เมื่อเด็กชายจูหงเฟย กดคำว่า *ใช่* ในการรับภารกิจเพิ่มการป้องกันและการรักษาตัวเองของร่างกายแล้ว
จูหงเฟยก็ต้องมานั่งคิด นั่งกังวลถึงภารกิจนี้ในใจว่า "ไอ้เ้าระบบเผด็จการนี่มันก็ไม่ยอมบอกรายละเอียดเลยว่าที่จะต้องทำให้ร่างกายบอบช้ำนั่น มันจะต้องบอบช้ำประมาณไหน"
"บอบช้ำประมาณโดนแม่บิดหู หรือบอบช้ำประมาณะโให้รถชน แถมยังกำหนดเวลาให้บอบช้ำอย่างน้อย 1 ครั้ง แล้วให้รักษาจนหายอย่างน้อย 1 ครั้งใน 1 วันอีก"
"รายละเอียดอะไรก็ไม่มีบอกมาให้เลย ไอ้ระบบเผด็จการ ไอ้ระบบเฮงซวย ไอ้ระบบไร้ความรับผิดชอบ ไอ้ระบบโรคจิต ไอ้ระบบซาดิสม์.... 9ฯ9..." แล้วจูหงเฟยก็ด่าระบบเทพยุทธ์ไปอีก 1 ชุดด้วยความโมโห
หลังจากที่ด่าจนหนำใจแล้วจูหงเฟยก็ได้แต่ทำใจให้ปลง แล้วเริ่มกำหนดลมหายใจตามเคล็ดดูดซับพลังปราณลมหายใจแห่งมิติจักรวาลอยู่บนเตียงของเขาต่อไป
เวลาค่อยๆผ่านไป..จนกระทั่ง "เฟยเอ๋อ..ตื่นได้แล้วลูก เตรียมตัวไปโรงเรียนได้แล้ว" เสียงแม่ของจูหงเฟยะโมาเพื่อปลุกจูหงเฟยให้ตื่นขึ้น
"ครับแม่" จูหงเฟยะโตอบ
เงียบ..คราวนี้ไม่มีเสียงจานตกแตก..แม่ของจูหงเฟยคงจะเริ่มทำใจได้แล้วว่าจูหงเฟยตื่นั้แ่เช้าด้วยตัวเองเป็แล้ว โดยที่แม่ของจูหงเฟยไม่ต้องเข้าไปทำาย่อยๆในการปลุกจูหงเฟยให้ลุกขึ้นมาจากเตียงอีก
จูหงเฟยเดินออกมาจากห้องนอนของเขาด้วยสมองที่แจ่มใสและร่างกายที่สดชื่นจากการดูดซับพลังปราณเข้าสู่ร่างกายโดยเคล็ดดูดซับพลังปราณลมหายใจแห่งมิติจักรวาลที่ได้มาจากระบบเทพยุทธ์
ขณะที่จูหงเฟยกำลังจะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อที่จะเอาขวดน้ำออกมาดื่มนั้น
เพล้ง..!!!! เสียงจานหลุดจากมือแม่ของจูหงเฟยจนตกแตก.. อีกแล้ว..
"นี่ๆๆ..นี่เฟยเอ๋อ..ลูกไปทำอีท่าไหนมา หน้าผากของลูกถึงได้หายโนเร็วขนาดนี้ มันเป็ไปได้ยังไง"
ว่าแล้วแม่ของจูหงเฟยก็วิ่งเข้ามาหาจูหงเฟย แล้วเพ่งมองไปที่หน้าผากของเขา จากนั้นก็หมุนศีรษะของจูหงเฟยไปทางซ้ายทีทางขวาที จนจูหงเฟยถึงกับตาลาย แล้วแม่ของจูหงเฟยก็เอานิ้ว จิ้มๆๆ..ไปที่บริเวณหน้าผากที่เคยปูดโนของจูหงเฟยอีกหลายต่อหลายครั้ง จนนางแน่ใจแล้วว่าหน้าผากของจูหงเฟยนั้นหายสนิทแล้วจริงๆ
"นี่มันเป็ไปไม่ได้ หน้าผากโนเกือบเท่าลูกเกาลัด มันจะหายไปในเวลาแค่คืนเดียวได้ยังไงกัน" แม่ของจูหงเฟยพูดออกมา แต่ก็เหมือนกับจะถามตัวเองไปด้วย
"โธ่..แม่ครับ ก็ผมมันคือซุปเปอร์ฮีโร่ที่เพิ่งปลุกพลังพิเศษได้ แล้วปรากฏผลออกมาเมื่อวานยังไงล่ะครับ"
"นี่น่าจะเป็พลังฟื้นฟูรักษาตัวเองเเบบ *วูล์ฟเวอรีน* กับ *เดดพูล* น่ะครับ"
"เดี๋ยวผมต้องตั้งชื่อซุปเปอร์ฮีโร่เท่ห์ๆให้กับตัวเอง แล้วยังจะต้องหาหน้ากากกับชุดเจ๋งๆเอาไว้ใส่ตอนออกไปช่วยโลกอีก"
"เฮ้อ..จากนี้ไปผมคงจะต้องยุ่งวุ่นวายทั้งวันทั้งคืนแน่ๆครับ ไหนจะต้องไปเรียน แล้วไหนจะต้องออกไปช่วยโลกอีก เฮ้อ..คิดแล้วก็วุ่นวาย..วุ่นวายจริงๆ"
