หญิงสาวเมื่อได้ยินเชนนั้นก็ปรากฏแววตาที่เด็ดเดี่ยวขึ้นมาในแววตาของเธอเธอตั้งใจจรดปลายขนนกลงไปในหนังสือสัญญาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้นทองก็เอ่ยปากให้พรอย่างมิได้ตั้งใจ“ขอให้อนาคตอันสดใสที่ไม่เคยปรากฏมาถึงแก่ชีวิตของพวกเ้าโดยเร็ว”
หญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็มีทีท่าแปลกไปเล็กน้อยทองขมวดคิ้ว เหตุใดมันถึงได้กล่าวเช่นนั้นออกไปได้นะแม้จะเป็ตัวมันเองก็ไม่เข้าใจได้
เมื่อพวกนางแต่งตัวเสร็จแล้วมันจึงเดินไปบอกให้คนรับใช้นำอาหารมาชุดหนึ่งและออกให้พาแม่นางผู้นี้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน และให้แม่นางที่มีกับนางด้วยกินข้าวดื่มน้ำก่อนค่อยไป อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน
เมื่อผ่านไปสักพักก็ปรากฏหญิงสาวรูนางผู้หนึ่งต่อหน้าของมัน หญิงสาวผู้นี้ไม่ได้สวยหวานอ่อนช้อยตามที่ควรจะเป็ นางเป็สาวสวยเด็ดเดี่ยวที่เมื่อชายหนุ่มคนใดพบเห็นยังต้องเข่าอ่อนด้วยความครั่นคราม
หญิงสาวผู้นี้ เมื่อปรากฏโฉมออกมา ก็ทำให้จิตใจของมันปรากฏถึงความหวั่นเกรงเช่นกัน นางมีท่าทีคล้ายวีรสตีโดยส่วนใหญ่ที่ควรจะเป็ไป
ทองเมื่อเห็นนางปรากฏตัวออกมาก็ไม่กล้าสบตากับนางแม้เพียง เล็กน้อย มันรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจกดขี่อย่างลึกลับและไม่สามารถอธิบายได้
ตอนที่ทองพบเจอกับแม่นางผู้นี้มันไม่ได้มองนางอย่างถี่ถ้วนเหมือนตอนนี้มันจึงไม่รู้สึก ถึงพลังอำนาจที่กดขี่อย่างลึกลับของนาง
มันคิดว่าเป็เช่นนั้น
เมื่ออธิบายเื่ต่างๆทั้งหมดที่จะเกิดข้นหมดลงไปแล้วทองจึงรีบเชื้อเชิญให้นางออกไปจากห้องมันโดยเร็วตอนนี้มันคิดได้แล้วว่าจะนำเสนอการประมูลยังไงมันจึงเริ่มเขียนบทพูดลงไปอย่างรวดเร็ว โดยมีแม่นางสองคนอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะของมันจ้องมองมันอย่างหวั่นเกรง
เมื่อคิดและจดลงไปเรียบร้อยแล้วทองจึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถามชื่อพวกนางเลย “พี่สาว ของท่านชื่ออะไรกันรึ”
แม่นางทั้งสองตอบออกมาอย่างกล้าๆกลัว
“ข้าชื่อ.. เอื้อย”
“ข้าชื่อ ... อ้าย”
ทองเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เอ่ยถามอย่างใครรู้“แล้วแม่นางผู้นั้นเล่า ชื่ออะไร”
หญิงสาวที่ชื่อเอื้อยกล่าวตอบแทน“พี่สาวข้าชื่อว่าอ้อย นางเป็พี่สาวที่ท่านพ่อรับมาเลี้ยง เมื่อสามปีที่แล้ว”
หญิงสาวนามอ้ายก็พยักหน้าสนับสนุนพร้อมกล่าวเสริม“ใช่แล้ว ท่านพี่ถูกท่านพ่อเก็บมา เมื่อสามปีก่อน นางกล่าวว่าจำความอะไรไม่ได้ท่านพ่อจึงรับนางเข้าเป็ลูกบุญธรรม”
ทองได้ฟังเช่นนั้นก็ประหลาดใจ “พี่สาวที่กล่าวเช่นนี้ ท่านไม่กลัวว่านางจะหนีไปพร้อมกับเงินและทิ้งพวกท่านไว้ที่นี่ทั้งสองคนรึ?”
