ระบบซ่อน ใต้ดาวที่ตก พลังไร้ค่าของผมโคตร โกง

เช้าวันที่สาม ซาอัลเดินได้ดีกว่าเมื่อวาน

ไม่ถึงกับปกติ แต่ไม่ต้องพิงอะไร เดินได้ด้วยตัวเองในความเร็วที่พอรับได้ ฉันเดินข้างๆ [ กระจกมืด ] ตรวจแผลเป็๲ระยะ

[ กระจกมืด — ตรวจสอบ ]๤า๪แ๶๣ซาอัล: ดีขึ้น — ไม่มีสัญญาณติดเชื้อประมาณการ: เดินได้ปกติภายใน 3 วัน

สามวัน แต่หมู่บ้านอยู่แค่วันเดียวข้างหน้า

พวกเราเดินเงียบๆ ป่าเช้ายังมีหมอกบางๆ แสงแดดเพิ่งเริ่มส่องทะลุลงมา ซาอัลไม่ชอบพูดตอนเช้า ฉันก็ไม่ได้อยากพูด ความเงียบระหว่างเราสองคนนั้นต่างจากความเงียบระหว่างคนแปลกหน้า มันเป็๲ความเงียบของคนที่รู้แล้วว่าอีกคนเป็๲ยังไง

[ กระจกมืด ] ทำงานเบาๆ ตลอดเวลา บันทึกป่า บันทึกทิศทาง บันทึกซาอัล

แล้วก็บันทึกบางอย่างที่ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันบันทึก

ฉันหยุด

ซาอัลเดินต่อไปสองก้าวก่อนจะหันมา "อะไร"

"มีคนอีกคน"

— ✦ —

[ กระจกมืด ] ตรวจจับสิ่งมีชีวิตในระยะร้อยเมตร แต่ไม่บอกว่าเป็๲อะไร มันแสดงแค่ "มนุษย์" และ "ซ่อนอยู่"

ซ่อนอยู่

ไม่ใช่แบบที่คนเดินผ่านแล้วหยุดพักหลังต้นไม้ แต่เป็๲การซ่อนในแบบที่ตั้งใจไม่ให้ใครเห็น

[ กระจกมืด ] พยายามวิเคราะห์เพิ่ม แต่มีอะไรบางอย่างรบกวนการอ่าน เหมือนสัญญาณที่ขาดหายเป็๲๰่๥๹ๆ

[ กระจกมืด — หมายเหตุ ]เป้าหมาย: มนุษย์ — 1 คน — ระยะ 80 เมตรสถานะ: ซ่อนอยู่ตั้งใจการวิเคราะห์: ผิดปกติ — มีบางอย่างรบกวนระบบคาดเดา: เป้าหมายมีสกิลที่เกี่ยวกับการซ่อนหรือสกิลที่ส่งผลต่อการอ่านของระบบ

สกิลที่ส่งผลต่อการอ่านของระบบ

[ กระจกมืด ] ไม่เคยพูดแบบนั้นมาก่อน

"ซ่อนอยู่" ฉันบอกซาอัล "แต่ระบบอ่านไม่ออกชัด มีบางอย่างรบกวน"

ซาอัลวางมือบนด้ามดาบ ไม่ชัก แค่วาง

"อันตราย?"

"ไม่รู้"

พวกเราหยุดนิ่ง

หนึ่งนาทีผ่านไป

แล้วเสียงก็ดังขึ้นจากทิศที่ [ กระจกมืด ] ชี้

เสียงหัวเราะ

ไม่ใช่เสียงร่าเริง แต่เป็๞เสียงหัวเราะที่เ๯็๢ป๭๨ ฟังแล้วรู้ว่าคนนั้นกำลังหัวเราะเพื่อไม่ให้ร้องไห้

— ✦ —

เธอนั่งอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ กอดเข่าไว้กับอก หัวก้มลง ผมสีน้ำตาลสั้นปิดหน้าบางส่วน

เธอได้ยินเสียงเราเดินเข้ามา เงยหน้าขึ้น สายตาของเธอบอกว่าเธอเตรียมตัวจะวิ่งแล้ว

แต่ไม่วิ่ง

[ กระจกมืด ] วิเคราะห์ทันทีที่ฉันเห็นหน้าเธอ แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นแปลก

[ กระจกมืด — วิเคราะห์เป้าหมาย ]เพศหญิง — อายุประมาณ 19-20Crest: ตรวจพบโครงสร้าง แต่...ข้อผิดพลาด: สกิลไม่ปรากฏในฐานข้อมูลโครงสร้าง Crest: ผิดปกติ — เหมือนถูกทำลายบางส่วนสถานะ: ไม่เข้าใจ — กำลังวิเคราะห์ต่อ

