สุดยอดนักผจญภัย

หลังจากนั้นไลท์ก็เล่าถึงประวัติของเฮลเฟลชให้กับทุกๆคนฟัง จากนั้นทุกคนก็มองไปที่เฮลเฟลชด้วยแววตาที่เปลื่ยนไป

โลกใบนี้ตัวตนที่แข็งแกร่งจะได้รับความเคารพ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหนก็ตามแต่ก็ยกเว้นเผ่าพันธุ์ปีศาจ

“ เอาละตอนนี้พวกเราไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยมาเจอกันอีกครั้ง ” ไลท์พูดขึ้น

หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน

เฮลเฟลชตามสาวๆไปพักผ่อน 

เช้าวันต่อมาหลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้ว เฮลเฟลชก็พูดขึ้นว่า “ ไลท์ฉันอยากจะลองสู้กับเธอดูหน่อยว่าเธอแข็งแกร่งแค่ไหน ” 

“ ได้สิ ” ไลท์พยักหน้า เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเฮลเฟลชแข็งแกร่งแค่ไหนแม้ว่าพลังของเธอจะลดลงมามากก็ตาม

“ ว้าว จะได้เห็นอาจารย์ต่อสู้ด้วยแหละ ” เดซี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะน้อยครั้งมากที่สมาชิกเดธปาร์ตี้จะเห็นไลท์ต่อสู้

“ จะต้องเป็นการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นแน่ๆ ” คอลรุยพยักหน้ารับพร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น 

ไม่นานทุกๆคนก็ออกมานอกเมืองสเกียน่าและไปยังจุดที่ห่างไกลจากเมืองทั้งสองมากที่สุด 

การต่อสู้นี้ไม่ได้ต่อสู้แบบเป็นตายเพราะฉะนั้นทั้งสองคนจึงสู้กันแบบทดสอบฝีมือของอีกฝั่งเท่านั้น

บนท้องฟ้า

ไลท์และเฮลเฟลชยืนประจันหน้ากัน

ไลท์ถือดาบสวรรค์คืนพิภพ ส่วนทางด้านเฮลเฟลชเพียงแค่ใช้มือเปล่าเท่านั้น 

“ เธอไม่ได้ใช้อาวุธงั้นหรอ? ” ไลท์ถามขึ้น

“ พวกเราเผ่ามังกรไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธเพราะทั่วทั้งร่างกายของมังกรแข็งแกร่งกว่าอาวุธที่พวกมนุษย์ใช้กันแล้ว ” เฮลเฟลชตอบ

“ เข้าใจแล้ว…งั้นก็เตรียมตัวรับมือ ”ไลท์พูดจบเขาก็พุ่งใส่เฮลเฟลชทันที

“ไม่เลวเลยนิ ” เฮลเฟลชพูดขึ้นเพราะความเร็วของไลท์มันเร็วกว่าระดับSSทั่วไปมาก ในฐานะคนที่เคยอยู่ในระดับSSมาก่อนย่อมรู้ดี

เคร้ง

ดาบสวรรค์คืนพิภพปะทะกับแขนของเฮลเฟลชจนทำให้เกิดเสียง

ไลท์มองดูแขนของเฮลเฟลชที่ตอนนี้มีเกล็ดสีเขียวทมิฬปรากฏขึ้นและไม่เห็นว่าจะเกิดความเสียหายใดๆเลยด้วยซ้ำ

“ เป็นร่างกายที่แข็งแกร่งจริงๆ ” ไลท์พึมพำขึ้น

ทันใดนั้นหมัดซ้ายของเฮลเฟลชก็พุ่งใส่หน้าของไลท์ทันที

ไลท์โยกหัวหลบหมัดของเฮลเฟลชก่อนที่จะเกิดคลื่นจากหมัดของเฮลเฟลชกลายเป็นกระสุนสูญญากาศพุ่งไปทางอื่น 