ในเมื่อหญิงสาวนางนั้นมิใช่พี่สาวแท้ๆของพวกนาง จึงเป็ไปได้ที่นางจะหลบหนีไปพร้อมกับเงินและทั้งให้พวกนางสองพี่น้องรับกรรมที่ตนเองมิได้ก่อ
ทั้งสองนางส่ายศีรษะไปมาอย่างรุนแรง “ไม่หรอกท่านพี่สาวกับพวกข้า พวกเรารักกันและกัน มากกว่าพี่น้องแท้คนอื่นเสียอีกพวกข้าเชื่อว่านางจะต้องไม่ทำเช่นนั้นแน่”
ทองเมื่อได้ยินคำตอบของพวกนางก็ไม่ได้กล่าวขัดเพิ่มอะไร มันรู้ดีว่า ขนาดพี่น้องแท้ๆยังฆ่ากันเพื่อทรัพย์สมบัติจะนับประสาอะไรเมื่อไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ
ทองจึงได้แต่หวังว่า ทุกอย่างจะเป็ไปตามที่แม่นางทั้งสองเชื่อ
เมื่อถึงยามย่ำค่ำ ก็ปรากฏแเื่เดินเข้ามาภายในหออย่าครึกครื้น บางคนมีเทียบเชิญ ก็ถูกไปนั่งที่เก้าอี้รับรองชั้นล่างขณะที่ผู้ไม่มีเทียบเชิญ ก็ถูกนำไปไว้ห้องรวมรอบๆ
ตอนนี้พึ่งถึงยามย่ำค่ำ ตัวงานประมูลจะเริ่มใน่ยามสอง ซึ่งขณะนี้ผู้คนก็มาอย่างไม่ขาดสายเสียแล้ว
“เถ้าแก่เทานี่ ท่านก็มาด้วยเช่นกันรึ”
“เถ้าแก่ฝาง ท่านก็มาด้วยเช่นกันรึข้าคิดว่าภรรยาของท่านจะสั่งห้ามไว้เสียอีก”
เสียงผู้คนทักทายกันอย่างไปมา วันนี้ มีผู้คนมากเป็พิเศษแต่ทว่า เมื่อได้เห็นเช่นนั้นทองก็ขมวดคิ้ว “บุคคลที่คุณชายเต่าใช้เทียบเชิญพิเศษไปเชิญ ยังไม่มีผู้ใดมา กันเลยรึนี่”
ทองบ่นพึมพำกับตนเอง มันเห็นว่าผู้ที่ได้เทียบเชิญธรรมดามากันครบทุกคนแล้วแต่ว่าผู้ที่ได้เทียบเชิญพิเศษยังไม่มีผู้ในมากันสักคน เมื่อเห็นเช่นนั้นมันจึงรู้สึกผิดหวังเป็อย่างมาก มันสงสัยว่าตนเองต้องเปลี่ยนแผนการหรือไม่
แม่เมื่อมันคิดว่าจะเปลี่ยนแผนการผู้คนก็พากันส่งเสียงอื้ออึง
“นั่นเศรษฐี.... นี่ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนผู้นั้นก็จะมาที่นี่เพราะอิสตรีด้วย”
“ส่วนนั่นก็ท่านขุน .... เช่นกัน ท่านก็มาด้วยนี่มันเกิดเื่บ้าอันใดกันขึ้น”
เสียงซุบซิบดังขึ้นมาไม่หยุดสายมันเป็ที่น่าผิดสังเกตมาก ทีบุคคลชั้นนำเช่นนี้ จะมาในสถานที่ อโคจรได้เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามา ยื่นเทียบเชิญแบบพิเศษให้ตรวจดูก็ยิ่งสร้างความประหลาดใจ แก่ผู้คนซะส่วนใหญ่
“เทียบเชิญนั่น ไม่เหมือนกับของข้าเลย”
“ก็แน่ล่ะสิ เ้านะมันเป็เพียงแค่เศรษฐีบ้านนอกจะไปเทียบกับพวกท่านทั้งหลาย ที่เป็เศรษฐี อันดับต้นๆ ของเมืองได้อย่างไร”
เมื่อบ่าวรับใช้ เห็นเทียบเชิญแบบพิเศษก็งุนงงมันผู้นี้ไม่รู้ว่าจะต้องพาท่านทั้งหลายไปที่ไหน
แต่ว่าไม่นาน ดินที่สวมใส่ชุดบัณฑิตน้อยแบบเต็มยศและไม่ขาดกะรุ่งกะริ่งเช่นแต่ก่อนก็เดินเข้ามาทักทาย
“ทำความเคารพท่านทั้งหลายไม่ทราบว่าท่านทั้งหลายจะมาเร็วเช่นนี้ สร้างความลำบากให้แก่ท่านแล้ว”ดินเอ่ยคำพูดที่เตรียมการมานาน ก่อนทำท่าเชื้อเชิญ ขึ้นไปยังชั้นสอง
และไม่นานก็มีบ่าวรับใช้มารับ่ต่อพาขึ้นไปยังชั้นสอง พาไปนั่งในสถานที่ๆเตรียมไว พร้อมมอบป้ายไม้หมายเลขต่างๆให้
แน่นอนว่าหลังจากทั้งสองท่านมาไม่นานก็มีผู้คนที่ถือป้ายแบบพิเศษ ก็มากันอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายจนผู้คนที่อยู่ชั้นร่างต้องตะลึงอ้าปากค้างเพราะแต่ละคนล้วนเป็ระดับผู้นำของเมืองทั้งนั้น
