เยี่ยนชิงหยางถูกเขาจิ้มลงมาจึงลูบศีรษะ กะพริบตาปริบปริบ และพูดว่า “ข้าไม่ได้ยินอะไรเลย เ้าเพิ่งพูดว่าอะไรนะ”
“ไม่เลว นี่รางวัลสำหรับเ้า!” มู่หรงเหยี่ยนรู้สึกพึงพอใจกับหินิญญาระดับต่ำ โยนมันให้เยี่ยนชิงหยาง
เยี่ยนชิงหยางรับมา ภายในใจรำพึง ‘ไม่คิดว่ามู่หรงเหยี่ยนจะมีน้ำใจ ทั้งที่ปกติเป็คนตระหนี่ถี่เหนียว’
แต่ว่านี่เป็ครั้งแรกั้แ่เกิดใหม่อีกครั้งที่ได้ััหินิญญา ไม่คาดคิดว่าจะได้มาเป็สมบัติของตัวเอง
เยี่ยนชิงหยางััหินิญญาด้วยความปีติยินดี
ทันใดนั้น นางขมวดคิ้ว จำได้ว่ามู่หรงเหยี่ยนออกจากบ้านมาโดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่ได้นำอะไรมาด้วย เขาเข้าสำนักอวิ๋นหวามาเป็ศิษย์สายนอก แท้จริงแล้วเขาก็เป็เหมือนศิษย์สายนอกทั่วไป...น่าสงสาร!
ในตอนนี้ มู่หรงเหยี่ยนกลับไปนั่ง ถือหินเคลือบพลางอยู่ในสมาธิ
เยี่ยนชิงหยางจ้องเขา ภายในจิตใจขบคิด บางทีนางน่าจะร่วมมือกับเขาได้...
มู่หรงเหยี่ยนรู้สึกถึงสายตาร้อนของเยี่ยนชิงหยาง ทันใดนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมอง ยิ้มกัดฟันแน่น “ใช่แล้ว สาวน้อย เ้าเพิ่งทำลายหินเคลือบชิ้นนี้ของข้า ต้องจ่าย! เ้าไปซื้อมาเลยก้อนหนึ่ง!”
เยี่ยนชิงหยางชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดโพล่งออกมา “ข้าไม่มีหินิญญา”
“ใครบอกว่าไม่มี”
มู่หรงเหยี่ยนยื่นปากอย่างภูมิใจ “ในมือเ้าไม่ใช่ว่ามีชิ้นหนึ่งหรอกรึ หินเคลือบหนึ่งชิ้น้าหนึ่งหินิญญาระดับต่ำก็เพียงพอ!”
“น่ารังเกียจ!” เยี่ยนชิงหยางจ้องมู่หรงเหยี่ยนเขม็ง ไม่เข้าใจว่าตัวเองไปขัดใจเขายังไง
แต่ทว่า นางยังคง้าความร่วมมือจากเขา ก็คงต้องยอมจ่าย!
เยี่ยนชิงหยางรีบออกจากห้องเตาหลอมไปพร้อมกับหินิญญาที่ยังคงไม่อุ่นขึ้น
มู่หรงเหยี่ยนครางเสียงเย็น เขาเกลียดสายตาเยี่ยนชิงหยางเมื่อครู่นี้ ไม่ได้ต่างอะไรกับศิษย์หญิงคนอื่นทั่วไป สาวน้อยตัวเล็กๆ จะมักมากในกามอะไรขนาดนี้ อย่าบอกนะ ว่าเสน่ห์ของเขาเพิ่มขึ้นอีกแล้ว
มู่หรงเหยี่ยนปัดมือให้เกิดกระจกคลื่นน้ำ พินิจพิจารณาใบหน้าสมบูรณ์แบบในกระจก
ไม่นานเยี่ยนชิงหยางก็กลับมาพร้อมกับหินเคลือบ จากนั้นนางก็คอยรับใช้มู่หรงเหยี่ยน รินน้ำชา ทำความสะอาดห้องหลอม นำเศษแร่หินไปทิ้ง
มู่หรงเหยี่ยนไม่ปล่อยให้เยี่ยนชิงหยางออกไปอีก เขารู้สึกว่านางเป็แค่สาวน้อยคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ชักนำพลังปราณเข้าสู่ร่างกาย นางจะไปเข้าใจอะไรได้
อีกอย่าง มู่หรงเหยี่ยนเพียงเพิ่งเริ่มต้นการหลอมเท่านั้น
ในระหว่างการหลอม เมื่อเขาพบปัญหาอีก เยี่ยนชิงหยางก็แกล้งทำเป็ช่วยเขาแก้ปัญหาโดยไม่ตั้งใจ
