"อ๊าาา อื้มมม คุณคิมขาาาา พราวเสียวจังเลยค่ะ"
เสียงของพราวหญิงสาวหุ่นดีหน้าอกโตกำลังร้องครางระงมดังไปทั่วห้องทำงานของคิม
"อ๊าา หน้าอกเธอนี้มันชั่งนุ่มดีจริงๆ"
เพี๊ยะ~
คิมว่าพร้อมกับฟาดมือของตัวเองลงบนก้นขาวเนียนของพราวที่กำลังนอนครางบนโต๊ะทำงานของเธอ
จนเสียงกระเส่าจนเลขาที่อยู่หน้าห้องได้แต่ส่ายหัวไปมา
"เมื่อไหร่บอสของฉันจะเลิกเ้าชู้สักที เห้อ~" ยลดาได้แต่ถอนหายใจออกมา
เพราะอีกไม่กี่วันเธอก็จะลาออกแล้ว
แล้วเธอก็กลัวมากว่าเลขาคนใหม่จะสับรางให้บอสของเธอไม่ทันเหมือนเธอ
...ในห้อง
"ซี๊ดดด คุณคิมขาาา พราวเสียวไปทั้งกายแล้วนะ อื้อออ อ๊าาา"
เสียงของพราวยังคงครางไม่มีหยุด นิ้วเรียวยาวของบอสคิมก็ไม่หยุดเช่นกัน นิ้วเรียวยาวค่อยๆชักเข้าออกในปากทาง์อย่างช้าๆ
เพื่อกระตุ้นให้ความรู้สึกของพราวนั้นแน่นขึ้นไปอีก
"เสียงเธอเพราะมากเลยรู้ตัวไหม อาาา~ ทำให้ฉันอยากจะเอาเธอไปเรื่อยๆ ไปโดยที่ฉันไม่อยากหยุดมันเลย"
"อู้ววว อ๊าาา ซี๊ดดด พราวก็ไมม่อยากให้คุณหยุดค่ะ พราวชอบนิ้วคุณที่สุดเลย อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา"
จ๊วบ~ จ๊วบ~
แจ๊ะ~ แจ๊ะ~
บอสคิมก้มหัวลงไปดูดเต้าใหญ่ของพราวพร้อมกับดุดดึงจนยอดอกนั้นแทบจะติดออกมาจากปาก
นิ้วเรียวยาวก็เริ่มกระแทกเข้าออกเร็วขึ้นจนน้ำใสๆ ไหลออกมาแล้วทำให้เกิดเสียงที่น่าอายดังไปทั่วห้อง
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
"อ๊าาาา คุณคิมขาาา อร๊ายยยย พราวไม่ไหวแล้ววว กรี๊ดดด"
พรึ่บ
ร่างของสาวสวยอย่างพราวที่หัวฟูเครื่องแต่งหน้าเลอะเทอะไปหมดก็ได้ทิ้งตัวลงไปกับโต๊ะทำงานของคิม
"อึก~ ถ้าต่ออีกที หวังว่าพราวจะยอมคิมนะ"
"งื้ออ อึก อ่ะ มะ มะน่าไหวแล้วนะคะ คุณคิมเล่นล่อพราวมาั้แ่เช้าแล้ว"
"น่านะ รอบนี้รอบสุดท้ายฉันสัญญา"
"ฮือออ รอบสุดท้ายจริงนะคะ" พราวมองด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อคนกะล่อนคนนี้นักเท่าไหร่
"จริงสิคะ เดียวคิมก็ไปประชุมแล้ว" คิมยิ้มออกมาอย่างไม่มีพิษภัย
"ก็ได้ค่ะ รอบสุดท้ายนะคะ"
"จ้า จ้ะ (ฮึ ฮึ)" คิมตอบอย่างอ่อนโยน แต่ภายในจิตใจของเขานั้นกลับชั่วร้ายไม่เหมือนรูปลักษณ์ที่แสดงออกมา
...
เช้าวันต่อมา
ยลดามาทำงานปกติ แต่ที่ผิดปกติเลยก็คือบอสของเขาที่มาถึงก่อนเขา ซึ่งปกติแล้วบอสไม่เคยจะมาก่อนเลยสักครั้งถ้าไม่มีงาน
แล้ววันนี้ก็ไม่มีงานอะไรให้บอสของเขาต้องมาเคลียร์
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ยลดาตัดสินใจเคาะประตูเพื่อไปหาข้อเท็จจริง แต่เคาะไปสามทีแล้วบอสของเขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะตอบหรืออะไร
"คงไม่ใช่แบบที่ฉันคิดหรอกนะ"
แกร็ก
!!
ยลดาตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปดูทันที ก่อนจะพบว่ามีหญิงสาวร่างสวยหุ่นเพรียว และเขารู้จักดีว่าผูุหญิงคนนั้นคือพราว ลูกสาวคนสวยของรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ และคือผู้ถือหุ้นบริษัทสามสิบเปอร์เซ็นต์ ของบริษัทของคิม ทั้งสองจึงสนิทกันจะกระทั้งเกินเลย
พราวรู้ดีว่าคิมนั้นเ้าชู้ขนาดไหน แต่เขาก็ไม่เคยพูดอะไรออกไปเพราะทั้งสองไม่ใช่แฟนกัน...
"ไม่คิดจะใส่ผ้าให้กันหรือยังไง!" พราวบนพร้อมกับมองร่างของพราวที่ไร้เสื้อผ้าและนอนอยู่บนตัวของเ้านายของเขา ซึ่งหลับอยู่ทั้งสองคน
"นี้ลูกในท้องของฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้หรอเนี่ย!" ยลดารีบเอามือปิดท้องทันที ก่อนจะเดินเข้าไปหาผ้าอะไรสักผืนมาคุมตัวของพราวเอาไว้แล้วค่อยสะกิดเรียกบอสของเขาให้ตื่น
"บอสคะ บอสสสสส!"
"โอ๊ะๆๆๆ ตะ ตื่นแล้วตื่นแล้ว"
ยลดารู้ดีว่าทำยังไงถึงจะตื่นเพราะเขานั้นได้ตามไปปลุกเ้านายของเขาถึงบ้านมาแล้ว ซึ่งนั้นก็คือการดึงหูให้อีกคนได้สติ
"เคลียร์ให้เรียบร้อยภายในครึ่งชั่วโมงนะคะ"
ว่าพร้อมกับมองไปรอบๆที่มีของกระจัดกระะจายเต็มไปหมด พร้อมกับถอนหายใจออกมาแล้วเดินหนีเ้านายของเขา
"คนท้องแม่งหน้ากลัวชิบหาย" ว่าไปก็ถูหูตัวเองไป
ก่อนจะปลุกคนที่อยู่บนตัวให้ลุกขึ้นแล้วทำตามที่เลขาของเขาสั่ง เพราะถ้าไม่ทำตาม เื่นี้มีถึงหูของพ่อกับแม่เขาแน่ๆ
...ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
พราวเดินออกมาจากห้องทำงานของคิม ก่อนจะยิ้มให้เลขาของคิมที่นั่งอยู่หน้าห้องก่อนจะเดินออกไปด้วยตาที่เหมือนคนพึ่งจะได้นอน
"ฉันเริ่มจะกลัวเลขาคนใหม่ของบอสจะตกเป็เหยื่อยอีกคนแล้วสิ" ยลดาได้แต่คิดแล้วก็เริ่มกลัวในสิ่งที่อาจจะเกิดหรือไม่เกิดขึ้นก็ได้
...ในหองทำงานของคิม
ติ่ง
เลขาเ้ากี้เ้าการ : กลับไปอาบน้ำแล้วรีบกลับมาทำงานด้วยนะคะ
"เห้อออ เลขาหรือว่าแม่ฉันวะเนี่ย โหดอย่างกับแม่ดุอย่างกับเมีย บรื๋อออ สงสารสามีเลขาของฉันจริง"
ติ่ง
เลขาเ้ากี้เ้าการ : เข้าใจไหมคะ!
บอสคิมคนสวย : รับทราบค่ะเลขา
สรุปใครเป็บอสใครเป็เลขาวะเนี่ย!!!!!!
"ว๊ายยย สายแล้ว แย่แล้วสิฉัน" รีนวิ่งหอบเอาเอกสารวิ่งมาอย่างเร่งด่วนเหมือนจะรีบไปที่ไหนสักที่
ตึก!!
"ขะ ขอโทษค่ะพอดีหนูรีบ" รีนบอกกับคนที่เธอวิ่งมาชน
"จะรีบไปไหน" คิมเอ่ยถาม
"สัมภาษณ์งานค่ะ ขอตัวนะคะ" ว่าจบรีบก็วิ่งไปต่อทันที ถึงแม้จะอยากขอโทษให้มากกว่านี้ แต่เวลาตอนนี้มันไม่ทันแล้ว
.....
ฮ่าๆ ตอนแรกก็รู้สึกว่าจะะปวดหัวกับบอสเราแล้วฮ่าๆ น่าสงสารคุณเลขาจัง
287
