รองเท้ากินรี

      "..!..."   หญิงสาวกระพริบตาตื่นขึ้น เมื่อคืนหลับสบายเกินไปไหม กับสถานที่แบบนี้ ร่างน้อยลุกขึ้นวักน้ำล้างหน้า พอเห็นน้ำใสแจ๋วก็อดใจไม่ไหว เหลียวซ้ายแลขวา ไม่มีใคร

      "ฮิๆ อาบน้ำดีกว่า " ร่างน้อยถลาลงลำธารเย็นสดชื่น 

    ขณะที่ร่างสูงโปร่งบนต้นไม้ เบือนหน้าหนีฉากต่อมาสายตาคมเหยี่ยวสีเทาลึกล้ำ เหลือบมองฟ้า ในหูได้ยินคนตัวเล็กร้องเพลงเสียงอ่อนหวาน มุมปากจึงหยักโค้งขึ้น จนเสียงเงียบไป ชายหนุ่มจึงหันกลับไป แล้วต้องรีบหันขวับกลับทันที  

    วรกานต์ถอดเสื้อตัวนอกออกผึ่งแดด จากนั้นก็เดินสำรวจไปรอบๆ หาของที่พอจะกินได้  ตอนนี้นางหิวจับใจ  ชายหนุ่มตวัดปลายนิ้วเรียวพรางกาย ขณะที่อีกคนกำลังแหงนเงยขึ้นมา

     "อือหื้อ" นางร้องขึ้นเงยหน้าจิ้มลิ้มขึ้นไปบนต้นไม้สบตากับสายสีเทาวาบผ่าน ตะลึงมองนิ่ง ดวงตากลมโตใสกระจ่างสีนิล ส่องแสงระยิบระยับ เหลือบเห็นผลมะปรางสุกเหลืองอร่ามตา ผลใหญ่เต็มต้น  ปากอิ่มคลี่ยิ้มจนตาหยี เดินเข้ามาใกล้ 

 ร่างบางที่มีเพียงชุดซับในเกาะอกลอยขึ้นจากพื้นเพื่อเก็บผลมะปรางสุก  ซึ่งอยู่ข้างใบหน้าสง่างาม มือน้อยเรียวงามขาวผ่องเอือมเด็ดผลไม้ตรงหน้า

       "......"  ใบหน้าสง่างาม คมคาย กลืนไม่เข้าคายไม่ออก  ด้วยดวงหน้าน้อยขาวใสกระจ่าง อยู่ใกล้จน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงลมหายใจหอมอ่อนๆ ปากอิ่มเอิบอมชมพูแย้มรอยยิ้มหวานชวนตลึง  

    สาวน้อยเลาะเก็บมะปรางสุกได้เต็มกำมือ ส่งเข้าปากกัดชิมรสชาติ  หวานฉ่ำ นางทำหน้าพอใจ เอื้อมเด็ดอีกผล จึงบินลงพื้นเบื้องล่าง  

     ศาสวัต  (ศาส-สะ-วัต) หมายถึง นิรันดร พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่  คลายมือที่กำลำต้นไม้ไว้แน่นลง

    วรกานต์ไล่สำรวจต้นไม้รอบลำธารไปทีละต้น จากนั้นผลไม้นานาชนิดหลากสีสันก็กองเต็มพื้น ร่างบางมีใบหน้าเบิกบานใจ ถ้ายัยรุ่งรวีน มาด้วยต้องสนุกกว่านี้แน่  นางนั่งลงกัดชิมผลไม้แต่ละชนิด

     "ว้า ฝาด" นางกัดผล กาหยู (มะม่วงหิมพานต์) แล้วรีบคายทิ้ง