หลังจากหลุดมิติบิดเบือนมาอย่างมึนงงหลินถังถังก็ถูกเหล่าสาวใช้ในคฤหาสน์หรูหราพาตัวไปยังห้องแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ร่างระหงถูกจับอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณและเปลี่ยนมาสวมใส่ชุดเดรสเ้าหญิงเข้ารูปสีชมพูอ่อนอวดทรวดทรงองค์เอวอวบอิ่มอ้อนแอ้นผสมผสานความน่ารักและเซ็กซี่เย้ายวนใจอย่างลงตัว
ในระหว่างที่ปล่อยให้สาวใช้รุมแต่งตัวถังถังก็กัดฟันกรอด เรียกใช้งานระบบในหัวรัว ๆ ไป 3-4 ครั้งด้วยความโมโห‘เสี่ยวเปิ่น! เสี่ยวเปิ่น! ไอ้ระบบเฮงซวย ขยับปากตอบฉันเดี๋ยวนี้เลยนะย่ะ!’
【ตึ่ง...ระบบขัดข้องชั่วคราวขอรับโฮสต์...】 เสียงเด็กผู้ชายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ สำนึกผิดอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
【ระบบขออภัยเนื่องจากพิกัดมิติกาลเวลาเกิดการบิดเบือนกะทันหันจึงทำให้โฮสต์พุ่งทะยานมาโผล่ยัง ‘โลกจักรวรรดิอสูรยุคดวงดาวที่ 4’ซึ่งเป็โลกอสูรระดับสูงที่มีอารยธรรมเทคโนโลยีข้ามศตวรรษ... แต่โฮสต์โปรดทำใจร่มๆ เถิดครับ การทำภารกิจผลิตทายาทน่ะ จะอยู่โลกไหนก็ทำได้เหมือนกัน ไม่ต้องยึดติดกับโลกนักหรอกครับ! 】
‘ไม่ต้องยึดติดบ้านแกสิ!ฉันเพิ่งคลอดลูกัทิ้งไว้ที่นู่นนะไอ้ซื่อบื้อ!’ถังถังยังไม่ทันได้อ้าปากด่าระบบต่อ เสียงหวานของสาวใช้หูกระต่ายก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน
“แม่นางหลินแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ เชิญตามพวกเรามาทางนี้เลย”
สาวใช้หูกระต่ายสองคนเดินเข้ามาประคองแขนของถังถังแล้วพานางเดินนวยนาดตรงไปยังลิฟต์โดยสารประจำส่วนลึกของวังทว่าเมื่อก้าวขาเข้ามาด้านใน ถังถังกลับพบว่าลิฟต์ตัวนี้ยังดูไม่ทันสมัยเท่ากับโลกศตวรรษที่21 ที่เธอจากมาด้วยซ้ำ แต่มันกลับเป็ลิฟต์กึ่งตะวันตกยุคเก่าภายในปูพรมกำมะหยี่สีแดงสด มีโคมไฟระย้าคริสตัลดีไซน์ยุคโบราณส่องแสงสีส้มสลัวอยู่ทางซ้ายและขวาและบนผนังด้านในสุดมีโปสเตอร์ตราประทับลึกลับบางอย่างแปะอยู่
เมื่อส่งถังถังเข้าในลิฟต์เสร็จสาวใช้ทั้งสองก็รีบถอยฉากออกไป ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดตัวลงอย่างเชื่องช้าในจังหวะนั้นเอง พวกนางก็แอบสบตาขยับปากกระซิบกระซาบกันแ่เบาด้วยความเวทนา
“แม่นางคนนี้สวยมากจริงๆ ช่างน่าเสียดายและน่าสงสารเหลือเกิน... ขอเทพอสูรโปรดคุ้มครองให้เธอรอดพ้นจาก‘สัตว์ประหลาด’ ในคืนนี้ด้วยเถิด”
…..
