“ ไอ้ภัทร แกอยู่ไหน”
ภาคิมเอ่ยถามเพื่อน เมื่อปลายสายรับสาย
“ อยู่ใน มหาลัย HH มีอะไรวะ”
”มาทำอะไร”
”มารับน้องสาว แกมีอะไรรีบพูดมาสิ ฉันวนรถอยู่ คนเยอะชิบ!!” ชายหนุ่มบน
“แกไปไหนต่อ”
“ฉันจะไปหาอะไรกินแถว ย่านยานแช ร้านเดิมทำไม?
ความสงสัยเกิดขึ้นในสมอง วันนี้เพื่อนเขาเป็อะไร ใส่ใจเขาเป็พิเศษ
“งั้นเจอกัน”
ยังไม่ทันที่ ภัทรจะสอบถาม ปลายสายก็ตัดไป ว่ะ!! อะไรของมัน
“พี่ภัทร ทางนี้ค่ะ”
สายไหมโบกไม้โบงมือให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอ ก่อนหันไปโบกมือลาเพื่อนๆในกลุ่ม
“ไปน่ะ เจอกันวันจันทร์”บาย
สายไหมเข้าไปนั่งในรถ สปอร์ตหรูคันขาวของ ณ.ภัทร
“ไงเรา มาแปบเดียวมีหนุ่มมายืนส่งแล้วหรอ” ภัทรยิ้มให้ผู้เป็น้องสาว
“เพื่อนกลุ่มเดียวกันค่ะ พี่ชายของไหม เป็คนคิดมากแต่เมื่อไหร่กัน” สายไหมตวัดหางตามองพี่ชาย
“ 555555 อะไร พี่ก็แค่มองจากสายตาที่ชาญฉลาดของพี่ก็แค่นั้น เรานะบอกเป็เพื่อน แต่ไอ่หนุ่มคนนั้นมันอยากเป็เพื่อนกับเราด้วยหรอหละ พี่เห็นมันมองเหมือนหมาหงอยตามตูดรถพี่อยู่เนี้ย!!”
ณ.ภัทร อดนึกขำเสียไม่ได้ เมื่อนึกถึงแววตาเพื่อนชายในกลุ่มของสายไหม
สายไหมแกล้งหลับตาลง เพื่อพี่ชายจะได้เลิกซักถามเธอเสียที มันไร้สาระ ในความคิดของเธอ
ขณะที่รถของ ณ.ภัทรที่กำลังวนหาที่จอดรับคน จนรับคนเสร็จและขับออกไปอยู่ในสายตาของภาคิม จนลับตา
_____ณ.ร้านอาหาร ย่านยานแช______
“จะทานอะไรดีเรา วันนี้พี่ชายสุดหล่อเป็เ้ามือเอง”
“หืมมม อย่างนี้ไหมชวนเพื่อนๆมาด้วยดีกว่า นานปีได้มีโอกาสถล่มพี่ภัทรสักที แบบนี้ เสียดายจังเลย” สายไหมมีสายตาผิดหวังจริงจังขึ้นมา จนพี่ชายอดมองค้อนเธอไม่ได้
ขณะที่คู่พี่น้องกำลังง่วนอยู่กับการเลือกอาหารอย่างเมามัน จนลืมสังเกตเห็นผู้ชายคนนึงเดินตรงมายังโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่
“ อ้าวววว นั่งสิคุณชายภาคิม”
ภัทรเอ่ยทักเพื่อนทันทีที่เงยขึ้นไปเห็น สายไหมใทันทีที่ได้ยินชื่อ ของผู้ที่มาใหม่ เธอหันไปมองตาโต จนชายหนุ่มอดนึกขำอยู่ในใจ
“ เออ!!!!!!! นี่เพื่อนสนิทพี่ ชื่อภาคิม หรืิอเรียกว่าพี่คิม เฉยๆก็ได้ ส่วนนี่ สายไหม หรือเรียกไหม ก็ได้ เป็หลานสาวแม่ฉัน”ณ.ภัทร เอยแนะนำ ทั้งคู่
“ สวัสดีค่ะ” •_• สายไหมยกมือไหว้
“ สวัสดีครับ” ภาคิมพยักหน้ารับ และนั่งลงข้างพี่ชายโดยนั่งฝั่งตรงข้ามกับสายไหม
“ ฉันไม่ยักรู้แกมีน้องกับเค้าด้วย”
ภาคิมหันไปทาง ณ.ภัทร
“ น้องสาวชั้น ไปเรียนต่างประเทศแต่เด็ก แกเลยไม่เคยเห็น”
“ ออ” ภาคิมส่งเสียงอยู่ในลำคอ ในขณะที่สายตาจับอยู่บนใบหน้าสายไหม
สายไหมรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยพบเจอสายตาจับจ้องจากผู้ชาย แต่เป็เพราะสายตาคู่นี้มาจากผู้ชายที่ชื่อภาคิม ที่เธอพึ่งพบเจอ มันทำให้สายไหมอึดอัดใจ
“ แกจะไปไหนต่อ” ณ.ภัทรถามเพื่อน
“ ฉันมีนัด” ภาคิมตอบผ่านๆ
“ อ้อ อืม” ภัทรไม่ได้ซักถามต่อเพราะเห็นว่ามีน้องสาวอยู่ข้างๆ
กรี๊งงงงงง กรี๊งงงงงงง เสียงโทรศัพท์ภาคิมดังขึ้น ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมากดรับสาย
“ ครับ อยู่กับเ้าภัทร ครับ”
ภัทร นิ่งเมื่อเห็นว่าตนเองอยู่ในวงสนทนาของเพื่อน คงเป็คุณป้าแม่ของภาคิม สิน่ะ ไม่งั้นเขาคงไม่โดนเพื่อนดึงเข้าร่วมวง
“ผมยังไม่รู้จะกลับตอนไหน ให้เธอกลับไปก่อนได้เลย แค่นี้นะครับ”
ภาคิมกดวางสายทันที การกระทำของเขา อยู่ในสายตาเพื่อนและสายไหม
“อะไรวะ นี่แกจะทำตัวเป็เด็กหนีออกจากบ้านรึไง นิแสดงว่า นิอย่าบอกน่ะแกนอนคอนโด ”
“แกไม่กลับบ้านนานเท่าไหร่แล้ว” ภัทรถามขึ้น
“ 2 อาทิตย์ แกจะมาอยากรู้อะไร ถามหยั่งกับเป็เมียฉันอย่างนั้น”
ภาคิมมีน้ำเสียงเข้มขึ้นเมื่อโดนซักไซร้ เมื่อเห็นเพื่อชักอารมณ์ไม่ดี ภัทรก็ไม่ได้พูดต่ออีก เพราะกลัวถ้าภาคิมอารมณ์เสียขึ้นมา เพื่อนของเขาจะต้องหาที่ลองรับอารมณ์แน่นอน และที่ลองรับอารมณ์ของเพื่อนนั้น คงไม่ใช่เื่คาดเดายากอะไร
ภาคิม ภัทร และ สายไหม ต่างแยกย้ายกลับบ้าน ภาคิมหันหลังกลับไปมอง ก็พบด้านหลังของลูกพี่ลูกน้องของเพื่อนของเขา ทันใดนั้น แผ่นหลังแบบนี้!!! คุ้นคุ้น ใช่แล้ว! เป็เธอที่เขาเห็นที่ห้างสรรพสินค้านั้นเอง ชายหนุ่มนึกภาพผู้หญิงคนนึงที่ยังติดตาของเขา
โลกใยช่างกลมขนาดนี้ ภาคิมคิดในใจ