ล่าผ่าแดนทมิฬ

ร่างลูกน้องของหมินที่โดนเชนหวดหมัดเต็มกำลังใส่ใบหน้าจนลอยละลิ่วตกกระทบพื้นเสียงดัง ในจังหวะที่ร่างนั้นกระทบพื้นก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เชนได้เคลื่อนไหวพาริวมาถึงดาบคาตานะที่ปักอยู่ไม่ไกลจากประตูทางเข้าเชนเมื่อมาถึงตำแหน่งในดาบคาตานะก็ปล่อยริวแล้วทำการคว้าจับดาบคาตานะเพื่อค้ำยันร่างกายตัวเองไม่ให้ล้มลงไปกับพื้น เชนในตอนนี้จับดาบคาตานะค้ำยันตัวหอบหายใจเสียงดังทั้งตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อราวกับอาบน้ำมา เส้นผมสีดำของเขาในตอนนี้เปียกชุ่ม ภายใต้กางเกงขายาวที่เขาใส่อยู่ในตอนนี้ถ้าใครมาเห็นคงต้องอุทานอย่างตกใจ ขาทั้งสองข้างของเชนเต็มไปด้วยเส้นเลือดมากมายที่เต้นตุบๆ จนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ไหนจะผิวหนังของขาทั้งสองข้างที่แดงเถือกไปทั้งขา การใช้การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วที่เขาลอกเลียนมาจากกิ้งก่าทมิฬในก่อนหน้านี้ใช้เพียงหนึ่งครั้งยังทำให้เขาต้องกัดฟันอย่างเจ็บปวด นี่ไม่ต้องพูดเลยว่าเมื่อสักครู่เชนใช้ท่านี้ไปถึงสามครั้งติดต่อกัน! ขาของเชนในตอนนี้เหมือนกับจะระเบิดออกมาถ้าเขายังขยับไปมากกว่านี้หมินที่ตั้งหลักจากการเสียหลักได้แล้วเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด เขาเลิกคิ้วมองไปยังเชนที่กำลังค้ำยันตัวด้วยดาบคาตานะอย่างทึ่งๆ ส่วนลูกน้องของหมินอีกสองคนก็ทำหน้าไม่ถูกเช่นกันเมื่อเสียงกระทบพื้นของร่างชายที่ถูกเชนต่อยดังขึ้น ลูกน้องของหมินที่เป็นหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มก็เหมือนจะได้สติ เธอรีบพุ่งเข้าไปดูอาการของชายที่โดนเชนต่อยจนใบหน้าแตกยับ และบัดนี้กำลังนอนนิ่งสนิทไม่ไหวติงอยู่กับพื้น…หญิงสาวจับไปที่บริเวณคอของชายคนนั้นที่ตอนนี้ใบหน้าแหลกเละเลือดท่วมใบหน้า แล้วพูดด้วยเสียงไม่อยากเชื่อ "เขา...ตายแล้ว"หมัดนั้นของเชนเป็นหมัดที่เชนออกหมัดเต็มกำลังด้วยระดับสามสิบสอง ลูกน้องของหมินที่ไม่ได้ระวังตัวแม้แต่น้อยโดนหมัดนี้ไปเต็มๆ ก็ยากนักที่จะรอด ถ้าสุดท้ายไม่ถึงตายก็คงบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน และในจังหวะนี้ก็มีกลุ่มควันสีดำลอยออกมาจากร่างชายคนนั้นพุ่งไปหลอมรวมกับเชนแต่เขาในตอนนี้ไม่มีเวลาไปสนใจมันเสียงของหญิงสาวคนนั้นทำให้หมินที่ได้ยินต้องขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วมองไปยังเชน"นายนี่มีอะไรให้ฉันแปลกใจอยู่เรื่อยเลยนะ"ในจังหวะนั้นก็เกิดเสียงบางอย่างที่เหมือนกับมีลมพัดอย่างรุนแรงดังขึ้นไปทั้งห้อง ทั้งที่ทั้งห้องในตอนนี้ไม่มีลมพัดเลยแม้แต่น้อย ต้นกำเนิดของเสียงนั้นอยู่ใกล้กับซากของหมูป่ายักษ์ที่นอนนิ่งไร้วิญญาณอยู่ ข้างๆ ร่างของหมูป่ายักษ์เหมือนกับมีลมก่อตัวหมุนวนอยู่ในอากาศผ่านไปอึดใจเสียงลมพัดนั้นก็เงียบไปพร้อมกับด้านข้างร่างหมูป่ายักษ์มีวังวนสีฟ้าปรากฏขึ้น ซึ่งนั่นก็คือทางออกหลังจากจัดการบอสได้นั่นเอง"ต้องรีบแล้วสิ Raidนี้ไม่ไกลจากเมืองถ้าพวกสมาพันธ์เข้ามายุ่งจะวุ่นวายเปล่าๆ " หมินหันไปมองประตูทางออกที่เปิดขึ้นนั้นแล้วพูดขึ้นเบาๆปกติเมื่อทำการเคลียร์Raidได้สำเร็จทางสมาพันธ์ที่รับผิดชอบเรื่องนี้จะทราบเรื่องการเคลียร์ในทันทีด้วยเครื่องตรวจจับความแปรปรวนหรือเรียกอีกชื่อว่าเครื่องระบุตำแหน่งRaid ต้องบอกก่อนว่าเมื่อมีRaidปรากฏขึ้นในระยะทำการของเครื่องตรวจจับความแปรปรวน ตัวเครื่องจะทำการระบุตำแหน่งและแจ้งพิกัดนั้นไปยังทีมที่รับผิดชอบเพื่อดำเนินการตรวจสอบต่อไป