ในห้องพักที่เล็กราวกับรูหนูแห่งหนึ่งมีแค่เตียงเก่าๆ กับตู้เสื้อผ้าโทรมๆ ที่สามารถโยกไปมาได้ เสียงออดแอดเบาๆของตู้เสื้อผ้าดังขึ้นเพราะโดนพัดลมที่ติดฝาผนังเป่าจนมันขยับไปมา ผ้าห่ม ผ้าปูเตียงตอนนี้ไม่หลงเหลือสีขาวให้เห็นเพราะมันได้เปลี่ยนเป็สีเหลืองเรียบร้อยแล้ว แม้แต่ซิ้งค์ล้านจานก็ไม่มี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตู้เย็น เรียกได้ว่าห้องนี้ไม่มีอะไรเลย แต่ถึงจะเป็อย่างนั้นห้องกลับสะอาดสะอ้าน ไม่มีฝุ่นเกาะแม้แต่นิดเดียว
แอ๊ด
เสียงประตูไม้เก่าๆดังขึ้น ก็ปรากฏชายหนุ่มรูปร่างบึกบึน ตามลำตัวมีกล้ามเป็มัดๆดูสวยงาม แต่ก็ไม่ได้ใหญ่จนน่ากลัว มันให้ความรู้สึกแข็งแรงและกำยำมากกว่า เขายกผ้าขนหนูเช็ดผมสั้นสีดำที่เปียกโชกอย่างลวกๆ พลางเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบเสื้อยืดกางเกงยีนง่ายๆออกมาสวมใส่ ใบหน้าของเขาคมเข้มดูสุขม บวกกับส่วนสูงถึง 189 เิเ ทำให้เขาเป็นายแบบได้สบายๆ
เอ็มได้ลาออกจากองค์กรสายลับมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว จากนั้นเขาก็กลับมาที่บ้านพร้อมกับผลตรวจดีเอ็นเอ ตอนแรกเขาคิดว่าทุกคนคงจะต้อนรับการกลับมาของเขาอย่างอบอุ่น ทว่ามันกลับไม่เป็อย่างนั้น เพราะน้องสาวแท้ๆของเขาตอกหน้าเขาอย่างเ็าว่า “18 ปีมานี้คุณไปไหนมา จู่ๆก็เดินมาบอกว่าคุณเป็พี่ของฉัน คิดว่าฉันจะยอมรับคุณเหรอ” เท่านี้ยังไม่พอ เขายังได้ข่าวว่าพ่อแท้ๆของเขาซึ่งเป็ผู้บริหารระดับสูงของ Divide Sword Corporation ได้ยักยอกเงินของบริษัทไปมากกว่า 100 ล้านบิท แล้วโดนจับได้ทำให้เขาไม่มีเวลามาสนใจลูกชายที่หายไปถึง 18 ปี ทำให้เอ็มถึงกับพูดไม่ออก คงมีเพียงแม่เขาเท่านั้นที่ดีใจจนน้ำตาไหลที่เขากลับมา ตอนแรกเขากะจะย้ายเข้ามาอยู่กับทุกคนแต่ติดปัญหาที่น้องสาว ทำให้เขาต้องออกมาหาห้องเช่าแบบนี้
เื่การทุจริตของพ่อทำให้ครอบครัวของเขาล้มลง แม่ของเขาก็เป็เพียงอาจารย์ในมหาลัยคนหนึ่ง ส่วนน้องก็ยังเรียนอยู่ ทำให้ค่าใช้จ่ายต่อเดือนสูงมาก ส่วนเอ็มก็ช่วยอะไรครอบครัวไม่ได้มากเพราะเขาก็ยังไม่ได้หางานหลังลาออกจากองค์กร ทำให้ครอบครัวเขาถึงกับมืดแปดด้าน ทว่าปัญหาก็ไม่ได้จบเพียงเท่านั้น เพราะวันก่อนเขาได้รับข้อความจาก ไอรีน CEO สาวจาก Divide Sword Corporation ว่า “มาพบฉันที่ร้านสตาร์มูนตอนเทียง ถ้าอยากให้พ่อของคุณรอด” ด้วยเหตุนี้เอ็มจึงต้องจำใจไปตามนัดอย่างไม่มีทางเลือก เพราะเขาไม่อาจทนเห็นน้ำตาแห่งความเสียใจและกังวลของแม่ได้
เมื่อแต่งตัวเสร็จเอ็มก็หยิบร้องเท้าผ้าใบโทรมๆคู่หนึ่งมาสวมใส่แล้วเดินออกจากห้อง
