บทที่ 4 2/2
ชุลมุนวุ่นวาย (ใจ)
ความเดิมตอนที่แล้ว
“โอ๊ะ!! น้องเมย์เดินระวังๆ นะครับ”
ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาในขณะที่เมนิลากำลังเดินนำแถว
“คะ?”
“เดี๋ยวตกหลุมรักพี่เปรมขึ้นมา จะหาว่าไม่เตือน กิ๊วววๆ …”
เตชินทร์รีบหันขวับไปมองเ้าของมุกเสี่ยวสุดเหร่อทันที พบว่าเป็อาเสี่ยวัยกลางคนกำลังยืนส่งสายตาอันหวานชื่นให้เธอ ซึ่งเขาเองก็ได้แสดงท่าทีชัดเจนว่า้าจะสานสัมพันธ์กับเมนิลาอย่างออกนอกหน้า
แม้จะประกาศกร้าวว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเมนิลาอีกต่อไป ทว่า พอมีมนุษย์เพศผู้เข้ามาเกาะแกะเธอแล้ว…
เตชินทร์กลับรู้สึกฉุนกึกขึ้นมาเสียอย่างนั้น!
-----------------------------------------------------------
“เสร่อ….”
คนหึงเผลอหลุดปากออกมาท่ามกลางเสียงโห่แซวของบรรดากลุ่มลูกทัวร์ข้าราชการด้วยกันเอง ทำเอาทุกคนถึงกับชะงักค้างกลางอากาศ โดยเฉพาะเสี่ยเปรมที่หันมาถามเตชินทร์อย่าง้าจะรีเช็กสิ่งที่เพิ่งได้ยินไปเมื่อครู่
“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?”
เตชินทร์กำลังจะพูด “สะ….”
“สวยงาม! …ฟาร์มผึ้งที่เรามาในวันนี้สวยงามจริงๆ นะครับทุกท่าน” กันต์รีบชิงพูดขึ้นมาเลิ่กลั่ก
ทันใดนั้น สายตาเมนิลาก็เหลือบไปเห็นเ้าของฟาร์มกำลังเดินเข้ามาพอดี เธอเลยได้จังหวะรีบดึงความสนใจลูกทัวร์ไปยังเขาทันที
“เอาละค่ะทุกคน ลุงโชคเ้าของฟาร์มผึ้งมาแล้วค่ะ เดี๋ยวเราเข้าไปข้างในกันดีกว่าเนอะ”
เพราะได้เมนิลาช่วยเปลี่ยนประเด็นจึงทำให้บรรยากาศทัวร์ที่กำลังจะกร่อยกลับมาสนุกสนานได้อย่างหวุดหวิดอีกครั้ง ทุกคนเลยหันไปสนใจเ้าของฟาร์มที่เพิ่งเดินเข้ามาต้อนรับแทน
แต่ก่อนที่จะเข้าไปยังในฟาร์ม เมนิลาหันมามองเตชินทร์เขม็งเพื่อส่งสัญญาณเชิงปรามไม่ให้เขาคิดก่อเื่ใดๆขึ้นอีก เขาจึงรีบหลบสายตาคู่นั้นแล้วทำทีเป็ผิวปากชมนกชมไม้อย่างไม่สนใจ
ในขณะเดียวกัน ทุกคนก็ได้เห็นภาพเสี่ยเปรมพูดหยอกล้อ พร้อมทั้งหยอดมุกเลี่ยนเกินเบอร์ใส่เมนิลาไม่หยุดตลอดทั้งครึ่งวันที่ผ่านมาโดยที่ไม่ได้สนใจข้อมูลที่วิทยากรคอยพูดให้ความรู้และกิจกรรมของทางฟาร์มที่จัดขึ้นเลยแม้แต่น้อย