ถังถังที่ยืนอยู่ด้านในไม่ได้ยินเสียงซุบซิบนินทาภายนอกเธอทำเพียงยืนกอดอกมองตัวเลขดิจิทัลบนหน้าจอลิฟต์ที่เปลี่ยนไปมาอย่างระทึกขวัญจนกระทั่งเสียงสัญญาณดัง “ติ๊ง!” ตัวเลขหยุดนิ่งอยู่ที่ ‘ชั้น B9’
ประตูลิฟต์เปิดออกอย่างเชื่องช้าทันทีที่ลิฟต์เปิดออกไอเย็นที่เย็นะเืและบรรยากาศชวนขนลุกก็พุ่งเข้าใส่ร่างของยัยถังถังจนตัวสั่นสะท้าน!ภาพตรงหน้ามันดูน่ากลัวปานบ้านผีสิงในสวนสนุกมีประตูเหล็กดัดบานั์กั้นอยู่หน้าลิฟต์ขอบประตูถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนเส้นหนาที่มีคราบสนิมเขรอะคล้องเอาไว้หลายชั้นทางเดินทอดยาวเบื้องหน้ามีแสงไฟนีออนริบหรี่กะพริบดับ ๆ ติด ๆ ชวนหวาดผวา
ขณะที่ถังถังกำลังก้าวขาเรียวสวยออกสำรวจพื้นที่ด้วยความหวาดกลัวขั้นสุดจู่ ๆ เสียงกลองรบของระบบก็เด้งขึ้นมาขัดจังหวะผีชีวะทันที!
【ตึ่ง!แจ้งภารกิจด่วนฉุกเฉิน: จงบุกเข้าห้องหมายเลข 9 เพื่อค้นหา ‘พ่อพันธุ์ที่เหมาะสม’และปฏิบัติการเริ่มกำเนิดทายาททันที!】
‘มัน-ใช่-เว-ลา-ไหม-ฮะ-ไอ้-เสี่ยว-เปิ่น!!!’ถังถังะโด่าในใจจนหน้าดำหน้าแดง ‘แกตาบอดหรือไง!บรรยากาศอย่างกับหนังฆาตกรรมโรคจิตขนาดนี้ แถมยังได้ยินมาว่าห้องนี้มีสัตว์ประหลาดอยู่!จะให้ฉันเอาชีวิตรอดก่อน หรือจะให้ฉันไปขืนใจสัตว์ประหลาดเบ่งลูกให้แกฮะ?!’
【โฮสต์โปรดอย่าใช้อารมณ์...เพื่อเป็การชดเชยความผิดพลาดของระบบ และช่วยให้โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จอย่างปลอดภัย ระบบยินดีมอบไอเทมกู้ชีพชุดใหญ่ให้ทันทีครับ! 】
【ตึ่ง!โฮสต์ได้รับของชดเชยวิเศษ: ฟีโรโมน์(ทำให้ตัวผู้คลั่งไคล้) x 2 ขวด, ยาคลอดไร้ความเ็ปแบบทันทีx 1 เม็ด, นมอสูรทิพย์า(สารอาหารฉุกเฉิน) x 10 ขวด】
‘เหอะ!ให้มาแค่นี้เนี่ยนะ? สัตว์ประหลาดระดับขังโซ่ตรวนขนาดนี้ยาแค่นี้จะไปพออะไร! ของช่วยชีวิตก็ไม่มี ถ้าฉันโดนมันกัดคอหักตายจะทำยังไง! ระบบค่ายอื่นเขาแจกสกิลโกงๆ กันทั้งนั้น ไอ้เสี่ยวเปิ่นหน้าเืเอ๊ย!’ ถังถังได้ทีบ่นอุบอิบขู่กรรโชกทรัพย์ระบบต่อทันที
เสี่ยวเปิ่นเงียบไปสามวินาทีก่อนจะยอมคายของดีเพิ่มออกมาด้วยความจำยอม 【...ตึ่ง!เพิ่มไอเทมระดับบั๊กกู้โลกให้อีก 2 อย่างครับ: นาฬิกาหยุดเวลา (10 วินาที) x 2 ชิ้น, เนตรอ่านใจ (โหมดอ่านใจยินเสียงในใจ)x 2
หมดหน้าตักแล้วนะครับโฮสต์!ได้เวลาเริ่มภารกิจแล้ว!】
เมื่อได้ไอเทมหยุดเวลาและอ่านใจมาครองถังถังก็เหยียดยิ้มมุมปากอย่างพอใจในจริตตัวแม่ ทว่าพออารมณ์เริ่มเย็นลง เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาได้พลางเอ่ยถามนิ่ง ๆ
‘จะว่าไปนะเสี่ยวเปิ่น...ทำไมฉันต้องมานั่งสู้ชีวิตทำภารกิจบ้า ๆ นี่ด้วยล่ะ? ไอ้แต้มคะแนนเป็ล้าน ๆที่ฉันสะสมเนี่ย มันมีประโยชน์อะไรกับฉันกันแน่? ทำไมฉันต้องดิ้นรนหาพ่อพันธุ์พวกนี้ด้วย?’