//อยากรู้เหมือนกันว่าคุณ้าอะไรจากผมกันแน่//
เอ็มคิดพลางยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่ซีเรียสนัก
ปัจจุบันโลกเปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว บนอากาศมีรถเหาะบินว่อนอยู่เต็มไปหมด เทคโนโลยีแต่ละด้านพัฒนาไปอย่างมาก เอ็มแตะที่กำไลข้อมือทีหนึ่งก็ปรากฏภาพโฮโลแกรมของแผนที่ซึ่งกำลังแสดงตำแหน่งของร้าน “สตาร์มูน” อยู่ เขามองมันซักพักก็ปิดแผนที่ลง
การจราจรที่อยู่บนอากาศส่วนใหญ่นั้นมีราคาแพงมากแต่ก็มีความสะดวกและรวดเร็วมากเช่นกัน แต่สำหรับคนธรรมดาอย่างเอ็มแล้วเขาไม่สามารถโบกแท็กซี่ระดับสูงแบบนั้นได้ ชายหนุ่มจึงได้เดินไปที่ป้ายรถเมย์ไฟฟ้าข้างทางแทน
ตอนนี้เขาอยู่นอกเมืองซึ่งห่างจากร้านสตาร์มูนพอสมควร เมื่อก้มมองดูเวลาเอ็มก็ได้แต่ยิ้มอย่างอ่อนใจ เพราะตอนนี้เป็เวลา 11.45 แล้ว และร้านสตาร์มูนก็ห่างจากที่พักของเขาถึง 20 กิโลเมตร ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางถึง 30 นาที หากคำนวณแล้วเขาจะต้องเลทถึง 15 นาที แต่เมื่อเป็แบบนี้แล้วเขาก็ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้พลางยิ้มอย่างปล่อยวาง
ณ ใจกลางเมือง ร้านสตาร์มูน
หญิงสาวในชุดเดสรสีม่วงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวด้วยใบหน้านิ่วคิ้วขมวด การแต่งกายของเธอแตกต่างจากเอ็มราวฟ้ากับเหว ไม่ว่าจะเป็กำไรข้อมือแบรนด์เนม กระเป๋า Hermes นาฬิกา Fendi ที่ทำจากเพรช 48 กะรัตส่องแสงแวววาว บวกกับแสงไฟที่ส่องกระทบเรียวขาอ่อนที่กำลังไขว่กันอยู่ทำให้ไอรีนดูดีเป็อย่างมาก เมื่อทุกอย่างที่กล่าวมาได้รวมกับใบหน้าที่ชวนตะลึงของเธอ ทำให้ไอรีนเป็ผู้หญิงที่มีระดับอย่างแท้จริง
ถึงแม้ไอรีนจะดูดีแค่ไหน ทว่าบอดี้การ์ดหนุ่มสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกลับมีเหงื่อเย็นเยียบไหลออกมาเต็มหลัง เป็ที่รู้กันดีว่า Divide Sword Corporation นั้นมีอำนาจแค่ไหน และคนที่กุมบังเหียนของบริษัทั์ใหญ่นี้ไว้ก็คือผู้หญิงคนนี้ เมื่อก่อนมีผู้บริหารคนหนึ่งมาพบเธอช้าไป 5 นาที ไอรีนถึงกับส่งเขาไปอยู่สาขาชนบทเพื่อเป็การลงโทษ ทำเอาพนักงานในบริษัทตกตะลึงกันหมด เหตุการณ์นี้ทำให้พนักงานทุกคนไม่มีใครกล้ามาสายอีกเลย และในวันนี้กลับมีคนเสียสติที่กล้าให้เธอรอถึง 15 นาที บอดี้การ์ดทั้งสองคิดมาถึงตรงนี้ก็ถึงกับขนลุกซู่
“ทำไมเขายังไม่มาอีก” เสียงเ็าของไอรีนดังขึ้น ทำเอาเหล่าบอดี้การ์ดถึงกับสะดุ้งโหยง
