เปลือกตาบางปรือช้าหลังรับรู้ถึงเงาบางอย่างซ้อนทับร่างนางก่อนดวงตากลมจะเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นร่างใหญ่คร่อมนางเอาไว้พร้อมเคลื่อนเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิดเข้ามา
“วะ ว้ายยย”
“ชู้ววว นี่ข้าเอง”นัยน์ตาเจ้าเลห์มองท่าทางตระหนกของภรรยาพร้อมย้ายกายขึ้นไปบนที่นอนวาดท่อนขาคร่อมกายนางเอาไว้ก่อนจะใช้มือข้างที่แนบปากตัวเองมาชิดปากนางไม่ต่างกับริมฝีปากเขาที่เคลื่อนเข้ามาใกล้หานางตามนิ้วมือตัวเอง
ลมหายใจอุ่นของเขาและนางที่ชนปะทะกันแผ่กระจายไปทั่วใบหน้าทั้งสองก่อนจะเป็นชายร่างสูงที่เรียกสติยกยิ้มมุมปากมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาแดงซ่านด้วยความเขินอายหน้าตาไม่เลวอย่างที่คิดจริงๆ คุณชายอู๋คิดในใจหลังเห็นดวงตากลมลืมขึ้นส่งให้ใบหน้าหน้านางละมุมจิ้มลิ้มไม่เสียทีที่เดินทางมาไกลเพราะเจ้าฮูหยิน
ไม่ทันไรคนที่ได้ชื่อว่าเป็นบัณฑิตมากความรู้แลดูอ่อนโยนก็เผยดวงตาจิ้งจอกเฒ่าออกมาหูเจี๋ยกลืนน้ำลายอึกใหญ่กวาดตามองดวงหน้าระเรื่อก่อนจะไล่ลงมาตามลำคอจ้องจุดชีพจรสั่นตุบรัวเร็ว แล้วมาหยุดที่อกกระเพื่อมสั่น
“ว่ากันว่าเจ้าได้รับการสั่งสอนอย่างดีจากมารดาที่เป็นบุตรสาวขุนนางใหญ่ แต่จากที่เจ้ากินขนม ดื่มสุรามงคลจนหมดกาทั้งยังอาบน้ำนอนไม่รอข้า เห็นทีว่าข่าวที่ออกมาคงเป็นเพียงข่าวลือเสียแล้วกระมัง”
ถ้อยคำต่อว่าตรงหน้าทำใบหน้าเด็กสาวแรกรุ่นเจื่อนอย่างไม่อาจเลี่ยงเดิมทีคิดว่าเขาจะปล่อยนางนอนจนเช้าแล้วเจอหน้าค่อยอธิบายไม่คิดเลยว่าชายที่หลายคนว่าเป็นสุภาพชนอย่างคุณชายจวนอ๋องจะคิดถือสาเด็กสาวอย่างนางปลุกมาเข้าหอกลางดึก ทั้ง...ทั้งยังเปลือยกายตาหน้าไม่คิดอับอายเช่นนี้
“อะเออ คะคุณชาย ข้า ข้าเพียงเหนื่อยและหิว จึงจึงทำเรื่องไม่ อื้อออ”
ไม่ทันที่หญิงสาวจะแก้ตัวจบนิ้วชี้ที่กั้นระหว่างปากเขาและนางก็ถูกดึงออกไปความรู้สึกหลักและนุ่มหยุ่นที่ประทับลงมาทำใจนางสั่นแรงก่อนใบหน้าจะโดนมือเย็นช้อนขึ้น พร้อมกับปากเขาที่เม้มปล่อยอยู่หลายครั้ง
“อื้ออ แฮก จ๊วบ จ๊วบ”
“อ่ะ อื้ออ คุณชาย แฮกแฮก เรา อื้ออ”
“เจ้าและข้าทำไม”หูเจี๋ยเอ่ยถามพร้อมเคลื่อนใบหน้าลงมาที่ลำคอหอมกรุ่น นางอาบน้ำแล้วเช่นนี้ก็ดีเขาจะได้ไม่ต้องรอแถมยังได้สูดดมร่างกายหอม ๆ เต็มลมหายใจอีก