“น้องเมย์มีแฟนยังครับ” เสี่ยเปรมถามตรงๆอย่างไม่มีอ้อมค้อม
แต่เมนิลาไม่ทันจะได้ตอบ เสี่ยเปรมก็โพล่งขึ้นมาก่อน
“พี่เปรมขอสมัครเป็หวานใจน้องได้ไหมจ๊ะ”
เมนิลาไม่ตอบ ทำเพียงแค่ยิ้มบางๆกลับไปก่อนจะหันไปฟังวิทยากรพูดต่อ
ถึงแม้ว่าการกระทำของเสี่ยเปรมจะดูน่ารำคาญมากไปนิด แต่ก็มิอาจทำให้เมนิลาสูญเสียความเป็มืออาชีพไปได้ เพราะตลอดเกือบหกปีที่ทำอาชีพไกด์นำเที่ยวมา เธอมีโอกาสได้เจอคนหลากหลายประเภทมานับไม่ถ้วน ดังนั้นแล้ว กับแค่เสี่ยเปรมหน้าหม้อคนนี้ เมนิลาสามารถรับมือได้ไม่ยาก
“ผึ้งเป็สัตว์ที่น่ารัก ขยันและไม่ดุร้ายครับ”
วิทยากรกล่าวในขณะที่หยิบคอนผึ้งซึ่งเป็แผ่นไม้ขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้าออกมาจากกล่องที่วางอยู่ใต้ต้นลำไยอย่างระมัดระวัง
“เวลาหยิบออกมาก็ต้องระวังอย่าให้ผึ้งในะครับ เพราะไม่งั้นจะถูกต่อยเอาได้”
วิทยากรชูมือขึ้นมาซึ่งมีผึ้งจำนวนหนึ่งกำลังไต่ไปมา “เห็นไหมครับ น้องไม่ต่อยผมเลย”
จากนั้นเขาก็สะบัดมือเบาๆ
“เดี๋ยวเราลองมาชิมน้ำผึ้งกันนะครับ”
พูดจบก็ใช้แปรงปัดผึ้งที่เกาะอยู่รังออกอย่างเบามือ ก่อนจะหยิบมีดออกมาปาดรังผึ้งใส่จานให้ลูกทัวร์ได้ลองชิมกัน
เสี่ยเปรมหยิบขึ้นมาชิมแล้วทำหน้าเหมือนไม่อร่อย
“ทำไมจืดอย่างงี้”
วิทยากรขมวดคิ้วใแล้วรีบหยิบขึ้นมาชิมอย่างร้อนรน แต่ก็พบว่ารสชาติปกติไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากเดิม
“ก็หวานปกตินะคะ” เมนิลาที่เพิ่งชิมไปก็ช่วยยืนยันความอร่อย
เสี่ยเปรมส่ายหน้า
“สงสัยความรักที่พี่เปรมมีต่อน้องเมย์จะมากเกินไป น้ำผึ้งเลยจืดอะครับ”
“ฮิ้วววว!”
ลูกทัวร์คนอื่นๆที่ได้ยินดังนั้นก็ร้องแซวเสี่ยเปรมกันอย่างสนุกสนาน เมนิลาถึงกับยิ้มแห้งให้กับมุกน้ำผึ้งจืดที่เกือบทำให้วิทยากรเสียหน้า ในขณะที่เตชินทร์ซึ่งยืนมองเหตุการณ์อยู่ข้างหลังก็เบะปากเหลือบตามองบนอย่างหมั่นไส้
ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เป็คนถูกแซวยังรู้สึกรำคาญแทน แต่เมนิลาที่ต้องทนฟังมุกหมาแก่มาเกือบครึ่งค่อนวัน กลับสามารถเก็บอารมณ์ได้เป็อย่างดีไม่มีหลุดเลยสักนิด
เขาละยอมเธอเลยจริงๆ!
