ท่านอ๋อง ข้าไม่อยากแต่งงานกับท่าน

    มุ่งสู่ซีเย่ว

    ทั้งหมดถึงจวนของรัชทายาท


    "รายงาน องค์รัชทายาท อ๋อง4และคู่หมั้นมาขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ"


    "ให้พวกเขาเข้ามา" รัชทายาทตั้งตารอ


    " คำนับท่านพี่" ชิงรั่วเฟิงพูด

    "คำนับ องค์รัชทายาท" นิชาโค้งตัว

    "ไม่ต้องมากพิธี" พวกเจ้ามีอะไรมาแต่หัววันเลย

    "ชายาของข้าใจร้อน อยากไปเที่ยวแคว้นซีเย่ว" ชิงรั่วเฟิงตอบ

    " ใครบอกว่าข้าอยากเที่ยวเล่า ข้าจะมาเตรียมแผนการล่วงหน้าต่างหากเล่า" นิชาอธิบาย "เราจะเข้าวังหลวงซีเย่ว คืนนี้"


    "หะ!! เจ้าว่าอะไรนะ" ชิงรั่วเฟิงโมโห " เจ้ายังไม่ล้มเลิกความคิดเรื่องนี้เลยเหรอหา"


    " ใช่ " รัชทายาทเห็นตรงกับชิงรั่วเฟิง " เราอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย"


    " แล้วที่ท่านมาชวนหม่อมฉันไปงานปองดองเพื่อ..." นิชาเลิกคิ้วถาม


    "อยากชวนไปเที่ยว แต่เผื่อโชคเข้าข้างอาจจะได้เจอนางก็ได้" รัชทายาทตอบ


    " มันจะโชคดีขนาดนั้นได้อย่างไร " นิชาแย้ง


    " จริงข้าไม่กลัวสู้รบหรอก " ชิงรั่วเฟิงกล่าว " แต่ข้าว่ากลัวชาวบ้านจะเดือดร้อนไปด้วย"


     


    "ใช่ " รัชทายาทเห็นตรงกับชิงรั่วเฟิง


     


    "ก็จะให้เกิดการสู้รบทำไมกัน" นิชาพูดโน้มน้าว


     


     "พวกท่านคิดสิ ตอนนี้เรายังไม่รู้ความเป็นไปของนางเลย"


     


    ทั้ง2ตั้งใจฟังนิชาพูด

    "แค่เราได้เจอนาง ให้นางบอกความในใจนาง หรือให้นางเล่าสาเหตุของนางที่จะต้องแต่งงาน "


    "หรือ!!" นิชาทำเสียงสูง ถามนางว่าเต็มใจจะให้เราช่วยอะไร แบบนี้ดีหรือไม่" นิชาใช่ความคิดอย่างหนัก

     


     


    "แล้วเจ้ามีแผนอะไร" ชิงรั่วเฟิงมองนิชา


     


    "ในเมื่อเข้าวังยาก เพราะมีคนคุมประตูวัง " นิชาคิด " พวกนั้นต้องสลบกันก่อน เราถึงเข้าไปได้"


     


    "พวกท่านมียาสลบหรือไม่" นิชาถามทั้ง2พี่น้อง


     


    "เจ้าจะเอามาทำอะไร" ชิงรั่วเฟิงหวั่นใจ


     


    "ก็เอาใส่ทหารเฝ้าหน้าประตูวังไง" นิชาคิดต่อ " ถ้าพวกนั้นมันหลับเราก็เข้าไปได้แล้ว"


     


    " หายากมาก เดี๋ยวจะลองพยายามหาดู" รัชทายาทเอ่ย


     


    "จริงข้าเรียนวิทยายุทธ มาเยอะ เรื่องแบบนี้ข้ามีอยู่หลายวิธี " ชิงรั่วเฟิงยิ้ม " แต่ข้าไม่สนับสนุนให้ทำ เพราะมันเสี่ยงจะทำให้เกิดความขัดแย้ง"


     


    "ท่านต้องช่วย" นิชาจ้องหน้าชิงรั่วเฟิง 


     


    ...................


     


    "ขอบพระทัยท่านแม่ที่ทรงช่วยลูกเพคะ" เชียเฟยกลับมาถึงห้อง


    "เจ้าก็รู้นิสัยพ่อเจ้าขี้ระแวง" ฮองเฮามองหน้าลูกสาวด้วยความเป็นห่วง นางยัดสิ่งของที่ห่อกระดาษเล็กๆให้ลูกสาว 


    "ผสมน้ำให้นางกำนันและทหารเฝ้าประตูกิน"


     


    "จำไว้นะ รีบไป รีบมาก่อนนางกำนันและทหารเฝ้าประตูจะตื่น"


     


    " ขอบพระทัยเสด็จแม่ " เชียเฟยยิ้มเข้ากอดผู้เป็นแม่ทันที


     


    ......................


     


    "เอาหล่ะ เรามาถึงแล้ว หาห้องพักกันก่อน" รัชทายาทรีบเข้าไปถามเสี่ยวเอ้อ


     


    ทุกคนนั่งโต๊ะ สั่งกับข้าว มานั่งกินเตรียมวางแผน


    "ตอนนี้พวกเราต้องไปดูประตูวัง ว่ามีทหารเฝ้าประตูหนาแน่นแค่ไหน " ชิงรั่วเฟิงวางแผนแรก


    ทั้ง5คนรวมถึงองครักษ์หลี่หลงกับฉู่เฉา พากันไปดูรอบๆเมือง ตอนนีเจากระยะเวลาเดินทางมาที่นี่ ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว เราเดินเที่ยวดูพวกเขาจัดแจงเตรียมงานกันก่อนเถอะ ค่อยๆเดินวนตรงไปยังวังหลวงกัน จะได้ไม่เป็นการเสียเวลา


     



    คล้ายกับเรื่องท่านอ๋อง ข้าไม่อยากแต่งงานกับท่าน ที่คุณอ่าน