เนี่ยเหอนั่งอยู่ในสำนักงาน ข้างกายมีเลขาซึ่งเป็ชายหัวล้าน ร่างกายสูงใหญ่ดุจขุนเขา กำลังรายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ลอบฆ่าเนี่ยฝานเมื่อไม่กี่วันก่อน
“นายท่าน ข้อมูลในโทรศัพท์ถูกดึงออกมาแล้ว มันถูกซื้อมาจากร้านมือสองในถนน 18 เขตเจี้ยงติง ร้านชื่อว่าเสี่ยว หลังจากการสอบสวนพบว่ามีชายวัยกลางคนเข้าไปซื้อโทรศัพท์ สูงประมาณ 1.6 เมตร หน้าตาค่อนข้างแย่ นอกจากนั้นเหมือนคนไร้บ้านที่ไม่ได้ทำงาน นี่คือภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดเมื่อไม่กี่วันก่อนครับ”
เนี่ยเหอรับฟังรายงานจากลูกน้อง รูปถ่ายที่อยู่ตรงหน้าทำให้เขาโกรธ
สกุลเนี่ยแต่เดิมมีลูกยากมาก ดังนั้นแม้ว่าอาณาจักรความร่ำรวยจะยิ่งใหญ่แต่คนในสกุลกลับน้อยกว่าครอบครัวอื่น โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับสกุลอี้ ดังนั้นหลังจากเนี่ยฝานถูกลอบฆ่าเขาในฐานะที่เป็พ่อจึงไม่สามารถนิ่งเฉยได้ ทำการสอบสวนแทบจะทันที
ในขณะเดียวกันข่าวที่เนี่ยฝานถูกลอบฆ่ายังไปถึงหูลูกสาวที่ประจำการอยู่ในกองทัพ แทบจะทำให้เนี่ยฉินหยูกลับมาจับตัวคนร้ายทันที โชคดีที่ได้หงอันช่วยกล่อม มิฉะนั้นเื่ราวคงวุ่นไปกว่านี้
“ไปจับมันมาเป็ๆ ไม่ว่าจะต้องใช้กำลังเท่าไหร่ คนคนนี้จะต้องถูกตรวจสอบ!” เนี่ยเหอไม่เชื่อว่าไม่มีคนคอยบงการเื้ั ในฐานะนักธุรกิจไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยถูกลอบฆ่า ดังนั้นจึงได้ฟูมฟักนักฆ่าจำนวนมากในบ้านไว้เป็การ์ดในเงามืด
หลังจากได้รับคำสั่งเลขาหัวล้านพยักหน้าแล้วเดินออกไปจากห้อง
เนี่ยเหอลูบขมับเล็กน้อย นอกจากเื่ธุรกิจแล้วเขายังเป็ห่วงความปลอดภัยของเนี่ยฝาน โดยเฉพาะตอนนี้อัลบาใกล้จะคลอดลูก ทำให้เขาที่กำลังจะเป็ตารู้สึกเอิบอิ่มใจ ในขณะเดียวกันเหตุการณ์ลอบฆ่ายิ่งทำให้เนี่ยเหอเพิ่มการคุ้มกันของอัลบาและเนี่ยฝาน และเหตุนี้ทำให้ร่างกายในวัย 50 ปีของเขารับภาระหนัก จนต้องกินยาแก้เครียด
“เฮ้อ...หากมีร่างกายเป็ความะเหมือนอี้หยางก็คงดี...”