【เพราะถ้าแต้มสะสมของโฮสต์ครบ**100,000,000 แต้มระบบ**... โฮสต์จะได้รับสิทธิ์ในการ ‘เทเลพอร์ตกลับสู่โลกเดิม’ที่จากมาทันทีขอรับ】 เสี่ยวเปิ่นอธิบาย
ถังถังอ้าปากกำลังจะเถียงสวนทันควันเพราะในโลกเดิมก่อนที่เธอจะทะลุมิติมานั้นเป็แค่เด็กกำพร้า ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีอะไรให้ห่วงหาอาวรณ์ดังนนั้นเธอจึงไม่ได้คิดที่จะกลับไปใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวที่โลกมนุษย์สุดเฮงซวยนั่นสักนิด!ทว่าระบบเสี่ยวเปิ่นที่อยู่ด้วยกันมานานย่อมล่วงรู้ปมในใจของโฮสต์สาวดีมันจึงรีบพูดเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น
【และระบบจะส่งมอบ‘ข้อมูลที่ตั้ง แฟ้มประวัติ และร่องรอยทุกอย่างเกี่ยวกับ พ่อ แม่และพี่น้องร่วมสายเืที่แท้จริงของโฮสต์’ ให้ทั้งหมดอย่างละเอียด...ไม่ใช่ข้อมูลของโลกนี้ แต่เป็ครอบครัวที่แท้จริงของโฮสต์ในโลกเดิมครับ】
พริบตานั้น...ดวงตาคู่สวยของหลินถังถังเบิกกว้างขึ้นทันที หัวใจสาวกระตุกวูบอย่างรุนแรงจนเนื้อตัวสั่นเทิ้ม!
เธอเติบโตมาในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างมาตลอด 25 ปีเต็ม าแและปมลึกหนาที่สุดในก้นบึ้งของหัวใจของเธอมาเสมอก็คือคำถามที่ถามตัวเองในใจมาตลอดว่า‘พ่อแม่คือใคร? ทำไมถึงทิ้งเธอไป? เธอมีพี่น้องไหม?’ เธอถวิลหาครอบครัวมาทั้งชีวิต!
หญิงสาวนิ่งเงียบไปเนิ่นนานแววตาที่เคยขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็วูบไหวและโหยหาอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะพึมพำเสียงแ่“ข้อมูลครอบครัวของฉัน... จริง ๆ เหรอ เสี่ยวเปิ่น?”
【ระบบระดับเทวะไม่เคยโกหกโฮสต์ครับ...และที่สำคัญระบบจะมอบเงินสด (เงินในโลกเดิมก่อนทะลุมิติมา)ให้เท่ากับจำนวนแต้มคะแนนสะสมทั้งหมดที่โฮสต์ทำได้นำกลับไปเสวยสุขกับครอบครัวเป็มหาเศรษฐีตัวแม่ได้เลยครับ!】
พอได้ยินคำว่า‘ข้อมูลครอบครัว’ บวกกับ ‘ได้รับเงินสดเท่ากับแต้มระบบ’(ซึ่งตอนนี้มีตุนไว้แล้วหนึ่งล้านกว่าแต้ม แลกเป็เงินก็รวยเละ!)ไฟในตาของถังถังก็ลุกพรึบโชติ่ชัชวาลความกลัวบ้านผีสิงเมื่อครู่มลายหายไปเป็ปลิดทิ้ง!
“ดีมากไอ้เสี่ยวเปิ่น!ดีล! งั้นเรามาเริ่มปฏิบัติการล่าแต้ม หาพ่อพันธุ์คนใหม่กันเลยเถอะย่ะ!สัตว์ประหลาดห้องหมายเลข 9 ตัวแม่มาหาแล้วจ้า!”
หญิงสาวเหยียดยิ้มแซ่บซี๊ดสะบัดชุดเดรสเ้าหญิงสีชมพู ก้าวเท้าฉับ ๆตรงไปยังประตูเหล็กดัดขอบสนิมเขรอะเบื้องหน้าอย่างฮึกเหิมทันที!
