คุโระคิดว่าจะทำอะไรง่ายๆกิน หากคิดถึงเนื้อไก่ เมนูที่ง่ายสุดคงไม่พ้นไก่ทอดแน่นอน
คุโระน้ำเนื้ออกของาาไก่สีทองออกมา ทำความสะอาดพร้อมกับน้ำแป้งออกมาเตรียมหมักอกของาาไก่สีทอง
เขาน้ำนมออกมาเทผสมกับน้ำมะนาว เขาตีให้เข้ากันจนมันกลายเป็โยเกิร์ต เสร็จแล้วเขาก็ทิ้งไว้สักพัก เขาเดินไปหยิบไข่ของไก่สีทองออกมา
เขาตอกมันลงใส่ถ้วยอีกใบ เขานำเครื่องปรุงที่ระบบมอบให้ออกมาเตรียม เขานำกระเทียมและขิงออกมาเสร็จแล้วเขาก็นำ โรสแมรี่อบแห้ง เทลงไปในโยเกิร์ต พร้อมกับปรุงด้วยพริกป่น เกลือป่น เขาก็ได้เทกระเทียมแล้วขิงสับลงไปและตามด้วยไข่ของไก่สีทองพร้อมกับตีทุกอย่างให้เข้ากัน เสร็จแล้วเขาก็นำเนื้ออกไก่ออกมาและใส่ลงเพื่อหมักเอาไว้ เสร็จแล้วเขาก็ทิ้งไว้สักพัก
ระหว่างรอ คุโระก็ได้เตรียมที่จะทำแป้งทอดกรอบ เขาเทแป้งสาลีกับแป้งข้าวโพดลงไปและปรุงด้วยพริกป่นเล็กน้อย เสร็จแล้วเขาก็ใส่ ผงกระเทียม ผงผักชี และ ผมฟูลงนิดหน่อย ตามด้วย พริกไทยดำ และ เกลือป่น เสร็จแล้วเขาก็น้ำอกไก่ที่หมักเอาไว้มาชุบแป้งแล้วโยนลงไปในกระทะ
“ซู่ๆๆ” เสียงไก่ทอดที่อยู่ในกระทะดังขึ้นมา กลิ่นโรสแมรี่ลอยฟรุ้งไปทั่วอากาศเล่นเอาคุโระกลืนน้ำลายด้วยความหิวทันที
“อึก” คิงกลืนน้ำลายลงคอ เขามองคุโระที่กำลังทอดไก่ทอดอยู่ในครัว เขาหยุดต่อต้านแรงกดดันมาสักพักแล้ว ไม่ว่าเขาพยายามลุกขึ้นมากเท่าไหร่ ร่างกายของเขาก็จะยิ่งโดนกดหนักขึ้นเรื่อยๆ
“กลิ่นหอมจัง นี่เขากำลังทำอาหารอย่างนั้นหรอ” อันเดียน่าพูดขึ้นมา ขณะทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นอาหารที่ลอยอยู่ในอากาศ
“เพื่อนคนนี้ เขาไม่สนใจอันตรายที่กำลังเข้ามาเลย” าาัพูดขณะหันไปมองคุโระนะยะไกล
“หวังว่าเขาจะให้ฉันสักชิ้นไหม ถ้าฉันลงไปถามดู” ชานผู้ที่หางสีน้ำตาลพันอยู่รอบเอวพูดขึ้นมา
“ฟิ้วววววว” ไกเซอร์พุ่งเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วที่สูงมาก เขาเห็นพวกาาัเพลิงลอยอยู่กลางอากาศ ขณะเขาหันไปมองเห็นลูกชายของกำลังนอนแผ่บนพื้นดินเขาก็รู้สึกโมโหขึ้นมานิดหน่อย แต่เขาก็สงบจิตใจของเขาอย่างรวดเร็วและบินเข้าไปใกล้ๆพวกาาัเพลิงเพื่อถามสถานการณ์
“แปลกใจจริงๆไกเซอร์ เราคิดว่าเ้าจะพุ่งเข้าไปลูกชายเ้าตรงๆเลยซะอีก” าาัเพลิงพูดขึ้นมาขณะมองเห็นไกเซอร์เข้ามาใกล้
“ลูกชายข้า ทำให้ท่านหัวเราะแล้ว ท่านาาัเพลิง ท่านรู้บ้างหรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี้” ไกเซอร์พูดอย่างนอบน้อม
“ยังเลย พวกเราก็เพิ่งมาถึงเมื่อไม่นานนี้ พอพวกเรามาถึงเราก็เห็นลูกชายเ้านอนอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้ว ส่วนคนที่สั่งสอนลูกชายของเ้า เขาเข้าไปทำอาหารในร้านอาหารนั้นนะ” าาัเพลิงอธิบายสถานการณ์
“ทำอาหาร” ไกเซอร์งงนี้มันเื่อะไรกันสรุปเกิดอะไรขึ้น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าได้ยินว่าลูกชายของเ้าขู่ว่าพ่อของเขาจะมาจัดการชายหนุ่มคนนั้น แต่ชายคนนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของลูกชายเ้าเลย” อันเดียน่าพูดขึ้นมาขณะกลั้นหัวเราะ