“ อันตรายจริงๆ ” ไลท์ขมวดคิ้วเพราะคลื่นหมัดของเฮลเฟลชมันทรงพลังจริงๆ

“ ยอดเยี่ยมจริงๆ ” เฮลเฟลชตะโกนด้วยความตื่นเต้นแม้ว่าเธอจะใช้พลังไม่เต็มที่แต่ไลท์ก็สามารถหลบการโจมตีของเธอได้ แสดงให้เห็นว่าไลท์นั้นเป็นคนที่แข็งแกร่งคนหนึ่งเลย

“ ต่อไปฉันจะเอาจริงขึ้นมาหน่อยแล้วนะ ” เฮลเฟลชตะโกน

จากนั้นร่างกายของเธอก็ค่อยๆกลายเป็นมนุษย์ครึ่งมังกรอย่างเต็มตัว ออร่าของเธอค่อยๆแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆจนเกือบจะเทียบเท่ากับระดับSSแล้ว

เกล็ดสีเขียวทมิฬปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย หางมังกรมีสีเข้มขึ้น ปีกก็ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าของเธอก็มีเขามังกรและเขี้ยวมังกรที่โผล่ออกมาให้เห็น 

ไลท์มองดูเฮลเฟลชที่กลายเป็นร่างครึ่งมังกรก็แสดงสีหน้าตื่นเต้น 

“ งั้นฉันก็ควรเอาจริงบ้าง” ไลท์พูดขึ้นก่อนที่จะใช้ออร่าเทวะศักดิ์สิทธิ์

ออร่าของไลท์ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง จากเดินที่พลังของไลท์อยู่ในระดับSSแล้วก็พุ่งสูงขึ้นไปอีกหลายเท่าจนเฮลเฟลชก็ยังแสดงสีหน้าจริงจัง

“ นึกไม่ถึงเลยนะว่าเธอจะแข็งแกร่งขนาดนี้แต่มันก็ยังเทียบเท่ากับฉันในอดีตไม่ได้อยู่ดี ” เฮลเฟลชยิ้มก่อนที่จะบินเข้าใส่ไลท์ทันที

ไลท์เองก็สร้างดาบสีทองนับล้านพร้อมกับขึ้นโจมตีใส่เฮลเฟลช

“ เธอคิดว่าของเด็กเล่นแบบนี้จะทำอะไรร่างกายฉันได้งั้นหรอ? ” เฮลเฟลชหัวเราะและปล่อยให้ดาบสีทองแทงตามร่างกายของเธอ แต่ทว่ามันก็ไม่สามารถสร้างบาดแผลให้กับเฮลเฟลชได้ ทันใดนั้นดาบสีทองนับพันที่อยู่ใกล้ๆกับเฮลเฟลชก็ระเบิดขึ้น 

จากนั้นเฮลเฟลชก็พุ่งทะลุกลุ่มควันออกมาโจมตีใส่ไลท์

“ หลบให้ดีๆล่ะ ” เฮลเฟลชตะโกนพร้อมกับชกไปที่ไลท์

ไลท์เองก็ใช้ดาบจักพรรดิไร้สิ้นสุดโจมตีกลับ

คลื่นระเบิดรุนแรงมากจนทำให้พื้นที่รอบๆทั้งสองสั่นสะเทือน

แม้แต่พวกเดซี่และคนอื่นๆที่ยืนอยู่ด้านล่างก็พากันแสดงสีหน้าหวาดกลัว

การปะทะกันของระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเธอจะรับได้ แม้ว่าทั้งสองจะต่อสู้กันบนท้องฟ้าก็ตาม 

“ แข็งแกร่งจริงๆ ” เดซี่กลืนน้ำลายพร้อมกับมองไปที่ไลท์และเฮลเฟลช

“ อย่าลืมนะว่าคุณเฮลเฟลชพลังของเธอลดลงจากเมื่อก่อนมากตอนนี้เธอมีพลังในระดับSเท่านั้น ” เบเรียลพูดขึ้น