และในขณะที่สามีกำลังสัมผัสร่างกายด้วยมือทั้งสองของเขาหนวนหนวนที่ถึงจะเตรียมใจมาแล้วแต่ก็ยังไม่พร้อมก็ทำได้เพียงบิดเร่าร่างกายของนางเท่านั้นดวงหน้าซ่านเต็มไปด้วยความสยิวฉายออกมาโดยที่นางไม่รู้ตัวร่างกายขาวผ่องที่แม้แต่มารดาก็ไม่เคยเห็นโผล่พ้นชุดนอนออกมาทีละน้อยจนตอนนี้ร่างกายท่อนบนของนางมีเพียงผ้าสามเหลี่ยมห่อหุ้มปกป้องหน้าอกเอาไว้เท่านั้น
“อึกฮูหยินเคยมีใครบอกเจ้าหรือไม่ว่าร่างกายเจ้าเย้ายวนมาก ซี้ดด”หูเจี๋ยไม่ได้กล่าวเกินจริงแต่อย่างใดเพราะร่างกายขาวผ่องราวหิมะแรกของนางตรงหน้าเขาบอกทุกอย่างได้อย่างดียิ่งเมื่อมีผ้าสีแดงสดวางบนร่างกายเช่นนี้ราวกับว่าผิวของนางสามารถส่องแสงออกมาได้ จนเขาแทบกลั้นไม่ไหวอยากจะสร้างรอยสีเดียวกับผ้าเสียให้เต็มผิวนาง
ส่วนหญิงสาวที่คิดว่าคนยังไม่พร้อมปล่อยกายให้เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าบนกายอย่างง่ายดายดวงตาหลับสนิทยิ่งกดแน่นเมื่อรู้สึกถึงฝ่ามือร้อนที่ละเลงไปทั่วหน้าท้องของนาง
“อร่า..หนวนอร่าหากว่ากันตามกฎบ้านภรรยาไม่ดูแลเอาใจสามีเช่นเจ้าต้องโดนคัดคัมภีร์ และตีที่มือแต่เพราะฟอดดดเพราะเจ้ายังเด็กและพึ่งจะเข้ามาสามีใจดีอย่างข้าจึงเว้นโทษหนักนี้ของเจ้าทว่าฮูหยินเรื่องเข้าหออย่างไรคืนนี้เจ้าก็ไม่รอด”
สิ้นเสียงทุ้มกระเส่าท่อนขาทั้งสองของหนวนหนวนก็ถูกจับยกขึ้นทั้งสองข้างด้วยมือของเขาข้างเดียวสัมผัสเบาทว่าแจ่มแจ้งในความรู้สึกนางพาสั่นสะท้านไปทั้งกาย
“อื้ออ อร้างงง คุณชายอู๋”
“ชู้ววววด้านนอกนั่นยังมีคนหากเจ้าไม่อยากอายที่พรุ่งนี้จะมีสายตามองมาก็เก็บเสียงของเจ้าหน่อยแต่หากเจ้าไม่กลัวสายตาคนจะดังเท่าไหร่ก็ได้ข้าไม่ติด”ราวคำขู่ของเขาเป็นคำประกาศิต เพราะเพียงเอ่ยออกมาว่ามีคนหญิงสาวที่กำลังทรมานจากมือและลมหายใจของเขาที่เป่าลมเข้าไปใกล้ของสงวนก็รีบยกมือปิดปากกลั้นเสียงร้องครางอย่างรวดเร็ว
แต่กลับกลายเป็นว่าสามีที่บอกให้นางเบาเสียงกระทำสิ่งที่สวนทางมือข้างที่ลูบไล้ร่างกายนางแผ่วเบาเมื่อครู่ออกแรงนวดเฟ้นร่างกายนางมากขึ้นแถมยังเข้าใกล้ของสงวนยิ่งกว่าเก่าจนนางรับรู้ได้รวมถึงลมหายใจร้อนที่พ่นเข้ามาใกล้ของลับของนาง
“เฮือกกก อื้อออ คุณชายฮร้าง อร่า...”กายบางบิดเร่าอย่างแรง ท่อนขาทั้งสองขยับดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการรัดกุมไม่ต่างมือทั้งสองข้างที่พยายามไขว่คว้าไปด้านล่าง
