“เย่เฟิง” ได้วิ่งหนีออกไปทางประตูแต่ก็ได้เจอกับ “เย่ซู” ที่ได้ทำการดักอยู่ พร้อมกับ ผู้ปฏิบัติที่ห้าสองคนวิ่งตามหลังมาติดๆ
<เย่เฟิง>ถ้าเ้าไม่เล่นสกปกแอบลอบโจมตีข้าฝีมือของเ้าไม่ได้คณามือข้าเลยแม่แต่น้อย
<เย่เฟิง> (นึกในใจ) แย่แล้ว “มารอสูร” ข้าควรทำเช่นไรดีในตอนนี้ข้าโดนพิษไม่อย่างนั้นข้ายังพอที่จะสามารถฝ่าวงล้อมหนีออกไปได้
<มารอสูร>ถ้าเ้าตายไปข้าก็แย่นะสิ หากไม่มีเ้าิญญาของข้าก็คงไม่มีที่สถิตและดับสูญไปภายในที่สุด
เ้าจงปล่อยกายให้ข้าเข้าควบกุม ไม่อย่างนั้นพวกเราคงได้ตายกันทั้งคู่อย่างแน่นอน
หลังจากพูดจบมารอสูรก็ได้ทำการควบคุมร่างของ “เย่เฟิง” ทันที แต่ด้วยพลังิญญามารของ “มารอสูร” ยังไม่ฟื้นคืนมาอย่างสมบูรณ์บวกกับร่างกายของ “เย่เฟิง” ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะทนรับพลังของ “มารอสูร” ได้นานและมากนักจึงทำให้ “เย่เฟิง” ในร่างที่ถูกควบคุมด้วย “มารอสูร” นี้มีพลังอยู่ที่ ิญญาขั้นที่สาม เพียงเท่านั้นและด้วยพลังมารจึงทำให้พิษนั้นถูงยับยั้งไว้ชั่วคราว
<เย่ซู>พวกเ้าทั้งสองมัวรออะไรอยู่อีกรีบจัดการฆ่ามันได้แล้ว ว่าที่ผู้นำตระกูลอันดับหนึ่งจะได้เป็ของข้าผู้นี้ยังไงละ ฮ่าๆๆ
หลังจากสิ้นเสียงของ “เย่ซู” ระดับผู้ปฏิบัติที่ห้าทั้งสองก็ได้ใช้ฝ่ามีพลังปราณเข้าโจมตี “เย่เฟิง” ทันทีเขาทั้งสองคิดไว้ว่า เ้าไม่มีทางหนีพวกข้าพ้นด้วยระดับพลังที่อ่อนแอของเ้าแถมเ้ายังถูกพิษอีกเห็นทีวันนี้ชีวิตของเ้าคงจะหนีไม่พ้นคำว่าตาย หยุดดิ้นลนดีกว่าจะได้ไม่ต้องเจ็บไปมากกว่านี้
แต่ทันใดนั้นเอง “มารอสูรในร่างเย่เฟิง” ก็ได้ใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างมาประทะกับนักฆ่าทั้งสองพลังมารนั้นเหนือกว่าทั้งสองมากจึงทำให้รู้ความจริงว่าพลังของ “เย่เฟิง” ตอนนี้อยู่ในระดับิญญาขั้นที่สาม ชั่วพริบตาเดียวนักฆ่าทั้งสองก็ได้ถูก “มารอสูรในร่างเย่เฟิง” ฆ่าลงในทันที
<เย่ซู>นี้มันเป็แบบนี้ไปได้ยังไง ทำไมระดับพลังของเ้าถึงได้อยู่ที่ ิญญาขั้นที่สาม ได้ละเ้าทำได้ยังไง ไม่จริง!!
