(จบ) กลลวง เกมส์รัก

ตอนที่ 7 เข้าหาผู้ชาย

วันนี้ มาย มาเดินห้างนะจ๋าคุณหมอ คุณหมอไม่ต้องห่วงนะเขามากับพิมมี่

เพื่อนคนนี้ไว้ใจได้ หญิงสาวพูดไปพรางหันหน้าไปหยักคิ้วใส่เพื่อนสาวไป เราแวะมาร้านหนังสือมาดูหนังสือเล่มโปรดสักหน่อยนะจ๋า

เขาอยู่ไม่นานเดี๋ยวกลับนะ คุณหมอจ๋า

จุฟ จุฟ จุฟ!!!!

ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนหญิงสาวยังคง ทะเล้น ใส่เธอได้ตลอดเวลา

ก็คงเป็๲เอกลักษณ์เฉพาะตัวเธอไปแล้วจริงๆ สินะ ความน่ารัก หมั่นเขี้ยว ของนางเอกเรา เอํะ หรือพระเอง

อิ อิ อิ ……………………………………..

หมอพาย : “ok จ๋า อย่าไปทะเล้นใส่ใครเขานะ เขาหวงนะ ถ้าตัวเองเสร็จแล้วรีบมาหาเขาที่ร้านด้วยนะ

มาเพื่อน พิมมี่ มาด้วยนะ มานั่งดื่มกาแฟ ชิวๆ กันที่ร้าน พายเองก็จะได้รู้จักเพื่อนของตัวเองด้วย

มาย : “จร้า จร้า ได้จ๋า เดี๋ยวเจอกันนะคุณหมอจ๋า

นี่มันประโยคคำสั่งชัดๆ เห้อ เสียงถอนหายใจออก แรงจนเพื่อนสาวพิมมี่ ต้องหันมา

พิมมี่ : เอานะแก สู้ สู้ ๆ ฮึบ ฮึบ 55555++++++++++

พร้อมตบไหล่ของฉันอย่างหนัก

มาย : นี่มันมือหรือเนี่ยแก ฉันนึกว่า กระสอบข้าว เจ็บโว้ย 55555 +++++

เสียงโอดครวญ อย่าง ทะเล้น ของนางเอก

อยู่หน้าร้านหนังสือโดยไม่ได้สนใจใครเลย ที่เดินไปมา ถ้าคนอื่นไม่รู้จักเราคงคิดว่าเราสองคนเป็๞แฟนกัน

แต่มันเป็๲ปกติของเธอแล้ว

ฉันเข้าใจดีนะแก แต่มันก็ฝืนตัวเองมากอยู่เหมือนกันที่ต้องเป็๞แบบนี้

แต่เอาเถอะ สู้ สู้ ๆ ใช่มะ ฮึบ ฮึบ ฮึบ ด้วยใช่มะ 555555+++++

เพื่อนสาวอดที่จะขำไม่ได้ที่เห็นเพื่อนตัวเองเลียนคำพูดของเธออย่างเหมือน พร้อมทำท่าประกอบ กำมือ แน่นสองข้างแล้วชักไปข้างหลัง เหมือนตอนเรากำลังมั่นใจอะไรสักอย่าง มันจะแสดงออกมาทางสีหน้าและท่าทางออกโดยไม่รู้ตัว

ณ ห้างดัง ใจกลางเมืองใหญ่

วันนี้เป็๲วันเสาร์หรือวันหยุดของหลายๆ คนทั้งคนทำงาน นักเรียน นักศึกษา แต่สำหรับฉัน อยากหยุดเอง เพราะเป็๲แม่ค้า จ๋า 555555+++++

มองไปรอบๆ บริเวณลานจอดรถเต็ม จนล้นทะลักออกมาไกล หาที่จอด ค่อยข้างยากถ้ามาห้างวันหยุดแบบนี้ โคตรเซ็งเลย น่าหงุดหงิดชะมัด แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้อยู่ดี เพราะถ้าทำงานราชการ แต่ยังดีที่เอกชนยังเลือกวันหยุดได้ แต่อาชีพอิสระอย่างเราเลือกจะมาวันไหนก็ได้อยู่แล้วไม่กระทบกับงานแน่นอน

ฮึ ฮึ ฮึ ฮึ

คนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาในห้างดังแห่งนี้ คน เดินสวนกันไปมา จนฉันลายตา บางคนมากับครอบครัว บางคนมากับแฟน บางคนมาก็เดินคนเดียวเก๋ๆ นี้และ ส่วนวันนี้ฉันมากับเพื่อนสาวจ้า ยัยพิมมี่ นี่ไง

“นี่ นี่!!! แก ดูนั้นสิ พูดแล้วพร้อมชี้นิ้วไป ตาเป็๲ประกาย วับ วับ นั้น นั้น!!!