แต่ยิ่งนางดิ้นทุรนทุรายเท่าไรคนเป็นสามีก็ยิ่งกวาดเลียกลีบเนื้อสีอ่อนแรง เร็วมากขึ้นเท่านั้นเขาซอกซอนสำรวจไปทั่วด้วยเวลาอันรวดเร็วดวงตาคมเหลือบมองดวงหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านอย่างสมใจท่าทางไม่ประสาและความสดใหม่ของนางกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในกายเขาได้อย่างดีจนหูเจี๋ยพลั้งมือบิดเนื้อต้นขาเรียวอย่างแรงทำเอาผิวเนื้อรอบมือเขาขาวซีดแดงช้ำคามือเขา ขบกลีบเนื้ออ่อนอย่างไม่อาจห้ามใจ
“แพร่บ แพร่บ อร่า ฮูหยินเจ้ากำลังจะทำให้ข้าคลั่ง”น้ำเสียงสั่นทุ้มของเขาที่กล่าวออกมาไม่เกินเลยสักนิดเพราะยิ่งนางส่งเสียงเบาในลำคอและพยายามรั้งเขามากเท่าไรเลือดร้อนในกายเขาก็ยิ่งไหลเวียนเร็วแรงเท่านั้นภาพฝันที่ร่างนางมีอุปกรณ์เร่าสวาทของเขาอยู่บนร่างบางฉายชัดขึ้นมาซ้ำอยู่หลายครั้งจนอยากจะลุกออกจากร่างนางแล้วไปหยิบกล่องไม้คู่ใจหยิบเอาของเล่นที่เขาสะสมออกมาใช้กับนางเสียตอนนี้หากไม่ติดว่ากลัวกวางน้อยตัวนี้ตกใจหวาดกลัววิ่งหนีเขาคงจับนางแหกขาแล้วกระแทกมือแท่งหยกเสียงให้สาแก่ใจ
หูเจี๋ยยอมข่มใจผละใบหน้าออกจากร่องสวาทสีอ่อนมองใบหน้าชื้นเหงื่อแล้วเคลื่อนตัวขึ้นคร่อมร่างกายนางอีกครั้งสายเต็มไปด้วยเสน่หากวาดมองทั่วใบหน้าคนเป็นภรรยาอีกครั้งก่อนดวงตาหวานเชื่อมจะไล่มองเลื่อยลงมาผ่านอกอิ่มกระเพื่อมที่ถึงไม่ใหญ่อย่างนางโลมหลายคนที่ได้ลิ้มลองแต่ก็นับว่านางมีพอดีกับขนาดร่างกายไม่ให้ต้องขัดตา ลงมาที่หน้าท้องราบหยุดตรงเนื้ออูมแซมเส้นขนอีกครั้งก่อนจะเรียวขาเล็กอ้ากว้างปล่อยให้นางมองเขากระทำด้วยใจระทึก
หนวนหนวนเม้มปากมองสามีพร้อมกำมือตัวเองบนบอกแน่นต้องความเป็นชายใหญ่โตในมือเขา ปลายหัวแดงหยักที่ชี้มาตรงหน้านางทำให้ใจสั่นไหวเต้นรัวเร็วราวจะกระดอนออกมา ก่อนใบหน้าหญิงสาวจะแหงนสูงบิดเบี้ยวอย่างแรงพร้อมแหงนขึ้นสูงเมื่อสิ่งนั้นจ่อปากทางสวาทของนางแล้วดันช้าเข้ามาโดยชายร่างใหญ่
“อื้ออ ท่านพี่ อร้า..คุณชายเฮือกกก อื้ออ อื้ออ /ซี้ดดด”
หนวนหนวนรู้สึกคล้ายว่าตัวเองกำลังจะตาย นางทั้งอึดอัดเจ็บปวดไปทั่วร่องสวาท ต้นขา และรู้สึกว่าคล้ายจะขาดอากาศหายใจ เผลอเรียกเขาผิด ๆถูก ๆ หญิงสาวอ้าปากโกยอากาศจนลำคอแห้งไปหมดทว่าความทรมานนั้นก็อยู่ไม่นานเพราะหลังจากนั้นความรู้สึกทรมานแสนสาหัสก็เปลี่ยนเป็นซ่านสยิวอย่างที่ไม่เคยได้รับร่องสวาทเจ็บแสบเริ่มมีน้ำไหลออกมาอย่างต่อเนื่องจนเป็นนางที่รู้สึกจักจี้และสยิวอย่างมากรวมถึงเขาเองก็พยายามปลอบประโลมนางด้วยการก้มลงมาดูดเต้านมข้างหนึ่งแล้วคลึงเบาทว่าสัมผัสหนักแน่นจนตัวนางลืมความเจ็บปวดแรกเริ่มเมื่อครู่
