แฟรี่เทล รักสุดป่วนฉบับแฟรี่เทล

    ตอนที่ 7 ลักพาตัว เกรย์xจูเบีย2

    เมื่อเกรย์และจูเบียพวกเขา2คนมาถึงห้องA08แล้วพวกเขาก็จัดการวางสัมภาระลงแล้วนอนพักผ่อน ท่านเกรย์คะเตียงนุ่มมากเลยสมแล้วที่เป็๲โรง

      แรมหรูน่ะ จูเบียพูดขึ้นมา นั่นสินะแต่แปลกจังทำไมถึงมีแค่เรา2คนล่ะถ้ามันหรูมากก็น่าจะมีคนมาพักเยอะๆหน่อยนะ ข้างในมันก็สวยดีแถมแอร์เย็น

    แถมตอนมาน่ะเห็นข้างหลังแล้วนะมีสระน้ำที่กว้างแล้วเป็๲สระว่ายน้ำที่หรูด้วยแต่ไม่เห็นมีใครมาว่ายเลยนะ เกรย์กล่าวขึ้นมา จูเบียเธอได้ยินที่สามีตัวเองพูดเธอจึงตอบไปว่า ก็จริงนะคะท่านเกรย์แต่จูเบียว่ามันอาจจะราคาแพงเกินไปจนไม่ค่อยมีใครมาใช้ก็ได้นะคะแต่จูเบียได้ตั๋วมาก็เลยพามาด้วย

      อาจจะเป็๞อย่างนั้นก็ได้นะ เกรย์ตอบกลับไปแต่ในใจของเขานั้นคิดว่ามันไม่ใช่แบบนั้นแน่ถ้าแพงจริงอย่างน้อยก็น่าจะมีคนอยู่บ้างแต่ที่เข้ามาเนี่ย

    ไมีมีห้องไหนมีคนอยู่เลยแถมโรงแรมก็มีแค่เขากับจูเบีย ทั้งๆที่มันหรู ใหญ่และกว้าง ชายหนุ่มนอนคิดไปได้ไม่นานก็เผลอหลับไป ส่วนจูเบียเธอนั้น

       หลับไปก่อนเพราะว่าเหนื่อยมากถึงจะนั่งรถม้ามาแต่มันก็ไกลเหลือเกิน ณ บ้านของลูซี่ หลังจากที่ราคุเขากินข้าวเสร็จเขาก็มานั่งเล่นกับลูน่าและเกรซ ป๊าป๋าอุ้มหน่อย เกรซอ้อนให้ราคุอุ้มตลอดเนื่องจากเกรซเขานั้นติดราคุมากและติดนัตสึเหมือนกัน มาๆให้พ่ออุ้มมา จากนั้นราคุเขาอุ้มลุกชาย

      ตัวแสบของเขาขึ้นมา จะเรียกว่าแสบได้ไหมก็พอสมควร เพราะเวลาอยู่กับราคุนี่ซนตลอดเลยแถมราคุก็ไม่ยอมห้ามเลยแม้แต่นิดเดียว เกรซกินนม

    ก่อนลูก ลูเซียเดินเอาขวดนมมาให้เกรซแต่เกรซเขาไม่กิน ไม่ๆๆๆ เกรซยังไม่หิว เกรซจะเล่นกับป๊าป๋า เห้ย ไมไ่ด้นะลูก เดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก

       ถ้าไม่กินน่ะนี่มันจะเที่ยงแล้วนะจ๊ะ จากนั้นลูเซียเธอขอเกรซจากราคุ เกรซเขานั้นดิ้นใหญ่เลยและร้องไห้ออกมา แง ไม่เอา ปล่อยเกรซ แม่ปล่อยเกรซนะเกรซจะเล่นกับป๊าป๋า เกรซไม่กินนม ลูเซียเธอถอนหายใจออกมาเพราะเวลาเกรซอยู่กับพ่อเขาทีไรก็ไม่สนใจอะไรแล้วคือไม่ยอมกินอะไรเลย