และถ้ามีการเคลียร์Raidเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ค่าการแปรปรวนที่ตรวจจับได้โดยเครื่องจะเปลี่ยนไปเป็นค่าอีกแบบที่ทำให้รู้ว่าRaidนั้นทำการเคลียร์แล้ว ข้อมูลนี้ก็จะถูกส่งไปยังทีมที่เกี่ยวข้องเช่นกันและจะรอการยืนยันจากนักล่าที่ไปจัดการเพื่อเป็นการปิดภารกิจนั้นๆ นี่คือระบบขั้นตอนคร่าวๆ ของสมาพันธ์ปกติทางสมาพันธ์จะรอประมาณสองชั่วโมงรอการติดต่อยืนยันจากนักล่าที่รับภารกิจไป แต่ถ้าเกิดมีข้อมูลแจ้งว่าRaidได้เคลียร์ลงแล้วผ่านไปนานกว่าสองชั่วโมงไม่มีการติดต่อยืนยันเข้ามาจากนักล่าที่รับภารกิจ ทางสมาพันธ์จะส่งทีมเข้าไปตรวจสอบในทันที และRaidนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากเมืองเสียด้วยหมายความว่าหมินจะต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนที่ทางสมาพันธ์จะสงสัยแล้วยื่นมือมาตรวจสอบเชนเองก็พอจะเข้าใจในจุดนี้แต่จะให้เขารอถึงสองชั่วโมง? ในตอนนี้แค่สิบนาทีเชนก็ไม่รู้ว่าพวกเขายังจะมีชีวิตรอดไปหรือไม่ เชนในท่าจับดาบคาตานะค้ำยันพื้นโดยมีริวที่เข้ามาช่วยพยุงมองไปรอบๆ แล้วเหมือนจะตัดสินใจบางอย่างได้"ริว...พี่มีอะไรจะให้นายทำ" เชนพูดขึ้นเบาๆ พอให้ริวที่อยู่ด้านข้างได้ยิน"พี่เชนว่ามาเลยครับ" ริวที่เข้ามาพยุงเชนได้ยินก็พูดตอบรับ"สถานการณ์ตอนนี้ไม่มีทางที่เราจะรอได้ถึงสองชั่วโมงเพื่อให้สมาพันธ์เข้ามาช่วย" เชนหยุดพักหายใจ "เพราะฉะนั้นเราต้องไปแจ้งสมาพันธ์ด้วยตัวเอง""ยะ.ยังไงครับในนี้เราใช้โทรศัพท์ไม่ได้นะ" ริวพูด"เพราะงั้นไง นาย..ต้องไปแจ้งสมาพันธ์ด้วยตัวเอง" เชนหยุดหายใจ "นายต้องวิ่งไปที่ทางเข้าที่เราเข้ามา ถ้าวิ่งเต็มกำลังนายต้องวิ่งไปถึงในสิบนาทีแน่ และตรงทางเข้าพี่เห็นคนของสมาพันธ์อยู่ นายไปแจ้งเรื่องนี้กับเขาซะ""แต่พี่เชนไอ้พวกนี้ไม่มีทาง..." ริวกำลังจะบอกว่าพวกหมินที่อยู่เบื้องหน้าไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาไปแน่นอน"พี่จะอยู่นี่เอง พี่มีแผนหยุดพวกมัน..ที่นายต้องทำคือวิ่งไปที่ทางออกไปขอความช่วยเหลือ นายทำได้ไหม" เชนพูดขัดพร้อมมองไปที่ริว"แต่พี่.." ริวก้มมองสภาพของเชนในตอนนี้แล้วหมดคำพูด ไม่ต้องพูดในสภาพนี้ที่เชนแทบจะยืนไม่ไหว ต่อให้เชนอยู่ในสภาพพร้อมเต็มร้อยแต่หัวหน้าของศัตรูคือขั้นสามัญ ระดับแปดสิบสี่! การที่เชนบอกจะหยุดพวกมันไว้ด้วยตัวคนเดียว..ริวนึกภาพไม่ออก"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว...บอกพี่มาคำเดียวว่าทำได้ไหม" เชนเอ่ยขัดขึ้นอีกครั้งพร้อมมองด้วยสายตาเครียดจริงจัง เชนเห็นตอนนี้หมินมันเดินเข้ามาใกล้พวกเขาเรื่อยๆ แล้ว"ผม.." ริวที่กำลังจะพูดเห็นสายตาจริงจังของเชนก็เก็บคำพูดที่จะพูดแล้วเอ่ยขึ้น "ทำได้ครับ! ""ดี..พี่ฝากด้วย" เชนได้ยินก็ยืดตัวตรงด้วยขาที่ยังสั่นไม่หาย ทำการดึงดาบคาตานะออกจากพื้น มองจ้องไปยังหมินที่เดินใกล้มาเรื่อยๆ "รีบไป""พี่เชน...อย่าตายนะครับ" ริวพูดเท่านั้นก็ไม่พูดอะไรอีกกัดฟันแล้วหันหลังวิ่งไปทางประตูเต็มแรงเพื่อไปขอความช่วยเหลือ"ตาย? " ริวในตอนนี้วิ่งออกจากห้องบอสไปแล้ว เชนที่ได้ยินคำพูดของริวก่อนจะวิ่งออกไปก็นิ่งไปครู่แล่วเอ่ยขึ้นเบาๆ เหมือนจะรำพันกับตัวเอง "ฉันไม่มีแผน..จะมาตายที่นี่! "

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 ทำได้ไหม

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 ทำได้ไหม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้