บรรยากาศยามเช้าอันแสนสดใสเสียงคลื่นและลมทักทายพาให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ทั้งสองตื่นขึ้นมาพร้อมๆ กันแต่กลับไม่ได้รู้สึกสดชื่นตามบรรยากาศเอาเสียเลยเป็เพราะจากการนอนหลับที่ไม่เพียงพอลลิตานั่งสัปหงกเป็รอบที่สามขณะนั่งรอต่อคิวเข้าอาบน้ำต่อจากชายหนุ่ม ทำไมเขาอาบน้ำนานขนาดนี้ได้ยินเสียงน้ำไหลจากฝักบัวนานหลายนาทีแล้ว ไม่มีทีท่าว่าจะอาบเสร็จเลย
ภาพตัดมาที่ภายในห้องน้ำกว้างชายหนุ่มเ้าของร่างกำยำยืนอยู่ใต้ฝักบัวเนิ่นนาน ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกพร้อมกับสูดปากครางเบาๆ ไม่ให้เกิดเสียงดังจนคนข้างนอกจับได้มือหนาแกร่งข้างหนึ่งกอบกุมท่อนเอ็นร้อนหนาใหญ่ที่กำลังแข็งเกร็งชูชันเต็มที่พร้อมขยับขึ้นลงรัวเร็วไปตามความกำหนัด เสียงของน้ำจากฝักบัวพอจะกลบเสียงของท่อนเนื้อนี้ได้บ้าง ผนังตรงฝักบัวมีคราบน้ำสีขาวขุ่นยืดไหลแปะติดเป็ดวงๆ ปริมาณมากหลายแห่งบ่งบอกว่าเขาผ่านความหฤหรรษ์ด้วยตัวเองมาก่อนหน้านี้แล้ว
แต่เหมือนความแข็งแกร่งยังคงชูชันขึ้นมาไม่ยอมหยุดดวงตาสีฟ้ามีประกายเปลวเพลิงแห่งกำหนัดปรากฏ ดูน่ากลัวราวกับราชสีห์ที่หิวโหยเป็เพราะหญิงสาวร่วมห้องที่ทำให้เขาต้องอดกลั้นมาทั้งคืนนึกแล้วก็หมั่นเขี้ยวเหลือเกิน อยากเผด็จศึกม้าพยศอย่างเธอแล้ว อับอายเหลือเกินที่ต้องมาพึ่งตัวเองแบบนี้เสียชื่ออดีตหนุ่มเพลย์บอยมากประสบการณ์ของเขาเสียจริง!
“อ๊า ซี้ดดด~”ชายหนุ่มพยายามกดเสียงตัวเองให้ต่ำลงพร้อมเร่งมือแกร่งรอบสุดท้ายก่อนที่สายธารสีขาวข้นร้อนปริมาณมากจะพุ่งทะยานออกจากหัวปลายป้านสีแดงไปปะปนกับของเก่าที่อยู่บนผนังร่างกำยำหอบหายใจแรงลึก ไม่นานจึงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจกลับมาปกติ
แต่ท่อนเอ็นแกร่งไม่รักดีดูเหมือนจะเริ่มกลับมาชูชันอีกรอบเขาอยู่ในห้องน้ำนานเกินไปแล้ว จึงเลือกที่จะข่มอารมณ์กำหนัดไว้ปล่อยให้สายน้ำเย็นชุ่มฉ่ำชะล้างไล่ความรุ่มร้อนนี้ออกไป แม้จะช่วยได้ไม่มากก็ตาม
เจซรีบทำลายหลักฐานทำความสะอาดคราบบนผนัง ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูพันเอวสอบอย่างิ่เหม่พบว่าหญิงสาวต้นเื่นั่งหลับอยู่หน้าห้องน้ำสบายใจเฉิบไม่รู้ร้อนรู้หนาวแต่อย่างใด
“ฉันนึกว่าคุณหลับในห้องน้ำเสียอีก”โชคดีไป ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ยินเสียงครางต่ำของเขา เจซไม่ได้โต้ตอบอะไรได้แต่ยิ้มมุมปากน้อยๆ พร้อมกับสายตาคาดโทษคิดดูอีกทีเขาน่าจะปล่อยให้เธอเห็นคราบบนผนังเสียเลยก็ดี จะได้เอาไว้ดูต่างหน้าส่วนลลิตายิ้มมุมปากน้อยๆ ให้เขาก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว
เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอยิ้มอย่างใกล้ชิดขนาดนี้แม้จะเป็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่กลับมีเสน่ห์ทำให้เืลมเขาพลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิมเจซส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ ได้แต่สบถในใจ ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวเหลือเกินไม่ได้แล้ว! เขาต้องหาทางจัดการให้มาเป็ของเขาคนเดียวให้ได้!