ทุกๆคนก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยและคิดว่าเมื่อก่อนเฮลเฟลชจะแข็งแกร่งแค่ไหนกันและคนที่สามารถผนึกเธอได้จะต้องทรงพลังแค่ไหนกัน

หลังจากนั้นการต่อสู้ก็กินเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงก่อนที่ทั้งสองจะบินลงมาด้านล่าง 

ไลท์และเฮลเฟลชต่างก็มีใบหน้าที่เหนื่อยล้าแต่ก็แฝงไปด้วยความตื่นเต้น

“ ความแข็งแกร่งของเธอฉันต้องยอมรับเลยว่าเธอแข็งแกร่งมาก แม้แต่ในยุคของฉันคนที่แข็งแบบเธอมีน้อยมาก เนื่องจากอายุของเธอที่น้อยอยู่แต่มีความแข็งแกร่งในระดับนี้แล้ว จะเรียกได้ว่าอัจฉริยะแห่งยุคก็ไม่เกินเลยไปจริงๆ ” เฮลเฟลชพูดขึ้นพร้อมกับชื่นชมไลท์ออกมา

“ เธอเองก็แข็งแกร่งเหมือนกันแม้ว่าพลังจะถูกลดลงมามากจากเมื่อก่อน แต่ก็ยังสู้กับฉันได้อย่างสูสี ถ้าหากพลังของเธอกลับมาเต็มที่แล้วล่ะก็ฉันก็คงจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป ” ไลท์เองก็ชื่นชมความแข็งแกร่งของเฮลเฟลชด้วยเช่นกัน

ต่างฝ่ายต่างชื่นชมกันเสร็จก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข เพราะทั้งสองทราบดีว่าในอนาคตทั้งสองจะต้องแข็งแกร่งขึ้นและสามารถเป็นคู่แข่งกันได้ 

“ ดูเหมือนว่าฉันจะมีคู่ซ้อมแล้วสินะ ” ไลท์หัวเราะอย่างมีความสุขเพราะที่ผ่านมาไลท์ยังไม่เจอคู่ซ้อมที่สมน้ำสมเนื้อกับเขาเลยจนกระทั้งมาเจอกับเฮลเฟลชนี้แหละที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเวลาต่อสู้ 

หลังจากที่ทดสอบฝีมือกันเสร็จแล้วไลท์ก็พาทุกๆคนไปเลี้ยงฉลองอีกครั้งและเป็นการพาเฮลเฟลชเดินเล่นเปิดหูเปิดตาอีกด้วย

หลายวันผ่านไป

เฮลเฟลชเริ่มที่จะคุ้นชินกับวิถีชีวิตในยุคปัจจุบันมากขึ้น

นอกจากนี้ไลท์ก็ได้พาเฮลเฟลชไปที่สมาคมนักผจญภัยเพื่อที่จะออกบัตรนักผจญภัยให้กับเฮลเฟลช 

แม้ว่าเฮลเฟลชจะเป็นครึ่งมังกรแต่ก็สามารถเป็นนักผจญภัย

นักผจญภัยไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเผ่ามนุษย์เท่านั้น เผ่าอื่นๆก็สามารถเป็นนักผจญภัยได้ เพียงแต่พวกเขาอยู่ในพื้นที่ของมนุษย์จึงทำให้นักผจญภัยส่วนมากที่เห็นก็คือมนุษย์ แต่ถ้าหากไปแถวๆชายแดนของอาณาจักรเอลฟ์ก็จะพบว่ามีนักผจญภัยที่เป็นเผ่าครึ่งสัตว์อยู่เป็นจำนวนมาก