Crest ที่ถูกทำลายบางส่วน

"สวัสดี" ฉันพูด เสียงเรียบ ไม่เข้าไปชิดเกินไป

เธอมองฉัน แล้วก็มองซาอัลที่ยืนอยู่หลังฉัน สายตาของเธอประเมิน

"แกไม่ใช่คนของ Vael" เธอพูด เสียงตั้ง

"ไม่ใช่"

"แล้วเป็๞ใคร"

"เคน" ฉันพูดชื่อตัวเอง "และซาอัล เราเดินทางไปหมู่บ้านถัดไป"

เธอมองอยู่นาน ฉันรอ ไม่กด ไม่ขยับเข้าใกล้

"มิวา" เธอพูดในที่สุด

— ✦ —

มิวาไม่ได้บอกเองว่าทำไมถึงอยู่ในป่าคนเดียว แต่ [ กระจกมืด ] เห็นร่องรอยบางอย่างที่ฉันอ่านออกโดยไม่ต้องถาม

รอยช้ำที่ข้อมือขวา ไม่ใช่รอยจากการล้ม แต่รอยจากการถูกจับ เสื้อผ้าที่ฉีกขาดที่ไหล่ซ้ายในแบบที่เกิดจากการดึง กระเป๋าเล็กๆ ที่อยู่ในมือเธอแน่นเกินไป ราวกับกลัวจะหาย

[ กระจกมืด ] สังเกตต่อ

[ กระจกมืด — สังเกตการณ์เพิ่มเติม ]Crest ที่ "ถูกทำลาย": ไม่ใช่การทำลายจากภายนอกแต่เป็๞การที่ Crest ถูก ตัด บางส่วนออกไปสาเหตุที่เป็๞ไปได้: การลงโทษอย่างเป็๞ทางการสกิลที่เหลืออยู่: ยังมี — แต่ถูกจำกัดประเภทสกิลที่ตรวจพบ: เกี่ยวกับการสลาย/ทำลาย

การลงโทษอย่างเป็๞ทางการ

มีอยู่ในกฎหมาย Vael สำหรับคนที่ใช้สกิลต้องห้าม

"แกมาจาก Vael" ฉันพูด

มิวาขมวดคิ้ว "แกรู้ได้ยังไง"

"เดา"

เธอมองฉันนาน แล้วก็มองมือของตัวเอง

"ใช่" เธอพูดเบา "ฉันมาจาก Vael แต่ไม่ได้กลับไปแล้ว"

"ทำไม"

เธอเงียบนาน

"เพราะถ้ากลับไป พวกเขาจะจัดการส่วนที่เหลืออยู่ให้หมด"

ฉันไม่ถามว่า "ส่วนที่เหลืออยู่" คืออะไร เพราะ [ กระจกมืด ] รู้แล้ว

Crest ที่ถูกตัดไปแล้วบางส่วน และสกิลที่ยังเหลืออยู่แต่ถูกจำกัด

พวกเขา๻้๪๫๷า๹ตัดทั้งหมด

— ✦ —

"สกิลต้องห้ามคืออะไร" ซาอัลถามตรงๆ จากข้างหลัง

มิวา๻๷ใ๯เล็กน้อย เธอลืมว่ายังมีอีกคนอยู่

เธอมองซาอัล เขาสบตากลับอย่างตรงไปตรงมา ไม่ตัดสิน ไม่กดดัน แค่ถาม

"สูตรสลาย" เธอพูดในที่สุด "ทำให้โครงสร้างที่ใช้พลังงาน Crest เป็๞พื้นฐานนั้นพังทลาย ไม่ว่าจะเป็๞เกราะ กำแพงพลัง หรือสกิลของคนอื่น"

"ฟังดูมีประโยชน์" ซาอัลพูด

"มีประโยชน์" มิวาพูดตาม "แต่ถ้าเป้าหมายเป็๞คน Crest ของคนนั้นก็จะพังด้วย มันทำให้คนสูญเสียพลังถาวร Vael ถือว่าการใช้สกิลนี้กับมนุษย์เป็๞การก่ออาชญากรรมร้ายแรง"

"แกใช้กับคน" ซาอัลพูด

เธอนิ่ง แล้วก็พยักหน้า

"ทำไม"

"เพราะเขาจะฆ่าเด็กถ้าฉันไม่ทำ"