“ปึ๊ด” เส้นเืปรากฏขึ้นบนหังของไกเซอร์ เกิดอะไรขึ้นกับศักดิ์ศรีาาหมาป่าของเขากันนามที่ขจรขจายไปทั่วพื้นปฐีกลับมีผู้ไม่สนใจมัน ไกเซอร์ค่อยๆเหาะลงไปที่ร้านอาหารอย่างใจเย็น ยิ่งเขาเข้าใกล้กลิ่นหอมก็ยิ่งเตะจมูกเขาเรื่อยๆ นี้มันกลิ่นอะไรกันไกเซอร์กลืนน้ำลาย
“ท่านพ่อ” คิงเห็นชายวัยกลางคนลอยลงมาจากกลางอากาศ เขานึกดีใจทันที
“เกิดอะไรขึ้น” ไกเซอร์หันไปถามคิง เขารู้สึกได้ถึงพลังกดดันแต่ไม่สามารถััมันได้เพราะเขาไม่ใช้ผู้บุกรุกของร้านอาหาร
“โอ๊ะ ยินดีต้อนรับครับคุณลูกค้า” คุโระหลังจากทอดไก่ทอดเสร็จแล้ว เขาก็เห็นชายวัยกลางคนเดินเข้ามาเขาก็นึกถึงลูกค้าทันที
“เราไม่ใช้ลูกค้าของเ้า เราคือาาหมาป่าขนเงิน ซิลเวอร์ ไกเซอร์” ไกเซอร์บอกนามของเขาออกมา
“อ่อ” คุโระตอบออกมา
อ่อ คำเดียวเนี่ยนะ ไกเซอร์ใ ปฎิกริยานี้มันคืออะไร มัรควรมีปฎิกริยามากกว่าไม่ใช้รึไง
“ไม่ทราบว่าคุณซิลเวอร์ ไกเซอร์ ้าอะไรหรือครับ” คุโระถามขึ้นมา
“เราอยากรู้ว่าทำไม ลูกชายของเราถึงอยู่ในสภาพนี้” ไกเซอร์หันไปถามคุโระด้วยสีหน้าจริงจัง
“เขา้าทำลายร้านของฉัน นั้นคือการเตือนสำหรับครั้งแรกของเรา หากเขาทำตัวดีๆผมจะปล่อยเขาให้” คุโระพูดพร้อมรอยยิ้ม
หากเป็ผู้อื่นการที่ยืนคุยกับมอนสเตอร์าานี้ไม่มีทางแน่นอน คุโระอาจจะไม่รู้สึกศึกแต่ผู้คนรอบข้างสามารถรู้สึกได้ไกเซอร์ได้ปล่อยพลังกดดันขั้นสุดยอดออกมาทั่วพื้นที่อย่างรุนแรง
ในเมืองหลวงที่ห่างไกล
“หืม อีกแล้ว” ชายในบัลลังค์ทองคำเอ่ยขึ้นมา
“ครั้งนี้เป็พลังของาาหมาป่าแน่นอน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั้นกันแน่” ชายผู้ไว้หนวดเครพูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
ที่ร้านของคุโระ
คุโระผู้ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยกำลังมองหน้าของไกเซอร์ ในเมื่อเขาไม่ใช้ลูกค้าคุโระจึงไม่สนใจเขาหยิบจานไก่ทอดเดินออกมาวางไว้บนโตะอาหาร
“ริล” คุโระเรียกสัตว์เลี้ยงของเขา
“โฮ่ง” ริลวิ่งออกมาจากในร้านและวิ่งหาคุโระ
“หืม” เห็นคุโระไม่สนใจตัวเองไกเซอร์เริ่มโมโหทันที แต่พอเขาเห็นริลวิ่งออกมาจากร้านเขาก็เข้าใจสถานการณ์ทันและเขาก็หันกลับไปมองที่ลูกชายของตัวเอง
คุโระแบ่งกินไก่ทอดกับริล 1 คนกับ 1ตัวกินไก่ทอดกันอย่างอร่อย
“กร๊อบ” เสียไก่ทอดเข้าไปในปากของคุโระ เขากัดเข้าไปที่แป้งได้ความกรอบจากข้างนอกแล้วได้ความนุ่มจากเนื้อไก่ข้างใน อร่อยมาก คุโระคิดในใจ เนื้อาาไก่สีทองนี้มันสุดยอดจริงๆ
“โฮ่ง” ริลงับไก่ทอด1ชิ้นไปวางไว้ข้างหน้าของคิงแล้ววิ่งกลับไปหาคุโระ
“ฟุดฟิด ฟุดฟิด” คิงยื่นจมูกออกมาดมและเลียมันขณะนั้นตาของคิงเบิกกว้างขณะอ้าปากแล้วกลืนเนื้อไก่ลงไปทั้งชิ้นมันถูกใจเขามาก เขารู้สึกขอบคุณริลที่แบ่งอาหารให้กับเขาจากใจทันที
ไกเซอร์ที่เห็นริลกับคิงเขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตัวเองสมัยก่อน ก่อนที่จะเป็าาหมาป่าเขามี่เวลาที่ทีแต่การตู่อสู้นับพันนับหมื่นครั้ง ยิ่งสู้เขาก็ยิ่งสูญเสียความเป็ตัวเองไปเรื่อยๆนึกถึงแต่การฆ่าศัตรูอยู่ทุกๆวัน จนกระทั่งเขามาเจอกับแม่ของคิงผู้ที่คอยเติมเต็มความอบอุ่นให้กับหัวใจของเขา ่เวลาที่ยากลำบากพวกเขาต้องดูแลซึ่งกันและกันตอนนั้นที่ความอบอุ่นจากแม่ของคิงค่อยดึงตัวตนของเขากลับมาและช่วยดันเขาสนับสนุนเขาจยกลายเป็าาหมาป่าดั่งเช่นทุกวันนี้
3K
