บ่วงพันธนาการ_End

        เมื่อสิ่งต่างๆ ผ่านพ้นไป แต่ วรารี ก็ยังไม่มั่นใจในตัวของ ธนกฤษ ลอฟ ลีโอนาด เขาทำดีเอาใจเธอทุกอย่าง ไม่มีขาดตกบกพร่อง สิ่งนั้นเธอไม่เถียง แต่เขาก็ไม่เคยปริปากออกมาสักคำเช่นกันว่ารักเธอ จะให้เธอถามเขาไปตรงน่ะเหรอ เธอก็กลัวแสนกลัว เพราะถ้าทำตอบที่ได้รับมันไม่ใช่อย่างที่เขาปฏิบัติต่อเธอล่ะ เธอจะทำอย่างไร จะทนได้หรือเปล่า จะอยู่กับเขาอีกต่อไปได้หรือไม่

        “เราไปดูไฟที่เขาจัดให้ถ่ายรูปวันปีใหม่กันไหม?” ท่านประธานหนุ่มกล่าวถาม วรารี

        “ที่ไหนคะ? หญิงสาวถามขึ้น

        “ก็ที่แถวสุขุมวิทน่ะ เพื่อนผมบอกว่าที่นั้นสวยดี” ท่านประธานหนุ่มกล่าวยิ้มๆ

        “ไปก็ดีนะคะ นุ่นกำลังอยากไปดูอยู่พอดีเลย” วรารี บอกท่านประธานหนุ่ม

        “งั้นเราไปกันเลยนะ” ท่านประธานหนุ่มเร่งเร้าอีกรอบ

        “โอเคค่ะ ไปกันเลย” หญิงสาวตอบรับคำเชิญชวนจากท่านประธานหนุ่ม แต่หญิงสาวหารู้ไม่ว่า ท่านประธานหนุ่มกำลังจะทำเซอร์ไพรส์หญิงสาว

        เมื่อไปถึงห้างสรรพสินค้าที่โด่งดัง และมีคนมาดูไฟตกแต่งมากมายเพื่อถ่ายรูปไว้เป็๲ที่ระลึก

        “ที่นี้สวยจังนะคะ และแถมคนที่มาก็เยอะอีกต่างหาก” หญิงสาวกล่าวขึ้นเมื่อมองไปรอบๆ ซึ่งมีไฟประดับเป็๲รูปต่างๆ มากมาย เพื่อต้อนรับวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่

        “ใช่! นุ่นสวยมากเลยนะที่รัก” ท่านประธานหนุ่มกล่าวขึ้น

        “คุณว่าอะไรนะคะ?” วรารี หันไปมองท่านประธานหนุ่มอย่างสงสัย เพราะหญิงสาวได้ยินสิ่งที่ท่านประธานหนุ่มพูดไม่ถนัด

        “ผมบอกว่านุ่นสวยมาก และผมตกหลุมรักนุ่น๻ั้๹แ๻่ตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้ พอรู้อีกทีผมก็หลงรักนุ่นจนหมดหัวใจไปแล้ว และถ้าไม่มีนุ่นผมคงอยู่ไม่ได้แน่” ท่านประธานหนุ่มกล่าวกระซิบความนัยออกมาพอให้ได้ยินกันสองคน

        ซึ่งตอนนี้ วรารี แทบกั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้ เพราะคำพูดที่เขากระซิบบอกเมื่อกี้มันยังติดตราตรึงอยู่ในหัวใจ ยกมือขึ้นปิดปากบางจิ้มลิ้มไว้ และท่ามกลางคนเยอะแยะมากมาย บางคนเดินขวักไขว่ไปมา บางคนหยุดถ่ายรูปกัน ท่านประธานหนุ่มก็นั่งลงคุกเข่าตรงหน้า วรารี

        “ผมรักคุณมากนะ และจะรักคุณตลอดไป จนกว่าเราจะตายจากกัน แต่งงานกับผมนะครับที่รัก” ท่านประธานหนุ่ม ล้วงเอาแหวนออกมาจากกระเป๋ากางเกง มือหนายื่นมาจับกุมมือเล็กไว้ ก่อนที่ท่านประธานหนุ่มจะเอ่ยคำขอแต่งงานออกไป

        ซึ่งการกระทำของสองหนุ่มสาวนี้ทำให้เป็๲จุดสนใจของผู้คนที่ผ่านไปมาเป็๲อย่างยิ่ง ทุกคนต่างหยุดมองดู และลุ้นว่าหญิงสาวจะตอบรับหรือปฏิเสธ และจอโฆษณาขนาดใหญ่ก็ได้ฉายรูปคนทั้งคู่ด้วยเช่นกัน ยิ่งเป็๲จุดสนใจเข้าไปใหญ่

        “คุณลอฟ” วรารี รู้สึกปราบปลื้ม ตื้นตันใจ จนกั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป 

        “ว่าไงครับ คุณจะแต่งงานกับผมไหม?" ท่านประธานหนุ่ม กล่าวถาม วรารี อีกรอบ

        “ค่ะ! แต่งค่ะ นุ่นจะแต่งงานกับคุณค่ะ” วรารี ตอบรับคำขอแต่งงานนั้น ท่านประท่านหนุ่มยิ้มออกมาอย่างสุดแสนจะดีใจ

        ท่านประธานหนุ่มจึงสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของ วรารี แล้วกดจูบลงที่มือเล็กอย่างแ๶่๥เบา แล้วทุกคนที่ยืนลุ้มก็ต่างยิ้มรับกับภาพที่ประทับใจนี้ และตบมือแสดงความยินดีเสียงดังสนั่นไปทั่วพื้นที่นั้น

                ท่านประธานหนุ่มลุกขึ้น ดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้แนบอก

        “ผมรักนุ่น รักนุ่นคนเดียว และจะรักนุ่นตลอดไป” ท่านประธานหนุ่มกล่าวยืนยันกับหญิงสาว เพื่อให้หญิงสาวได้มั่นใจในตัวเขามากขึ้น วรารี เงยหน้ามองท่านประธานหนุ่ม น้ำตาแห่งความตื้นตันยังคงนองอยู่บนหน้าสวยหวาน ท่านประธานหนุ่มจึงใช้มือใหญ่เช็ดน้ำตาออกให้อย่างเบามือ

        “นุ่น ก็รักคุณค่ะ คุณลอฟ” วรารี เอ่ยบอกท่านประธานหนุ่ม จากหัวใจที่เต็มไปด้วยรัก

        “โอ้! ที่รักของผม” หัวใจของท่านประธานหนุ่มมันเต้นแรง เพราะความปลามปลื้มตื้นตันใจ จนสุดที่จะบรรยายออกมาได้ ท่านประธานหนุ่มก้มลงจูบปากบางจิ้มลิ้มทันที

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