ลุงโข่งเป็คนท่าทางใจดี
หมวยถามชื่อลุงคนนั้นมาแล้วเข้าใจไปเต็มประตูว่าคือคนงานของโกดังที่อยู่มานานั้แ่เฮียไข่ยังเด็กที่เธอมั่นใจว่าลุงไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวพันใดกับเฮียไข่ เพราะรูปร่างหน้าตาไม่มีเค้าเดียวกันสักนิดหุ่นของลุงใกล้เคียงกับเตี่ย ความสูงก็พอ ๆ กับหมวย...แต่อย่างไรก็ตาม ความที่ลุงเป็กันเองก็มีส่วนคุยไปยิ้มไปของลุงทำให้เธอใจชื้นกล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองออกไปอย่างไม่ปิดบัง
‘ลุงสัญญากับหนูก่อนนะ จะไม่บอกใครเื่ที่หนูแอบชอบเฮียไข่’
‘ได้สิหนู’
‘แล้วนี่เฮียไข่ เขามีแฟนมั้ยอ่ะลุง หนูกลัวนก’
‘นกคืออะไรเหรอหนู’
‘นก ก็คือ แห้ว คือจีบไม่ติด อดได้ อกหัก อะไรแบบนั้นอ่ะลุง’
ลุงได้แต่หัวเราะ และให้ความหวังเธอ ‘งั้นถ้าเ้าไข่กลับมา ลุงจะให้เขาเป็คนขับรถไปส่งที่ร้านหนูนะ’
หมวยได้แต่อมยิ้มแก้มพอง เมื่อกลับมานั่งเฝ้าหน้าร้าน อีเหมยพอรู้ว่าเธอกลับมาถึงร้านก็ปรี่เข้ามาเฉดหัวเธอเต็มแรง
“อีหมวย นี่มึงแกล้งกูเหรอ”
“อ้าว อีนี่ มาขึ้นมึงกูกับน้องได้ งั้นต่อไปเรียก มึงกับกู แฟร์ ๆ”
“เออ กูจะไม่เห็นมึงเป็น้องอีกก็มึงเล่นมาล็อกกลอนหน้าห้องน้ำทำไมละ”
เธอตอแหลทำหน้าใ “ก็ไม่รู้นี่ว่ามึงอยู่ในห้องน้ำ”
“มึงแกล้งกู”
“คิดมากป่ะ กูจะไปแกล้งมึงทำไม”
เธอตีมึนทำหน้าลอยลมและผิวปากหวือ อีเหมยก็เลยหันไปพึ่งตัวช่วย ฟ้องเตี่ย
“ดูมันนะเตี่ย มันแกล้งเหมยแล้วไม่ยอมรับ”
ม้าที่ถือจานอาหารออกมาจากในครัวได้ยินเสียงล้งเล้งของสองพี่น้อง ก็ถามแบบไม่รู้ทิศรู้ทาง“น้องมันจะไปแกล้งลื้อทำไมละ นังเหมย”
“ก็มันไม่อยากให้เหมยไปเอาไข่ที่โกดังเฮียไข่ไง”
ม้าเลยบอก “ก็ทุกทีใช้ลื้อแทบตายลื้อก็ไม่ยอมไป”
“แต่วันนี้เหมยอยากไป”
“มันมีอะไรที่โกดัง ฮึ!”
เหมยถูกขัดใจ จึงตอบเสียงสะบัด“ไม่มี!” แล้วก็กระทืบเท้าขึ้นไปชั้นบน
ม้าจึงะโไล่หลัง“แล้วนี่ไม่กินข้าวกินปลารึไง จะได้มาเฝ้าหน้าร้าน ช่วยกันขายของ”
“ให้อีหมวยมันขายสิม้ามันอยู่ก็ใช้ ๆ มันไปสิ”
แต่หมวยทำหูทวนลม ไม่รู้ไม่ชี้จนกระทั่งอึดใจเดียว เหมยก็ลงมาพร้อมกระเป๋าสะพายและรองเท้าผ้าใบคู่โปรด เดินออกไปจากบ้าน ไม่บอกกล่าวอะไรทั้งนั้น
ม้าจึงเดินมาถาม“พี่สาวลื้อจะออกไปไหน ข้าวปลาก็ไม่กิน”
“มันก็ออกไปแรดนอกบ้านน่ะสิม้าไม่รู้อะไร อีเหมยมันแรดเงียบจะตาย”
ผลคือเธอโดนม้าฟาดเผียะลงที่ต้นแขน แต่เธอกลับยิ้มอารมณ์ดีอย่างน้อยอีพี่นังมารก็ไปให้พ้นทางเช้านี้ ส่วนเธอก็ใจจดใจจ่ออยู่แต่หน้าร้านจนกระทั่งรถขนไข่ของโกดังแล่นมาจอดเทียบ
หัวใจหมวยะโผลุงไปดักรอที่ท้ายรถเรียบร้อย
เธอมองไปอย่างผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นแต่หน้าคนงานขมีขมันในการยกแผงไข่ จึงรีบออกไปดักรอที่หน้าร้านจนกระทั่งประตูรถฝั่งคนขับเปิดออก
เธอยิ้มกว้าง...
เฮียไข่ที่เธอรอคอย...
เขาสวมเพียงเสื้อกล้าม โอย! ผู้ชายอะไร นอกจากสูงแล้ว หุ่นยังดีน่ากิน เอ้ยยย น่ากอดกล้ามแขนเป็มัด ๆ มันแนบลำตัวจนหมวยอยากะโไปช่วยถลกเสื้อกล้ามขึ้นเพื่อขอดูลอนหน้าท้อง อยากเห็นนักว่ามันจะมีหกแพ็กอย่างในโฆษณาของดาราหล่อ ๆ มั้ย
แล้วสายตาก็เผลอมองลงต่ำไปที่กางเกงยีน
นึกไปถึงไซส์ของถุงยางอนามัยเมื่อคืนนี้มันจะใหญ่แค่ไหนนะ?
เป้ากางเกงของเขา เอ่อ! อีหมวย เก็บอาการหน่อย
เธอเตือนสติตัวเองจงอย่าแรดออกนอกหน้าไปกว่านี้ จึงเลื่อนสายตากลับขึ้นบนมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาชวนหลงใหลคลั่งไข่ เอ้ย คลั่งไคล้
เฮียไข่สวมหมวกแก๊ปและพรางสายตาอันบาดลึกด้วยแว่นกันแดดสีชา
ทำไมว่าที่ผัวของหมวยถึงหล่อเบอร์นี้นะ!!
/////////////////////////////////////จบบทที่ 4
20K
