เกิดใหม่เป็นคุณชายเจ้าสำเราญ

“พวกเธอพูดอะไรกัน? ลุกเถอะ ผมไม่ทำอะไรพวกเธอทั้งนั้นแหละ สบายใจได้” นีลส่งยิ้มให้เหล่าเมดสาว พลางคิดไปว่า หรือพวกโนเบิลจะโหดเหี้ยมมากขนาดนั้นกันนะ?
“ขอบพระคุณค่ะ นายน้อย” ทั้งสามขานรับพร้อมกัน ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง แน่นอนว่านายน้อยของเธอนั้นอาจจะทำอะไรพวกเธอก็จริง แต่ถ้ามีคนเห็นภาพแบบที่นายน้อยก้มหัวเล็กๆให้กับพวกเธอละก็ เรื่องที่ตามมาคงร้ายแรง...
“เอาล่ะ เสร็จแล้ว นาน่า” นีลหันไปหานาน่าเพื่อถามหาชุดคลุมอาบน้ำ
นาน่าหลังจากหายจากอาการเมื่อครู่เธอก็รีบทำหน้าที่ของเธอทันที เธอเดินไปหยิบเสื้อคลุมอย่างดีมาให้เขา และลิซ่าก็หยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัวเขา
หลังจากทำหน้าที่ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเธอก็ขอตัวออกไปจากห้อง
นีลพออยู่คนเดียวก็ได้เวลาคิดถึงเรื่องต่างๆ ตอนนี้เขาควรจะทำยังไงดีนะ?....
จบครับ....ล้อเล่น 4 ปีผ่านไป....
ท่ามกลางทุ่งยาเขียวชอุ่ม มีเด็กชาย..ไม่สิ สมควรเป็นเด็กชายวัยที่กำลังจะเจริญเติบโตเป็นชายหนุ่มหล่อเหลาหาหาได้ยาก คิ้วคมเข้ม ผิวสีขาวนวลราวกับหยกสลักที่ธรรมชาติสรรสร้างมา บวกกับกลิ่นอายสูงศักดิ์กว่าคนรอบข้างของเขา ทั้งหมดนี้เพียงแค่ปราดตามองหญิงสาวเหล่านั้นพวกเธอล้วนต้องหลงสเน่ห์เขาอย่างแน่แท้...
เขากำลังออกกำลังกายตอนเช้าซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันอยู่ ร่างกายของเขาล้วนแข็งแรงกว่าเด็กทั่วไปไปมากโข...
ข้างกายของเขามีเมดสามคนคอยดูแล นาน่า เนเน่ และลิซ่าล้วนยังอยู่ครบ มีเนเน่นั้นโตขึ้นมาจากตอนนั้น ตอนนี้เธอราวกับสาวเต็มตัวแล้ว
พวกเธอมองนายน้อยของเธอออกกำลังกายพลางทอดถอนหายใจ ด้วยรูปลักษณ์แบบนี้ผู้หญิงที่ไหนจะไม่ตกเป็นของเขา? บวกกับสถานะด้วยแล้ว เห้อ จะมีใครคู่ควรกับเขาอีกนะ สำหรับพวกเธอนั้นแค่จ้องมองเขาเติบโต คอยรับใช้อยู่เคียงข้างก็มากพอแล้วสำหรับชีวิตของพวกเธอ
ไม่นานนักชายหนุ่มก็ออกกำกายเสร็จสิ้น นาน่ารีบเดินเอาผ้าไปให้เขา
“นี่ค่ะ นายน้อย วันนี้นายท่านเรียก อย่าลืมไปพบนายท่านนะคะ” นาน่ารีบเตือนเขา วันนี้เป็นวันครบรอบอายุ 16 ปีของเขา แน่นอนว่าผู้นำตระกูลต้องมีเรื่องพูดกับเขาแน่นอน
“อื้ม ขอบคุณนะ นาน่า” นีลรับผ้ามาเช็ดเหงื่อก่อนที่จะฉีกยิ้มที่สามารถทำให้หญิงสาวทั้งโลกใจละลายได้มาให้ ทำให้นาน่าอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง เธอพลางคิดว่า รอยยิ้มแบบนี้ ยังไงก็ไม่ชินซักที
หลังจากนั้นนีลก็เดินกลับห้องไป...
4 ปีแล้ว...หลังจากเขามากลายมาเป็น นีล เขาใช้ชีวิตอยู่แค่ส่วนของคฤหาสน์ตลอดเวลา แต่จะว่าแบบนั้น ที่นี่ก็โคตรจะกว้างเลย เขาคิดว่าคงจะประมาณ 1000 ไร่น่ะนะ เขาไม่ได้ก้าวออกไปจากที่คฤหาสน์นี่ซักก้าว ครูก็มาสอนเขาที่นี่ และดูเหมือนวันนี้ จะเป็นวันที่เขามีอิสระซักทีสินะ...
4ปีที่ผ่านมาเขารับรู้หลายอย่างเกี่ยวกับโนเบิล อย่างแรกเลย โนเบิลนั้นแบ่งเป็นตระกูลต่างๆ ตระกูลหลัก 16 ตระกูล และ ตระกูลรอง 32 ตระกูล รวมทั้งหมด 48 ตระกูลที่อยู่บนสกายเปียร์แห่งนี้ ตระกูลหลักนั้นจะสับเปลี่ยนทุกๆ 20 ปี ตามอำนาจของแต่ละตระกูลในปีนั้นๆ แต่จากอดีตตระกูลหลักล้วนมีการสับเปลี่ยนหมุนเวียน แต่มีเพียง 8 ตระกูลเท่านั้นทีครองบัลลังก์ไม่เคยมอบให้ใคร 1 ในนั้นคือตระกูลนอสทาร์ดของเขา คงอันดับ 1 มาตั้งแต่การปัฎิวัติโลกครั้งนั้น...