พูดจบจูหงเฟยก็วิ่งจู๊ดไปเข้าห้องน้ำในทันที ปล่อยให้แม่ของเขายืนงงเป็ไก่ตาแตกอยู่อย่างนั้นไปคนเดียว
จูหงเฟยไม่ได้คิดที่จะปกปิดเื่ระบบเทพยุทธ์กับพ่อและแม่ของเขาแต่อย่างใด เพียงแต่จูหงเฟยยังไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไง และที่สำคัญที่สุด ตัวของจูหงเฟยเองยังไม่รู้จักระบบเทพยุทธ์นี้ดีพอ เนื่องจากระบบเทพยุทธ์มันก็เอาแต่สั่งๆๆ.. ไม่ยอมอธิบายที่มาที่ไป แถมยังมีการบีบบังคับด้วยการซ๊อตไฟฟ้าอีกด้วย
"เฮ้อ.. อีกหน่อยค่อยอธิบายให้พ่อกับแม่ฟังก็แล้วกัน ่นี้ก็ทนๆทำภารกิจของไอ้ระบบเผด็จการนี่ไปก่อน จะได้รู้รายละเอียดของมันให้ชัดเจนมากขึ้น.. เฮ้อ.." จูหงเฟยคิดและบ่นออกมาเป็ตาแก่ ขณะที่เขากำลังจะล้างหน้าแปลงฟัน [ จูหงเฟยเป็เด็กขี้บ่น ]
เช้านี้จูหงเฟยเดินไปโรงเรียนพร้อมกับพ่อของเขา เนื่องมาจากพ่อของเขาถูกเชิญไปพบกับผู้อำนวยการที่โรงเรียน ในเื่ที่เมือวานนี้จูหงเฟยต่อสู้กับโม่จงจนโม่จงสลบไปนั่นเอง
ภายในห้องของผู้อำนวยการโรงเรียน พ่อของจูหงเฟย,จูหงเฟย,โม่จงและแม่ของโม่จง นั่งเรียงแถวกันอยู่ต่อหน้าโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการ โดยที่ผู้อำนวยการกล่าววาจาต่างๆไปมากมายกว่าครึ่งชั่วโมง
สรุปใจความได้ว่า..จูหงเฟยและโม่จงจะต้องถูกพักการเรียน 1 อาทิตย์เพื่อให้หลาบจำ เพราะการทะเลาะวิวาทของทั้งจูหงเฟยและโม่จงนั้น ต่างฝ่ายต่างก็มีผลงานเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอมาตลอดั้แ่ในอดีต เช่นมีการทะเลาะกันระหว่างจูหงเหยกับโม่จงบ้าง มีทะเลาะกับนักเรียนคนอื่นบ้าง มีแม้กระทั่งทะเลาะกับนักเรียนต่างโรงเรียน แต่ในครั้งนี้ถึงกับมีคนสลบ ทางโรงเรียนจึงต้องเอาจริงเอาจัง ไม่ยอมปล่อยผ่านไปโดยง่าย โดยให้เริ่มพักการเรียนั้แ่วันนี้เป็ต้นไป
หลังจากที่จูหงเฟยกับพ่อของเขาเดินออกมาจากโรงเรียนเพื่อที่จะกลับไปคอนโดแล้ว
พ่อของจูหงเฟยก็เอามือมาเเตะที่ไหล่ของจูหงเฟยเบาๆ เเล้วพูดว่า "ไม่ต้องไปคิดอะไรมากหรอกเฟยเอ๋อ.. สมัยพ่ออยู่โรงเรียนประถมนะ พ่อถูกพักการเรียนเป็ประจำ ตอนอยู่ชั้นประถม 6 พ่อนี่เเหละที่เป็ขาใหญ่คุมทั้งโรงเรียนเลยทีเดียว สมัยนั้นนะ.. พ่อ....---"
ยังไม่ทันที่พ่อของจูหงเฟยจะได้พูดอะไรต่อ จูหงเฟยก็เอามือทั้ง 2 ข้างขึ้นมาปิดหูของเขาเอาไว้ แล้วแสดงท่าทีออกมาอย่างชัดเจนว่าไม่อยากฟัง จนพ่อของจูหงเฟยถึงกับทำหน้าแหยๆ..แล้วหยุดพูดไปในทันที
จูหงเฟยรู้ดีว่าถ้าขืนปล่อยให้พ่อของเขาพูดถึงวีรกรรมในสมัยเด็ก พ่อของเขาจะต้องโม้ไปอีกไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมงเป็แน่
"กริ๊งๆๆๆ... กริ๊งๆๆๆ..." แล้วเสียงโทรศัพย์มือถือของพ่อจูหงเฟยก็ดังขึ้นมา
พ่อของจูหงเฟยกดรับสายแล้วฟังอยู่สักครู่ จากนั้นเขาจึงะโออกมาด้วยเสียงอันดังว่า
"ห๊า..!!!!! อะไรนะ..!!!!! เอเลี่ยนบุกโลก..!!!!!"
543