      อย่าดื้อสิลูกกินนมได้แล้วแม่เขาสั่งนะถ้ายอมกินเดี๋ยวพ่อพาไปเที่ยว ราคุกล่าวขึ้นจนเกรซหยุดร้องไห้และยอมให้ลูเซียป้อนนมแต่โดยดี 

    นี่ลูเซีย ราคุเรียกชื่อภรรยาของเขา หายเจ็บยัง หายแล้วแต่รอยมือของนายมันไม่หายน่ะสิมันค้างอยู่ที่ใบหน้าของฉัน ฉันหมดสวยเลย ลูเซียพูดขึ้น

      เมื่อได้ยินอย่างนั้นราคุเขาเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าลูเซีย พลางเอามือลูบไปที่หน้าที่เขาตบใส่ลูเซีย แต่ถึงยังไงฉันก็ยังรักเธอนะ ถึงเธอจะมีรอยมือ

    อยู่ตรงใบหน้า ฉันรักเธอนะ คำพูดของราคุทำเอาเด็กหญิงอย่างเธอถึงกับหน้าแดงออกมา ต...ตาบ้า แต่ก็เอาเถอะฉันก็รักนายเหมือนกันนะราคุ

      ณ เวลา 4โมงเย็น ทางด้านของเกรย์กับจูเบีย พวกเขาทั้ง2หลับไปแบบไม่รู้ตัว ก็อกๆๆๆ คุณทั้ง2ครับผมขอเข้าไปหน่อยครับ เสียงของคริส

    พนักงานของโรงแรมเคาะประตูทำเอาเกรย์และจูเบียตื่นขึ้นมา เกรย์เขาไปเปิดประตูทันที ครับ คุณนี่เอง เรียกผมว่าคริสเถอะครับนี่คือชื่อผม

      ครับคุณคริส นี่มัน4โมงเย็นแล้วนะครับ จะเวลาอาหารแล้วนะครับ ไม่ไปหาอะไรกินที่หน้าโรงแรมล่ะครับร้านขายของอย่างเยอะ คริสพูดขึ้น

    อะไรนะ4โมงเย็นแล้วงั้นเหรอ บ้าเอ้ย เดี๋ยวนะได้เวลาอาหารแล้ว จูเบียเธอรอฉันก่อนนะเดี๋ยวไปซื้ออาหารมาให้ ค่ะจูเบียจะรอ จูเบียตอบกลับ

      จูเบียงั้นเหรอ ผู้หญิงคนนี้ชื่อจูเบียเหรอ ชื่อเพราะดีนี่ทั้งน่าตาที่สวย ผิวขาวเนียบและผมสีฟ้ายาวสวย แถมชื่อก็เพราะ ดีเลย คริสคิดในใจ

    ถ้างั้นผมไปก่อนนะครับผมแค่มาให้คำแนะนำแต่ก่อนอื่น คุณครับสวมเสื้อผ้าก่อนครับ อ้าวเห้ย ตอนไหนเนี่ย จากนั้นเมื่อคริสเขาออกไปเขาก็ไปสั่ง

      ลูกน้องทั้ง2ของเขาให้เตรียมพร้อม โดยคริสเขาเข้าไปในห้องตอนนี้นั้นจูเบียอยู่คนเดียว เอ่อคุณครับ ว่าไงคะ จูเบียกล่าวทักทายขึ้น 

    ขอโทษที่ผมเข้ามารบกวนคุณอีกครั้งนะครับแต่คุณช่วยมากับผมหน่อยได้ไหม คริสถามขึ้น ทำไมเหรอคะ เอ่อขอร้องเถอะครับ ก็ได้ค่ะแค่แปบเดียว

      นะคะจูเบียกำลังรอท่านเกรย์อยู่ ครับ จากนั้นคริสเขาพาจูเบียเดินไปยังหน้าเคาว์เตอร์หน้าโรงแรม โดยมีเกียร์บาสและบาซิลดักรออยู่