เนี่ยเหอทอดถอนหายใจ ความลับของสกุลอี้คนอื่นไม่มีทางรู้ แต่ในฐานะผู้สืบทอดสกุลเนี่ยรุ่นที่สองเขาได้ฟังเื่ราวของอี้หยางมาจากคุณพ่อเมื่อครั้งยังเด็ก เคยพบกับอี้หยางเหมือนกัน จนถึงตอนนี้ฝ่ายนั้นยังไม่มีทีท่าว่าจะแก่ สุขภาพดีมาก ลูกหลานเต็มบ้าน
แต่เมื่อนึกถึงชายชราใบหน้าเด็กทีไรเนี่ยเหอก็แทบจะกระอักเื
“เฮ้อ...หากอี้หยางให้ลูกหลานของเขาหมั้นหมายกับเนี่ยฝานสักคนก็คงดี”
ไม่ใช่ว่าเขาเกลียดอัลบาหรือเพนจี แต่เพราะสายเืของอี้หยางนั้นดีจริงๆ มีลูกง่าย ร่างกายแข็งแรง เหมาะสำหรับการฟื้นฟูสกุลเนี่ยที่มีข้อบกพร่องทางพันธุกรรมทำให้มีลูกยากกว่าคนทั่วไป
.......
เนี่ยฝานนั่งข้างภรรยาสาวอัลบา ในขณะที่เพนจีนั่งอยู่อีกฝั่ง
หญิงสาวมาที่นี่เพราะเื่ยาทำให้สมองฉลาด โดยอยากจะแชร์เื่การวิจัยให้เขาฟังว่าคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าจะพบกับอัลบาซึ่งใกล้จะคลอดลูก ดังนั้นเื่นี้ต้องมีการพูดคุย
เนี่ยฝานเป็ผู้ชายหรือก็คือเสาหลักของบ้าน ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่สามารถปล่อยให้หวานใจทั้งสองทะเลาะกันได้ จึงรีบพูดกับเพนจีให้เข้าใจ ก่อนที่หล่อนจะโกรธ
“เพนจีครับ เธอเองก็รู้ว่าสกุลเนี่ยมีลูกยาก ผมต้องตรวจน้ำอสุจิทุกเช้าแล้วเก็บมันไว้ในยามจำเป็เพื่อสร้างทายาท ด้งนั้นผมจึงอยากให้เธอเข้าใจในกรณีของอัลบา นอกจากนั้นผมยังแต่งงานกับเธอได้เหมือนเดิม เธอเองก็รู้นี่นาว่าในฐานะชนชั้นนำอย่างเรา กฎหมายพวกนนั้นเป็เพียงกระดาษเปล่า ฮี่ฮี่”
อัลบาเลือกที่จะเงียบ ต่อให้หล่อนท้องลูกกับเขาแล้วก็ตาม แต่หากดูจากข้อเท็จจริงคือคนที่มาทีหลัง คล้ายกับเธอได้เข้าไปแย่งของคนอื่นนั่นแหละ ดังนั้นหล่อนจึงเห็นใจเพนจี
เพนจีกัดริมฝีปากบาง แทนที่จะตบหน้าเนี่ยฝานเหมือนกับละครช่องหลากสีหล่อนกับกอดเขาแล้วงอแงว่า “ฉันไม่ได้โกรธที่นายจะมีผู้หญิงคนอื่น แต่ที่โกรธคือเธอท้องก่อนฉัน ทำไมล่ะ! เราหมั้นกันตั้งอยู่ในท้อง ทำไมฉันถึงไม่ท้องก่อนอัลบา นอกจากนั้นตอนนี้ฉันอายุ 30 ปีแล้ว ในขณะที่อัลบาอายุเพียง 21 ปี กว่าที่เธอจะอายุเท่าฉันไม่รู้ว่าจะมีลูกให้นายได้กี่คน”
เนี่ยฝานถึงกับผงะ มันเป็เพราะสาเหตุนี้นี่เอง หล่อนกลัวว่าจะอายุมากแล้วมีลูกยาก ในขณะเดียวกันยังน้อยใจที่มีลูกทีหลัง
ทว่าเนี่ยฝานรู้เกี่ยวกับชาติกำเนิดแท้จริงของเพนจี
หล่อนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสกุลโอวหยางซึ่งเป็เพียงมนุษย์ธรรมดา แต่เป็แค่เด็กที่ถูกสับเปลี่ยนตัวั้แ่เด็ก เป็ลูกเทพจากเกาะอเมซอน ดังนั้นเื่อายุขัยและความชราจึงต่างจากมนุษย์
เนี่ยฝานเลือกที่จะจับมือของเธอแล้วให้กำลังใจ
“ไม่ต้องกังวล เราจะมีลูกเท่าที่เรามีได้ นอกจากนั้นเธอจะไม่แก่หรอก รับรองว่าจะสวยตลอดไป”
“จริงเหรอ...”