มู่หรงเหยี่ยนเห็นสายตาของเยี่ยนชิงหยางต่างไปจากเดิม จึงไม่ทำให้นางต้องลำบากอีก
เมื่อยามไฮ่มาถึง เยี่ยนชิงหยางใช้สายตาเหลือบมองมู่หรงเหยี่ยนเป็เชิงถาม จากนั้นก็กลับไปยังที่พัก
โรงเตาหลอมอยู่ไกลจากที่พักมาก ใช้เวลาเดินกลับกว่าชั่วยาม
นี่ก็เป็อีกเหตุผลในการแก้แค้นของผู้ดูแลหลิว ที่พักอาศัยของเยี่ยนชิงหยางอยู่ไกลจากโรงเตาหลอม โดยปกติแล้วไม่ควรส่งมาที่นี่ แต่นางมิอาจต่อต้าน นางต้องใช้เวลามากในการเดินทาง จนไม่สามารถกลับไปเรียนตอนเที่ยงได้ และไม่มีเวลาฝึกฝนในตอนเย็น
เยี่ยนชิงหยางกลับไปนอน วันต่อมาก็มาถึงโรงเตาหลอม
เมื่อเข้ามายังประตูห้องเตาหลอมสอง นางเห็นมู่หรงเหยี่ยนนั่งอยู่ตรงนั้น และมองตรงมาที่นาง
เยี่ยนชิงหยางแจ้งชัดแก่ใจ มู่หรงเหยี่ยนกำลังสงสัยนางอย่างแน่นอน แต่นางไม่เกรงกลัว
ด้วยความเข้าใจในชีวิตที่แล้วของนาง มู่หรงเหยี่ยนอารมณ์ร้อนและแปลก ชอบด่าคนอื่น ดูถูกเกือบทุกคน แต่ว่าเขาเป็คนที่ปากหนัก ไม่มีอะไรก็จะไม่พูดกับใคร จึงไม่มีเพื่อน
จนท้ายที่สุดเมื่อมู่หรงเหยี่ยนตายไป ก็มีเยี่ยนชิงหยางเป็เพื่อนเพียงคนเดียว
“พูดมา เ้าเป็ใคร จริงหรือไม่ที่ยังไม่ได้ชักนำปราณเข้าสู่ร่าง” มู่หรงเหยี่ยนจ้องตรงเขม็งมาที่เยี่ยนชิงหยางและเอ่ยถาม
เยี่ยนชิงหยางส่งยิ้ม นั่งลงตรงข้ามมู่หรงเหยี่ยน “แล้วเ้าเป็ใคร แท้จริงแล้วเป็รากิญญาเดี่ยวธาตุไฟที่มีทุนิญญาเพียงสามสิบส่วนแน่หรือเปล่า”
เมื่อวานนางได้สอบถามข้อมูลของมู่หรงเหยี่ยน
แววตาของมู่หรงเหยี่ยนจับจ้องมองยังเยี่ยนชิงหยางอย่างเคร่งขรึม แล้วหรี่ตาลง
เยี่ยนชิงหยางก้าวถอยหลัง รีบพูดขึ้น “ช้าก่อน พวกเราร่วมมือกันได้นะ!”
“หือ ร่วมมืออะไร เ้ามีคุณสมบัติอะไรที่จะร่วมมือกับข้า” มู่หรงเหยี่ยนขยับไปตรงประตู ปิดประตูลงและพูดช้าๆ
“แน่นอนว่ามีคุณสมบัติ เมื่อวานไม่ใช่ข้าหรอกเหรอที่แก้สองปัญหานั้นให้แก่เ้า” เยี่ยนชิงหยางหรี่ตายิ้ม
“เ้าเป็ใครกันแน่ ลอบเข้าสำนักอวิ๋นหวาด้วยจุดประสงค์อะไร” มู่หรงเหยี่ยนสีหน้าเช่นเดิม
“แล้วเ้าล่ะ เป็ใครกันแน่ ลอบเข้าสำนักอวิ๋นหวาด้วยจุดประสงค์อะไร” เยี่ยนชิงหยางถามกลับ
เห็นมู่หรงเหยี่ยนขมวดคิ้ว เยี่ยนชิงหยางรีบโบกมือและกล่าวว่า “ข้าก็เหมือนกับเ้า ไม่มีเจตนาร้ายต่อสำนักอวิ๋นหวา และข้าก็เป็คนธรรมดาที่ยังไม่นำฉีเข้าสู่ร่างกาย”
มู่หรงเหยี่ยนส่งเสียงหึ “ที่เ้าช่วยข้าเมื่อวานนี้ เพราะมีจุดประสงค์ใช่ไหม”
“ใช่!” เยี่ยนชิงหยางยอมรับอย่างเปิดเผย “จุดประสงค์ของข้าก็คือร่วมมือกับเ้า ข้าสามารถช่วยเ้าเื่หลอม แต่ว่าเ้าต้องสร้างยุทธภัณฑ์อาคม แล้วพวกเรามาแบ่งค่าตอบแทนที่ขายได้กัน”
