ภารกิจพิชิตสามี
บทที่ 4 เข้าสู่ระบบ
ลีลี่หยาง อดีตคนรักของซูฉีนั่งอยู่ในห้องทำงานอย่างใช้ความคิด เขาเป็หนุ่มไฟแรงคนหนึ่งที่ได้เริ่มทำงานอยู่ในบริษัทผลิตเกมที่กำลังนิยมอยู่ในขณะนี้ พ่อของเขาเป็หนึ่งในผู้ถือหุ้นของบริษัท หนึ่งปีที่ผ่านมาหลังจากเกมวังัเปิดตัวไปแล้ว ค่าตอบแทนพุ่งสูงอย่างไม่น่าเชื่อ จนเหล่าผู้ถือหุ้นไม่มีใครยอมปล่อยหุ้นออกจากมือ ลี่หยางเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ได้มาเริ่มงานที่บริษัทแห่งนี้ั้แ่เกมเปิดตัว ทำให้เขาพอเข้าใจระบบเกมอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้เขาได้เข้าไปเล่นเป็ครั้งคราวแต่เพราะเขามีสิ่งอื่นๆให้ทำมากมายจึงไม่ได้สนใจเข้าไปในเกมเท่าไหร่นัก
"ที่ให้สืบมาเป็ยังไงบ้าง"
"ลูกชายบ้านเฟยั้แ่เรียนจบกลับมาก็ไม่ทำการทำงาน วันๆเล่นแต่เกม ก่อนหน้านี้คุณนายเฟยหาคู่แต่งงานให้ลูกชาย คุณนายซูเลยไปคุยด้วยจนทั้งสองได้แต่งงานกันครับ"
"ไร้สาระจริงๆ"
ลีลี่หยางบีบแก้วน้ำในมือแน่น ก่อนหน้านี้เขากำลังจะได้แต่งงานกับหญิงสาวที่เขารักและอยากสร้างอนาคตด้วย เธอเป็หญิงสาวคนเดียวที่เขารัก อีกอย่างที่แม้แต่ตัวซูฉีก็ยังไม่รู้ คือ เธอได้ถือหุ้นในบริษัทเกมไว้เกือบห้าเปอร์เซ็นต์ มากกว่าที่ครอบครัวของเขาไว้เสียอีก ไม่รู้ว่ามูลค่าเงินนั้นป่านนี้จะพุ่งทะยานสูงไปถึงขนาดไหนแล้ว
เมื่อหลายปีก่อนซูฉีนึกอยากเล่นหุ้น เขาที่พอเข้าใจอยู่บ้างจึงสอนให้เธอซื้อหุ้นที่กำลังรุ่ง แต่เธอกลับไม่เลือกหุ้นที่เขาแนะนำ เธอเลือกซื้อหุ้นบริษัทเกมที่มีข่าวว่าเจอวิกฤตทางการเงิน เธอบอกว่าเธอแค่อยากลองดูเท่านั้น ราคาหุ้นที่ต่ำจนสามารถซื้อได้หลายตัวทำให้ซูฉีมีหุ้นตัวนี้ในมือ หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้สนใจเข้าไปตรวจสอบเพราะคิดว่าตัวเองไม่เคยฝากเงินเพิ่มเข้าไปในบัญชีที่เปิดเพื่อเล่นหุ้นตอนนั้นอีก และเข้าใจว่าหุ้นที่เธอมีคงขาดทุนไปหมดแล้ว บัญชีก็คงถูกปิดไปแล้วเช่นกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปบริษัทเกมกลับมาโผทะยานขึ้นจนมูลค่าและผลตอบแทนสูงเสียดฟ้า เขาที่นึกขึ้นได้ว่าซูฉีมีหุ้นนี้ในมือก็นึกลิงโลดในใจ หากได้แต่งงานกับเธอเขาจะมีเงินมากแค่ไหนกันนะ ขนาดครอบครัวเขามีเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ยังได้ผลตอบแทนต่อเดือนจนแทบไม่ต้องทำงานอื่นอีก
แค่ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวกลับทำให้เธอตัดสินใจแต่งงานกับคนอื่น เขาไม่ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้หรอก งานก็ไม่ทำ วันๆเล่นแต่เกม จะมาชุบมือเปิบเอาเงินที่ควรเป็ของเขาไปได้อย่างไร เขาจะต้องพิสูจน์ให้ซูฉีเห็นว่าเขาดีกว่าไอ้หน้าอ่อนนั่นให้ได้ แม้ซูฉีจะแต่งงานแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อาจยอมรับ ถึงต้องแย่งมาเขาก็จะทำ
เขายืนมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างใช้ความคิด ไอ้หน้าอ่อนนั่นติดเกม หรือเขาจะหลอกล่อให้มันหย่ากับซูฉีด้วยเกมดีนะ
