แสงแดดบ่ายสาดส่องผ่านกระจกโปร่งของ KawaiiCafe ทำให้บรรยากาศภายในร้านอบอุ่นจนรู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านหลังเล็ก
คานะกำลังฝึกชงกาแฟอยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยความตั้งใจมือเล็กจับเหยือกนมและเครื่องชงกาแฟอย่างประณีต
มุกคอยให้คำแนะนำพร้อมกับคอยสอนคำศัพท์ไทยง่าย ๆ ระหว่างที่ชงกาแฟ
“คำว่า‘ร้อน’ ภาษาไทยอ่านว่า ‘ร้อน’ (ร้อนจริง ๆ นะคะ ไม่ยากเลย)”
“เวลาลูกค้าสั่งกาแฟร้อนต้องบอกว่า ‘ร้อนค่ะ’ หรือ ‘ร้อนครับ’”
คานะพยายามพูดตาม
“ร้อนค่ะ...”เสียงหวานทุ้มแต่มีสำเนียงญี่ปุ่น
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นอีกครั้งลูกค้าคนใหม่เดินเข้ามา เป็ชายหนุ่มหน้าตาดี ใส่ชุดสูทผูกไทด์สายตาดูมั่นใจและมีเสน่ห์
เจ๊พลอยยิ้มรับและแนะนำ
“สวัสดีค่ะคุณเมธา ขอบคุณที่มาใช้บริการนะคะ”
ชายหนุ่มคนนี้คือนาย เมธา หรือที่ทุกคนในวงการธุรกิจเรียกติดปากว่า“เสี่ยเมธา” หนุ่มนักธุรกิจหนุ่มไฮโซไฟแรง มีฐานะร่ำรวยเพราะเป็ลูกเ้าสัวและเป็ที่จับตามองในวงการ
เมธาเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์แล้วยิ้มให้คานะ
“สวัสดีครับน้องคานะ”
“ผมได้ยินชื่อเสียงว่าคุณกำลังฝึกงานที่นี่ดีใจที่ได้เจอครับ”
คานะก้มค้อมเล็กน้อยด้วยความสุภาพและงดงาม
“สวัสดีค่ะคุณเมธาดีใจที่ได้พบเช่นกันค่ะ”
ธีร์ซึ่งกำลังจัดของใส่กระเป๋าเครื่องดื่มได้ยินเสียงเขาหันมองแล้วกวาดตาอย่างระแวงเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแห้ง
“เสี่ยเมธามาแล้วเหรอครับ”
“วันนี้ทำไมมาเองล่ะครับไม่ให้ไรเดอร์มาสั่ง?”
เมธายิ้มแบบรู้ทัน
“วันนี้มาเองครับอยากชิมกาแฟร้านนี้ด้วยตัวเอง”
คานะถูกดึงเข้าสู่บทสนทนาระหว่างสองหนุ่ม
มุกรีบเข้ามาช่วยด้วยการแนะนำเมนูกาแฟใหม่ๆ
“คุณเมธาลองลาเต้ร้อนสูตรพิเศษของร้านดูไหมคะฟองนมจะนุ่มกว่าปกติค่ะ”
เมธาพยักหน้าก่อนสั่งลาเต้ร้อนหนึ่งแก้ว และถามคานะด้วยสายตาอ่อนโยน
“น้องคานะชงกาแฟเป็ยังไงบ้างครับ?”
คานะตอบด้วยเสียงสุภาพและมั่นใจ
“ฉันกำลังฝึกค่ะทุกวันเรียนรู้เพิ่มขึ้นค่ะ”
ธีร์เริ่มรู้สึกไม่สบายใจแต่ยังพยายามปั้นยิ้ม
“ถ้าชงกาแฟอร่อยขึ้นเมื่อไหร่บอกผมด้วยนะครับ ผมจะเป็ลูกค้าประจำเลย”
หลังจากชงกาแฟเสร็จคานะหยิบถาดขนมเปี๊ยะมาวางตรงหน้าเมธา และแนะนำด้วยเสียงนุ่มนวล
“ขนมเปี๊ยะร้านฮุ่ยเซียงไส้หวานน้อยค่ะ เหมาะกับกาแฟมากค่ะ”
เมธาหัวเราะเล็กน้อยพร้อมชิมขนม
“อร่อยดีนะครับรสชาติกลมกล่อมมาก”
เจ๊พลอยยิ้มกว้าง
“คานะนี่ขายของเก่งจริงๆ ลูกค้าติดใจทุกคน”
คานะหน้าแดงเล็กน้อยแต่ยังยิ้มอย่างสุภาพ
“ฉันแค่...อยากให้ทุกคนได้รับสิ่งดีๆ ค่ะ”
่เย็นธีร์ออกไปส่งออเดอร์
คานะและมุกจัดเก็บร้านอย่างเป็ระเบียบ
คานะหยิบสมุดคำศัพท์ขึ้นมาฝึกพูด
“ธุรกิจ...คำนี้อ่านว่า... ‘ทุ-ระ-กิด’ ค่ะ”
“ดีมากค่ะ”มุกชม
เสียงลมอ่อนพัดผ่านหน้าต่างกระทบกับแสงไฟในร้านกาแฟเล็ก ๆ
ทำให้ค่ำคืนนี้ดูอบอุ่นและเต็มไปด้วยความหวัง
ตอนเย็น
ธีร์ยังขี่มอเตอร์ไซค์มารอรับคานะเช่นเคย
“วันนี้ร้านอาหารญี่ปุ่นตรงหัวมุมนั่นเขาลด50 เปอร์เซ็นต์ คุณคานะไปทานข้าวกับผมนะครับ”
“จริงหรือคะดีเลยค่ะ คานะคิดถึงอาหารญี่ปุ่น ไม่ได้ทานมาหลายเดือนแล้ว ไปค่ะ”
เ้าหญิงพูดแล้วก็ซ้อนท้ายรถไปกับไรเดอร์หนุ่ม
โดยมีสายตาของมุกมองตามด้วยหัวใจที่ปวดร้าว
เพราะดวงใจของหล่อนนั้นแอบมอบให้ธีร์มานานแล้ว
จบตอนที่ 5
720