“ใครอยากถือคอนผึ้งถ่ายรูปบ้างครับ”
วิทยากรพูดพลางหยิบคอนที่เต็มไปด้วยผึ้งไต่ยั้วเยี้ยออกมา ลูกทัวร์คนอื่นๆจึงกรูกันเข้ามาต่อแถวเรียงคิวเพื่อรอถ่ายภาพ ซึ่งเตชินทร์ที่ถูกเมนิลาบังคับให้เป็ตากล้องจำเป็ก็ต้องมาคอยยืนถ่ายรูปเรียงคนให้ลูกทัวร์อย่างไม่มีทางเลี่ยง
“น้องเมย์ถ่ายด้วยกันนะครับ”
เสี่ยเปรมไม่พูดเปล่าแต่ยื่นแขนไปโอบไหล่เมนิลาอย่างถือวิสาสะจนเตชินทร์ชักสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“แถวยังยาวอยู่เลยค่ะ เดี๋ยวเอาไว้ถ่ายครบทุกคนแล้ว เราค่อยมาถ่ายด้วยกันดีไหมคะ” เมนิลาปฏิเสธก่อนจะค่อยๆหมุนตัวออกจากหนวดปลาหมึกอย่างเนียนๆ
“ได้สิครับ” เสี่ยเปรมจำใจยอม วิทยากรจึงเอาคอนผึ้งมาให้เขาถือถ่ายรูป
ทว่า เสี่ยเปรมก็แผลงฤทธิ์ใส่เตชินทร์เข้าจนได้ เพราะเขาสั่งให้ถ่ายไม่หยุดและไม่ว่าจะถ่ายมุมไหนก็ไม่โดนใจเสี่ยสักทีจนเตชินทร์หงุดหงิดแทบเก็บอาการไว้ไม่อยู่
กระทั่ง คนเื่มากกำลังจะเดินไปถ่ายอีกมุม ทันใดนั้น จิตใจฝ่ายชั่วร้ายก็สั่งให้เตชินทร์ยื่นเท้าออกไปขวางจนเสี่ยเปรมสะดุดล้มคว่ำคะมำใส่คอนผึ้ง เป็เหตุให้ฝูงผึ้งใแล้วหันมารุมต่อยเข้าที่ใบหน้าของเสี่ยเปรม ส่วนลูกทัวร์คนอื่นๆ ก็วงแตกหนีกระจัดกระจายกันไปคนละทิศละทางทันที
“โอ๊ยยย!!!!” เสี่ยเปรมร้องขึ้นอย่างเ็ป
“อุ้ย ขอโทษค่ะ” เมนิลาชะงักมือที่กำลังทายาที่หน้าเสี่ยเปรม
เพราะวิทยากรวิ่งเข้าไปชาร์จตัวเสี่ยเปรมออกมาได้ทัน จึงทำให้เขาถูกผึ้งต่อยเพียงแค่ไม่กี่ตัวและไม่ได้รับอันตรายใดๆ หลังจากเอาเหล็กในออกแล้ว ก็มีแค่อาการปวดแผลที่ยังคงหลงเหลืออยู่เท่านั้น
“ไม่เป็ไรครับ แค่น้องเมย์มาดูแลพี่เปรม พี่ก็หายเจ็บแล้วจ้ะ”
เขาพูดพลางคว้ามือของเมนิลาขึ้นมาหอมเบาๆโดยไม่เกรงใจสายตาของเตชินทร์ กันต์และวิทยากรที่ยืนอยู่ในห้องพยาบาลเลยแม้แต่น้อย เมนิลาจึงทำทีชักมือกลับแล้วเอื้อมไปหยิบยาในกล่องปฐมพยาบาล
เตชินทร์จ้องเสี่ยเปรมเขม็งอย่างไม่วางตา เขาพยายามสูดลมหายใจลึกพลางสะกดจิตตัวเองให้ใจเย็นเป็รอบที่ล้าน เขานึกอยากจะตะบันหน้าไอ้คนที่มาวอแวคนรักเขาให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกเมนิลาหมายหัวไว้ั้แ่ก่อนเข้ามา
“น้องเมย์ครับ”
“คะ?”
