ร่างกายเล็กบางในชุดเดรสสีหวานเดินไปตามทางบนฟุตบาทอย่างเลื่อนลอยดวงตาคลอน้ำตาทำเธอมองเบื้องหน้าไม่ชัดแต่เวลานี้มิราไม่สนใจอะไรแล้วความรู้สึกเ็ปที่ประดังประเดเข้ามาทำร่างกายเธอสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่
ภาพแฟนที่คบกันมาสามปีจูบหอมแก้มนั่งใกล้ชิดหัวเราะต่อกระซิกกับผู้หญิงไม่คุ้นหน้ายังคงวนเวียนมาเข้ามาในหัวไม่หยุดคาเฟ่นั้นเป็ที่ที่เขาและเธอพบกันครั้งแรก เดทแรกก็เป็ที่นั่นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอและเขาเริ่มต้นที่ร้านนั้นแต่ไม่คิดว่า เขาจะพาผู้หญิงอื่นมาพลอดรักในที่ที่เป็แหล่งรวมความทรงจำของเธอ
ฮึก ฮึก
เสียงสะอื้นเบาดังออกมาร่างสั่นบนฟุตบาทเธอกับเขารักกันมากไม่ใช่หรือ เป็คู่ที่ทุกคนอิจฉามากไม่ใช่หรือ แล้วทำไมทำไมถึงมีเื่อย่างนี้เกิดขึ้นละ คำถามที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถเอาออกจากหัวได้ทำเธอเคว้งคว้างทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาเงยมองคนที่เดินผ่านไปมาแม้จะมีสายตาสงสัยมองมาแต่ก็ไม่มีใครเข้ามาหาหรือถามสักคำละแวกนี้เป็ย่านเศรษฐกิจเต็มไปด้วยร้านอาหาร บาร์ชื่อดังซึ่งจุดที่เธอเดินมานี้ห่างจากคาเฟ่นั้นพอสมควร
มิราเงยมองบ้านบาร์ดังก่อนจะก้าวเข้าไปด้านในอย่างไม่ลังเลเสียงเพลงอึกทึกพร้อมกับบรรยากาศไม่คุ้นเคยทำเธอมึนงงอยู่ครู่ก่อนจะพุ่งไปยังเคาน์เตอร์บาร์ที่เคยเห็นผ่านตามาบ้างจากในละคร
“รับอะไรดีครับ”
“อะไรก็ได้ที่ทำให้เมาฉันอยากเมา”
มิราไม่สนใจสายตาของบาร์เทนเดอร์ที่มองเธอด้วยความสงสัยเธอเพียงก้มหน้าลงปล่อยน้ำตาไหลลงมาเป็ทางโดยที่เธอไม่คิดจะปาดทิ้งพร้อมเปิดดูรูปในโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพนั้นเหมือนมีดที่กรีดหัวใจเธอไม่หยุด
ไวน์แก้วแล้วแก้วเล่าถูกเติมอย่างรวดเร็ว มิราเริ่มรู้สึกมึนงง โลกทั้งใบเหมือนหมุนช้าๆเสียงเพลงในบาร์เบาลงราวกับเสียงทีวีที่เปิดทิ้งไว้เท่านั้น เธอก้มหน้าลงมือยังกำโทรศัพท์แน่นราวกับกลัวว่ารูปนั้นจะหายไปหลักฐานเดียวที่ยืนยันว่าเธอไม่ได้บ้าไปเอง
“มิรา?”