---------------
ซูฉีล็อกอินเข้าสู่ระบบอีกครั้งหลังจากเฟยหลงขึ้นไปเล่นเกมที่ห้องทำงานของเขา ตัวละครในเกมของเธอยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ที่เดิมที่เธอเคยนั่งก่อนหน้านี้ ข้างกายเธอมีหญิงสาวสวมชุดจีนโบราณยืนอยู่ด้านข้างและถามขึ้นว่า
"ยินดีต้อนรับนักเดินทางเข้าสู่เกมวังั โปรดระบุนามของท่านที่้าใช้ในเกมเ้าค่ะ"
"ซู... เอ่อ ...ฉีซูค่ะ"
ตอนแรกเธอคิดจะตั้งชื่อตัวละครว่าซูฉีตามชื่อจริงของเธอ แต่เมื่อลองคิดดูอีกที หากสามีรู้ว่าเป็เธอทันทีที่พบกัน เธอจะมีโอกาสเข้าประชิดตัวเขาได้อย่างไร จากที่เธอศึกษามาเธอคิดว่าตัวเองจะเลือกอาชีพนักฆ่า เพราะมีโอกาสมากที่สุดที่จะเข้าไปฆ่าแม่ทัพ ทำให้ทัพแตกพ่ายและทำให้เธอเอาชนะสามีได้เร็วที่สุด
"...โปรดใช้คำให้ถูกยุคสมัยเ้าค่ะ"
"เอ่อ อ่อ ชื่อฉีซู"
"ท่าน้าใช้นามว่าฉีซู ใช่หรือไม่เ้าค่ะ"
"ใช่"
"ด้านหลังนี้คือกระจก ท่านสามารถปรับแต่งตัวละครได้ตามใจชอบ หากท่านพอใจแล้ว ท่านสามารถแจ้งข้าน้อยได้เลยเ้าค่ะ"
ระบบของเกมสามารถปรับแต่งใบหน้าและรูปร่างได้ตามใจชอบก่อนเข้าเกม หลังจากเข้าเกมแล้วจะไม่สามารถแก้ไขได้อีก ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงใช้เวลาในส่วนนี้มากเป็พิเศษ แต่ไม่ใช่สำหรับซูฉี เธอไม่ได้สนใจปรับแต่งอะไรมากนัก เบื้องหน้าเธอตอนนี้คือภาพสะท้อนหน้าตาในชีวิตจริง เธอแค่ปรับสีผิวให้คล้ำลง ปรับตาให้ตี่ขึ้น เพียงเท่านี้ก็แทบไม่เห็นเค้าโครงหน้าตาเดิมของเธออีกต่อไป
"เรียบร้อย"
ปกติแล้วมีแต่คนจะปรับหน้าตาให้สวยหรือหล่อขึ้น ที่แปลกหน่อยคือปรับหน้าตาขี้เหร่สุดกู่ แต่ผู้เล่นหน้าใหม่คนนี้กลับปรับแต่งตัวละครให้หน้าตาธรรมดาสุดๆ จนกลายเป็ว่าเมื่อเดินอยู่ในเกมกับคนหมู่มาก ไม่ใช่คนสวยหล่อจะเป็เป้าสายตา สตรีนางนี้ต่างหากที่จะเป็เป้าสายตาเพราะความธรรมดา หลังจากปรับแต่งหน้าตาเรียบร้อย หญิงสาวชุดจีนโบราณก็ชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้าอีกข้างหนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อขึ้นว่า
"ท่านสามารถเลือกชุดเริ่มต้นได้จากตู้เสื้อผ้านี้ หากถูกใจชุดไหน ท่านสามารถหยิบมาให้ข้าน้อยได้เลยเ้าค่ะ"
ซูฉีเลือกเสื้อผ้าอย่างขอไปที เธออยากรีบเริ่มเกมโดยเร็วที่สุดจึงหยิบชุดที่อยู่ใกล้ที่สุดออกมา หญิงสาวชุดจีนโบราณมองชุดที่ซูฉีเลือกทีหนึ่ง ก่อนจะช่วยสวมชุดนั้นให้กับซูฉี ชุดที่ดูซอมซ่อแทบไม่น่ามีคนเลือกถูกสวมอยู่บนตัวนักเดินทางหน้าใหม่เรียบร้อย หญิงสาวชุดจีนโบราณคิ้วกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อขึ้นว่า
"แม่นางฉีซู โปรดเลือกเมืองเริ่มต้นของท่านเ้าค่ะ"
"เอ่อ...มีเมืองอะไรบ้างหรือเ้าคะ"
"เมืองในเกมแบ่งออกเป็ 5 มณฑลหลัก ได้แก่มณฑลเหลียนฮวา มณฑลปิงเหอ มณฑลชิวหลิง มณฑลเซินหลิน และมณฑลเกาเหยียน แต่ละมณฑลจะประกอบด้วยเมืองย่อยๆอีกห้าเมืองได้แก่เมือง..."
