กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ตลอดเวลาที่เดินอยู่ในป่าอสูรการเดินทางเต็มไปด้วยความเชื่องช้าเป็นเพราะเสี่ยวมู่เอาแต่หาสมุนไพรจนตอนนี้สมุนไพรกว่า30ชนิดถูกดูดเข้าไปในน้ำเต้าเรียบร้อยแล้ว อึ้ก! หลินเฟยลองกระดกสุราในน้ำเต้ารสชาติของสุราในตอนนี้นอกจากจะรสชาติดีจนเกินบรรยายแล้วมันยังเต็มไปด้วยสรรพคุณต่างๆที่รวมกันหากหลินเฟยยังคงเติมสมุนไพรลงไปแบบนี้หลินเฟยไม่จำเป็นต้องใช้โอสถต่างๆเลยก็ว่าได้
''เสี่ยวมู่พอก่อน เราเดินทางไปให้ถึงจุดหมายปลายทางก่อนดีกว่าจากนั้นค่อยเก็บเกี่ยวสมุนไพรเพิ่ม''หลินเฟยไม่ต้องการล่าช้ามากไปกว่านี้เพราะไม่มีอะไรแน่นอน ยิ่งถ้าหากหลินเฟยไปไม่ทันขึ้นมา...หลินเฟยได้ตายจากยาพิษของชายแก่ป่าเถื่อนนั่นแน่
''คิ๊ว!''เสี่ยวมู่เข้าใจจากนั้นจึงเข้าไปอยู่ในห่อผ้าเดินทางที่ห้อยอยู่ด้านหลังของหลินเฟย
''นับวันเจ้ายิ่งทำตัวแปลกๆ แถมพักนี้ทำไมข้ารู้สึกว่าห่อผ้าที่ใช้เดินทางของข้ามันเบาลงเรื่อยๆกันนะแล้ว...ข้าจะเข้าไปตรงกลางป่าอสูรได้ยังไง...ไอ้แก่บัดซบ!''หลินเฟยนึกเรื่องสำคัญได้ในที่สุดยิ่งเข้าใกล้จุดหมายเท่าไหร่สัตว์อสูรยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้นโฮก! ระหว่างที่ฟลินเฟยกำลังเดินทางด้วยความระมัดระวังในที่สุดช่วงเวลาที่สงบสุขก็หมดลงไปด้านหน้ามีสัตว์อสูร2ตัวกำลังต่อสู้เพื่อแย่งชิงบางอย่าง
''การต่อสู้รุนแรงมากๆ''หลินเฟยแอบหลบอยู่หลังต้นไม้เพื่อดูการต่อสู้อย่างเงียบๆและถึงจะอยู่ห่างมากแต่แรงกดดันของสัตว์อสูรทั้ง2มันก็แผ่มาถึงจุดที่หลินเฟยยืนอยู่มันทำให้หลินเฟยรู้อะไรบางอย่างคือหลินเฟยไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์อสูรทั้ง2ในยามที่พวกมันสมบูรณ์เต็มที่ตูม! 1สัตว์อสูรรูปร่างคล้ายกับหมีเพียงแต่ขนของมันมีแต่เข็มแหลมคมปกคลุมอยู่ทั่วไปหมดกำลังโจมตีปัง! 1สัตว์อสูรรูปร่างวานรที่มีขนสีทองใช้แขนที่ทรงพลังป้องกันเอาไว้ได้ ทั้งคู่ต่อสู้โดยไม่สนใจรอบตัวแต่เมื่อหลินเฟยมองข้ามสัตว์อสูรไปหลินเฟยกลับเห็นสมุนไพร1ต้นที่ออกลูกสีรุ้ง1ลูก
''พลังของมันทั้งคู่ก็ไม่ใช่น้อยๆหากข้านำสมุนไพรนั่นมาได้...''หลินเฟยกำลังคิดจะแย่งยิงผลสีรุ้งลูกนั้นมาแต่หลินเฟยต้องรอให้สัตว์อสูรทั้ง2สู้กันจนเหลือตัวเดียวก่อน ฮูม! ผ่านไปชั่วครู่หมีขนเข็มเริ่มถูกกดดันมันโดนวานรขนทองทุบไปที่ลำตัวจนลำตัวของมันเริ่มยุบลงไปแม้แต่ขนของมันก็หลุดออกมาแต่สภาพของวานรขนทองเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเพราะบนร่างของมันมีเข็มแทงอยู่เต็มไปหมด
''เจี๊ยก!''วานรขนทองร้องออกมาจากนั้นแขนทั้ง2ข้างของมันก็พองโตขึ้น มันอัดพลังปราณลงไปในแขนตูม! ประสานมือเข้าด้วยกันจากนั้นจึงทุบไปที่หลังของศัตรู กร๊อบ! โฮก! หมีขนเข็มร้องออกมา1ครั้งจากนั้นจึงอ้าปากแล้วกัดไปที่ไหล่ของวานรขนทอง
''จบแล้วสินะ''หลินเฟยลุกขึ้นแล้วแกว่งกระบี่ไปมา เพราะหมีขนเข็มได้ตายลงแล้วส่วนวานรขนทองมันเองก็ล้มลงบนพื้นด้วยความอ่อนแรง
''ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยาก''หลิยเฟยพุ่งเข้าหาวานรขนทองด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่ทำได้ ซึ่บ!กระบี่ถูกแทงลงไปที่หัวใจของวานรขนทองอย่างแม่นยำจากนั้นหลินเฟยจึงเดินไปหาต้นสมุนไพรหมั่บ! หลินเฟยไม่ได้เด็ดแค่ผลสีรุ้งออกมาแต่หลินเฟยดึงสมุนไพรต้นนั้นออกมาทั้งต้น