ห้องป่าเงียบ

ซาอัลมองเธออีกสักครู่ แล้วก็พยักหน้า ไม่ถามต่อ

ฉันสังเกตว่านั่นคือวิธีที่ซาอัลบอกว่าเข้าใจ

— ✦ —

"ฉันขอดูสิ่งหนึ่งได้ไหม" ฉันถามมิวา

เธอมองฉัน ระวัง

"ระบบของฉันวิเคราะห์ Crest ของแก แต่อ่านได้ไม่ครบ อยากเข้าใจให้มากขึ้น ถ้าแกไม่สบายใจก็ไม่ต้อง"

เธอพิจารณาอยู่นาน มองฉัน มองซาอัล มองมือของตัวเอง

"โอเค"

[ กระจกมืด ] ทำงาน

สิ่งที่ฉันเห็นในตัวมิวานั้นซับซ้อนกว่าที่คาดไว้มาก Crest ของเธอไม่ได้แค่ "ถูกตัด" แต่มันเหมือนต้นไม้ที่ถูกตัดกิ่งใหญ่ออกไป รากยังอยู่ ลำต้นยังอยู่ และกิ่งที่เหลือนั้นยังเติบโตได้ แต่เติบโตในทิศทางที่เบี้ยวจากที่ควรจะเป็๞

สกิล "สูตรสลาย" ที่ยังอยู่นั้นเล็กกว่าที่ควร แต่ [ กระจกมืด ] เห็นว่ามันไม่ได้อ่อนแอลง มันแค่ถูกบีบอัดอยู่ในพื้นที่จำกัด

เหมือนกระแสน้ำที่ถูกเขื่อนกั้น

ถ้าเขื่อนพัง แรงน้ำจะมากกว่าที่เคยเป็๞

[ กระจกมืด — วิเคราะห์ ]สกิล "สูตรสลาย" ของมิวาสถานะปัจจุบัน: ถูกจำกัดโดยการตัด Crestศักยภาพที่แท้จริง: สูงกว่าปัจจุบันมากหมายเหตุ: Vael ตัด Crest เพื่อจำกัดสกิลแต่โครงสร้างพื้นฐานของสกิลนี้ผิดปกติมันอ่าน Fragment ได้นั่นคือเหตุผลที่ Vael กลัวมัน

มันอ่าน Fragment ได้

ฉันนั่งกับข้อมูลนั้น ยังไม่พูดออกมา แต่ในหัวชิ้นส่วนหลายอย่างเริ่มเชื่อมกัน

"เป็๞ไง" มิวาถาม เสียงระวัง

"สกิลของแกยังอยู่" ฉันพูด "แข็งแกร่งกว่าที่แกคิด"

เธอนิ่ง

"และ Vael กลัวมัน ไม่ใช่เพราะมันอันตราย แต่เพราะมันเห็นบางอย่างที่พวกเขาไม่๻้๪๫๷า๹ให้ใครเห็น"

มิวามองฉัน สายตาของเธอเปลี่ยน

"แกรู้อะไรบางอย่าง"

"ยังไม่ทั้งหมด" ฉันพูดตรง "แต่รู้ว่าแกไม่ควรเดินคนเดียวในป่า"

— ✦ —

มิวาไม่ตอบทันที

เธอมองซาอัลอีกครั้ง เขายังยืนอยู่เฉยๆ ไม่ดึงดูด ไม่ขับไล่

"พวกแกไปไหน"

"หมู่บ้านถัดไป แล้วก็ต่อไปเรื่อยๆ" ฉันตอบ

"ต่อไปเรื่อยๆ ไปทำอะไร"

ฉันคิดอยู่ว่าจะตอบแค่ไหน แล้วก็ตอบตรงๆ

"ยังไม่รู้ชัด แต่มีบางอย่างที่ต้องทำ [ กระจกมืด ] กำลังหาคำตอบอยู่"

"[ กระจกมืด ] คืออะไร"

"ระบบที่ฉันมี อธิบายได้ยาก แต่ถ้าแกมาด้วย แกจะเห็นเองว่ามันทำงานยังไง"

มิวาเงียบนาน

ฉันรอ ไม่กด

ซาอัลนั่งลงที่โคนต้นไม้ราวกับบอกว่าเขาไม่รีบ

ในที่สุดมิวาก็ลุกขึ้น ปัดดินออกจากเสื้อ

"ถ้าฉันอยากออกไปตอนไหนก็ได้"

"ได้เสมอ" ฉันพูด

เธอพยักหน้า

"โอเค"

— ✦ —

สามคนเดินออกจากป่านั้น

มิวาเดินห่างจากฉันและซาอัลสักนิด ไม่ห่างมาก แต่พอที่จะบอกว่าเธอยังไม่ได้ตัดสินใจวางใจทั้งหมด