ซูฉีฟังแล้วมึนงงไปหมด เมืองอะไรเยอะแยะขนาดนี้ ไม่รู้ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะจำชื่อเมืองยิบย่อยพวกนี้ได้หมด เธอไม่สามารถเลือกได้เลยว่าจะไปเริ่มต้นที่เมืองไหนดี จึงตอบขึ้นว่า
"เมืองไหนก็ได้"
"เอ๋ เช่นนั้นท่าน้าไปอยู่เมืองแบบไหนเป็พิเศษหรือไม่เ้าคะ"
"ขอเมืองคนน้อยๆ เงียบสงบก็แล้วกัน"
หญิงสาวชุดจีนโบราณยืนคิดอยู่นิดหนึ่ง เมืองที่คนน้อยๆเงียบสงบก็มีอยู่แค่เมืองเดียวในความคิดของนาง แต่นักเดินทางหน้าใหม่จะไปอยู่ที่เมืองนั้นจริงหรือ แต่นักเดินทางผู้นี้ดูชอบอะไรแปลกๆ หรือนางจะชอบความท้าทายกันนะ
"ตามที่แม่นางฉีซูกล่าวมา มีเมืองกังโจวที่ตรงกับความ้ามากที่สุด แต่แม่นางแน่ใจหรือเ้าคะว่าจะไปเริ่มต้นที่เมืองกังโจวจริงๆ"
"อืม เอาเมืองนั้นแหละ"
ในมือของหญิงสาวชุดจีนโบราณปรากฏตำราขึ้นมาเล่มหนึ่ง นางเอาสมุดเล่มนั้นส่งให้ซูฉีก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
"นี่คือคู่มือเบื้องต้นสำหรับการเดินทาง ท่านสามารถศึกษาข้อมูลเกมเบื้องต้นจากคู่มือนี้ได้ตลอดเวลา ขอให้สนุกกับการเล่นเกมเ้าค่ะ"
หลังเอ่ยจบแสงสว่างก็วาบขึ้นรอบตัวซูฉีก่อนจะที่เธอจะหายตัวไปแล้วมาปรากฏอยู่ที่ทุ่งหญ้าร้างแห่งหนึ่ง ซูฉีมองไปรอบๆตัวด้วยความสงสัย เธอไม่เคยเล่นเกมมาก่อน ทำให้เธอไม่รู้ว่าสถานที่ที่ตัวเองอยู่นั้นแปลกประหลาดกว่าปกติ และไม่เหมาะกับผู้เล่นใหม่มากที่สุด โดยปกติแล้วผู้เล่นหน้าใหม่มักจะขอเกิดในสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน เพื่อให้ง่ายแก่การขอความช่วยเหลือจากผู้เล่นคนอื่น และรับคำขอเลื่อนเลเวลหรือเปลี่ยนอาชีพได้ง่าย แต่กับซูฉีที่ร้องขอความเงียบสงบได้เกิดมาในเมืองร้างที่ไม่มีแม้แต่ตัวละครในเกมอาศัยอยู่
"เงียบสงบดีจริงๆ แบบนี้ค่อยเป็ส่วนตัวหน่อย"
หลังจากเวลาผ่านไปความคิดที่อยากขออยู่ในที่สงบก็ได้เปลี่ยนแปลง
ฉึก ฉึก ฉึก... เสียงขุดดินดังขึ้นไม่หยุดเป็เวลานาน ซูฉีถึงกับเหงื่อตก ั้แ่เธอเข้ามาในเกม นี่เป็วันที่ 2 แล้วที่เธอต้องมาขุดหาหัวเผือกหัวมันกินประทังชีวิต คนก็ไม่มี อาหารก็ไม่มี เกมก็ดันทำมาซะเหมือนจริง ให้ในเกมรู้จักหิวอีก จะบ้าตาย คนอื่นเพิ่มเลเวลแบบสบายๆ แต่เธอกลับมานั่งขุดหาเผือกหามันกิน เกมบ้าอะไรกันเนี่ย!!! การที่สามีไม่สนใจกับการมานั่งขุดเผือกขุดมัน อันไหนมันทรมานใจมากกว่ากันล่ะนี่
1K