ความแข็งแกร่งที่เฮลเฟลชถูกประเมินไว้ก็คือระดับS อีกอย่างไลท์ก็เป็นคนบอกให้เฮลเฟลชไม่ต้องใช้พลังทั้งหมดเพราะเขาต้องการที่จะเก็บเฮลเฟลชไว้เป็นไพ่ตาย เพราะเขาคิดว่าอีกไม่นานพวกองค์กรมืดจะต้องเคลื่อนไหวและเขาคือเป้าหมายของพวกมัน

หลังจากวันนั้นไลท์และเฮลเฟลชก็ฝึกซ้อมกันตลอดเวลา

ความแข็งแกร่งของไลท์และเฮลเฟลชสูสีกันมาก แม้ว่าไลท์จะใส่พลังทั้งหมดก็ยังไม่สามารถเอาชนะเฮลเฟลชได้และก็แทบจะไม่สามารถสร้างบาดแผลให้กับเฮลเฟลชได้เลย

หลังจากที่เที่ยวเล่นอยู่ที่เกาะลอยฟ้าจนเบื่อแล้วก็ถึงเวลาเดินทางครั้งใหม่

ในขณะที่พวกไลท์กำลังนั่งเรือบินกลับเมืองดามูก้า

ไลท์และคนอื่นๆมานั่งรวมกันที่บาร์บนเรือบิน

“ เฮลเฟลชเธออยากไปที่ไหนไหม? ” ไลท์ถามขึ้น เพราะในช่วงเวลาที่เฮลเฟลชถูกผนึกอยู่ก็อาจจะคิดถึงสถานที่เก่าๆก็ได้เพราะงั้นไลท์จึงอยากจะพาเฮลเฟลชไปยังที่ที่เธอต้องการ

“ ความจริงแล้วมันก็มีอยู่ที่หนึ่งที่ฉันอยากไปแต่ทว่ามันห่างจากตรงนี้มากเลยล่ะ ” เฮลเฟลชพูดขึ้น

“ ที่ไหนหรอ? ” ไลท์สงสัย

“ หุบเขาซ่อนมังกร ” เฮลเฟลชตอบ

“ หุบเขาซ่อนมังกร? ” ไลท์และคนอื่นๆพากันสงสัย

“ พวกเธอมีแผนที่โลกไหม? ” เฮลเฟลชถามขึ้น

เวโรนิก้าหยิบแผนที่โลกออกมากางไว้บนโต๊ะ

“ ดูเหมือนว่าในช่วงพันกว่าปีมานี้แผนที่จะดูเปลื่ยนไปมากเลยทีเดียว ” เฮลเฟลชพูดขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ จากนั้นเธอก็มองดูแผนที่อยู่ครู่หนึ่งและชี้ไปยังจุดๆหนึ่ง

“ ตรงนี้แหละ ” เฮลเฟลชพูด

ไลท์และคนอื่นๆมองดูที่เฮลเฟลชชี้ก็พบว่าตรงนั้นคือรอยต่ออาณาจักรเอลฟ์และเผ่าปีศาจ แถมยังเป็นเพียงแค่เทือกเขาขนาดใหญ่ที่ยาวหลายกว่าหมื่นกิโลเมตร

“ แล้วหุบเขาซ่อนมังกรคืออะไร? ” ไลท์สงสัย

“ หุบเขาซ่อนมังกรคือสถานที่ที่เผ่าพันธุ์มังกรหลบซ่อนอยู่เพียงแต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังมีมังกรอยู่อีกหรือไม่เพราะมันก็ผ่านมานานกว่าพันปีแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะไปหลบซ่อนที่ใหม่แล้วก็ได้ ” เฮลเฟลชตอบพร้อมกับถอนหายใจ

“ เข้าใจแล้ว แม้ว่าจะไกลไปสักหน่อยแต่ฉันก็คิดว่ามันน่าสนใจดี ” ไลท์พยักหน้ารับขึ้นก่อนที่จะมองไปที่ทุกๆคน