“อื้ออ คุณชาย อร่าอื้ออ อ่ะอ่ะ”
“ข้าทำเช่นนี้กับเจ้าแล้วยังเรียกคุณชายอยู่อีก...อย่างนี้ต้องโดนลงโทษ”
ตรับบบ
“อื้ออ อร้า..อ่ะอ่ะ พี่ ท่านพี่อื้ออ ข้าอื้อออ”
“เด็กดีเจ้ารู้ความเช่นนี้ค่อยเหมาะสมเป็นภรรยาข้าหน่อย”หูเจี๋ยรั้งเอวเล็กแน่นพร้อมตอกท่อนเนื้อเข้าไปในร่างนางอย่างแรงสายตาเต็มไปด้วยราคะจับจ้องร่างบิดเร่าโทรมเหงื่อเม็ดใหญ่ความกระสันมากมายที่อยากจะทำกับนางมีมากล้นจนเขาไม่อาจระบายออกได้หมดยิ่งมองดูท่าทางใสซื่อ ท่อนเนื้อในร่องแคบก็สั่นราวจะปริแตกออกคากายนาง
กว่าค่ำคืนแรกของการเข้าหอจะจบสิ้นลงคนทั้งสองก็นอนแผ่อ่อนแรงเคียงข้างกันจนเช้าสร้างข่าวลือรักกันหวานชื่นระหว่างทั้งสองไปทั่วจวนรองทำฮูหยินผู้เฒ่าดีใจเนื้อเต้นหวังได้ฟังข่าวดีในเร็ววันเช่นเดียวกันสตรีมากมายในเมืองต่างก็เล่าลือ ริษยาฮูหยินน้อยอู๋ที่ได้ครอบครองบุรุษมากความสามารถและดูดีราวหยกแกะสลัก สมบูรณ์ทุกทาง
ครบสามวันที่หนวนหนวนต้องกลับจวนในใจนางหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูกเฝ้าภาวนาว่าอย่างน้อยมารดาที่โดนกักขังในเรือนเล็กหลังจวนมานานหลายปีจะได้ออกมาภายนอกบ้างสีหน้าท่าทางของนางฉายชัดออกมาทางใบหน้าชัดเจนจนลืมไปว่าในรถม้าเวลานี้ไม่มีนางอยู่เพียงคนเดียวแต่มีสามีที่นั่งเคียงข้างและจ้องมองนางตลอด
“คารวะท่านพ่อตา”
“คุณชายอู๋ มา มาเข้ามา”
“ท่านไม่ต้องเรียกข้าว่าคุณชายแล้ว ข้าเป็นเขยท่านเรียกข้าว่าอาเจี๋ยก็พอ” บุรุษทั้งสองในห้องโถงหัวเราะดังลั่นห้องดูเข้ากันอย่างดีส่วนสตรีดูสูงอายุที่เดินจูงมือบุตรสาวคนเล็กวัยสิบสามก็มองสามีลูกเลี้ยงของนางด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะมองไปทางเด็กสาวร่างเล็กที่นางชิงชังที่ชะเง้อมองไปทางเรือนหลังไม่หยุด
“ฮูหยิน เจ้าเอาแต่มองอะไร มานั่งนี่สิ”
อู๋หูเจี๋ยมองภรรยาที่สีหน้ายังฉายความกังวลออกมาชัดเจนมองออกไปทางนอกห้องไม่หยุดทั้งที่ทุกคนนั่งรวมกันอยู่ที่โต๊ะ
“ท่านพ่อ ท่านแม่เล่าเจ้าค่ะ”
พลันสีหน้านายท่านจางเปลี่ยนสีไปทันตา ความรู้สึกขัดใจไม่พอใจฉายออกมาทางสีหน้าเขาทั้งหมดเช่นเดียวกันกับนางเสิ่นอนุภรรยาที่สีหน้าเจื่อนปนหงุดหงิดและท่าทางเหล่านั้นของคนในห้องก็อยู่ในสายตาคุณชายใหญ่จวนอ๋องที่ลอบยิ้มกริ่มมองครอบครัวนี้ราวกำลังดูงิ้ว อยากจะรู้นักว่าเจ้าจะทำเช่นไรฮูหยิน