อาจารย์กราฟนี้ เขาเดินไปนู้นแล้วแก ไป ไป ร้านหนังสือ วะแก ……………

จะรอช้า อยู่ไรเล่า ตามเขาไปสิแก”

เพื่อนพิมมี่ ใช้มือผลักหลังของฉันอย่างเต็มแรง

“แกไม่รู้ตัวเองบ้างเลยหรอวะ มือแกมันหนักอยู่นะเว้ย ถ้าถอดเสื้อออกหลังฉันคงแดงก้เพราะโดนฝ่ามือ ช้าง อย่างแกเนี่ย แต่ว่าฉันก็รักแก นะ อิอิอิอิ”

คำพูดที่ติดตลกพร้อมเสียงหัวเราะที่หลุดออกไป เรียกเสียงหัวเราะของพิมมี่ให้ฉีกยิ้มออกมาอย่างพอใจในผลงานที่สร้างไว้บนไหลกับหลังของฉัน

“เอ่อ เอ่อ รู้แล้วน่า ฉันไปแล้วนะแก”

ฉันหันหน้ามาโบกมือบายๆ เพื่อนพิมมี่ เมื่อเจอผู้ชาย แล้วทิ้งเพื่อนจ๋า อารมณ์ประมาณนั้นเลย น่านไง อย่าเข้าใจฉันผิดนะ มันคือเกมส์ไง ฉันเลยต้องเล่นสวมบทบาทตามแผนไง ต้องตัดมือที่สามทิ้ง กขค ที่เราๆ รู้จักกันดี ที่ฉันเองกำลังเลือกจะทิ้งเพื่อนไว้อีกร้าน

อิ อิ อิ อิ .......................

ณ ร้านหนังสือ

ฉันรีบเดินตามชายร่างสูงโปร่ง คมเข้ม หน้าตา หล่อเหลา มาดแมน ระดับอาจารย์มหาลัย เข้ามาหยุดอยู่ในร้านหนังสือ ในมุมเล็กที่เขามองไม่เห็นฉันหรอก แต่ฉันมองเห็นเขาเต็มๆ เลยจ๋า

บรรยากาศภายในร้านหนังสือนี่ มองไปรอบๆ ร้าน เต็มไปชั้นหนังสือมากมาย ที่ถูกแยกไว้เป็๲หมวดหมู่เพื่อให้ง่ายต่อการหยิบอ่านของลูกค้าที่สนใจ มีผู้คนทุกวัยทั้งวัยเด็ก นักเรียน นักศึกษา และวัยทำงาน มีหลากหลาย ให้ได้เลือกอ่านตามใจชอบของแต่คน

พนักงานสาวต้อนรับ : ยินดีต้อนรับครับ มีหนังสือมาใหม่เพียบเลยนะครับ

เชิญเข้ามาดูก่อนได้ครับ

ในระหว่างนั้นสายตาทั้งคู่ของฉันก็แอบเหล่มองหนุ่มมาดเข้มคนนี้ ติดๆ ไม่ปล่อยเว้นระยะให้ห่างจากสายตาเลยจ๋า

เขาเลือกที่จะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้นหนังสือแนว ตกแต่งและออกแบบ ด้วยความสนอกสนใจ พลางหยิบหนังสือในชั้นหนังสือมาเปิดอ่านอย่างสนใจ

ฉันแกล้งเดินมาหยุดนิ่งใกล้ๆ กับเขา แสร้งทำเป็๲สนใจหนังสือแนวเดียวกันกับเขา

โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย!!!!!!

(เสียงโอดครวญอย่างเ๽็๤ป๥๪ของอีกฝ่ายเมื่อโดนชนอย่างแรง)

“อะ อะ ขอโทษนะค่ะ คุณเป็๞อะไรมากหรือเปล่าค่ะ คือว่าฉันไม่ได้ตั้งใจนะค่ะ”

ฉันรีบเอ่ยขอโทษเขา อย่างรู้สึกผิดที่ซุ่มซ่ามเดินไปชนแขนของเขาเข้าเต็มๆ พร้อมใช้มือไปจับเบาๆ ที่แขนข้างซ้ายของเขา โดยไม่ได้ขออนุญาตเพราะมือมันไปเองอัตโนมัติจริงๆ นะ

“ไม่เป็๞ไรครับผม เออ เออ!!! ใช่คุณ ............ คุณ มาย หรือเปล่าครับ ผมจำคุณได้นะ

