ฟางเหม่ยหลิง เจ้าหัวใจจอมบัลลังก์

    ตอนที่13 สำนักวังบาดาล

     ในที่สุดวันเปิดรับศิษย์ใหม่เพื่อเข้าศึกษาในสำนักวังบาดาลก็มาถึง ผู้คนมากมายหลั่งไหลกันมาจากทั่วทุกสารทิศ ทั่วทุกแคว้น ทุกคนต่างรอคอยวันนี้มานานถึง หนึ่งปี คุณหนู คุณชาย แต่งองค์ทรงเครื่องกันมาแบบหรูหรา ใส่เสื้อผ้าแพร ผ้าไหมอย่างดี พร้อมด้วยเครื่องประดับที่ดูแล้วน่าจะมีราคาแพง พร้อมด้วยข้าทาสบริวารที่ติดสอยห้อยตามมา รถม้าที่แต่ละคนนั่งมายังกับราชรถ  เพื่อแสดงให้เห็นถึงความร่ำรวยและประกาศศักดาของตน สำนักวังบาดาลตั้งอยู่ใจกลางของแม่น้ำสายใหญ่ของแคว้น มีสะพานเชื่อมต่อกับแผ่นดินเพื่อให้สามารถเดินข้ามไปได้  โดยจะต้องจอดรถม้าไว้ริมแม่น้ำ  และต้องเดินเท้าเข้าไปเอง

     

     ' นี่ตกลงมาคัดเลือกศิษย์ หรือ มาเดินพรมแดง ' 

    ฟางเหม่ยหลิง ได้แต่คิดในใจ เมื่อเห็นทุกคนจัดเต็มกันมาขนาดนี้


     

    วันนี้เธอและเลียงลี่และเหมียนมี่ แต่งตัวมาด้วยชุดธรรมดามาก เพื่อไม่ให้เป็๞ที่สนใจมากนัก เพื่อความสะดวก ปลอดภัย ของเธอเอง และเธอก็ยังไม่อยากเป็๞เป้าสายตาตอนนี้ จึงได้ใช้ผ้าขาวบางปิดบังใบหน้าส่วนล่างเอาไว้อีก เหลือให้เห็นเพียงแค่ดวงตาเท่านั้น


     

    แต่ดูเหมือนว่าความงามของเธอคงจะปิดไม่มิด แม้เธอจะแต่งตัวด้วยชุดธรรมดา และมองเห็นแค่ดวงตา ก็ไม่สามารถลดทอนความงดงามลงได้ เพียงเธอเดินไปที่โต๊ะลงทะเบียนหน้าวังบาดาลทุกคนก็ต่างพากันมอง อย่างไม่ลดละ และพยายามจินตนาการกันไปต่างๆนาๆว่าใบหน้าภายใต้ผ้าพืนบางนั้นจะงดงามสักแค่ไหน 


     

    'นางเป็๞ใครกันนะ เป็๞ลูกหลานตระกูลใดกัน เห็นแค่ดวงตาแต่ก็รู้ว่าน่าจะเป็๞หญิงสาวงดงาม '


     

    'นางน่าจะเป็๞แค่คนธรรมดานะข้าว่า เพราะนางแต่งตัวด้วยชุดธรรมดาสามัญ เช่นนั้น'


     

    'ใช่ๆ เครื่องประดับสักชิ้น นางก็ไม่มี' 


     

    ทุกคนพากันพูดกระซิบ กระซาบ ถึงหญิงสาว ไปต่างๆนาๆ คนในแคว้นไม่มีใครจำเธอได้ คุณหนูที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็๞คนไร้ค่าของตระกูล

     

    ไป๋เฉียนฉิง กำลังยืนอวดรัศมี เครื่องประดับที่ใส่มาให้คุณหนูตระกูลอื่นๆ ได้เอ่ยชมอยู่  กลับต้องหยุดชะงักลง และหันไปมองตามสายตา ของทุกคน ที่หยุดสนใจในตัวนาง และหันไปชื่นชมบุคคลอื่นอยู่

     

    'ใครกัน บังอาจมาแย่งความสนใจจากทุกคนไปหมด'


     

    ไป๋เฉียนฉิง มองเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงจุด ลงทะเบียน เห็นแค่เพียงดวงตาที่กลมโตสวยกับแพขนตางอนงาม กับรูปร่างที่ผอมเพรียว กิริยาอ่อนช้อย ไป๋เฉียนฉิง รูสึกอิจฉา เด็กสาวคนนั้น นางไม่สามารถจำฟางเหม่ยหลิงได้ พยายามมองว่าเป็๞ใคร ก็ไปสดุดตา กับสาวใช้ของเด็กสาวคนนั้นเข้า


     

    'แต่เอ๊ะ สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆเด็กสาวคนนั้น คือสาวใช้ของฟางเหม่ยหลิง นี่นา หรือว่านั้นคือฟางเหม่ยหลิง ไม่จริงแค่เพียงสี่เดือนที่ไม่ได้เจอกัน นางจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เชียวหรอ เป็๞ไปไม่ได้ข้าไม่เชื่อ'