ส่วนคนที่ทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเปลี่ยนไปก็ไม่คิดทนต่อก่อนนี้นางได้ขอร้องบิดาเรื่องมารดาว่าหากนางยอมแต่งงานกับอู๋หูเจี๋ยเขาจะยอมให้มารดานางออกจากเรือนเล็กอุดอู้นั่นทั้งในวันที่นางกลับมาเยี่ยมบ้านไม่ว่าจะครั้งใดก็จะให้มารดาออกมาพบและเพราะคำรับปากนั้น นางจึงกลับมาในฐานะฮูหยินน้อยทว่าครั้งนี้ดูเหมือนคนที่ให้กำเนิดนางกำลังทำผิดข้อตกลง
ในเมื่อเขาเริ่มก่อน นางก็คงไม่ต้องไว้หน้าอีก
พลันร่างเล็กผุดลุกขึ้นทันทีแล้ววิ่งออกไปอย่างไม่รักษามารยาทนางพุ่งออกไปทางเรือนหลังที่คุ้นเคย ไม่หันมองด้านหลังอีกส่วนชายวัยกลางคนที่เห็นบุตรสาววิ่งออกไปและบุตรเขยที่ออกตามไปก็อดไม่ได้ที่จะหันไประบายความหงุดหงิดกับภรรยารักที่เป็นคนเสนอแผนการไม่ให้เขาเอามารดาของเด็กสาวออกมาทำบุตรสาวโกรธและบุตรเขยที่จะช่วยปูทางให้เขาในอนาคตไม่พอใจตามไปด้วย
“เพราะเจ้า!!”
ด้านอู๋หูเจี๋ยที่วิ่งตามหลังภรรยามาในจังหวะที่เขากำลังจะผ่านสวนหินซับซ้อน อยู่ ๆร่างของสาวใช้นางหนึ่งก็วิ่งมาขวางหน้าเขา พร้อมเสื้อผ้าบนกายไม่เรียบร้อย
“อื้ออ คุณชาย ช่วยด้วยเจ้าค่ะ ช่วยข้าน้อยด้วย”
“เจ้า นี่เจ้า”
“คุณชาย คุณชายอย่าพึ่งเจ้าค่ะ อย่างพึ่งไป...ข้าน้อยข้าน้อยกลัว” สาวใช้แสร้งเบียดกายเข้าหาบุรุษตรงหน้าสายตานางที่จ้องเขานั่นเย้ายวนอย่างตั้งใจถึงเขาผู้นี้จะเป็นสามีเจ้านายแล้วอย่างไรเพราะหากนางทำให้เขาหลงได้เป็นอนุในจวนอ๋องก็คงไม่เลว ทั้งชื่อเสียงของเขาที่ได้ยินมาคิดว่าครั้งนี้นางไม่พลาดแน่
และดูเหมือนสิ่งที่สาวใช้นางนี้ทำจะเรียกความสนใจเขาได้ไม่น้อยเพราะสายตาที่หูเจี๋ยมองไหล่ขาวใต้ร่มผ้านั้นแสดงออกมาว่าสนใจในตัวนางอย่างมากทำสาวใช้ร่างเล็กหัวใจพองโตขยับเข้าไปเบียดอกเจ้านายอีกคนมากกว่าเก่าก่อนเขาจะเงยหน้าระงับสัญชาตญาณดิบในกายมองรอบบริเวณกลืนนี้ลายอึกใหญ่ไตร่ตรองไปพร้อมกัน หลังวันนั้นที่เข้าหอหนวนหนวนก็ไม่สบายหนักไม่อาจรองรับอารมณ์เขาได้อีกซ้ำร้ายเป็นเขาที่ต้องคอยทายาที่จุดสงวนของนางเพราะการกระทำที่รุนแรงจนรอบร่องสวาทของนางบวมช้ำเป็นแผลรองรับท่อนเอ็นเขาไม่ได้ต้องหาทางระบายวิธีอื่นแล้วมาตอนนี้มีสตรีหน้าตาพอใจ รูปร่างอวบอัดมาเย้ายวนถึงที่เห็นที...
“ซี้ดดด”
“คุณชายช่วยด้วยเจ้าค่ะ ช่วยข้าน้อยได้”
หูเจี๋ยมองมือนางที่กำลังคลึงท่อนเนื้อของเขาผ่านกางเกงที่สวมก่อนจะมองสีหน้าเหยเกยั่วเย้าที่ห่างเพียงคืบแล้วพ่นลมหายใจแรงออกมาอย่างไม่คิดอดกลั้นอีก
“นังร่านนี่ ข้าจะกระแทกให้รูเจ้าฉีกเลย”