“ถ้าผึ้งต่อยพี่เปรมตาย น้องเมย์จะเสียใจไหมครับ”
ครั้งนี้ เสี่ยเปรมเอื้อมมือไปโอบเอวเมนิลาแล้วซบหน้าลงที่ไหล่ของเธอ พร้อมทั้งพูดด้วยเสียงออดอ้อนจนกันต์และวิทยาการถึงกับใกับพฤติกรรมที่เกินขอบเขตนั้น
ทว่า ครั้งนี้เมนิลาไม่ยอมให้เขาละลาบละล้วงเธออีกต่อไป เธอจึงตัดสินใจแกะมือของเขาออกอย่างไม่รักษาน้ำใจ แต่ก็ไม่ทันความเร็วของปีศาจอย่างเตชินทร์ที่พุ่งเข้าไปจับทั้งคู่แยกออกจากกัน ก่อนจะรัวหมัดเข้าที่ใบหน้าของคนที่กล้ามาลวนลาม (อดีต) เมียสุดที่รักอย่างไม่มีสติ
“กูนี่แหละจะต่อยมึงตายแทนผึ้งเอง!”
การกระทำอันบ้าดีเดือดที่เตชินทร์ได้ก่อไว้ครั้งล่าสุดนี้เป็ที่กล่าวขานของคนในบริษัททัวร์และแน่นอนว่าคุณละเอียดต้องคอยรับสายร้องเรียนจากทั้งบรรดาเพื่อนและญาติพี่น้องของเสี่ยเปรมจนหูแทบไหม้ เป็เหตุให้ทีมเมนิลาถูกคุณละเอียดเรียกตัวเข้าพบหลังจากจบโปรแกรมทัวร์ทันที และตอนนี้ทั้งสามก็กำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้จัดการสุดโหดเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“เดี๋ยวนี้นายชักจะเอาใหญ่แล้วนะชิน!”
คุณละเอียดเปิดปากเทศนาชินยาวยืดร่วมชั่วโมง เสียงด่าของเธอดังจนแก้วหูของเขาสั่นะเื ในขณะเดียวกันเมนิลาและกันต์ที่ยืนอยู่ข้างๆก็ก้มหน้ารับคำตำหนิโดยที่ไม่ตอบโต้ใดๆ
มีเพียงเตชินทร์ที่ยังคงแสดงท่าทีไม่เคารพเธอเช่นเดิม เมนิลาจึงแอบเหยียบเท้าเตชินทร์เพื่อเตือนสติ แต่คนหน้ามึนอย่างเขามีหรือจะสนใจ
“อย่าลืมนะว่านายทำงานบริการอยู่”
“บริการแล้วไง? จำเป็ต้องยอมให้คนมาหยามเกียรติด้วยเหรอครับ?”
“นายชิน!”
คุณละเอียดทุบโต๊ะทำงานเสียงดังลั่นหลังเตชินทร์เถียงกลับ ไหนจะสีหน้าท้าทายที่ไม่ยอมสำนึกผิดนั่นอีก ทำเอาความอดทนของคุณละเอียดดำเนินมาถึงจุดสุดท้าย
ส่วนเตชินทร์ที่เห็นสีหน้าของเธอแล้วนั้นก็ได้แต่กระหยิ่มยิ้มย่องในใจคนเดียว เพราะคาดการณ์ได้ว่า อีกไม่นานเขาน่าจะได้ยินสิ่งที่เขาเฝ้ารอมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาจากปากของป้าผู้จัดการจอมเฮี้ยบคนนี้สักที
แต่ทว่า….
“เมนิลา ฉันไม่คิดมาก่อนเลยนะว่าหัวหน้าอย่างเธอจะบกพร่องในหน้าที่แบบนี้… "
คุณละเอียดหันมาตำหนิเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เพราะฉะนั้น ฉันขอสั่งเลื่อนพิจารณาตำแหน่งไกด์outbound ออกไปอย่างไม่มีกำหนด”
กลับไม่ใช่เตชินทร์ที่โดนคาดโทษเสียอย่างนั้น!!
โปรดติดตามตอนต่อไป
-----------------------------------------------------------
เ้าต้นนุ่น:
บอกแล้ว เฮียชินมันหมาหวงก้างตัวพ่อ
ใครมายุ่งกับเมียตัวเองไม่ได้ ต่อยเลยจ้าาา
903