บอดี้การ์ดหนุ่มคนหนึ่งจึงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ “สายข่าวของเรารายงานว่า เขากำลังอยู่บนรถไฟฟ้าครับ คาดว่าอีกไม่นานก็ถึง”
ได้ยินแบบนั้นไอรีนก็ขมวดคิ้วมุ่น ทว่าก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่ออีก
เอ็มที่เพิ่งมาถึงร้านสตาร์มูน เขาก็ได้แต่มองการตกแต่งร้านที่หรูหรา ผนังรอบด้านเป็กระจกทั้งหมด ทำให้ทัศนวิสัยในร้านดีมาก ไม่รู้สึกถึงความอึดอัดเลยแม้แต่น้อย บริเวณบาร์ในร้านก็มีตู้แสดงงานศิลปะขนาดเล็กวางอยู่ เมื่อกระทบกับแสงจากหลอดไฟมันก็ยิ่งทำให้ร้านดูหรูหรามากขึ้น
เอ็มเปิดประตูเข้าไปในร้าน พนักงานต้อนรับก็กล่าวกับเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ตามฉันมาเลยค่ะ คุณไอรีนรอคุณอยู่”
“ครับ” เอ็มพยักหน้ารับ แล้วเดินตามพนักงานสาวไป ระหว่างทางเขาก็มองไปที่ลูกค้าคนอื่นซึ่งทั้งหมดจะใส่เดรสหรือไม่ก็สูทกันทั้งหมด และเมื่อเอ็มเดินเข้ามาในร้านเขาจึงกลายเป็แกะดำเพียงคนเดียวในทันที ทำให้คนรอบข้างมองเขาด้วยสายตาดูถูก แต่เอ็มก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ เขาไม่ได้ยิ้มไม่ได้บึ้ง เพียงแค่เดินตามพนักงานสาวเข้ามาในห้องเท่านั้น
หลังจากเดินเข้ามาเอ็มก็เห็นสาวสวยในเดรสสีม่วงคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้อง พร้อมกับบอดี้การ์ดมาดเข้มสองคน เอ็มเห็นบรรยากาศมาคุแปลกๆก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ พลางก้มหัวเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างนุ่นนวล
“ขอบคุณที่อยู่รอนะครับ ที่พักของผมค่อนข้างไกลจากที่นี่เลยมาสายนิดหน่อย”
เห็นท่าทางจริงใจของเอ็ม ไอรีนที่กำลังอารมณ์เสียก็มีท่าทางอ่อนลงเล็กน้อย อย่างน้อยเอ็มยังมีมารยาทอยู่บ้าง
“เชิญค่ะ” ไอรีนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมกับผายมือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม จากนั้นจึงใช้สายตาสั่งให้บอดี้การ์ดทั้งสองคนออกไป
ไม่นานในห้องก็เหลือเพียงไอรีนกับเอ็มเพียงสองคน ต่อมาพนักงานสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพลางกล่าวถามเอ็มด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“คุณลูกค้า้ารับเครื่องดื่มอะไรดีคะ”
เอ็มไม่ได้ตอบพนักงานสาวทันที ชายหนุ่มมองไปที่แก้วกาแฟของไอรีนเขาก็แต่แต่ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น จากสีและกลิ่นที่เป็เอกลักษณ์ เขาพบว่ากาแฟแก้วนั้นคือ Saint Helena Coffee ซึ่งมีราคาแก้วละ 2500 บิทเลยทีเดียว ดูจากความหรูหราของร้านแล้วราคาเครื่องดื่มคงไม่ธรรมดา