เมื่อถึงยามสอง ทองจึงสั่งให้ดินพูดตามที่มันเขียนแต่เนื่องว่าลายมาของทอง เรียกได้ว่า ไก่ใช้ตีเขี่ยยังสวยกว่าอีกทองจึงต้องเปลี่ยนแผน ให้ตัวมันขึ้นไปพูดแทนในส่วนนี้
ดินขึ้นไปบนเวที พร้อมกับประกาศว่า
“ท่านทั้งหลาย ทั้งผู้มีบัตรเชิญ และไม่มีทั้งหลาย หลังจากนี้ ข้าจะทำการเปิดประมูลสาวงามแล้ว แต่ก่อนอื่นข้าจะให้พวกท่านฟังรายละเอียดสักเล็กๆน้อยก่อน”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ทองก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆ“ท่านทั้งหลาย ข้าจะขอกล่าวสักเล็กน้อย ไม่ว่าท่านจะมีบัตรเชิญหรือไม่ท่านทั้งหลายสามารถประมูลสาวงามในราคาที่ท่าน้าได้ และหากท่านใด มียอดใช้จ่ายเกินหมื่นตำลึงท่านจะได้รับบัตรเชิญแบบพิเศษ สำหรับร่วมงานประมูลของล้ำค่าในวันพรุ่งนี้ด้วย”
เมื่อกล่าวจบก็มีเสียงอื้ออึง จากผู้คนชั้นล่างเนื่องจากยอดใช่จ่ายเกินหมื่นตำลึงนี่มิใช่น้อยๆ จึงทำให้เกิดอาการตื่นตระนกใแต่ทว่าชั้นบนกับมิมีสิ่งใดผิดปกติ
“แน่นอนว่า สิ่งเหล่านี้ย่อมมิใช่เื่ที่มิมีเหตุผล ของที่เราจะประมูลในวันนี้ มิใช่มีเพียงสาวงามเท่านั้นยังมีสิ่งพิเศษ สำหรับผู้มีเทียบเชิญธรรมดาและไร้เทียบเชิญอีกด้วย สำหรับสิ่งพิเศษสิ่งนี้ท่านผู้มีเทียบเชิญแบพิเศษไม่สามารถประมูลได้นะขอรับ”
เมื่อของกล่าวจบ ก็มีเด็กรับใช้วิ่งพล่านยื่นกระดาษรายชื่อของมในงานประมูลแกคนส่วนใหญ่ ซึ่งเมื่อทุกคนที่เห็นเนื้อความบนกระดาษในนั้นก็มีท่าทีใเป็อันมากเนื่องจากของสิ่งที่กล่าวว่าเป็ของชิ้นพิเศษก็ก็คือสมุนสมุนไพรล้ำค่าสิบกว่าหีบเล็กๆ ราคาเปิดประมูล อยู่ที่สามร้อยตำลึง
ผู้คนแสดงออกทางสีหน้าด้วยความเหลือเชื่อทองเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ตีเหล็กตอนที่ยังร้อนเปิดหีบที่อยู่เื้ัของมันทีละหีบจึงได้ปรากฏสมุนไพรล้ำค่าที่ถูกบรรจุไว้เต็มหีบทุกหีบ
เมื่อเห็นเช่นนั้นทุกคนก็อ้าปากค้างอย่างตกตะลึงเนื่องจากสิ่งที่พวกมันเห็นเป็สิ่งที่น่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง แต่ทว่าในขณะที่ผู้คนชั้นล่างกำลังเกิดอาการตื่นตระนกผู้คนขั้นสองและชั้นสามก็มีท่าทีไม่แตกต่างเช่นกันพวกมันต่างกำมืออย่าสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น พวกมันต่างรีกระซิบให้คนรับใช้ลงไปชั้นล่าง
ทองเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มน้อยๆ “คนพวกนี้ไม่คิดปล่อยให้เนื้ออันโอชะหลุดมือของตนไปแม้แต่ชิ้นเดียวจริงๆ”
แต่ทองก็ไม่ว่าอะไรในเมื่อคนพวกนั้นทนรอไว้พรุ่งนี้ไม่ไหวมันก็ไม่คิดห้าม
มันเริ่มเอ่ยเปิดการประมูลออกมา
“มันถึงเวลาอันสมควรแล้วที่จะเริ่มการประมูล ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยจะเริ่มเปิดการประมูลสาวงามั้แ่บัตรนี้เป็ต้นไป”
เมื่อกล่าวจบทองจึงเดินออกมาและให้ดินเป็ผู้ดำเนินงานแทน
465
![พี่เขยตัวร้ายกับนายหน่อมแน้ม(ปราบตะวัน) [20+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721723466_16521964.webp)