     

    ไป๋เฉียนฉิง เดินเข้าไปเพื่อถามให้รู้แน่ว่าหญิงสาวคนนี้ใช่ฟางเหม่ยหลิงหรือไม่ 

     

    " เ๯้า คือฟางเหม่ยหลิง ใช่หรือไม่"


     

    ไป๋เฉียนฉิงเดินมาถึง ก็ถามออกมาด้วยความสงสัย

     

    " อ้าวไป๋เฉียนฉิง เ๯้านะเอง ถามอะไรแปลกๆเช่นนั้นเล่า  ข้าก็คือ ฟางเหม่ยหลิงนะสิ "

     

    "ปะ...เป็๞เ๯้าจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าเ๯้าจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ แต่ใช่ว่ารูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไป แล้วเ๯้าจะสามารถเข้าสำนักวังบาดาลได้โดยง่าย ใครๆก็รู้ว่าสำนักวังบาดาลเข้ายากขนาดไหน หน้าตาไม่ช่วยอะไร เพราะที่นี้เค้าเน้นความสามารถในการปรุงยา หวังว่าเ๯้าคงเข้าใจนะ "

     

    " แหม ข้านะเข้าใจและก็หวังว่าเ๯้าคงจะเข้าใจเช่นกัน ว่าที่นี่เค้าวัดกันที่ความสามารถ ไม่ได้วัดกันที่อำนาจเ๯้าคงไม่ใช่อำนาจของบิดามาช่วย ให้เข้าสำนักวังบาดาลหรอก จริงไหม "


     

    ฟางเหม่ยหลิง ส่งยิ้มอ่อนให้ 

     

    ไป๋เฉียนฉิง พอรู้ว่าเป็๞ ฟางเหม่ยหลิง จริงๆก็โมโหอย่างมาก ทั้งอิจฉา ริษยา จนจะกระอักเ๧ื๪๨  ที่ฟางเหม่ยหลิงผอมเพรียวลงเช่นนี้แล้วยังมารู้ทันนางที่ให้บิดามาขอให้ท่านรองเ๯้าสำนักรับนางไว้เป็๞ศิษย์ โดยจะใช้อำนาจของบิดา และติดสินบนแต่ไม่สำเร็จ สำนักวังบาดาลไม่สนใจทรัพย์สินเงินทองที่ใครจะติดสินบนให้ และไม่สนอำนาจของใครทั้งนั้น แม้แต่องค์จักรพรรดิก็ยังให้ความเคารพแก่เ๯้าสำนักวังบาดาลมาก ใครที่จะเข้าสำนักวังบาดาลต้องใช้ความสามารถของตัวเองล้วนๆ นางโกรธมาก แต่ก็ต้องข่มอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะเดินแยกตัวไปลงทะเบียนอีกโต๊ะหนึ่ง 

     


     

    ฟางเหม่ยหลิง หัวเราะ คิก คัก กับเลียงลี่ และเหมียนมี่ อย่างตลกในตัวของไป๋เฉียนฉิงที่เดินกระแทกเท้าออกไป เธอนั้นรู้ทันไป๋เฉียนฉิงว่าจะต้องใช้เส้นสายแน่ จึงได้พูดตอกหน้ากลับไปเช่นนั้น


     


     

    เธอไม่ได้สนใจไป๋เฉียนฉิงอีกต่อไป เธอยังคงยืนรอลงทะเบียนต่อไป โดยไม่รู้ตัวเองเลยว่า  ได้ตกเป็๞เป้าสายตาและเป็๞ที่สนทนา ของผู้คนไปแล้ว 


     

    สักพักหนึ่งก็มีอาจารย์ของสำนักวังบาดาล ก็ได้ออกมาประกาศ  


     

    "ข้าชื่อ ฟงหวิ่น เป็๞รองเ๯้าสำนักวังบาดาล ในรอบแรกของการคัดเลือก ข้าขอประกาศว่าใครก็ตามที่ปรุงโอสถในระดับสองไม่ได้ ก็ถือว่าไม่ผ่าน ไม่สามารถ เข้ารับการทดสอบในรอบที่สองได้ ไม่ต้องเสียเวลาลงชื่อ ให้กลับไปได้เลย "

     

    'หาาา อะไรกันเนี่ย '


     

    'ไม่จริงใช่ไหม ข้ามาตั้งไกล'


     

    'ทำไมกัน ข้าอุส่าห์แต่งตัว๻ั้๫แ๻่เช้าตรู่'


     

    'สำนักวังบาดาล โหดจริงๆเลย '


     

    มีคนจำนวนมาก ที่ปรุงยาระดับสองไม่ได้ ต่างพากันหดหู่ คอตก ที่ตก๻ั้๫แ๻่รอบแรก ได้แต่พูดจาพึมพำ อย่างสิ้นหวัง และไม่ค่อยพอใจนัก