''หยุดก่อน!!!''แต่ยังไม่ทันที่หลินเฟยจะได้ยัดสมุนไพรลงขวดน้ำเต้ากลับมาคนเข้ามาขวางหลินเฟยเอาไว้มันชายชรา1ในคนคุ้มกันของหวางจื่อเวยที่หลินเฟยเคยเจอในเมืองจันทรา
''ทำไมข้าต้องหยุด''หลินเฟยขมวดคิ้วเพราะดูเหมือนชายชราคนนี้ต้องการผลสีรุ้งที่อยู่ในมือของหลินเฟย
''ส่งผลสีรุ้งที่อยู่ในมือของเจ้ามาซะ ถึงเจ้าเอามันไปก็ไร้ประโยชย์''ผลสีรุ้งที่อยู่ในมือของหลินเฟยมีค่ามากมันจะช่วยผลักดันให้คนที่กินมันเข้าไปมีความสามารถในการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยผลสีรุ้งสำหรับนักอาคมและนักหลอมโอสถมันคือสุดยอดสมุนไพรที่ใครก็อยากได้มาใช้งาน
''ในเมื่อข้าเป็นคนพบมันมันก็ต้องเป็นของข้า''หลินเฟยกำลังคำนวณถึงโอกาสชนะหากเกิดการต่อสู้ขึ้นมาด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่และร่างกายที่แข็งแกร่งและฟื้นตัวได้เร็วมันทำให้หลินเฟยคิดอยากจะลองดีแต่ปัญหามีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นหากชายชราคนนี้มีพลังปราณระดับปฐพีขึ้นไปมีเพียงความตายที่รออยู่
''ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ส่งมันมาให้ข้า''จิตสังหารเริ่มเอ่อล้มออกมาจากชายชรา
''เสี่ยวมู่เตรียมตัว''หลินเฟยเรียกให้เสี่ยวมู่ออกมา ถึงเสี่ยวมู่จะไม่แข็งแกร่งแต่เสี่ยวมู่ตัวเล็กและรวดเร็วอย่างน้อยมันก็สร้างความสับสนให้ชายชราได้บ้าง
''รนหาที่''ชายชราระเบิดลมปราณก่อเกิดขั้นที่3ออกมาซึ่งมันทำให้หลินเฟยฉีกยิ้มกว้างด้วยความโล่งใจเพราะถึงจะไม่รู้ว่าชายชรามีระดับลมปราณเท่าไหร่แต่หลินเฟยสามารถตัดสินได้จากความกดดันที่ได้รับแทนซึ่งด้วยแรงกดดันขนาดนี้หลินเฟยสามารถต่อสู้ได้
''ไอ้แก่เป็นเจ้าที่บังคับข้า''หลินเฟยปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่ที่แหลมคมออกมา คลื่น! คลื่น! คลื่น!คลื่นกระบี่ที่รุนแรงถูกฟันออกไป3ครั้งติดต่อกัน ปัง! ชายชราถึงกับขมวดคิ้วเมื่อเจอกับเหตุการณ์นี้มันฟาดฝ่ามือออกไปเพื่อหยุดคลืนกระบี่ของหลินเฟยแต่มันก็ถูกบังคับให้ถอยหลังออกไป3ก้าว
''เจ้า...กระบี่ตัดดารา''ชายชราพุ่งเข้าหาหลินเฟยขณะที่กระบี่ที่มันฟันออกมากลายเป็นเงาพล่าเบลอตอนนี้สิ่งที่หลินเฟยเห็นคือกระบี่ของชายชราเพิ่มจำนวนขึ้นจนมีถึง5เล่ม ฉัวะ! และทั้งๆที่คิดว่าหลบได้แต่หลินเฟยกลับโดนกระบี่ฟันเข้าที่แขนจนแผลลึกถึงกระดูก ซึ่บ! แต่แผลก็หายไปอย่างรวดเร็วซึ่งมันทำให้ชายชราหยุดโจมตีแล้วถอยหลังออกไป
''คลื่นกระบี่...เจตจำนงแห่งกระบี่ขั้นที่1? ร่างกายที่แข็งแกร่งและฟื้นตัวแทบจะทันทีหลังจากบาดเจ็บไม่สามารถฝึกลมปราณได้...กายาผนึกสวรรค์! เจ้ามีกายาผนึกสวรรค์''ชายชรากลายเป็นบ้าคลั่ง

บนใบหน้าของมันมีทั้งความหวาดกลัวและความต้องการฆ่าอารมณ์ทั้ง2สะท้อนออกมาอย่างต่อเนื่อง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่27:กายาผนึกสวรรค์

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่27:กายาผนึกสวรรค์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้