ปกติร้านอาหารส่วนใหญ่จะมีเมนูในระบบอยู่แล้ว เมื่อลูกค้าเข้ามาในร้านก็สามารถดูเมนูจากกำไลข้อมือได้เลย เอ็มจึงเปิดเมนูขึ้นมาดู เมื่อเห็นราคาแล้วเขาถึงกับพูดไม่ออก เพราะเมนูถูกสุดมันคือน้ำส้มคั้นราคา 200 บิทเลยทีเดียว แต่ตอนนี้เขามีเงินติดตัวอยู่ 500 บิทเท่านั้น การเสียเงิน 200 บิทเพื่อน้ำส้มคั้นแก้วเดียวถือเป็ความสิ้นเปลืองอย่างมาก ด้วยราคาขนาดนี้เอ็มสามารถใช้กินข้าวได้ถึง 2 วันเต็มๆ
เห็นดังนั้นเขาก็ส่ายหัวเบาๆด้วยความขบขันให้กับความจนของตัวเอง “ผมขอน้ำเปล่าแก้วนึงก็พอครับ”
“อะไรนะคะ” พนักงานสาวแทบสะดุดขาตัวเอง เธอมีสีหน้าไม่แน่ใจราวกับฟังบางอย่างผิดไป ั้แ่ทำงานที่นี่มาเธอไม่เคยเห็นใครสั่งน้ำเปล่าอย่างเดียวมาก่อน
เห็นแบบนั้นเอ็มก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงเขาได้แต่ทวนคำสั่งอีกครั้ง “คุณฟังไม่ผิดหรอกครับ ผมขอน้ำเปล่าแก้วนึงก็พอ”
ไอรีนที่มองทั้งคู่อยู่ก็เดาได้ไม่ยากว่าเอ็มเป็พวกยากจนของจริง ถึงแม้ความยากจนจะไม่ใช่สิ่งที่ผิดแต่ในฐานะที่เอ็มเป็คู่สนทนาของเธอซึ่งเป็ถึง CEO ของ Divine Sword Corporation มันก็ควรจะดูมีสง่าราศรีกว่านี้ แต่การกระทำของเอ็มเมื่อครู่มันทำให้ไอรีนอับอายอย่างมาก เขาทำให้เธอดูแย่
คิดได้ดังนั้นไอรีนก็มองเอ็มด้วยสายตาโกรธเคือง หญิงสาวปรายตาไปที่พนักงานสาวแล้วกล่าวขึ้นอย่างเ็า “ไม่ต้อง เอา Saint Helena มาอีกแก้วนึงให้เขา”
พูดจบไอรีนก็นั่งกอดอกด้วยใบหน้าบึ้งตึง ั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยอารมณ์เสียขนาดนี้มาก่อน
เอ็มที่เห็นแบบนั้นก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ เื่พวกนี้ไม่ใช่ความผิดของเขา เขาจึงนั่งเงียบชมนกชมไม้อย่างชิวๆ เพื่อรอไอรีนเปิดบทสนทนา
เมื่อไอรีนสงบสติอารมณ์ได้แล้วเธอก็เอ่ยขึ้น “ฉันมีข้อเสนอที่สามารถทำให้พ่อของคุณรอดจากคดีครั้งนี้ไปได้”
ได้ยินแบบนั้นเอ็มก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ เขาเดาได้ตั้งนานแล้วว่าไอรีน้าอะไรบางอย่างจากเขา แต่เขาก็นึกไม่ออกว่ามันคืออะไร เขาเป็เพียงชายจนๆคนหนึ่ง ส่วนเธอนั้นมีทุกอย่าง ทั้งเงินและอำนาจ พูดง่ายๆว่าเขาไม่มีอะไรที่เธอ้าเลย
//หรือว่าเธอจะรู้ว่าเราเป็สายลับ ไม่น่าเป็ไปได้//
เอ็มตัดข้อนี้ทิ้งทันที
“แล้วคุณไอรีน้าให้ผมทำอะไรครับ” เอ็มยิ้มอย่างนุ่มนวลแล้วเข้าประเด็นทันที คดีของพ่อเขานั้นร้ายแรงมาก การที่ไอรีนสามารถเสนอทางรอดให้เขาได้ ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายคงไม่ธรรมดา