ดวงหน้าเปื้อนน้ำเงยมองหลังได้ยินเสียงเรียกชื่อเธอแม้ว่าภาพเบี้ยงหน้าจะเลือนรางแต่เธอก็จำได้ว่าเขาคือใคร น้าที น้าแท้ ๆ ของแฟนเธอ
นที น้าของกันต์ ชายวัย38ปีที่ดูแลกันต์มาั้แ่เด็กหลังพ่อแม่ของกันต์เสียชีวิตนทีเป็ผู้ชายที่ทั้งสุขุมและมีเสน่ห์ ใบหน้าคมคายดวงตาคมกริบที่เหมือนมองทะลุทุกความคิดและรอยยิ้มที่ทั้งอบอุ่นและอันตรายในเวลาเดียวกันมิราเคยรู้สึกถึงสายตาของเขาที่มองเธอในบางครั้ง สายตาที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่า“น้าของแฟน” แต่เธอก็คิดว่าเป็แค่จินตนาการของตัวเอง
“น้า…นที?” มิราพึมพำ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยทั้งจากแอลกอฮอล์และความใ
“หนูมาทำอะไรที่นี่แล้วเ้ากันต์ละ?” เพียงได้ยินชื่อผู้ชายคนนั้นทำตาที่ทำท่าจะแห้งไปแล้วก็ไหลลงมาอย่างรวดเร็ว
“ฮือออ น้าทีกันต์นอกใจ กันต์เขานอกใจหนูฮือออ น้าที ทั้งที่เขาขอหนูแต่งงานแล้วแต่เขายังไปกอดจูบกับคนอื่น ฮือออ น้าที”
เสียงร้องไห้ดังแข่งเสียงเพลงของว่าที่หลานสะใภ้ทำชายย่างเข้าวัยกลางคนที่ครองตัวโสดมานานทำอะไรไม่ถูกมือสากกร้านค่อยๆดึงร่างของคนที่นั่งร้องไห้เสียงดังเขามากกอดพร้อมลูบปลอบไร้คำเอ่ยสีหน้าของเขาครึ้มลงอย่างคนคิดหนัก
เื่ความเ้าชู้ของหลานชายเขารับรู้มาโดยตลอดแต่ไม่เคยเข้าไปยุ่งเพราะคิดว่ากันต์ต้องรับมือและจัดการได้แน่ทั้ง่หลายปีมานี้เขาเห็นว่าหลานชายทำดีดูแลแฟนอย่างมิราอย่างดีจึงคิดว่าคงจะหยุดนิสัยนั้นแล้ว
“ฮือออ น้าทีทำยังไงดีฮึกหนู หนูไม่อยากเจอเขาแล้ว อืออ”
มิราและนทีนั่งอยู่ในมุมเงียบของบาร์ไวน์ในแก้วของเธอถูกเติมครั้งแล้วครั้งเล่าขณะที่น้ำตาของเธอไหลออกมาพร้อมกับคำพูดที่พรั่งพรูราวสายน้ำแม้จะรู้ว่ากันต์เป็หลายชายของนทีแต่เธอก็อยากจะเล่าเล่าให้ใครสักคนฟังไม่ว่าจะเื่ที่เธอเห็นกันต์นอกใจด้วยตาตัวเอง เื่ที่เธอถ่ายรูปไว้เพื่อจะบอกเลิกเขาและเื่ที่เธอไม่รู้จะก้าวต่อไปอย่างไร
“หนูไม่เข้าใจเลย…ทำไมเขาต้องทำแบบนี้”มิราพูดเสียงสั่น “หนูรักเขามาก…มากจนไม่รู้ว่าจะรักใครได้แบบเขาอึกแต่ฮึกเขา...เขากลับทำลายมัน ฮืออ”
“กันต์ไม่เห็นแต่น้าเห็น”
น้ำเสียงทุ้มเอ่ยออกมาเสียงเบาแต่ชัดเจนในหูมิรา เธอเงยหน้ามองน้าชายแฟนที่ดีกับเธอมาตลอดนึกดีใจที่วันนี้ได้พบเขาอย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องอยู่เพียงลำพัง
ส่วนนทีที่ก่อนนี้เงียบมาตลอดก็ละสายตาจากแก้ววิสกี้ในมือเขาวางมันลงช้าๆ ช้อนสายตามองสบแฟนหลานชาย
“บางครั้งคนที่เรารักก็ไม่เห็นค่าเราหรอกมิรา”
“...”
“แต่คนอื่น…อาจจะเห็น”
สายตาของเขาร้อนแรงจนมิราต้องกลืนน้ำลายหัวใจของเธอเต้นแรง คำพูดของเขาคลุมเครือแต่เต็มไปด้วยนัย เธอรู้สึกถึงอันตรายแต่แอลกอฮอล์ในร่างกายและความเ็ปในใจทำให้เธอไม่อยากถอยหนี
“น้าพูดอะไร…”เธอถามเสียงแ่
นทียิ้มรอยยิ้มที่ทั้งอ่อนโยนและเร่าร้อน เขาโน้มตัวเข้าใกล้จนมิรารู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของเขาที่กระทบผิว
“มิรา…น้ารู้ว่ามันไม่ถูกต้องแต่น้าชอบหนูมานานแล้ว” เสียงของเขาแหบพร่า “แต่เพราะหนูเป็แฟนของกันต์น้าถึงต้องเก็บมันไว้…จนถึงคืนนี้”
มิราตัวแข็งทื่อ ดวงตาของเธอเบิกกว้างแต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร มือของนทีก็เลื่อนมาประคองใบหน้าของเธอและในวินาทีต่อมา ริมฝีปากของเขาก็ประกบลงบนปากของเธอ
จูบนั้นทั้งเร่าร้อนและสิ้นหวังมิรารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เธอรู้ว่ามันผิดรู้ว่ามันคือความลับที่ไม่ควรเกิดขึ้นแต่ความเ็ปในใจและความปรารถนาที่พลุ่งพล่านทำให้เธอยอมจำนน เธอจูบเขาตอบปล่อยตัวเองจมลงในความต้องห้ามนั้น
“หนูอยากให้น้าช่วยไหมน้าช่วยได้นะ แฮกแฮก”
9K