“จริงสิ ตอนนี้ผมกำลังพัฒนาเซรั่มตัวใหม่อยู่ คาดว่าอีกไม่นานคงได้ผลลัพธ์”
เนี่ยฝานเลือกที่จะโกหกเกี่ยวกับเซรั่ม ความจริงเขากำลังรอเสี่ยวชิงกลับมาจากการเดินทาง แต่จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่กลับมา ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่โลกไหน
เพนจีรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะสร้างเซรั่มยืดอายุ หลังจากนั้นหล่อนจึงพูดคุยเกี่ยวกับยาทำให้สมองฉลาด
เนื่องจากอัลบาถือว่าเป็คนในครอบครัวจึงมีสิทธิ์รู้ หญิงสาวถึงกับตกตะลึงเมื่อได้ฟังเอฟเฟกต์ของยา มันราวกับปาฏิหาริย์ หากไม่เคยเห็นประตูวิเศษของเนี่ยฝานหล่อนคงไม่เชื่อ ในขณะเดียวกันก็อยากลองกินยาจริงๆ
เพนจีหันไปพูดกับอัลบาด้วยรอยยิ้ม “ตอนนี้การวิจัยยากำลังพัฒนา ยายังไม่สมบูรณ์แบบฉันไม่สามารถปล่อยให้เธอลองได้ ในขณะเดียวกันเธอก็กำลังจะคลอดลูก หากเกิดข้อผิดพลาดแล้วเด็กในท้องได้รับผลกระทบ สิ่งนี้คงเป็ตราบาปของฉัน”
“ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องรอ หลังจากที่ฉันคลอดเนี่ยต้าเสร็จยาคงสมบูรณ์แบบ” อัลบาไม่ใช่คนที่ชอบแบมือขอเงินคนอื่น จริงอยู่ที่ครอบครัวเนี่ยฝานรวยมากแต่หล่อนยังคงรู้สึกละอายใจที่ต้องใช้เงินโดยไม่ทำอะไร
ดังนั้นจึงคิดว่าหลังจากได้รับยาทำให้สมองฉลาด จะไปสอนหนังสือที่โรงเรียนเพื่อหาเงิน
แต่เดิมอัลบาเป็นักศึกษามหาวิทยาลัย ตามต้นฉบับหล่อนเคยติวหนังสือให้กับเด็กมัธยมต้น จึงมีความชื่นชอบการสอนเป็พิเศษ
เหวินจิงมองเพนจีกลับออกไปด้วยรอยยิ้ม หลังจากนั้นหล่อนจึงเข้าไปในห้องตัวเอง หยิบที่ตรวจครรภ์วันนี้ขึ้นมาดู รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นสูง
“เธอไม่ได้โกรธอัลบา ในขณะเดียวกันเหมือนว่าจะเข้าใจกันได้ดี ดังนั้นหากเพิ่มฉันเข้าไปอีกคนคงไม่ใช่เื่เป็ไปไม่ได้ แต่เื่นี้ต้องมีการบอกแต่เนิ่นๆ ว่ากำลังตั้งครรภ์ลูกของนายน้อย แม้ว่าวิธีของฉันจะน่ารังเกียจไปบ้างที่แอบเอาน้ำเชื้อใส่ไว้ในช่องคลอดตัวเอง แต่แล้วผลลัพธ์ก็ไม่ได้แย่ไม่ใช่เหรอ นายน้อยจะต้องเข้าใจ รวมถึงคุณท่านและคุณนาย”
เหวินจิงกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ลูกของเนี่ยฝาน ด้วยระยะเวลาหลายปีในที่สุดความพยายามของหล่อนจึงเริ่มเห็นผล ดังนั้นจึงมีความสุขเป็พิเศษ ไม่อิจฉาอัลบาแล้วที่อยู่ๆ โผล่มากระทันหัน
“ตอนนี้อัลบากำลังคลอดลูก งั้นรอก่อนแล้วกันค่อยบอกพวกเขา แต่ว่าฉันยังไม่ได้มีอะไรกับนายน้อยจริงๆ ผิดกับอัลบา อยากจะรู้นักว่าเมื่อมีอวัยวะของผู้ชายใส่เข้าไปในร่องเสียว จะมีความสุขแค่ไหน ฮิฮิ”
........
