“พ่อหลวงอินทะราช! ทำไมพระองค์ถึงได้บุกเข้ามาได้ล่ะเพคะ” เ้าหญิงซาติกานต์ทรงตกพระทัยอย่างมาก
“นี่ มันอะไรกันล่ะเพคะ ทำไมถึงมีทหารมาล้อมพระราชวังอย่างนี้” เ้าหญิงซาริสาเดินเข้ามาพร้อมกับพระสวามี
“555 เราคือ พ่อหลวงอินทะราชแห่งแคว้นอินนะ และที่กองทัพของเราเข้ามาได้ก็ต้องขอบคุณหนังสือรับรองของท่านไงเล่า เ้าหญิงซาริสา”
“นี่ มันหมายความว่ายังไงคะ” เ้าหญิงซาริสายังคงไม่เข้าใจสถานการณ์
“อ้าว อินคาถอดหน้ากากเถอะไม่ต้องปลอมตัวแล้วล่ะ”
ทั้งสองพี่น้องแห่งแคว้นซาตีทรงตกพระทัยแทบช็อก เพราะสิ่งที่เห็นตรงหน้าคืออินคาฉีกหน้ากาก ผู้ชายที่อยู่กับเ้าหญิงซาริสาตลอดเวลาไม่ใช้เ้าชายพันธุพัฒน์
ตอนนี้เ้าหญิงซาริสาทรุดตัวนั่งคุกเข่าแทบไม่มีเรี่ยวแรง ในพระทัยคิดว่า ” ที่แท้สิ่งที่ธานันต์ได้บอกไว้เป็จริงทุกประการ แต่เรากลับไม่เชื่อและได้เผลอฆ่าเ้าชายตัวจริงเสียแล้ว”
เ้าหญิงซาติกานต์น้ำตาไหลรินทั้งรู้สึกสงสารน้องสาวอย่างมากและรู้สึกทดท้อใจ ไม่คิดว่าเมื่อไม่มีซานัสแล้ว พระองค์จะเป็คนทำให้แคว้นซาตีล่มสลาย
“เ้าหญิงทั้งสองอย่าเสียใจไป เราจะปกครองที่นี่อย่างดีแทนท่านเอง เ้าหญิงซาติกานต์ก็ยังอยู่นี่ต่อไปในฐานะสนมของเรา ส่วนเ้าหญิงซาริสาท่านก็ยังอยู่กับอินคา พระสวามีของท่านไง” “ทหาร! จับกุมเ้าหญิงทั้งสองไปขังไว้ก่อน”
*****************************************
ณ คุกหลวงของแคว้นซาตี
“หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะเสด็จพี่ซาติกานต์”
“น้องอย่าคิดมากเลย เหตุการณ์มันเกิดขึ้นแล้ว ยังไงก็แก้ไขอะไรไม่ได้” เ้าหญิงซาติกานต์พยายามปลอบน้องสาว
“ฮือฮือ หม่อมฉันน่าจะเชื่อธานันต์ เพราะหม่อมฉัน เ้าชายพันธุพัฒน์ถึงสิ้นพระชนม์” เ้าหญิงซาริสารู้สึกผิด
“มันเป็ความผิดของพี่ด้วย เพราะพี่อ่อนแอเกินไป ไม่มีความเด็ดขาดพอที่จะห้ามการกระทำของน้องสาว ดังนั้นเลิกโทษตัวเองเถอะนะซาริสา แล้วมาหาวิธีหลบออกจากที่นี่กันเถอะ”
สักพักอินคาก็มาที่คุกหลวง
“เ้ามาทำอะไรที่นี่อีก ออกไปไกลๆ เลยไป”
“อย่าไล่พระสวามีของพระองค์เช่นนั้นสิพะย่ะค่ะ และพระองค์ควรจะพูดกับหม่อมฉันดีๆ เสียด้วย” “ทหาร! มาพาเ้าหญิงซาริสาไปยังห้องของเราเดี๋ยวนี้”
“ครับ”
“ปล่อยเราเดี๋ยวนี้ เราไม่ไป ปล่อย” เ้าหญิงซาริสาพยายามดิ้น
“ปล่อยน้องสาวของเราเดี๋ยวนี้นะ” เ้าหญิงซาติกานต์ทรงออกคำสั่ง
“พระองค์ทรงไร้อำนาจแล้วพะย่ะค่ะ หม่อมฉันบอกแล้วไงว่าจะเป็คนดูแลซาริสาเอง ส่วนพระองค์เองก็จะถูกส่งตัวเข้าหอกับพ่อหลวงอินทะราชในคืนนี้ และบางทีอำนาจของท่านก็จะกลับคืนมาในฐานะพระสนมขององค์พ่อหลวงไงพะย่ะค่ะ” “ทหาร! มาพาเ้าหญิงซาติกานต์ไปเข้าเฝ้าองค์พ่อหลวงเดี๋ยวนี้”
“ไม่ ไม่ ปล่อยเราเดี๋ยวนี้นะ เราบอกให้ปล่อย” เ้าหญิงซาติกานต์พยายามดิ้นเช่นกัน
“เราจะไปที่ห้องของเรา พวกเ้ามาพาเ้าหญิงซาติกานต์ไป” อินคาออกคำสั่ง
“ครับ”
*****************************************
ณ ห้องนอนของอินคา ซึ่งตอนนี้มีเ้าหญิงซาริสารออยู่ในห้อง วันนี้อินคาได้เผยตัวตนที่แท้จริงคือ เป็คนโหดร้าย ชอบข่มเหงรังแกผู้หญิงเหมือนกับองค์พ่อหลวง ไม่ใช่ผู้ชายที่อ่อนโยนดังที่เคยปลอมเป็เ้าชายพันธุพัฒน์ เนื่องจากเ้าหญิงซาริสาไม่ยินยอมเหมือนเดิม ทำให้อินคาข่มเหงถึงขั้นข่มขืนเ้าหญิงทั้งคืนจนกระทั่งรุ่งเช้า
ทางด้านเ้าหญิงซาติกานต์ซึ่งถูกทหารลากตัวเพื่อเข้าเฝ้าองค์พ่อหลวง ตัวเ้าหญิงพยายามดิ้นสุดชีวิต แต่แล้วก็มีชายชุดดำสองคนเข้ามาช่วย โดยการฆ่าทหารของอินนะแล้วรีบพาเ้าหญิงซาติกานต์หลบหนีไป
“ถวายรายงานพะย่ะค่ะ ตอนนี้มีชายลึกลับสองคนมาชิงตัวเ้าหญิงซาติกานต์ไปพะย่ะค่ะ”
พ่อหลวงทรงกริ้ว ตบโต๊ะอย่างแรง “บ้าที่สุด ทำไมถึงปล่อยให้พวกมันหนีรอดไปได้ ห๊า”
“กระหม่อมผิดไปแล้ว ขอประทานอภัยพะยะค่ะ”
“แล้วเ้าหญิงซาริสาล่ะ”
“ตอนนี้เ้าหญิงซาริสาอยู่กับอินคาพะย่ะค่ะ”
“ดี ค่อยใช้เ้าหญิงซาริสาเป็ตัวล่อให้เ้าหญิงซาติกานต์ปรากฏตัว” “พวกเ้าจงไปพานางกำนัลมาแก้ขัดเดี๋ยวนี้”
“รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ”
1K