ทันใดนั้นเอง “มารอสูรในร่างเย่เฟิง” ก็ได้พุ่งเข้ามาบีบคอของ “เย่ซู” เอาไว้ พร้อมพูดออกมาว่า “เย่เฟิง” ข้าจะแก้แค้นให้เ้าบัดเดียวนี้ ในขณะที่ “มารอสูรในร่างเย่เฟิง” กำลังจะฆ่า “เย่ซู” ก็ได้มีเสียงของชายชราตระโกนมาว่า
“หยุดซะเ้าจะฆ่าลูกชายของข้าไม่ได้มิเช่นนั้นข้าไม่มีวันปล่อยเ้าเด็ดขาด”
นั้นคือเสียงของ “ผู้าุโเย่ซ่ง” (พ่อของ “เย่ซู”) มาพร้อมกับ “ผู้าุโเย่ปิง” ผู้าุโมาถึง ถึงกับประหลาดใจว่าทำไม “เย่เฟิง” ที่มีขั้นพลังต่ำกว่าทำไมถึงจัดการกับนักฆ่าสองตัวนั้นได้ แต่พอสังเกตดูดีๆ เขาทั้งสองก็ได้เห็นไอมารบนร่างการของ “เย่เฟิง”
<ผู้าุโเย่ซ่ง>เ้าคนชั้นต่ำเ้ากล้าดียังไงฝึกวิชามารชั่วช้าเ้าคนบาป
<มารอสูรในร่างเย่เฟิง>ข้ารึคนบาปเ้าต่างหากคนบาปเ้ากับลูกชายของเ้าทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดข้าหวังที่จะเข้าตระกูลเย่แย้งตำแหน่งไปจากพ่อของข้า (เย่เฟิงในร่างที่ถูกมารอสูรควบคุมจะสามารถสลับว่าใครจะพูดก็ได้)
หลังจากที่ “มารอสูรในร่างเย่เฟิง” พูดจบเขาก็ได้ทำการบีบคอของ” เย่ซู” จนหัวขาดหลุดลงมา เืได้ไหลฉีดเต็มใบหน้าของ” เย่เฟิง”
<ผู้าุโเย่ซ่ง>เ้ามารชั่วเ้าฆ่าลูกชายของข้า ข้าจะไม่ละเว้นเ้า ข้าจะสับเ้าเป็พันๆ เป็หมื่นๆ ชิ้น เ้าจะไม่ได้ตายดีอย่างแน่นอน
ในเวลานั้นเองพ่อของ “เย่เฟิง” ก็ได้มาถึงพร้อมกับผู้าุโอีกสองท่านนั้นก็คือผู้าุโเย่ซุนกับเย่กง
ในสถานการณ์ตอนนี้เท่ากับว่ามี
“หัวหน้าตระกูลเย่ซือ” (พ่อของ” เย่เฟิง”)
“ผู้าุโเย่ซ่ง” (พ่อของ” เย่ซู”)
“ผู้าุโเย่ปิง” (ผู้าุโที่เป็คนทดสอบวัดพลัง)
และอีกสองท่านที่มาพร้อมกับเ้าสำนัก
“ผู้าุโเย่ซุน” (พ่อของ” เย่เอ๋อ”)
“ผู้าุโเย่กง” และ “เย่เฟิง”
<ผู้าุโเย่ซ่ง>ท่านหัวหน้าตระกูลมาก็ดีแล้วท่านช่วยมาดูลูกชายสารเลวของท่านทีเขาแอบฝึกวิชามารเป็ภัยต่อยุทธจักรเอาไว้ไม่ได้ต้องกำจัดทิ้ง
<ผู้าุโเย่ปิง>ใช่แล้วข้าเห็นด้วยเด็กแบบนี้เก็บไว้ไม่ได้
<ผู้าุโเย่กง>ข้าเห็นด้วยขืนปล่อยไว้มีแต่จำนำภัยมาสู่ตระกูลของเรา
ผู้าุโทั้งสามต่างพูดเพื่อหวังให้กำจัด “เย่เฟิง” มีแต่ “ผู้าุโเย่ซุน” เท่านั้นที่ยังยืนเงียบไม่พูดอะไร
<หัวหน้าตระกูลเย่ซือ>ถึงเขาจะฝึกวิชามารแต่เขาก็คือลูกชายของข้าใครคิดที่จะฆ่าลูกชายของข้ามันผู้นั้นต้องตาย
<เย่เฟิง>เื่ทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับท่านพ่อของข้ามีอะไรให้มาคุยกับข้าเพียงผู้เดียว
<ผู้าุโเย่ซุน> “เย่เฟิง” เ้าผิดเ้าก็ยอมรับผิดเถอะนะโทษหนักจะได้เป็เบา ถึงเขาจะผิดแต่ข้าว่าโทษปะามันก็ออกจะเกินไปหน่อยถึงยังไงเขาก็เป็ลูกหลานตระกูลเย่
<ผู้าุโเย่ซ่ง>แล้วที่มันฆ่า “เย่ซู” ลูกชายของข้าละ ข้าไม่ยอมยังไงวันนี้เ้า “เย่เฟิง” ก็ต้องตาย
หลังจาก “ผู้าุโเย่ซ่ง” พูดจบเขาก็ได้ทำการลงมือพุ่งเข้าไปหมายจะเอาชีวิตของ “เย่เฟิง” ทันที ด้วยความที่ร่างกายของ “เย่เฟิง” ทดรับพลังมารของ “มารอสูร” ไม่ไหวอีกต่อไปจึงได้คลายพลังมารออกประกอบกับพิษได้เริ่มกับมาทำงานอีกครั้ง เขาแทบจะไม่สามารถโต้ตอบกลับมาได้เลย