โปรแกรมวันนี้ของชายหนุ่มคือล่องเรือมาเที่ยวเกาะไข่ซึ่งไม่ไกลจากภูเก็ตมากตอนแรกลลิตาอิดออดไม่อยากเดินทางไปด้วย อาจจะเป็เพราะนิสัยที่ชอบเก็บตัวอยู่แล้วแต่มีหรือชายหนุ่มจะปล่อยเธอไปง่ายๆ ยังคงหาเหตุผลสารพัดให้เธอเดินทางไปด้วยกันเป็อีกครั้งที่หญิงสาวต้องพ่ายแพ้กับความเอาแต่ใจของเขา
“นี่คุณไม่ใส่บิกีนี่เหมือนสาวๆคนอื่นเหรอ” ชายหนุ่มที่สวมเพียงกางเกงว่ายน้ำเปลือยท่อนบนล่ำๆ ทรมานใจสาวหญิงคนใดเดินผ่านเป็ต้องหันกลับมามองตาเป็มันเขาหันมาก้มมองชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดธรรมดาๆ ของเธอแล้วรู้สึกขัดใจน้อยๆ
“ฉันมีซะที่ไหนล่ะถึงมีก็ไม่ใส่” ลลิตาตอบพลางปูเสื่อริมหาดจัดแจงวางของ กางร่ม แล้วนอนรับลมหลับตาพริ้มฟังเสียงคลื่นอย่างสบายใจ เธอมาเป็เพื่อนเขาไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยวั้แ่แรกไม่จำเป็ต้องสนใจว่าคนรอบข้างจะมองการแต่งตัวเธอเป็อย่างไร การแต่งกายถ้าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนถือว่าเป็สิทธิ์ของตัวเราเอง ไม่ใช่แต่งเพื่อให้คนอื่นพึงพอใจ
“แบบนั้นก็ดีผมจะได้ไม่ต้องหึงให้เหนื่อย” คำตอบของเธอทำให้เจซหัวเราะในลำคออย่างชอบใจดีเหมือนกัน ใจจริงแล้วเขาก็อยากเก็บของดีไว้ดูคนเดียวดีกว่าเขาชอบความเป็ตัวของตัวเองของหญิงสาวเสียจริง
ร่างสูงล้มตัวนอนลงข้างๆอาบแดดพลางฟังเสียงคลื่นทะเลพาให้รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายอย่างยิ่งไม่ได้สนใจสายตาโปรยเสน่ห์จากเหล่าสาวแท้สาวเทียมที่มองมาอย่างหื่นกระหายเสียใจด้วยนะสาวๆ เพราะเขากระหายเพียงหญิงสาวสวมเสื้อยืดธรรมดาที่นอนข้างๆคนนี้คนเดียวเท่านั้น
ลลิตาเองก็ไม่ได้สนใจแววตาอิจฉาริษยาและรังสีอำมหิตจากเหล่าสาวสวยเ่าั้ที่ดูก็รู้ว่าสนใจหนุ่มหล่อล่ำบึ้กข้างๆเธอ ไม่เห็นต้องแคร์อะไร อยากได้ก็มาเอาไป เพราะเขาไม่ได้เป็อะไรกับเธออยู่แล้ว
ทั้งสองนอนอาบแดดลงเล่นน้ำเล็กน้อย แล้วก็รับประทานอาหารแสนอร่อย เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน แป๊บๆก็บ่ายคล้อยเสียแล้ว จึงตัดสินใจแวะทานอาหารในเมือง กว่าจะกลับถึงที่พักก็มืดค่ำ
ดูเหมือนว่าคืนนี้ชายหนุ่มประสบปัญหาเื่อารมณ์รุ่มร้อนที่ถูกกระตุ้นจากหญิงสาวร่วมห้องอีกแล้ว
เขาเองก็พึ่งมารู้ตัวอีกทีว่าหลังจากได้รู้จักและได้อยู่ด้วยกันมาั้แ่วันแรกเธอเหมือนมีเวทย์มนต์บางอย่างที่คอยสะกดจิตให้เขาลุ่มหลงทีละนิดและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเจซปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้สึกทางเพศที่มีต่อเธอนั้นนับวันดูจะเพิ่มพูนมากขึ้นเสียจนอยากะเิออกมาเต็มทนแล้วแต่เหมือนหญิงสาวคนนี้จะไม่รู้ตัวเลย หรือบางทีอาจจะไม่สนใจเลยคงถึงเวลาที่ต้องรุกหนักกว่าเดิมแล้วล่ะ