ได้ยินดังนั้นไอรีนก็ไม่พูดอะไรให้มากความ หญิงสาวแตะนิ้วที่กำไลข้อมือหนึ่งที ก็ปรากฏเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา เธอผลักมือเบาๆ เอกสารนี้ก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าเอ็ม
เอ็มไล่สายตามองเอกสารที่เพิ่งได้รับมา เขาก็แทบจะตกเก้าอี้ เพราะเอกสารนี้เป็ทะเบียนสมรถที่กรอกข้อมูลของเขาและไอรีนไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงลายเซ็นต์ของเขาเท่านั้น เอ็มไล่สายตาไปเรื่อยๆ เขาถึงกับพูดไม่ออก เพราะทะเบียนสมรถฉบับนี้มันมีเงื่อนไขบางอย่างอยู่
1.ห้ามแตะเนื้อต้องตัวไอรีนเด็ดขาด หากไม่ได้รับอนุญาติ
2.ข้ามเข้าใกล้ไอรีนในระยะ 2 เมตร หากไม่ได้รับอนุญาต
3.เอ็มไม่มีสิทธิ์ในทรัพย์สินของไอรีนไม่ว่าในกรณีใดๆ
4.เอ็มจะต้องแกล้งเป็สามีภรรยากับไอรีนอย่างเคร่งครัดเมื่อไอรีน้า
5.เอ็มไม่สามารถพูดถึงสัญญานี้กับผู้อื่นไม่ว่ากรณีใดๆ
6.ไอรีนสามารถเพิ่มกฏข้ออื่นๆได้ในภายหลัง
เอ็มอ่านสัญญาจบเขาก็มองหน้าไอรีนพลางกล่าวอย่างใจเย็น
“คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร”
สำหรับเอ็มการแต่งงานถือเป็เื่ใหญ่ หากเขาไม่ได้รักใครด้วยใจจริง เขาไม่มีทางแต่งกับเธอแน่ และนี่ก็เป็ครั้งแรกที่เขากับไอรีนเจอกัน การที่เธอทำแบบนี้แน่นอนว่าเอ็มไม่มีทางยอมรับ
ไอรีนยกกาแฟขึ้นจิบเบาๆ เป็เวลาเดียวกับที่พนักงานเสริฟนำกาแฟเข้ามาในห้อง ไอรีนจึงหยุดเล็กน้อยและรอพนักงานเสริฟออกไป
“ฉันมีเหตุผลที่้าให้คุณช่วย แต่ฉันก็มีค่าตอนแทนให้ หากคุณตกลงฉันจะโอนเงินให้คุณ 10 ล้านบิททันที และในแต่ละเดือนคุณจะได้รับเงิน 2 ล้านบิทเป็ค่าตอบแทน นอกจากนี้ฉันจะไม่ดำเนินคดีกับพ่อของคุณ และเขาก็ไม่จำเป็ต้องคืนเงิน 100 ล้านบิท แต่เขาต้องลาออกจากบริษัทของฉันทันที” ไอรีนอธิบายด้วยเสียงราบเรียบ เธอค่อนข้างมั่นใจในเงื่อนไขนี้มาก ในสายตาของเธอเอ็มเป็แค่ผู้ชายเตะฝุ่นจนๆคนหนึ่ง แต่เขากลับได้แต่งงานกับผู้หญิงอย่างเธอ ถึงแม้จะเป็การแต่งงานหลอกๆ แต่แค่นี้ก็ถือว่าเป็เกียรติสำหรับผู้ชายห่วยๆแบบเขาแล้ว เท่านั้นยังไม่พอเธอยังเสนอเงินจำนวนมากให้อีกด้วย หากเอ็มไม่โง่เกินไปเขาก็น่าจะรับข้อเสนอของเธอ
ได้ยินดังนั้นเอ็มก็ถอนหายใจ สัญญานี้มันเป็สัญญาทาสชัดๆ ข้อ 1 2 3 5 นั้นไม่เท่าไหร่ แต่ข้อ 4 กับ 6 เขาไม่สามารถยอมรับได้ กฏข้อนี้ถ้าอ่านดีๆจะพบว่าเอ็มจะต้องทำตามคำสั่งของไอรีนอย่างเคร่งครัด ไม่ว่าเขาจะอยู่ไหนหรือทำอะไรอยู่ หากเธอ้าให้เขาแกล้งเป็สามีปลอมๆเขาก็ต้องทำตามอย่างไม่อิดออด ยิ่งกฏข้อ 6 ก็ยิ่งแล้วใหญ่ เพราะเขาไม่รู้ว่าไอรีนจะตั้งเงื่อนไขแปลกๆอะไรขึ้นมาอีก หากเขาทำงานนี้เขาจะไม่มีอิสระในชีวิตอีกเลย
