อัญชิษฐาก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดพื้นห้อง ที่เปื้อนเปรอะเลอะเทอะ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มตัวโต ที่ตอนนี้ยืนกอดอก หลังพิงประตูมองมาอย่างไม่วางตา
โคร๊กกกกคร๊ากกกกกกก......
‘บ้าเอ๊ยมาร้องอะไรตอนนี้’
เสียงท้องร้องดัง ทำให้เ้าของรู้สึกอายคนที่ยืนมองเป็อย่างมาก แต่เธอไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นไปมองเขาหรอก ได้แต่สถบต่อว่าท้องของตัวเองอยู่ภายในใจ ขณะที่มือเรียวเล็กทำการเช็ดถูพื้นห้องไปจนสะอาดหมดจด
“เสร็จแล้วก็ออกไปทำอาหาร คงจะทำเป็อยู่นะ หากทำไม่เป็เธอก็กินมันทั้งดิบๆนั่นล่ะ”
นายหัวแสนเห็นว่าหญิงสาวตัวเล็กทำความสะอาดพื้นห้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงสั่งการด้วยน้ำเสียงเข้มดุ ซึ่งเขาได้เอาอาหารสดอาหารแห้งมาไว้ที่นี่อยู่บ้างแล้ว เพราะคิดว่ายังไงเสียผู้หญิงคนนี้จะต้องอยู่ที่นี่อีกนาน และเธอจะต้องทำกินเอง
ส่วนเื่หนีน่ะเหรอ เขาไม่ห่วงหรอก เพราะเกาะนี้เป็เกาะส่วนตัวของเขา ถึงเธอจะหนีไปยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี หากเธอหนีไปจริงๆ อย่างมากก็แค่ไปหลบอยู่ในป่าตรงไหนสักที แต่หากจะออกไปจากเกาะนี้น่ะเหรอ ไม่มีทางที่จะออกไปได้ ยกเว้นว่าเขาจะพาออกไปเอง
“ใครจะไปกินทั้งดิบๆ กัน”
“ไม่กินทั้งดิบๆ ก็ไปทำ”
อัญชิษฐาพูดออกมาเบาๆ พอให้ตัวเองได้ยินเพียงแค่คนเดียว แต่ชายหนุ่มตัวโตกลับหูดี ได้ยินซะอย่างงั้น อัญชิษฐามองหน้าเขานิดหนึ่ง ก่อนจะแสร้งหันมองไปทางอื่น แต่ต้องใเมื่อถูกมือใหญ่ยื่นมาจับแขนเรียวดึงลากออกไปนอกห้อง
????????????????
“ทำเร็วๆด้วย ฉันหิวแล้ว”
‘ที่แท้ก็อยากให้เราทำอาหารให้กินนี่เอง ชิ☹️’
อัญชิษฐาได้ยินคำพูดที่ว่า ‘ฉันหิวแล้ว’ ก็ค่อนขอดนายหัวแสนอยู่ภายในใจ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เพราะตัวเธอก็หิวมากแล้วเหมือนกัน ตอนนี้เธอหิวมากแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงอยู่แล้ว จึงขอลดทิฐิ ลดความหวาดระแวงลงก่อน
“.........”
อัญชิษฐาเหลือบแลมองใบหน้าที่มีหนวดเครารกรุงรังนั้นนิดหนึ่ง ก่อนจะสะบัดแขนเรียวออกจากการจับกุม ซึ่งนายหัวแสนก็ยอมปล่อยแต่โดยดี เธอจึงเดินไปยังที่ที่ใช้เป็ห้องครัว ลงมือจุดเตาถ่านก่อนเป็อันดับแรก
ขณะที่อัญชิษฐาทำอาหารอย่างคล่องแคล่ว นายหัวแสนอดทึ่งไม่ได้ เพราะเขาไม่คาดคิดว่า ผู้หญิงคนนี้จะทำอาหารเป็ เขาคิดเอาไว้ว่าเธอคงจะเป็พวกงอมืองอเท้า ทำตัวเป็ลูกคุณหนู ที่ต้องให้คนอื่นทำให้ตลอด และอีกอย่างที่เขาคิดคือคอยแต่จะสูบเืสูบเนื้อสูบเงินผู้ชาย
ที่นายหัวแสนคิดว่าอัญชิษฐาสูบเืสูบเนื้อสูบเงินผู้ชาย เป็เพราะจากการตรวจสอบข้อมูลย้อนหลังเงินในบัญชีของน้องชายของเขา พบว่าเงินในบัญชีถูกโอนไปเป็ก้อนใหญ่ เป็หมื่นบ้าง แสนบ้าง หลายๆครั้ง พอคิดมาถึงตรงนี้ นายหัวแสนขบกรามแน่นจนขึ้นเป็สัน
“ทำเร็วๆ เหมือนอย่างที่เธอใช้มารยาขอเงินได้ง่ายๆ หน่อยสิ”
นายหัวแสนกล่าวอย่างมีอารมณ์คุกรุ่น ทำให้คิ้วโก้งโค้งคู่สวยเลิกขึ้น แล้วขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ดวงตากลมโตคู่สวยหันไปมองสบตากับดวงตาคมกริบ และก็ได้เห็นถึงเปลวไฟอาฆาตเคียดแค้นในแววตาคมกริบคู่นั้น
“ฉันไม่เคยใช้มารยาขอเงินใคร เงินทุกบาททุกสตางค์ ฉันหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของฉันเองทั้งนั้น”
อัญชิษฐาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่น ก็เธอไม่เคยใช้มารยาไปขอเงินใครหน้าไหนทั้งนั้นนี่นะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอได้มา ก็มาจากการทำงานของเธอล้วนๆ
“ยังจะหน้าด้านพูดอย่างไม่อายอีกนะ ว่าหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองน่ะ เธอน่ะมันปลิงชัดๆ สูบเงินน้องฉันไปเป็หมื่นๆ แสนๆ ช่างหน้าไม่อาย ไร้ยางยางจริงๆ หึ!”
“นายบอกฉันสิ ว่าน้องของนายเป็ใคร? ชื่ออะไร?”
นายหัวแสนเดินเข้ามากระชากแขนเรียว ตามแรงอารมณ์โกรธเกรี้ยว จนใบหน้าสวยหวานเยเกด้วยความเจ็บ แต่เธอไม่ร้องออกมาแต่อย่างใด เธอพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ เพื่อหวังที่จะได้รู้ว่าน้องชายของเขาเป็ใครกันแน่
“ดูหน้าฉันให้ชัดๆ สิว่าฉันคล้ายผู้ชายของเธอคนไหน”
นายหัวแสนไม่ได้เผยชื่อของน้องชายตัวเองออกมา แต่ได้บอกให้อัญชิษฐามองดูเขาให้ชัดๆ เพราะเขากับน้องชายของเขามีส่วนคล้ายกันอยู่บ้าง ถึงแม้จะไม่ใช่ฝาแฝดกัน แต่เขากับน้องก็คล้ายกัน
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
25K