หลังจากทั้งสองอาบน้ำชำระร่างกายทำธุระส่วนตัวแล้วเจซยังคงคอนเซปต์ประหยัดเสื้อเหมือนเดิม ร่างกำยำนอนอ่านหนังสืออย่างสบายอกสบายใจทั้งที่จริงแล้วเืลมภายในกายแกร่งสูบฉีดรุนแรงจนต้องข่มอาการไว้อย่างมาก
ส่วนลลิตาก็ยังคงคอนเซปต์เดิมเช่นกันคือระแวงชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆหญิงสาวนอนตะแคงหันหลังให้แถมยังนอนชิดขอบจนอีกนิดเดียวแทบจะตกเตียงไปแล้วแต่เพราะความเหนื่อยเพลียหลังจากเที่ยวทั้งวัน ทำให้เธอผล็อยหลับไปในเวลาไม่นาน
หลังจากแน่ใจว่าร่างงามข้างๆเข้าสู่ห้วงนิทราลึกแล้ว ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปาก ดวงตาสีฟ้าส่งประกายเ้าเล่ห์ได้เวลาเริ่มแผนการแล้ว!
ชายหนุ่มวางหนังสือลง ค่อยๆขยับร่างกำยำเข้าหาหญิงสาวที่นอนอยู่หมอนข้างที่ใช้กั้นเขตแดนถูกโยนทิ้งอย่างไม่ไยดีดวงตาสีฟ้าเริ่มมีเปลวเพลิงเร่าร้อนประทุภายในมากขึ้นเมื่อกลิ่นหอมของสตรีเพศรวมทั้งเรือนผมเรียบลื่นเรียกร้องให้เขาก้มลงมาสูดดมอย่างกระหาย
มือแกร่งยกขึ้นมาลูบลำแขนเรียวที่มีร่องกล้ามเนื้อชัดเจนบ่งบอกว่าร่างบางนี้ผ่านการออกกำลังกายบริหารกล้ามเนื้อมานานเขาลูบไล้อย่างแ่เบา แต่กลิ่นกายสาวทำให้เขาเริ่มควบคุมตัวเองลำบากสันจมูกโด่งเริ่มย้ายตำแหน่งซุกไซ้ไปตามคอเรียว แรงดึงดูดทำให้อดใจไม่ไหวที่จะก้มลงจูบคอระหงด้วยความนิ่มนวลมือแกร่งเริ่มซุกซนลูบไล้ไปที่เอวคอดมุดไปใต้เสื้อยืดผิวเนียนพร้อมัันุ่มมือทำให้สติของชายหนุ่มเริ่มกระเจิดกระเจิง
ลลิตาที่เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาจั๊กจี้ที่คอและเอวเธอค่อยๆ ลืมตาอย่างงัวเงียมึนงงเล็กน้อย เริ่มรู้สึกอุ่นที่ท้องแปลกๆจึงก้มลองมอง ภาพตรงหน้าทำให้เธอตื่นเต็มตาขึ้นมาทันทีมีมือปริศนาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอ! เ้าของมือใหญ่นี้คือ หนุ่งฝรั่งร่างโตข้างกายที่นอนยิ้มน้อยๆให้ แต่ดวงตาสีฟ้าของเขาดูเข้มข้นเร่าร้อนจนไม่เหลือแววขี้เล่นอีกต่อไป