เนี่ยฝานไม่รู้ว่าตอนนี้เหวินจิงท้องแล้ว แต่หากเขารู้คงได้ประหลาดใจ เพราะหล่อนเหมือนว่าจะท้องเร็วกว่าต้นฉบับในโครงเื่มาก
ในขณะที่เขากำลังนั่งฝึกฝนพลังจิตในการยกสิ่งของ กบน้อยเหมือนว่าจะะโขึ้นมานั่งบนตัก
เนี่ยฝานลืมตาขึ้น มองกบน้อยด้วยความสนใจ
“ติ้ง...เสี่ยวชิงกลับมาจากโลกต่างมิติแล้ว หลังจากเดินทางนานในที่สุดก็ได้เซรั่มความเป็ะจากชายที่ชื่อว่าอเล็กซ์ซานด้า เขาไม่ใช่แวมไพร์ที่แพ้กระเทียมหรือแสงแดด ดังนั้นเ้าของไม่จำเป็ต้องกังวล”
เนี่ยฝานมองเซรั่มซึ่งเหมือนเืในมือ หลังจากรับฟังข้อมูลจากกบน้อยเขารู้ทันมีว่ามันมาจากโลกอะไร
อเล็กซ์ซานด้าแต่เดิมเป็คนธรรมดา เกิดในยุคกลางที่มีากลางเมืองและแย่งชิงดินแดน เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งทางตอนเหนือของยุโรป ที่นั่นได้เกิดโรคระบาดขึ้น ทุกคนเสียชีวิตยกเว้นอล็กซ์ซานด้า เหมือนว่าร่างกายของเขาจะมีแอนตี้บอดี้พิเศษจึงรวมเข้ากับไวรัสได้เป็อย่างดี สุดท้ายจึงรอดชีวิตมาได้เพียงคนเดียว
ภายหลังอเล็กซ์ซานด้าได้รักกับผู้หญิงคนหนึ่งและให้กำเนิดลูกชายสองคน ลูกคนแรกถูกหมาป่ากัดจึงกลายเป็มนุษย์หมาป่า ลูกคนที่สองถูกค้างคาวกัดจึงกลายเป็แวมไพร์ นี่คือเื่ราวในเนื้อเื่ต้นฉบับ กำเนิดแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า
“นี่คือเืที่เกือบจะสมบูรณ์แบบ แม้ว่ามันยังไม่ถือว่ามีความเป็นิรันดร์แท้จริงแต่ไม่ได้แย่ อย่างน้อยยังการันตีให้เราอยู่ได้ถึง 1000 ปี” เนี่ยฝานอมยิ้มเล็กน้อยแล้วฉีดเซรั่มเข้าไปในร่างกายของตัวเอง
หลังจากนี้เขาจะไม่ใช่แวมไพร์หรืุ์หมาป่า แต่เป็คนที่เหมือนกับอเล็กซ์ซานด้าทุกประการ ทั้งพลัง ความเร็ว อายุยืน รวมถึงประสาทััที่เฉียบแหลม นอกจากนั้นด้วยไวรัสและคริสตัลก่อนหน้านี้ เนี่ยฝานจึงถือว่าแข็งแกร่งกว่าบรรพบุรุษอย่างอเล็กซ์ซานด้าไม่รู้กี่เท่า!