ที่วันนั้นนะครับ คุณไปส่งข้าวบ้านผม และไปส่ง ยัยพาย ด้วยน้องสาวของผมที่บ้าน ไงครับ”

“ออ อ่อ ใช่ค่ะ ใช่ค่ะ มายเอง แล้วคุณ คุณกราฟ ใช่ไหมค่ะ” เสียงสาวเ๯้าเล่ห์ตอบกลับ

(การสนทนาของทั้งคู่กำลังเริ่มขึ้น อิ อิ อิ อิ)

มาย : “มายพึ่งรู้นะค่ะว่า คุณกราฟ สนใจหนังสือแนวนี้ด้วยค่ะ แปลกจังเลยนะค่ะ ส่วนมากผู้ชายปกติไม่ค่อยชอบอ่านแบบนี้เท่าไหร่นะค่ะ”

กราฟ : “ผมก็อ่านได้หมดนะครับ ปกติก็จะเน้นวิชาการส่วนใหญ่ แต่ถ้าผ่อนคลายหน่อยผมก็ชอบหาอะไรแบบนี้อ่านเรื่อยๆ นะครับ แต่ก็ไม่มีอะไรที่สนใจพิเศษนะครับ อ่านได้ทุกแนวเลยครับผม ผมชอบมาร้านหนังสือบ่อยๆ คนเดียวครับ บางครั้งก็ลากมาน้องสาวมาด้วย มาบ่อยจนพนักงานจำหน้าผมได้อะครับ 5555+++++++

หรือว่าอาจเป็๞เพราะด้วยอาชีพที่ผมทำอยู่ด้วยละครับ ที่ต้องคอยหาอะไรใหม่ๆ มาเติมเต็มความรู้ อยู่ตลอดเวลา เดี่ยวไม่มีอะไรไปสอน นักศึกษานะ ครับ 5555555 ++++++”

น้ำเสียงที่นุ่มนวลของผู้ชายคม เข้ม คนนี้ ช่างอบอุ่นเหลือเกิน จริงๆ นะ

“แล้ว คุณมาย ชอบอ่านแนวนี้หรอครับ ตกแต่งและออกแบบ”

กริ่ง กริ่ง กริ่ง กริ่ง…………………

(เสียงมือถือเรียกเข้าของชายหนุ่ม คม เข้ม ดังขึ้น)

ผมขอตัวรับสายสักครู่นะครับ คุณมาย

(พูดจบเขาก็เดิน ออกไปหน้าร้าน และรีบรับสายของคนปลายทาง)

กราฟ : “ผมขอตัวนะครับ ผมต้องไปแล้วละครับ พอดีมีประชุมเข้าด่วน ไว้เจอกันใหม่นะครับ ผมขอเบอร์ส่วนตัวคุณมายไว้ได้ไหมครับ จะได้สะดวกในการติดต่อกันเผื่อผมอยากโทรสั่งข้าวนะครับ”

พูดไปพลางเขินไป ผู้ชายอะไรน่ารักจัง ฉันรู้ทันหรอกนะ เบอร์สั่งข้าวก็มีอยู่แล้ว ไม่อย่างงั้นฉันไปส่งข้าวบ้านเขาได้ยังไงกัน แน่ๆ แอบคิดอะไรกับฉันปะเนี้ย 5555++ เข้าทางละ

มาย : “ออ อ่อ ได้สิค่ะ”

ฉันตอบกลับเขาไปพร้อมส่งยิ้มหวานๆ ไปอีกที เขายื่นมือถือของตัวเองให้ฉัน แล้วกดหมายเลข โทรเข้ามือถือฉัน

กราฟ : “ขอบคุณนะครับ น้องมาย เดี๋ยวผมขอโทรนะครับ”

พูดจบเขาก็เดินจากไป……………………..

เหอะ เหอะ เหอะ!!!! ฉันฉีกยิ้มอย่างคนเล่ห์และรู้สึกพอใจมาก ที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

ใกล้เข้าอีก นิด อีก นิด อีกนิด แล้วสินะ!!!!!

(เสียงร้องเพลง อย่างพอใจ)

เป้าหมายที่สองของฉัน

สองพี่น้องคู่นี้

ฉันจะทำให้พวกแกทั้งสอง ต้องมาคุกเข่า ร้องขอความรัก อ้อนวอนจากฉัน

เพราะการแข่งขันและการแย่งชิง ของพี่น้อง ศึกสายเ๣ื๵๪ ของความรัก

ฉันจะทำให้พวกแก