“นี่นาย หยุดนะ!”ลลิตากำลังจะขยับตัวหนี แต่เขากลับไวอย่างกับแสงกายแกร่งพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างที่บางกว่าอย่างรวดเร็วตอนนี้ข้อมือเรียวทั้งสองข้างถูกมือใหญ่จับตรึงไว้กับที่นอนนุ่มความ้ารุนแรงทำให้เขาไม่สนใจเสียงโวยวายของหญิงสาว ริมฝีปากกระจับได้รูปก้มลงริมฝีปากบางของคนใต้ร่างอย่างหิวกระหายหญิงสาวที่ตั้งตัวไม่ทันเป็ต้องตาเบิกกว้างเสียงของเธอที่กำลังประท้วงถูกเขากลืนหายเข้าไปในลำคอลิ้นแกร่งลุกล้ำเกี่ยวพันกับลิ้นนุ่มหวานดูดดื่มเร่าร้อนความหวานจากเธอทำให้เขาลิ้มรสอย่างหลงใหลเนิ่นนาน ร่างบางพยายามดิ้นหนีแต่ถูกทั้งมือและขาแกร่งตรึงเอาไว้แม้เธอจะมีร่างกายที่แข็งแรงมีหรือจะสู้แรงชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามคนนี้ได้
หลังจากได้มอบจุมพิตอันวาบหวามจนพึงพอใจเขาปล่อยให้ริมฝีปากบางเป็อิสระ ย้ายตำแหน่งไปซุกไซ้ซอกคอเรียวหอมพร้อมกับฝากรอยจ้ำสีเข้มทิ้งไว้แสดงความเป็เ้าของ ไล้เรื่อยลงมาถึงเนินอกเต่งตึงจูบอันดูดดื่มของเขาทำให้เธอต้องใช้เวลาอยู่ชั่วครู่กว่าจะกลับมาหายใจเหมือนเดิมได้การกระทำของชายหนุ่มได้กระตุ้นความทรงจำอันเลวร้ายของคืนนั้นให้ตามมาหลอกหลอนเธอน้ำตารินไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“อย่า! ฮึก!ได้โปรดหยุดเถอะ! ฉันขอร้องล่ะ!”เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวใต้ร่างทำให้ร่างกำยำหยุดชะงักทันทีชายหนุ่มจ้องมองดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำตาแต่กลับไม่สามารถบดบังแววตาสั่นระริกที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวภาพตรงหน้าทำให้เขาตะลึงงัน น้ำตาอาบแก้มนวลเป็สาย ร่างของเธอสั่นเทารุนแรงเหมือนคนที่เผชิญกับความกลัวที่สุดในชีวิตความเร่าร้อนภายในกายแกร่งพลันดับมอดไปในทันที
“ผมขอโทษ”ลลิตาพยายามกลั้นน้ำตา เพื่อไม่ให้เขาได้เห็นความอ่อนแอจากเธออีกเมื่อถูกปล่อยออกจากพันธนาการจนเป็อิสระ หญิงสาวรีบเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องทันทีเจซวิ่งตามเธอไป เขาพยายามตามหา พบว่าเธอนั่งอยู่ริมชายหาดแสงจันทร์สาดส่องกระทบผืนน้ำพร้อมกับเสียงลมโชย พาให้รู้สึกเหงา ลลิตานั่งกอดเข่าเหม่อมองไปที่ท้องทะเลอันกว้างใหญ่พร้อมด้วยแววตาอันว่างเปล่า เขานั่งลงข้างๆบรรยากาศระหว่างทั้งสองเงียบงันอยู่เนิ่นนานแต่ความอึดอัดภายในใจทำให้เจซอดที่จะถามเธอออกมาไม่ได้
“ทำไมคุณถึงกลัว”น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความห่วงใย ดวงตาสีฟ้าดูอ่อนแสงลงคิ้วเรียวของเขาขมวดเล็กน้อย ปกติเธอเป็ผู้หญิงที่แข็งแกร่งไม่เกรงกลัวแม้กระทั่งความตาย แต่ทำไมเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้เธอหวาดกลัวขนาดนี้
“ฉัน...เคยโดนขืนใจ”เธอตอบด้วยน้ำเสียงแ่เบาจนเกือบไม่ได้ยิน ภาพเมื่อสามปีก่อนค่อยๆฉายขึ้นมาเป็ฉากๆ หลอกหลอนเธอจนเ็ปใจอย่างห้ามไม่ได้