“ พวกเราไม่มีข้อโต้แย้ง ขอแค่ลูกพี่บอกเพียงคำเดียวพวกเราก็พร้อมที่จะเดินทางไปด้วย ” ไลก้าพูดขึ้น ส่วนคนอื่นๆก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของไลก้า

“ งั้นก็ตกลงตามนี้ มุุ่งหน้าไปที่หุบเขาซ่อนมังกรกัน ” ไลท์พูดขึ้น

ทันใดนั้นก็มีกลุ่มคนเดินมาล้อมพวกไลท์เอาไว้

ไลท์และคนอื่นๆมองไปก็พบว่าเป็นกลุ่มชายฉกรรจ์กว่าสิบคน พวกเขาต่างก็สวมชุดคลุมจอมเวทย์เหมือนกันหมดคล้ายว่าจะมาจากกองกำลังเดียวกัน

“ พวกผู้ชายไสหัวไป ส่วนผู้หญิงอยู่ที่นี้แหละ ” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่เหยียดหยาม

“ หัวหน้าดูสิมีเผ่ามนุษย์สัตว์ด้วย ” ลูกน้องคนหนึ่งชี้ไปที่เฮลเฟลชพร้อมกับแสดงสีหน้าหื่นกระหาย

เนื่องจากเผ่ามังกรได้ซ่อนตัวมานานกว่าพันปีแล้วทำให้มนุษย์ในยุคหลังๆไม่เคยเห็นเผ่ามังกรมาก่อน นอกจากนี้เฮลเฟลชยังมีปีกและหางที่โผล่ออกมาให้เห็น ทำให้มนุษย์ทุกคนคิดว่าเฮลเฟลชคือมนุษย์ครึ่งสัตว์นั่นเอง

“ โอ้จริงด้วยแหะ พวกมนุษย์สัตว์นี้ได้ข่าวว่าขายได้ราคาดีด้วยโดยเฉพาะเพศหญิง ” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ไลท์และคนอื่นมองหน้ากันก่อนที่จะเป็นไลก้าที่ยืนขึ้นและพูดขึ้นว่า “ นี้มันก็นานแล้วจริงๆที่ฉันไม่ได้ถูกหาเรื่อง งั้นพวกแกบอกมาหน่อยว่าพวกแกเป็นใคร ” 

“ เหอะๆ พวกเราบอกให้ก็ได้พวกเราคือกลุ่มจอมเวทย์รับจ้างมนต์สังหารยังไงล่ะ ส่วนฉันคือหัวหน้าชื่อว่า โทสเฟีย ” โทสเฟียพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์

“ เข้าใจแล้ว พวกแกคือกลุ่มจอมเวทย์รับจ้างสินะ ” ไลก้าบิดข้อมือไปมาก่อนที่จะเริ่มไล่อัดกลุ่มจอมเวทย์รับจ้างมนต์สังหารจนพวกมันนอนร้องโอดครวญบนพื้น

จอมเวทย์รับจ้างก็เหมือนกับนักผจญภัยเพียงแต่ไม่ได้ขึ้นตรงต่อสมาคมนักผจญภัย พวกเขาจะทำงานก็ต่อเมื่อมีคนจ้างวานเท่านั้น 

ไม่นานก็มีเจ้าหน้าที่เรือบินวิ่งมาทันทีพร้อมกับมองไปที่พวกไลท์และจอมเวทย์รับจ้างมนต์สังหาร

“ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ” ชายที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ ไลโอล่าแกยังไม่จับพวกมันอีกงั้นเรอะ ” โทสเฟียตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

“ โทสเฟีย! ” ไลโอล่าตกใจ เพราะเขาและโทสเฟียเป็นพวกเดียวกัน ซึ่งพวกเขาจะให้โทสเฟียลักพาตัวมนุษย์ไม่ก็เผ่าพันธุ์อื่นไปขาย 

ไลโอล่าแสดงสีหน้าจริงจังและหันไปมองพวกไลท์ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ พวกแกทุกคนถูกจับเนื่องจากทำร้ายคนอื่น ” 

