เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

    ฉันคือนางเอก

     "พอสักทีเถอะพิกุลที่ชั้นปฏิเสธอธอไม่ได้เกี่ยวกับยัยนี่สักหน่อย ความรักมันกำหนดกันไม่ได้ ไม่มีใครได้ทุกอย่างที่อยากได้หรอกการที่ชั้นไม่ได้รักเธอไม่ได้หมายความว่าเราจะเลิกเป็นเพื่อนกันนี่สุดท้ายแล้วเราก็ยังเป็เพื่อนกันอยู่ดีแล้วเธอไปทำร้ายลดาทั้งร่างก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