เกิดความเงียบระหว่างคนทั้งสองขึ้นมาอีกครั้งคำตอบของเธอทำให้เจซตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าเธอจะเผชิญอดีตที่โหดร้ายขนาดนี้อยากรู้เสียจริงว่าอดีตของเธอมีอะไรที่แย่ไปกว่านี้อีกหรือไม่ดูเหมือนเธอจะผ่านอะไรมาหนักหนาเหลือเกิน แต่ความลึกลับน่าค้นหาของหญิงสาวกลับทำให้เขายิ่งหลงใหลมากกว่าเดิมอยากเป็คนที่ช่วยรักษาแผลในอดีตให้ เขาไม่สนใจหรอกว่าเธอจะผ่านใครมาก่อน
“แต่คุณควรปล่อยไว้เป็เื่ของอดีตตามเดิม”
“ฉันพยายามแล้ว”คืนนั้นเป็เหตุการณ์ที่ยากจะลบเลือนออกจากใจได้เพราะเป็อดีตที่สร้างรอยแผลเหวอะหวะแม้เธอจะพยายามทำงานอย่างหนักเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจตัวเองหญิงสาวก็ยังคงฝันร้ายถึงวันนั้นอยู่นับครั้งไม่ถ้วนการกระทำของชายหนุ่มจึงเหมือนเป็การไปสะกิดแผลที่ยังไม่สมานดีให้มีเืไหลซึมจนสร้างความเ็ปขึ้นมาอีกครั้ง
“...ถ้าผมอาสาช่วยคุณอีกแรงล่ะ”เจซเอ่ยออกมาหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน แววตาที่ปกติแล้วมักจะฉายแววขี้เล่นซุกซนครานี้แปรเปลี่ยนเป็ความจริงจังเด็ดเดี่ยวแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
“คุณ...จะช่วยอะไรฉันได้”อดีตของเธอมันซับซ้อนยุ่งเหยิงเกินจะเข้าใจ อย่ามาเสียเวลากับคนอย่างเธอเลย
“ฟังนะ อดีตร้ายๆของคุณมันมีประโยชน์อย่างเดียวคือ เป็บทเรียนชีวิตและบทเรียนพวกนี้จะช่วยหล่อหลอมให้คุณเป็คนใหม่ที่เข้มแข็งยิ่งกว่าเดิมไม่จำเป็ต้องลืมอดีตแต่ควรโฟกัสสิ่งที่สำคัญกว่าคือทำให้ปัจจุบันและอนาคตมีความสุขที่สุดแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ซึ่งผมจะพิสูจน์ให้คุณดู” เจซยืดอกพูดอย่างมั่นใจน้ำเสียงหนักแน่นเหมือนเป็คำมั่นสัญญาพร้อมโปรยรอยยิ้มกว้างทรงเสน่ห์ให้หญิงสาวเต็มที่
“...” คำพูดของเขาทำให้น้ำตาไหลออกมาอีกครั้งแต่ไม่ใช่น้ำตาแห่งความเสียใจเขาเป็คนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวอีกต่อไปเพราะที่ผ่านมาเธอเผชิญโลกอันจอมปลอมและโหดร้ายด้วยตัวคนเดียวตลอด
“อดีตยังคงตามมาหลอกหลอนไม่หยุดก็เพราะคุณเองไม่ยอมปล่อยมันต่างหากล่ะ” เจซพูดพร้อมกับยิ้มกว้างกว่าเดิมเผยให้เห็นฟันเขี้ยว เธอรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นปลอดภัยจากร่างกำยำข้างๆ
“...ขอบคุณนะ”หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงอันแ่เบา แววตาของเธอดูอ่อนแสงลง ลลิตายิ้มน้อยๆทั้งน้ำตา
ดูเหมือนกำแพงล่องหนที่กั้นระหว่างพวกเขาค่อยๆ มลายหายไป แทนที่ด้วยคลื่นแม่เหล็กที่กำลังดึงดูดเข้าหากันมากขึ้นเรื่อยๆ
29K
