห็นชายหนุ่มรูปหล่อสวมแว่นสายตา
โบกมือเรียกอยู่ตรงโต๊ะด้านในสุด จึงเดินเข้าไปหา
“คอยนานมั้ยคะ คุณธิน” หญิงสาวทักเสียงหวานก่อนจะนั่งลงตรงข้ามเขา
พันธินมองสาวสวยด้วยแววตาหวานฉ่ำ
“ไอ้นานน่ะไม่นานหรอกครับ แต่นี่ถ้าผมไม่ช่วยทำงานให้
คุณแพทก็คงไม่มีเวลามาทานข้าวกับผมหรอกนะ” หนุ่มหล่อเอ่ยยิ้มๆกับมาติกา
“แหม คุณธินก็... เล่นงานแพทอยู่เรื่อยเลยนะคะ”
“ผมก็แค่อยากจะมีโอกาส... ใกล้ชิดกับคุณแพทให้มากอีกหน่อย” ชายหนุ่มพูด
พร้อมกับมองเธอด้วยสายตากรุ้มกริ่ม
“คุณธินดีกับแพทเหลือเกิน…วันนี้ให้แพทเลี้ยงนะคะ”
“ไม่เอา ผมเป็นสุภาพบุรุษให้ผู้หญิงเลี้ยงได้ยังไง อยากได้อย่างอื่นมากกว่า”
“คุณธินจะเอาอะไร บอกมาซิคะ”
“เอางี้ละกัน คืนนี้ไปเที่ยวกัน ผมจะพาคุณแพท ไปทานอาหารที่ร้านตรงรัชดา
บรรยากาศดีนะ ดนตรีเพราะ”
“เอ...”
“ผมมีลูกค้าจะแนะนำคุณแพทด้วย”
มาติกาตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
“ก็ได้ค่ะ แต่อยู่ดึกมากไม่ได้นะคะ พรุ่งนี้แพทมีธุระแต่เช้า”
พันธินมีสีหน้ายินดี คิดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะตอบรับเขาง่ายดาย หึ หึ
ขอให้คืนนี้เธอมาเถอะ เขามีวิธีจัดการเธอแน่ๆ อยู่ดึกไม่ได้หรือ
อยู่จนถึงเช้าเลยก็แล้วกัน พันธินรอโอกาสนี้มานานแล้ว...
“งั้นผมไปรับที่บริษัทนะครับ”
“อย่าเลยค่ะ แพทขับรถไปเองดีกว่า คุณธินบอกทางไปร้านให้ก็แล้วกัน”
ทั้งสองรับประทานอาหารไป คุยไป สักพัก โทรศัพท์มือถือของมาติกาก็ดังขึ้น
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด
“ขอโทษนะคะ”
มาติกาเอ่ยกับชายหนุ่มก่อนจะรับโทรศัพท์
“ฮัลโหล แพทค่ะ”
“คุณแพทหรือ ผมบรรจงนะ ผมสนใจสินค้าที่เราคุยกันเมื่อวานนี้
คุณเข้ามาหาผมที่บริษัทได้ไหม”
“เดี๋ยวนี้เลยหรือคะ”
“ใช่ เดี๋ยวบ่ายสองผมต้องไปต่างจังหวัด อยากคุยกับคุณแพทก่อนจะไป”
“ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวแพทไปเลย”
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด
มาติกาวางสาย คว้ากระเป๋ามาถือแล้วลุกขึ้น
“แพทต้องขอตัวก่อนนะคะคุณธิน มีธุระด่วน”
“อ้าว ทานให้หมดก่อนซิครับ”
“ขอโทษค่ะ ต้องรีบจริงๆ ลูกค้าคนนี้สำคัญมาก”
“แล้วเรื่องคืนนี้ล่ะ”
“แล้วค่อยโทรคุยกันรบกวนจ่ายเงินให้ก่อนนะคุณธิน แพทไปแล้วค่ะ”
หญิงสาวตอบแล้วรีบเดินออกไปทันที ทิ้งให้ชายหนุ่มนั่งงงอยู่กับที่
……………………………………………………..