เนื่องจากเหล่าโนเบิลมีอายุไขที่ยืนยาวทำให้ทายาทนั้นล้วนเยอะเต็มไปหมด แต่พื้นที่บนสกายเปียร์กับมีจำกัด เพราะฉะนั้น จึงมีกฎว่าทายาทลำดับที่ 1 เท่านั้นถึงจะเป็นผู้สืบทอด ส่วนสายเลือดที่เจอจางลงไปหลายรุ่น บรรดาญาติห่างๆ บรรดาลูกผสมทั้งหลายก็จะถูกส่งไปอยู่โลกข้างล่าง ภายใน the wall กลายเป็นชนชั้นสูง
ซึ่งจำพวกนี้ก้ไม่อาจนับได้ว่าเป็นชนชั้นสูงธรรมอีกเช่นกัน เพราะแม้แต่จะถูกให้ลงไปด้านล่าง แต่ว่าก็ยังคงมีตระกูลโนเบิลสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ทำให้มีอำนาจมากกว่าชนชั้นสูงอื่นเป็นอย่างมาก
สำหรับเขา ผู้ซึ่งเป็นนายน้อยแห่งตระกูลลำดับที่ 1 ทุกวันเขาถูกสั่งให้อยู่บ้าน เมื่ออายุ 16 ปีเท่านั้น เขาจะได้รับอนุญาตให้ออกไปดูโลกภายนอก ได้เข้าโรงเรียน ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนๆโนเบิลคนอื่น แน่นอนว่าโนเบิลคนอื่นรับรู้ว่าภายในตระกูลนอสทาร์ด มีเขาอยู่ นายน้อย นีล ผู้ซึ่งวันหนึ่งจะขึ้นมากุมอำนาจของสกายเปียร์ แต่ทุกผู้คนล้วนไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน
นีลพลันคิดถึงเหตุการณ์ 4 ปีทีผ่านมา ตอนนี้เขาปรับตัวได้อย่างเต็มตัวแล้ว ซิงที่เก็บไว้ตั้งแต่ชาติที่แล้วก็ได้ปลดปล่อยไปแล้วด้วยสิ..แน่นอนว่าไม่ใช่ใครแต่เป็นเมดสาวทั้งสามของเขา เขารอวันนี้มานาน ในหัวล้วนคิดแผนของเขาทั้งหมดไว้แล้ว เขาเดินไปพบคุณปู่และพ่อแม่ผู้ซึ่งรออยู่ในห้องประชุม
นีลก้าวมาอยู่หน้าประตูใหญ่อันโอ่อ่าตระกาลตา พร้อมด้วยเสื้อผ้าพิธีการเต็มที่ และก้าวเข้าไปในประตู
“เชิญครับนายน้อย” พ่อบ้านวีลโค้งตัวและเปิดประตูให้
“ท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านแม่” นีลทำความเคารพทั้งสามคนก่อนที่จะไปนั่ง
“อืมม หลานโตเป็นหนุ่มแล้วจริงๆ ” วิลเลี่ยม ผู้นำตระกูลนอสทาร์ดคนปัจจุบัน ซึ่งแม้จะดูเหมือนจะอยู่ในวัยกลางคน แต่จริงๆแล้วอายุปาไป 150 กว่าปีแล้ว
ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มรับกับคำกล่าวของปู่
“เอาล่ะ จริงๆวันนี้คงมีเรื่องสำคัญต้องคุยกันจริงๆ หลานอายุ 16 แล้ว เพราะฉะนั้นปู่ควรให้หลานออกไปเผชิญโลกได้แล้ว” วิลเลี่ยมพูดกับเขาอย่างจริงจัง
“ครับ ผมกำลังรอวันนี้อยู่เลย” นีลตอบรับอย่างกระตือรือร้น
พ่อและแม่ของเขาอดจะขำกับท่าทางแบบนี้ไม่ได้ แน่นอนแหละว่าเขาไม่เคยออกจากที่นี่มาก่อนเลย คงอยากจะเที่ยวเล่นแน่นอนอยู่แล้ว
“อืมม งั้นปู่จะส่งหลานไปเรียนที่โรงเรีบนมัธยมปลายเฟลลิกซ์”
“โปรดรอสักครู่ครับท่านปู่ เรื่องนี้ ผมมีเรื่องจะขอร้อง”
นีลรอวันนี้มานาน วันที่จะบอกความต้องการของเขาไป
“หืม? ว่ามาสิ” วิลเลี่ยมตาโตวูบนึง ก่อนที่เขาจะสงบรอฟังที่ที่หลานของเขากำลังจะขอ แน่นอนว่าทั้งพ่อและแม่ของนีลก็ประหลาดใจเช่นกัน
“ท่านปู่ ผมอยากจะลงไปยังโลกเบื้องล่าง!” นีลพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“อะไรนะ!!” เสียงตกใจของแคทเทอร์รีนดังขึ้นมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 : 4ปีผ่านไป

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่เป็นคุณชายเจ้าสำเราญ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 : 4ปีผ่านไป

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้