    มาตรงนี้มีอะไรเหรอคะ และทันใดนั้นบาซิลเขาย่องไปข้างหลังของจูเบียอย่างช้าๆ หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวถูกผ้าที่ใส่ยาสลบปิดปากของเธอไว้ 

      อุ๊บ อื้อ แต่เธอยังไม่ทันขัดขืนก็สลบไปเสียแล้ว ได้ตัวเรียบร้อยแล้ว นี่เขียนโน๊ตถึงไว้แล้วเอาไปไว้ที่ห้องA08ดังเดิมเดี๋ยวไอ้วิตถานชอบถอดเสื้อ

    ผ้านอนมันจะได้รู้ตัว รับทราบขอรับ จากนั้นคริสก็พาจูเบียที่ยังไม่ได้สติไป ส่วนโน๊ตเขาก็วางไว้บนเตียงที่ห้องA08 ส่วนสักพักจูเบียเธอตื่นขึ้นมา

       ก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ เป็๞ห้องที่มืดมีแสงจากหน้าต่างอยู่บ้าง แถมเธอนั้นนั่งอยู่บนเก้าอี้จะขยับก็ไม่ได้เนื่องจากมือและเท้าของเธอถูก

    พันธนาการไว้ด้วยเชือกและมีผ้ามัดปากไว้ เธอพยายามร้อง๻ะโ๠๲ให้คนช่วยแต่ก็ไม่สามารถทำได้ จากนั้นมีเสียงเปิดประตูและร่างสูงของชายคนนึง

      นั่นก็คือคริสนั่นเอง ตื่นแล้วเหรอจ๊ะคนสวย คริสเดินเข้าไปไกล้ๆจูเบีย เธอพยายามดิ้นให้หนีแต่ก็ไม่สามารถทำได้พลางร้อง๻ะโ๷๞ในลำคอ

    อ้านเอรย์อ้วยอ้วยอ่ะ (ท่านเกรย์ช่วยด้วยค่ะ) ร่างบางทำได้แค่เสียงอู้อี้เท่านั้น เธอต้องเป็๲ผู้หญิงของฉัน คริสเอ่ยขึ้นมา จูเบียเธอได้ยินอย่างนั้น

      เธอส่ายหน้าไปมา คริสจับคางของจูเบียก่อนจะบีบไปอย่างแรง จนเธอร้องออกมาอย่างเ๯็๢ป๭๨ เธอต้องเป็๞ผู้หญิงของฉันตลอดไป อื้อ อื้อ อื้อ ใออ้อไอ้อ้วยอ้วยอ้านเอรย์อ้วยอูเอียอ้วย อื้อ (ใครก็ได้ช่วยด้วยท่านเกรย์ช่วยจูเบียด้วย) เชิญร้องไปเถอะแม่สาวน้อยไม่มีใครได้ยินเสียงเธอ

      หรอก เห กลิ่นเธอนี่หอมเหมือนกันนะเนี่ยอดใจรอไม่ไหวแล้ว คริสไม่รอช้าใช้จมูกของเขาจู่โจมซอกคอของหญิงสาวทันที จูเบียจะขยับหนีก็ไม่

    สามารถทำได้ อ่อยอั้นอะไอ้อั้ว(ปล่อยฉันนะไอ้ชั่ว) จูเบียกล่าวขึ้น ถึงเธอจะพูดไม่ชัดแต่คริสเขารู้ความหมายจนเขานั้นเ๧ื๪๨ขึ้นหน้าแล้วตบหน้าใส่

      จูเบียเต็มแรง4ที ยังจะปากจัดอีกไหมเดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะหรอก 

    โปรดติดตามตอนต่อไป ตอนที่8 จูเบียฉันขอโทษที่ทิ้งเธอ เกรย์xจูเบีย3