“ผมขอปฏิเสธ ถ้าหมดเื่แล้วผมขอตัวก่อน”
พูดจบเอ็มก็ลุกขึ้นเตรียมมจะเดินออกจากห้อง เขาไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจออะไรแบบนี้ เดิมทีเขาก็อยากช่วยครอบครัวให้พ้นวิกฤติแต่เงื่อนไขสัญญานั้นเอาเปรียบเขามากเกินไป และเขาก็ไม่ได้มีความผูกพันอะไรกับพ่อและน้องสาวเป็พิเศษ ในตอนที่เขาเป็เด็กมีเพียงแค่แม่เท่านั้นที่ดูแลเอาใจใส่เขา เอ็มไม่มีเหตุผลที่จะต้องเสียสละในครั้งนี้
เห็นแบบนั้นไอรินที่มั่นใจในข้อเสนอของตัวเองสุดๆก็ชะงักค้างไปครู่หนึ่ง
“เดี๋ยวก่อน” ไอรีนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน เธอไม่นึกว่าเอ็มจะปฏิเสธทันควันขนาดนี้
เอ็มที่กำลังจะเดินออกไปก็หันมามองไอรินอีกครั้งเป็เชิงถาม
“คุณแน่ใจแล้วเหรอที่จะปฏิเสธข้อเสนอของฉัน ถ้าเป็แบบนี้พ่อของคุณต้องติดคุกไปตลอดชีวิตแน่” ไอรินกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงเ็า
ได้ยินอย่างนั้นเอ็มก็ไม่แสดงสีหน้าใดๆออกมา เขามองหน้าไอรีนนิ่งๆพลางกล่าวขึ้น
“เขาจะติดคุกไหมก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผม” พูดจบเอ็มก็เดินออกไปจากห้อง
“นี่คุณ” ไอรีนไม่นึกว่าเอ็มจะใจร้ายกับพ่อขนาดนี้ เธอมีเหตุผลเร่งด่วนที่ต้องให้เขาช่วย จึงได้เสนอเงื่อนไขที่ให้ผลตอบแทนสูง แต่ตอนนี้เอ็มกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย
ไอรีนเห็นท่าไม่ดีจึงเดาะลิ้นอย่างขัดใจ เธอลุกขึ้นคว้าแขนของเอ็มแล้วกระชากอย่างแรง
“คุณทำอะไรเนี่ย”
เอ็มที่โดนกระชากแขนก็ถึงกับเหวอ ร่างกายของเขาพุ่งเข้าใส่เก้าอี้ตามแรงกระชาก แต่ด้วยทักษะที่ดีเขาจึงสามารถทรงตัวเอาไว้ได้
“คุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น จนกว่าคุณจะคุณจะยอมรับข้อตกลง” ไอรีนกล่าวเสียงแข็ง จากนั้นเธอก็โบกมือเบาๆ เหล่าบอดี้การ์ดนอกห้องก็เข้ามาขวางประตูเอาไว้ไม่ให้เอ็มออกไปได้
ไอรีนรู้สึกหัวเสียเป็อย่างมาก เดิมทีเธอคิดว่าจะจัดการกับเอ็มได้ง่ายๆ แต่ความจริงหมอนี่มันดื้อกว่าที่เธอคิด
เอ็มที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เมื่อมองเข้าไปในแววตาของไอรีนเขาก็พบกับความดื้อดึงและเด็ดเดี่ยว เอ็มเห็นแบบนั้นถึงกับปวดหัว เขาเจอคนมามากและคนที่มีแววตาแบบนี้ก็คือคนที่จนตรอกที่สามารถทำอะไรก็ได้ หากเขาพยายามฝ่าออกไปคงเกิดเื่ใหญ่แน่
คิดได้ดังนั้นเอ็มก็ถอนหายใจ “คุณต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ รู้หรือเปล่าว่าการกักขังหน่วงเหนี่ยวมันผิดกฏหมาย”