“หืม~” มู่หรงเหยี่ยนส่งเสียงครางยาว
“จุดประสงค์ของข้าก็คือหินิญญา โอสถ ไม่อย่างนั้นด้วยคุณสมบัติอย่างข้า จะมีวิธีไหนสามารถชักนำปราณเข้าสู่ร่างได้อีก” เยี่ยนชิงหยางบอกความจริง
“และอีกอย่าง พวกเราทำสัตย์สาบานปีศาจ อย่าเปิดเผยความลับของทั้งสองฝ่าย” จากนั้นนางพูดเพิ่มเติม
“สัตย์สาบานปีศาจงั้นเหรอ” มู่หรงเหยี่ยนจ้องมองเยี่ยนชิงหยาง ส่งเสียงหึ “เ้าควรค่ารึ”
สัตย์สาบานปีศาจนั่นไม่ธรรมดา คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถทำสัตย์สาบานนี้ได้
เยี่ยนชิงหยางยิ้มให้ “ควรค่าไม่ควรค่า ไม่ใช่ว่าเ้าได้เห็นั้แ่เมื่อวานนี้แล้วหรอกเหรอ ถ้ายังไม่ดีพอ งั้นวันนี้ข้าช่วยเ้าหลอมร่มแก้วรัตนะที่้าออกมาดีไหม”
หลายวันมานี้มู่หรงเหยี่ยนเอาแต่หลอมร่มแก้วรัตนะ ยุทธภัณฑ์ป้องกันตัว
เดิมทีเขาเป็อัจฉริยะ แต่ร่มแก้วรัตนะที่เขาเลือกนั้นทำยากมาก นั่นคือเหตุผลที่มักจะพบปัญหาที่ยากลำบาก
ถึงแม้ว่าเยี่ยนชิงหยางจะช่วยเขาแก้ปัญหาทั้งสองครั้งเมื่อวานนี้ แต่ว่ามันยังคงน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของขั้นตอนในการหลอมร่มแก้วรัตนะ สิ่งที่ยากที่สุดอยู่ถัดจากนี้
ในเมื่อเยี่ยนชิงหยาง้าช่วยเขาโดยที่เขาไม่ต้องเสียอะไร แน่นอนว่ามู่หรงเหยี่ยนต้องเห็นด้วย
การหลอมผ่านไปสองวัน วันนี้การหลอมก็ประสบความสำเร็จ
สองวันมานี้ ทั้งเยี่ยนชิงหยางและมู่หรงเหยี่ยนไม่ได้ก้าวออกจากห้องหลอมเลยแม้แต่น้อย
มู่หรงเหยี่ยนถือร่มแก้วรัตนะ เขาที่มักจะเ็าและโหดร้ายตอนนี้สีหน้าแสดงปีติยินดีออกมาอย่างถึงที่สุด “ในที่สุดมันก็สำเร็จ ข้าสร้างร่มแก้วรัตนะได้แล้ว!”
มู่หรงเหยี่ยนหมุนร่มแก้วรัตนะในมืออย่างตื่นเต้น
จากนั้นหันหลังกลับมา พูดกับเยี่ยนชิงหยางอย่างจริงจัง “ขอบคุณเ้า พวกเราร่วมมือกัน ทำสัตย์สาบานปีศาจ!”
ทั้งสองวันนี้ การทำร่มแก้วรัตนะพบปัญหามากกว่าสิบเื่ทั้งเื่ใหญ่และเื่เล็ก ซึ่งเป็เยี่ยนชิงหยางที่คอยอธิบายวิธีการแก้ทุกปัญหา
ถึงแม้ว่ามู่หรงเหยี่ยนเพิ่งจะเข้าสำนัก แต่ก็รู้ถึงระดับของพวกนักหลอมในสำนักอวิ๋นหวา
เยี่ยนชิงหยางแก้ปัญหาด้วยวิธีการใหม่และง่ายดาย เป็ไปไม่ได้สำหรับนักหลอมฝีมือธรรมดาทั่วไป
การร่วมมือกับนาง ไม่ว่ายังไง ก็ได้กำไรมาก!
เยี่ยนชิงหยางยิ้มเล็กน้อย ทั้งสองคนแปะมือกัน หลังจากนั้นเปลี่ยนเป็เคร่งขรึมอีกครั้งเพื่อร่วมทำสัตย์สาบานปีศาจ
ความรู้ในช่องมิติพัดหยกนั้นมีค่ามาก ถ้ามู่หรงเหยี่ยนไม่ได้เป็เพื่อนที่ดีในชีวิตที่แล้ว นางจะไม่มีทางร่วมมือกับเขา
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/c054af1f144fd2b59ae896f52d0f6c37
675