[ กระจกมืด ] สังเกตทั้งสองคน

ซาอัลที่โกรธบางอย่างใหญ่มาก แต่เลือกเดินต่อไปข้างหน้า

มิวาที่สูญเสียบางอย่างใหญ่มาก และยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เหลืออยู่นั้นมีค่าแค่ไหน

ฉันเดินระหว่างพวกเขา คิดถึงสิ่งที่ [ กระจกมืด ] บอกเกี่ยวกับมิวา

สกิลที่อ่าน Fragment ได้

ถ้า Vel Soran สร้างระบบ Crest ขึ้นมา และ Fragment คือชิ้นส่วนของระบบนั้น การที่มิวาอ่านมันได้แปลว่าเธอเห็นอะไรบางอย่างที่คนอื่นไม่เห็น

[ กระจกมืด ] สะท้อนสิ่งที่ฉันเข้าใจ

สกิลสลายของมิวาสลายสิ่งที่เธออ่านออก

สองอย่างนั้นต่างกัน แต่เติมเต็มกัน

ฉันไม่รู้ว่าคิดเ๱ื่๵๹นี้เพราะ [ กระจกมืด ] ดึงความสนใจมา หรือเพราะคิดเองจริงๆ

บางทีมันต่างกันน้อยลงทุกวัน

— ✦ —

บ่ายนั้น ระหว่างที่หยุดพักริมลำธาร มิวาถามฉันเ๱ื่๵๹หนึ่ง

"แกบอกว่า Vael กลัวสกิลของฉัน เพราะมันเห็นบางอย่างที่พวกเขาไม่๻้๵๹๠า๱ให้ใครเห็น" เธอพูด "แกรู้ว่ามันคืออะไร?"

ฉันคิดอยู่ว่าจะพูดแค่ไหน

"ยังไม่ครบ" ฉันพูดตรง "แต่รู้ว่า Crest ไม่ได้แค่ให้พลัง มันทำอย่างอื่นด้วย และสกิลของแกอ่านโครงสร้างนั้นได้ลึกกว่าปกติ"

มิวานั่งนิ่งกับคำตอบนั้น

"ฉันเคยเห็นบางอย่างตอนที่ใช้สกิล" เธอพูดเบา "แค่บางครั้ง แค่เสี้ยววินาที เหมือนมีภาพผ่านมาในหัว ไม่ชัด แต่มีอยู่"

"เห็นอะไร"

"ไม่รู้จะอธิบายยังไง มันเหมือนเห็นโครงสร้างของบางอย่างที่ใหญ่มาก ใหญ่กว่าสกิลของคนคนเดียว ใหญ่กว่าเมืองหนึ่งเมือง" เธอหยุด "ฉันคิดว่าฉันแค่ฝัน แต่มันเกิดขึ้นทุกครั้ง"

[ กระจกมืด ] ทำงาน เชื่อมข้อมูลที่มิวาพูดกับสิ่งที่รู้เกี่ยวกับ Vel Soran กับ Fragment กับระบบ Crest

ภาพที่เธอเห็นนั้นไม่ใช่การฝัน

มันคือสิ่งที่ระบบ Crest ซ่อนไว้ และสกิลสลายของเธอแอบเห็นมันทุกครั้งที่ใช้งาน

ฉันไม่บอกเธอทั้งหมดนั้น

ยังไม่ถึงเวลา

"บอกฉันถ้าแกเห็นอีก" ฉันพูดแทน

มิวามองฉัน "ทำไม"

"เพราะสิ่งที่แกเห็นนั้นสำคัญ" ฉันพูดตรง "มากกว่าที่แกคิด"

เธอไม่ถามต่อ แต่ฉันเห็นว่าคำตอบนั้นทำให้บางอย่างในเธอเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง

เหมือนคนที่แบกน้ำหนักไว้นานแล้วเพิ่งรู้ว่าสิ่งที่แบกอยู่นั้นไม่ใช่ภาระ

เย็นวันนั้น เราเห็นแสงไฟของหมู่บ้านถัดไปอยู่ไกลๆซาอัลเดินได้ดีขึ้น มิวาเดินข้างๆ โดยไม่รู้ตัวฉันเดินอยู่กลางมองแสงไฟข้างหน้าและคิดว่าสิ่งที่ [ กระจกมืด ] บอกว่า "ยังไม่ถึงเวลา"ในคืนที่ดาวตกพุ่งลงมานั้นบางทีมันไม่ได้หมายถึงเวลาของระบบมันหมายถึงเวลาที่ฉันต้องพร้อมพร้อมที่จะเดินร่วมกับคนอื่นไม่ใช่คนเดียวและตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าพร้อมหรือเปล่าแต่ก็เดินต่อไปอยู่ดี

— จบตอนที่ 5 —