“แล้วยังไง ถ้าคุณออกไปจากที่นี่ไม่ได้มันก็ไม่ถือว่าผิดกฏหมาย” ไอรีนกล่าวอย่างเ็า จากนั้นธอก็ส่งสัญญาให้เขาอีกครั้ง “เซ็นซะ แล้วฉันจะปล่อยคุณไป”
เอ็มมองสัญญาตรงหน้าด้วยความอ่อนใจ
“ผมขอปฏิเสธ งานนี้ไม่เหมาะกับผมหรอกคุณไปหาคนอื่นเถอะ” เอ็มส่ายหน้าแล้วปิดสัญญาลง “สัญญานี้จำกัดอิสรภาพผมมากเกินไป ถ้าคุณคิดจะควบคุมผมได้ง่ายๆโดยใช้เื่ครอบครัวและเื่เงินล่ะก็ คุณคิดผิดถนัด” พูดจบเอ็มก็ลุกขึ้น
เมื่อเห็นเอ็มปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ไอรีนก็เริ่มร้อนรน ในสายตาของเธอเอ็มเป็คนที่เหมาะสมในการเจรจาครั้งนี้ เพราะ 1.บ้านเขาจน 2.พ่อก็มีคดีติดตัว 3.น้องสาวก็ยังเรียนอยู่ 4.แม่คนเดียวก็รับผิดชอบครอบครัวไม่ไหว ถ้าเธอทำข้อตกลงกับเอ็มที่บ้านจนขนาดนี้ไม่ได้ แล้วเธอจะทำข้อตกลงกัับใครได้
“เดี๋ยวก่อน คุณจะไม่ช่วยฉันจริงๆเหรอ” ไอรีนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเ็ปและอับจนหนทาง จากนั้นน้ำตาของเธอก็เริ่มคลอเบ้า
การที่เธอแบกหน้าส่งหนังสือแต่งงานให้ผู้ชายแปลกหน้าเพื่อขอร้องให้เขาแต่งงานกับเธอ มันทำให้เธออับอายและเกลียดตัวเองมาก ถ้าเป็ไปได้เธอก็ไม่อยากทำแบบนี้เป็ครั้งที่สอง
ในตอนนี้เอง เอ็มก็เห็นถึงความเ็ป ความโดดเดี่ยว และความไร้หนทางของไอรีน เขาได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
//มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่//
เอ็มได้แต่คิดในใจ
เมื่อเห็นเอ็มเงียบไป ไอรีนก็รู้ว่าการเจรจาครั้งนี้คงไม่ประสบผล ในเมื่อเธอต้องแต่งงานกับศัตรูที่ฆ่าแม่ของเธอ และบริษัทที่เธอสร้างมากับมือก็ต้องตกเป็ของอีกฝ่าย เมื่อเป็แบบนี้แล้วเธอจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร
คิดได้ดังนั้นไอรีนก็หยิบมีดสั้นอันหนึ่งขึ้นมา แล้วแทงใส่เส้นเสือดใหญ่บริเวณลำคอของตัวเอง เพื่อจบนี้ชีวิตบ้าๆนี่สักที
เอ็มที่เห็นแบบนั้นก็ตาเบิกกว้าง ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปจับข้อมือของไอรีนเอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด
เมื่อโดนขัดขวาง ไอรีนก็หันมากล่าวกับเอ็มด้วยน้ำเสียงเ็า
“คุณจะห้ามฉันไว้ทำไม”
ในขณะที่กำลังจะตอบ เขาก็เห็นแววตาที่ว่างเปล่า และสิ้นหวังของไอรีน คำพูดต่างๆของเขาก็ถูกกลืนเข้าไปในลำคอ เขาไม่รู้ว่าเธอได้เจออะไรมา มันถึงสามารถเปลี่ยนคนคนหนึ่งกลายเป็แบบนี้ได้
“เอาล่ะ ผมจะแต่งงานกับคุณเอง” เอ็มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
2K