“ งั้นหรอ แล้วทำไมแกไม่ถามคนอื่นๆที่อยู่รอบๆก่อนล่ะว่าใครที่ถูกหาเรื่องก่อน? ” ไลก้าพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน

“ ฉันไม่สนว่าใครจะพูดยังไง แต่พวกแกทุกคนจะต้องถูกจับเข้าคุกก่อนที่จะนำตัวไปสอบปากคำ ” ไลโอล่าตะโกนขึ้นก่อนที่จะให้เจ้าหน้าที่ล้อมจับพวกไลท์ 

“ ฮ่าฮ่าน่าสนใจจริงๆ ” ไลก้าหัวเราะก่อนที่จะอัดเจ้าหน้าที่ทุกคนจนหมอบและเตะเข้าไปที่ลำตัวของไลโอล่าจนทำให้มันล้มไปนอนกับพื้นและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด 

เจ้าหน้าที่คนอื่นวิ่งมาพร้อมกับล้อมพวกไลท์เอาไว้อย่างรวดเร็ว

“ หยุดเดี๋ยวนี้!! ” ชายวัยกลางคนในชุดคลุมของเจ้าหน้าที่เรือบินตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

เจ้าหน้าที่ทั้งหมดพากันทำความเคารพชายวัยกลางคนทันที

“ ไอพวกโง่เอ้ย!! ” ชายวัยกลางคนเดินไปเตะไลโอล่าด้วยความหงุดหงิด

“ หัวหน้า! ” ทุกๆคนพากันตกใจ เพราะไลโอล่าเป็นถึงลูกน้องคนสนิทของหัวหน้าแต่กลับถูกหัวหน้าเตะใส่แบบนี้มันทำให้ทุกๆคนตกใจ

หัวหน้าเจ้าหน้าที่เดินไปหาไลท์และโค้งคำนับให้เล็กน้อยพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ตอนที่เขาได้รับแจ้งว่ามีคนทำร้ายเจ้าหน้าที่เขาก็รีบมาด้วยความโกรธ แต่เมื่อเห็นคนที่ทำร้ายเจ้าหน้าที่ก็ขาสั่นทันทีเพราะเขาจำหน้าของไลท์ได้อย่างชัดเจน

หัวหน้ากลุ่มเดธปาร์ตี้ ตัวตนระดับSS แล้วเขาจะกล้าไปมีปัญหาได้อย่างไง!!

“ ผมต้องขอโทษท่านไลท์ด้วยนะครับที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมชื่อมูราคิลเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทั้งหมดบนเรือบินลำนี้ครับ ” มูราคิลพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

เจ้าหน้าที่คนอื่นๆพากันมองไปที่หัวหน้าด้วยความตกใจเพราะหัวหน้าเป็นคนที่หยิ่งยโสอย่างมาก นอกจากนี้หัวหน้ายังเป็นถึงตัวตนระดับA แต่วันนี้กลับมาก้มหัวให้กับชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่ง 

“ ฉันต้องการให้นายจับพวกนี้และเจ้าหมอนี้เข้าคุก ” ไลท์พูดขึ้น

“ เข้าใจแล้วครับท่านไลท์ ” มูราคิลพูดขึ้นก่อนที่จะสั่งให้เจ้าหน้าที่จับตัวกลุ่มจอมเวทย์รับจ้างมนต์สังหารและไลโอล่าเข้าคุก

“ ท่านไลท์อย่างนี้ผมขอตัวก่อนนะครับ ถ้าหากมีอะไรสามารถเรียกผมมาได้ทุกเมื่อ ” มูราคิลพูดขึ้น

“ เข้าใจแล้ว นายไปเถอะ ” ไลท์พยักหน้า

มูราคิลรีบวิ่งหนีหายไปทันที

หลังจากนั้นก็ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นจนเรือบินมาถึงเมืองดามูก้า